9η ΔΙΑΛΕΞΗ

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Με κλικ στην εικόνα κατεβάζουμε τη διάλεξη

 

ΤΡΟΠΟΣ ΛΗΨΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ

 

Α ΜΕΡΟΣ

 

 

 

-Η προσωπικότητα του γιατρού παίζει μικρό ρόλο στην αλλοπαθητική διάγνωση

-Στην ομοιοπαθητική διάγνωση ο γιατρός είναι το «όργανο μέτρησης» του ασθενούς

-Η σημασία της σωστής εκπαίδευσης του γιατρού στην ομοιοπαθητική διάγνωση

-Μιασματική Ιδιοσυγκρασιακή Ομοιοπαθητική Διάγνωση

-Άλλοι τρόποι ομοιοπαθητικής διάγνωσης

-Ιδιοσυγκρασιακές πληροφορίες από το κλείσιμο του ραντεβού

-Η πρώτη επαφή με τον ασθενή στο σαλόνι

-Εξωτερική εμφάνιση των διαφόρων ιδιοσυγκρασιών

-Ιδιοσυγκρασιακές πληροφορίες από την ομιλία του ασθενούς

-Ιδιοσυγκρασιακές πληροφορίες από τον σωματότυπο και το πρόσωπο

-Ιδιοσυγκρασιακές πληροφορίες από την παρούσα νόσο και το ατομικό αναμνηστικό

 

 

 

Λοιπόν. Σήμερα θα μιλήσουμε για το ομοιοπαθητικό ιστορικό. Για τον τρόπο λήψης του ομοιοπαθητικού ιστορικού. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια. Στην  Ομοιοπαθητική, διάγνωση ίσον θεραπεία. Αν κάνεις σωστή διάγνωση θα έχεις σωστή θεραπεία.

 

Η ιδιαιτερότητα του ομοιοπαθητικού ιστορικού σε σχέση με το κλασσικό ιστορικό είναι ότι στο μεν κλασσικό ιστορικό διαγιγνώσκεις ασθένεια και δίνεις φάρμακο για όλους το ίδιο, στο δε ομοιοπαθητικό ιστορικό διαγιγνώσκεις ιδιοσυγκρασία και δίνεις στον καθένα το δικό του φάρμακο. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα από πλευράς ασθενούς.

 

Η προσωπικότητα του γιατρού παίζει μικρό ρόλο στην αλλοπαθητική διάγνωση

Υπάρχει όμως και η ιδιαιτερότητα από πλευράς γιατρού. Στη συνήθη Ιατρική, στην Αλλοπαθητική, δεν έχει μεγάλη σημασία το ποιος είναι ο γιατρός σαν άτομο, σαν άνθρωπος, για να κάνει διάγνωση. Γιατί τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Είναι σωματικά κυρίως, δηλαδή χοληστερίνη ίσον 300, τάδε κλινικά συμπτώματα, τάδε εργαστηριακά, τάδε παρακλινικά, άρα αυτή είναι συμπερασματικά η διάγνωση. Γι αυτό και ας πούμε θυμάμαι στην εκπαίδευση στις Κλινικές, συζητούσαμε κλινικές περιπτώσεις και λέγανε π.χ: «σε έναν ασθενή τόσων ετών που εμφανίζει τάδε συμπτώματα, τάδε εργαστηριακά ευρήματα, τι διάγνωση θα κάνετε;» Και συνήθως τελικά κατέληγαν όλοι στην ίδια διάγνωση. Δεν είχε σημασία αν ο γιατρός ήτανε «ζώον», σαν πνευματική εξέλιξη ή πολύ υψηλά φτασμένος σαν πνευματική εξέλιξη. Δεν είχε σημασία αν ο γιατρός ήτανε ηθικός ή ανήθικος, τίμιος ή έμπορος. Τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα.

 

Βέβαια και στην Αλλοπαθητική Ιατρική αν πάμε στην Ψυχιατρική ή ιδιαίτερα στην Ψυχανάλυση, η προσωπικότητα του γιατρού παίζει μεγάλο ρόλο στο να κάνεις σωστή διάγνωση ακόμη και για την ασθένεια ή για την συνολική προσωπικότητα του ασθενούς.

