Προληπτικη Ιατρικη και Ομοιοπαθητικη

– Προληψη των Ασθενειων
– Μειωση του Αγχους
– Καλυτερη Διανοητικη Αποδοση
– Βελτιωση της Σωματικης Αποδοσης

Ολα τα ερωτήματα και οι απαντήσεις τους στην Ιατρική αρχίζουν και τελειώνουν με το πρωταρχικό ερώτημα: “Τι είναι ο άνθρωπος; ” Ο Βολταίρος αναφερόμενος στην κατάσταση της Ιατρικής Επιστήμης της εποχής του υπήρξε παραστατικότατος: “Οι γιατροί δίνουν φάρμακα για τα οποία γνωρίζουν λίγα πράγματα, σε παθήσεις για τις οποίες ξέρουν ακόμη λιγότερα πράγματα, στον Ανθρωπο για τον οποίο δεν ξέρουν τίποτα”. Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα με όλες τις τεχνολογικές και επιστημονικές προόδους της εποχής μας το ερώτημα παραμένει σε ισχύ και εξαιρετικά επίκαιρο.

Η υλιστική πρόταση θεραπείας για τον Άνθρωπο

Γιατί ανάλογα με την άποψη που έχουμε για τον Ανθρωπο τέτοιες θα είναι και οι επιλογές μας όσον αφορά τη διάγνωση, θεραπεία και πρόληψη των παθήσεων. Αν η άποψη μας για τον άνθρωπο είναι υλιστική και τον θεωρούμε μόνο σαν ένα σύνολο από μεμονωμένα όργανα-εξαρτήματα, θα θεωρούμε ότι κάποιος πάσχει, έχει δηλ. μια ασθένεια, όταν ένα όργανο, π.χ το συκώτι ή οι πνεύμονες ή η καρδιά έχει κάποιο πρόβλημα. Κατ αναλογία η διάγνωση θα είναι να βρούμε τις ανατομικές αλλοιώσεις του οργάνου και η θεραπεία θα συνίσταται στο να βρούμε ένα φάρμακο να θεραπεύσουμε τις ανατομικές αλλοιώσεις. Αν μάλιστα δεν διορθώνεται η βλάβη τότε θα αφαιρέσουμε το όργανο.

Καθόλου παράξενο λοιπόν που σε μια υλιστική σημερινή εποχή γίνονται καταχρήσεις σε εγχειρήσεις όπως αμυγδαλεκτομές, σκωληκοειδεκτομές, υστερεκτομές, χολοκυστεκτομές, θυρεοειδεκτομές, μαστεκτομές κλπ. Οπου δε μας το επιτρέπει η τεχνολογία μεταμοσχεύουμε ένα άλλο όργανο είτε από ένα ζώο είτε από έναν άλλο άνθρωπο-δότη όπως μεταμοσχεύσεις καρδιάς, νεφρών, ήπατος, μυελού οστών. Δεν υπάρχει βέβαια αμφιβολία ότι τέτοιες επεμβάσεις συχνά είναι αναγκαίο κακό και σώζουν ζωές ή έστω τις παρατείνουν. Αλλά σίγουρα όλοι συμφωνούν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι ριζική αιτιολογική θεραπεία και βέβαια σε καμμία περίπτωση δεν είναι προληπτική ιατρική. Επειδή μάλιστα έτσι παρεμβαίνουμε αφύσικα το κόστος σε χρήμα, παρενέργειες και αποτυχίες είναι πολύ μεγάλο.

Η σύγχρονη Ιατρική δρά όμως όχι μόνο στο ανατομικό επίπεδο αλλά και στο λειτουργικό, δηλ. στο επίπεδο της λειτουργίας των οργάνων. Χρησιμοποιεί διαγνωστικές εξετάσεις για πρώϊμη ανίχνευση των παθήσεων και χημικά φάρμακα. Και πάλι όμως επειδή η δράση τους δεν είναι στην αρχική αιτία αλλά σε ένα κατώτερο επίπεδο δεν έχουμε να κάνουμε συνήθως με ένα μόνιμο και ριζικό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Επιπλέον τα χημικά φάρμακα έχουν πολλές και σοβαρές παρενέργειες μιας και επειδή τέτοια φάρμακα ανακουφίζουν προσωρινά, παίρνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η ολιστική άποψη προληπτικής και θεραπευτικής ιατρικής της Ομοιοπαθητικής

