Αλλεργιες και Ομοιοπαθητικη

– Εκζεμα, Κνιδωση, Αναφυλαξια

– Αλλεργικη Ρινιτις, Αλλεργικη Επιπεφυκιτις

– Ασθμα

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια μεγάλη έξαρση των αλλεργικών παθήσεων. Υπολογίζεται ότι στις ΗΠΑ οι ασθματικοί ξεπερνούν σήμερα τα 10 εκατομμύρια και ότι ο αριθμός τους αυξάνει με αλματώδεις ρυθμούς. Ανάλογη αύξηση παρουσιάζουν και άλλες αλλεργικές παθήσεις όπως το έκζεμα, η αναφυλαξία, η κνίδωση, η αλλεργική ρινίτιδα, η αλλεργική επιπεφυκίτιδα καθώς και οι τροφικές και φαρμακευτικές αλλεργίες.

Τα συνήθη συμπτώματα ανάλογα με την πάθηση είναι εξανθήματα, κνησμός, καταρροή, φτερνίσματα, βήχας, δύσπνοια, οιδήματα κ.α. Μπορούν να είναι έντονα και ορισμένες φορές επικίνδυνα για τη ζωή του ατόμου και άλλες φορές χρόνια ή εποχιακά.

Αιτίες αλλεργικών παθήσεων

Α. Η συνήθης άποψη

Γνωρίζουμε σήμερα αρκετά για τους μηχανισμούς με τους οποίους εκδηλώνονται τα αλλεργικά συμπτώματα αλλά υπάρχουν πολλές και αντικρουόμενες απόψεις όσον αφορά την αιτιολογία των αλλεργικών παθήσεων. Από τη μια υπάρχει η σχολή των οπαδών της κληρονομικότητας που θεωρεί ότι σημαντικότερο ρόλο παίζει η κληρονομική αλλεργική προδιάθεση ενός ατόμου. Από την άλλη μεριά υπάρχουν εκείνοι οι επιστήμονες που αποδίδουν μεγάλο ρόλο στους εξωτερικούς αλλεργιογόνους παράγοντες. Η αλήθεια όμως φαίνεται να ακολουθεί τη χρυσή τομή των αρχαίων ημών προγόνων: οι αλλεργικές παθήσεις είναι ένας συνδυασμός κληρονομικής αλλεργικής προδιάθεσης και επίδρασης πάνω σε αυτό το ευαίσθητο υπόστρωμα των διάφορων εξωτερικών αλλεργιογόνων.

Β. Η ομοιοπαθητική άποψη

Σ’ αυτή την αλήθεια έρχεται η Ομοιοπαθητική Ιατρική να προσθέσει τις δικές της πολύτιμες αρχές όπως την αρχή της εξατομίκευσης. Ότι δηλαδή κάθε άνθρωπος είναι μια μοναδικότητα. Oτι έχει δηλαδή τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και έτσι είναι λάθος να γενικεύουμε και να θεωρούμε ότι μπορούμε να βάλουμε όλους τους ανθρώπους στο ίδιο καλούπι. Eτσι λοιπόν παρατηρούμε ανθρώπους στους οποίους τα αλλεργικά συμπτώματα εμφανίζονται σε πολύ μικρή ηλικία, συχνά αμέσως με τη γέννηση, και είναι φανερό ότι αυτοί έχουν κληρονομήσει μια πολύ έντονη αλλεργική προδιάθεση. Ενώ αντίθετα παρατηρούμε ανθρώπους που εργάζονται ή κατοικούν σε περιβάλλον με ισχυρά και πολλά αλλεργιογόνα και όμως εμφανίζουν ελάχιστα ή καθόλου αλλεργικά συμπτώματα και είναι προφανές ότι τα άτομα αυτά δεν έχουν σχεδόν καθόλου αλλεργική προδιάθεση.

Η ίδια η ζωή όμως μας έχει δείξει ότι ακόμη και αυτά τα φαινομενικά μη αλλεργικά άτομα όταν περάσουν έντονα σωματικά και ψυχικά στρές και τότε έρθουν σε επαφή με αλλεργιογόνες ουσίες μπορεί να παρουσιάσουν μικρού ή μέτριου βαθμού αλλεργικά συμπτώματα. Επομένως αν θέλουμε να είμαστε πιο κοντά στην πραγματικότητα και άρα και στην αλήθεια θα πρέπει να κατατάξουμε τις αιτίες των αλλεργικών παθήσεων σε τρείς κατά σειρά σπουδαιότητας παράγοντες:

Α. Κληρονομική αλλεργική προδιάθεση,
Β. Ισορροπία του ατόμου σαν ψυχοσωματικό σύνολο, και
Γ. Εξωτερικοί αλλεργιογόνοι παράγοντες.