 

Στην ομοιοπαθητική διάγνωση ο γιατρός είναι το «όργανο μέτρησης» του ασθενούς

Στην Ομοιοπαθητική επειδή δεν ασχολούμαστε μόνο με τα σωματικά αλλά κυρίως με τα ψυχοδιανοητικά, ιδιαίτερα όταν κάνουμε ιδιοσυγκρασιακή ομοιοπαθητική διάγνωση και όχι συμπτωματική ομοιοπαθητική διάγνωση, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η προσωπικότητα του ομοιοπαθητικού γιατρού και η ισορροπία του σαν άτομο. Κι αυτό επειδή είμαστε το όργανο της μέτρησης του ασθενούς. Παράδειγμα για να καταλάβουμε τι εννοώ: Εάν εγώ είμαι ένας πολύ νευρικός γιατρός και η ιδιοσυγκρασία μου είναι τέτοια που έχω πολλά νεύρα, τείνω να θεωρήσω ότι κάποιος που έχει πολλά νεύρα είναι φυσιολογικός. Άρα αν μου έρθει ένας ασθενής ο οποίος είναι παρόμοια ιδιοσυγκρασία με μένα και είναι πολύ νευρικός παίρνοντας τα γεγονότα, ερωτώντας, θα τείνω να τον θεωρήσω φυσιολογικό ως νεύρα και να αποτύχω.

 

Επίσης, όταν οι ασθενείς μου αναφέρουν διάφορες ψυχικές καταστάσεις που περνάνε, αν δεν είμαι ισορροπημένος και αντικειμενικός μπορεί να υποεκτιμήσω ή να υπερεκτιμήσω γεγονότα ή να κρίνω υποκειμενικά. Παραδείγματος χάριν αν έχω περάσει πρόσφατα ένα διαζύγιο εγώ σαν γιατρός και δεν είμαι ισορροπημένος και το πήρα στραβά και τα ’χω με τη γυναίκα μου τέλος πάντων που μου χει κάνει τη ζωή ποδήλατο, αν μου έρθει μια ασθενής η οποία είναι καλόβολη σαν ιδιοσυγκρασία και φταίει ο άντρας της τέλος πάντων περισσότερο για το διαζύγιο, εγώ μπορεί να τείνω να τη δω σαν μια σκύλα που έχει κάνει τη ζωή ποδήλατο στον άντρα της και να την χαρακτηρίσω σκύλα και άρα να της δώσω ένα συφιλιτικό φάρμακο αντί να της δώσω ένα ψωρικό παραδείγματος χάριν.

 

Επομένως, ο γιατρός στην Ομοιοπαθητική είναι όργανο διάγνωσης, και γι’ αυτό θα πρέπει να προσπαθεί να είναι αντικειμενικός. Με την έννοια του να μην επηρεάζεται από την προσωπική συμπάθεια ή αντιπάθεια που έχει ιδιοσυγκρασιακά απέναντι στον ασθενή, απέναντι στην ιδιοσυγκρασία που έχει απέναντί του. Εκτός αυτού θα πρέπει να είναι κι ο ίδιος ισορροπημένος ενεργειακά και ψυχικά. Ή τουλάχιστον να μπορεί όταν βάζει την ιατρική μπλούζα και μπαίνει μέσα στο ιατρείο, να αφήνει τα δικά του προβλήματα απ’ έξω και τις ανισορροπίες του και να προσπαθεί να είναι αντικειμενικός.

 

Η σημασία της σωστής εκπαίδευσης του γιατρού στην ομοιοπαθητική διάγνωση

Πέραν τούτου για να κάνει σωστή διάγνωση ο ομοιοπαθητικός γιατρός θα πρέπει να έχει εκπαιδευτεί σωστά. Αυτό σημαίνει όσον αφορά τις σκέψεις και τα συναισθήματα και τον τρόπο που λειτουργεί ο Άνθρωπος, να ξέρει τι είναι φυσιολογικό και τι δεν είναι. Αλλιώς δεν θα μπορέσει αντικειμενικά να καταγράψει και να ιεραρχήσει τα συμπτώματα. Παραδείγματος χάριν αν εγώ είμαι ένας πολύ σεξουλιάρης γιατρός και θεωρώ ότι πέντε φορές και εφτά φορές τη βδομάδα πρέπει να έχει κανείς σεξουαλική συνεύρεση, και μου πει ένας ασθενής, ένας άντρας, ότι έχει επαφή μόνο μια φορά τη βδομάδα ή μια στο δεκαήμερο, θα πω ότι αυτός είναι πεσμένος πάρα πολύ. Δεν θα τον αξιολογήσω σωστά και θα πω ότι επιθυμία για σεξ ίσον ένα ή μηδέν.

 

Θα πρέπει επομένως κατά τον ίδιο τρόπο να μάθω τι είναι φυσιολογικό και τι παθολογικό καθώς και τις διαβαθμίσεις για όλα τα σωματικά και ψυχικά συμπτώματα. Δηλαδή ζεσταίνεται, κρυώνει, κούραση, δυνάμεις, όλα αυτά πρέπει να ξέρω τι είναι το φυσιολογικό και τι είναι το παθολογικό ή το ακραίο είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω για να μπορέσω όχι μόνον να αξιολογήσω σωστά τα συμπτώματα αλλά να τα βαθμολογήσω και σωστά για να έχω ένα σωστό ομοιοπαθητικό ιστορικό.