Σ’ αυτό το αδιέξοδο έρχεται να προσφέρει ουσιαστικές λύσεις η Ομοιοπαθητική η οποία θέτει εκ νέου το ουσιαστικό ερώτημα: “Τι είναι τελικά ο άνθρωπος; “. Και δίνει μια πιο ολοκληρωμένη απάντηση. Ο άνθρωπος είναι μια ψυχοσωματική ολότητα με πολλαπλά επίπεδα. Στο Σωματικό Επίπεδο υπάρχει το Ανατομικό και πιο πάνω από αυτό υπάρχει το Λειτουργικό Επίπεδο. Πέραν όμως και πάνω από το Σωματικό Επίπεδο υπάρχει το άϋλο και μη προσιτό για τα διαγνωστικά μας μέσα Ψυχικό Επίπεδο. Δεν μπορεί να ζυγιστεί, ούτε να φωτογραφηθεί με τις συνήθεις διαγνωστικές εξετάσεις. Ούτε μπορούμε να επιδράσουμε σε αυτό με υλικά φάρμακα. Ανάμεσα όμως στο Σώμα και στο Ψυχικό Eπίπεδο υπάρχει το Eνεργειακό Eπίπεδο του ανθρώπου. Αυτό που οι σύγχρονοι φυσικοί επιστήμονες ονομάζουν “ηλεκτρομαγνητικό πεδίο” του ανθρώπου. Αυτό που η Ομοιοπαθητική ονόμασε “Ζωτική Δύναμη”. Την ίδια οντότητα ο Βελονισμός ονόμασε “ενέργεια Τσί”, η Βιοθεραπεία “βιοενέργεια”, η Ραϊχική θεραπεία “οργόνη” κοκ.

Η Ομοιοπαθητική Ιατρική θεωρεί ότι πριν από την όποια διαταραχή στο Σώμα προηγείται διαταραχή στο Ενεργειακό Επίπεδο. Οι ψυχολογικοί παράγοντες, δηλαδή οι στεναχώρειες, το άγχος, οι αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα δρούν πρώτα σε αυτό το Ενεργειακό Επίπεδο και μετά στο Σώμα. Γι αυτό παρατηρούμε το φαινόμενο να έχουμε στεναχωρεθεί από κάτι έντονο αλλά επειδή ενεργειακά είμαστε “ανεβασμένοι” να μην έχουμε σωματικά συμπτώματα. Ενώ όταν είμαστε ενεργειακά “πεσμένοι” αμέσως μεγαλοποιούμε τις στεναχώρειες και εμφανίζουμε σωματικά συμπτώματα.

Πολυεπίπεδο, ριζικό και μόνιμο θεραπευτικό αποτέλεσμα

Ερχεται λοιπόν η Ομοιοπαθητική Ιατρική και στα πλαίσια μιας εξελιγμένης ενεργειακής άποψης για τον άνθρωπο σε συμφωνία με την σύγχρονη Πυρηνική Φυσική, να δράσει στον ενεργειακό άνθρωπο με ενεργειακά φάρμακα. Πράγματι παρότι οι πρώτες ύλες των ομοιοπαθητικών φαρμάκων είναι φυτά ή ορυκτά, ο τρόπος παρασκευής τους με διαδοχικές αραιώσεις και κρούσεις των διαλυμάτων, τα μετατρέπει σε ενεργειακά φάρμακα. Αυτό δημιουργεί ένα διπλό πλεονέκτημα. Πρώτον, λόγω της ενεργειακής τους φύσης τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν έχουν υλικές παρενέργειες. Δεύτερον, επειδή δρούν σε ένα ανώτερο επίπεδο και σε ένα πιο πρώϊμο στάδιο της ασθένειας, έχουν άμεσο, πιο ριζικό και πιό μόνιμο αποτέλεσμα.

Οι ακρότητες της ιδιοσυγκρασίας του ατόμου απαλύνονται. Ενα πολύ νευρικό π.χ. και αγχώδες άτομο γίνεται πιο ήρεμο χωρίς όμως να καταστέλλεται όπως γίνεται με τα ηρεμιστικά φάρμακα. Η ψυχική διάθεση του ατόμου και η άμυνα και ψυχραιμία του απέναντι στις στεναχώρειες και τα προβλήματα αυξάνει. Η γενική σωματική κατάσταση του ατόμου, όπως οι σωματικές του δυνάμεις, ο ύπνος του, η όρεξη για φαγητό και η περίοδος στις γυναίκες φυσιολογικοποιούνται. Οι φυσιολογικές λειτουργίες του ατόμου όπως π.χ η πεπτική, η αναπνευστική, η καρδιακή, η ορμονική κλπ επανέρχονται σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Τα συμπτώματα της ασθένειας εξαλείφονται. Τέλος, αν οι ανατομικές αλλοιώσεις δεν είναι προχωρημένες είτε εξαλείφονται είτε περιχαρακώνονται και δεν επηρεάζουν ιδιαίτερα τη λειτουργία του οργάνου. Προληπτική Ιατρική σημαίνει ακριβώς το να προλαμβάνω τις ασθένειες σε όσο πιο πρώϊμο και ανώτερο επίπεδο γίνεται και αυτό ακριβώς κάνει η Ομοιοπαθητική Ιατρική.