Θεραπεία

Γιατί όμως δόθηκε τόσο μεγάλη σημασία στις αιτίες των αλλεργικών παθήσεων; Ακριβώς διότι ανάλογα με την άποψη που έχει ο ιατρός για τις αιτίες μιας πάθησης θα εφαρμόσει και την αντίστοιχη θεραπεία. Το να συστήσουμε αποφυγή των αλλεργιογόνων παραγόντων προφανώς δεν είναι αιτιολογική θεραπεία. Πως π.χ να αποφύγει κανείς τα πιο συνηθισμένα αλλεργιογόνα όπως η σκόνη ή η γύρη των λουλουδιών; Αν από την άλλη εφαρμόσουμε τη θεραπεία απευαισθητοποίησης με εμβόλια τότε πέραν των παρενεργειών και της σχετικής αναποτελεσματικότητας αγνοούμε το γεγονός ότι ένα αλλεργικό άτομο είναι σήμερα αλλεργικό σε κάτι και μετά από κάποιο καιρό σε κάτι άλλο. Κι’ αυτό γιατί η πρωταρχική αιτία δεν είναι τα εξωτερικά αλλεργιογόνα αλλά η εσωτερική αλλεργική ευαισθησία του ατόμου.

Μήπως όμως είναι ριζική θεραπεία τα αντιϊσταμινικά και τα βρογχοδιασταλτικά; Αυτά όμως καταστέλλουν τα συμπτώματα προσωρινά, αν τα καταστείλουν, αλλά δεν θεραπεύουν την αλλεργική προδιάθεση όσα χρόνια και αν τα χρησιμοποιήσει κανείς ενώ την ίδια στιγμή επιβαρύνεται με αρκετές παρενέργειες. Ακόμη και το ισχυρότατο φάρμακο, η κορτιζόνη που θεωρείται σαν τελευταία λύση, δεν θεραπεύει την πρωταρχική αιτία Δεν εξαλείφει δηλαδή την αλλεργική προδιάθεση, αλλά καταστέλλει την άμυνα του οργανισμού. Στην περίπτωση δε αυτής της θεραπείας με κορτικοστεροειδή οι παρενέργειες είναι εντονότατες και ιδιαίτερα σε χρόνια χρήση.

Τι λύση όμως προτείνει η Ομοιοπαθητική Ιατρική; Λύση αιτιολογική. Λύση μόνιμη και ριζική που κινείται σε δύο άξονες. Πρώτον μείωση της πρωταρχικής αιτίας, δηλαδή της αλλεργικής προδιάθεσης και δεύτερον ενίσχυση του ατόμου σαν ψυχοσωματικό σύνολο. Αυτό σημαίνει ότι με την πρόοδο της θεραπείας και τη μείωση της αλλεργικής προδιάθεσης, έστω και αν έρθει το αλλεργικό άτομο σε επαφή με αλλεργιογόνες ουσίες επειδή δεν είναι πλέον τόσο ευαίσθητο και επειδή ο αμυντικός του μηχανισμός λειτουργεί καλύτερα θα έχει είτε σημαντικά λιγότερα συμπτώματα ή και καθόλου.

Χρειάζεται όμως να παίρνει κανείς συνέχεια τα ομοιοπαθητικά φάρμακα για να μην έχει συμπτώματα; Οχι. Η κλινική εμπειρία 250 χρόνων εφαρμογής της Ομοιοπαθητικής έδειξε ότι το θεραπευτικό αποτέλεσμα είναι μόνιμο και ριζικό ακριβώς γιατί είναι αιτιολογικό. Και επιπλέον χωρίς καθόλου παρενέργειες λόγω της φυσικής προέλευσης των ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Φυσική δράση χωρίς παρενέργειες, ισχυρή δράση για ριζικό αποτέλεσμα, αιτιολογική θεραπεία για μόνιμο αποτέλεσμα. Αυτό είναι το τρίπτυχο της ομοιοπαθητικής θεραπείας.