 

Σας λέω λοιπόν ότι πολλές φορές σε δύσκολες στιγμές της ζωής μου προσπαθούσα να γίνω καλύτερος ομοιοπαθητικός γιατρός όχι διαβάζοντας περισσότερη Ομοιοπαθητική αλλά προσπαθώντας να είμαι εγώ πιο ισορροπημένος σαν άτομο. Γιατί όπως είπαμε ο ομοιοπαθητικός γιατρός στο ομοιοπαθητικό ιστορικό είναι το όργανο της διάγνωσης. Και αν το όργανο είναι υποευαίσθητο ή υπερευαίσθητο ή διαστροφικό - ανισόρροπο δεν θα κάνει σωστή μέτρηση και επομένως δεν θα δώσει σωστή θεραπεία και τέλος δεν θα πάει καλά ο ασθενής. Είναι επομένως πάρα πολύ σημαντικός παράγοντας η αντικειμενικότητα του γιατρού, η μη προκατάληψη του.

 

Επίσης αυτό αφορά και την ιδεολογία. Ο ομοιοπαθητικός γιατρός μπαίνοντας στο ιατρείο και βάζοντας την ιατρική μπλούζα δεν είναι ούτε δεξιός, ούτε αριστερός, ούτε κεντρώος. Δεν είναι ούτε χριστιανός, ούτε μουσουλμάνος, ούτε άθεος. Δεν είναι ούτε άντρας ούτε γυναίκα. Δεν πρέπει να επηρεάζεται από το αν είναι όμορφη η ασθενής ή ο ασθενής που κάθεται απέναντι του γιατί αρχίζει και χάνει τη διάγνωση, την αντικειμενικότητα του. Επίσης το έχω δει προσωπικά και θα το δείτε κι εσείς: αν είσαι κουρασμένος, ξενυχτισμένος, ταλαιπωρημένος ή εκνευρισμένος δεν είναι εύκολο να χαλαρώσεις και να μπορέσεις να πάρεις τα μηνύματα που σου δίνει ο άλλος.

 

Μιασματική Ιδιοσυγκρασιακή Ομοιοπαθητική Διάγνωση

Εμείς εδώ όταν θα μιλάμε για ομοιοπαθητικό ιστορικό και διάγνωση, θα εννοούμε όπως είχαμε πει και σε άλλα μαθήματα, την μιασματική ιδιοσυγκρασιακή μέθοδο διάγνωσης. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτής της μεθόδου; Ότι λαμβάνει υπόψη της τα μιάσματα του ασθενούς, στοχεύει στη διάγνωση της ιδιοσυγκρασίας του ασθενούς, με την έννοια του όλου, της ψυχοδιανοητικής και σωματικής ολότητας. Αυτή είναι η μιασματική ιδιοσυγκρασιακή μέθοδος διάγνωσης.

 

Άλλοι τρόποι ομοιοπαθητικής διάγνωσης

Είχαμε πει κι άλλες φορές ότι εκτός αυτής της μεθόδου υπάρχει και η διάγνωση με βάση κυρίως όχι τα ψυχοδιανοητικά αλλά με βάση τα συμπτώματα της ασθένειας. Δηλαδή παρούσα νόσος, συμπτώματα, διαφορική διάγνωση συμπτωμάτων και δίνουμε φάρμακο το οποίο όμως κυρίως δρα περισσότερο στα συμπτώματα ή στην οξεία φάση της ασθένειας αλλά δεν θεραπεύει την μιασματική προδιάθεση, δεν εξισορροπεί την ιδιοσυγκρασία σαν σύνολο και άρα δεν έχει και ουσιαστικά και πιο χρόνια και πιο μόνιμα αποτελέσματα.

 

Υπάρχει μετά μια ακόμη πιο κατώτερη μορφή διάγνωσης βάσει της ιδιαίτερης εικόνας της ασθένειας. Π.χ έχεις ευκοιλιότητα αυτού του τύπου τότε ταιριάζει πιο πολύ το Κολοσίνθις. Έχει πνευμονία αυτού του τύπου παίρνεις Αρσένικουμ ή του άλλου τύπου Φώσφορο.

 

Υπάρχει η ακόμη πιο κατώτερη μορφή διάγνωσης που εγώ δε θα την ονόμαζα ομοιοπαθητική μέθοδο που είναι με βάση το σύμπτωμα, όχι την ασθένεια πλέον αλλά με βάση ένα σύμπτωμα, με βάση το βήχα ας πούμε. Και υπάρχουν και διάφορες άλλες τρελές μέθοδοι διάγνωσης με βάση το εκκρεμές, με βάση ξέρω ’γω ένα μηχανάκι τάδε ή με βάση το σύμπτωμα βήχας να δώσω μαζί 4-5 σε χαμηλή δυναμοποίηση «ομοιοπαθητικά» φάρμακα.

 

Αυτό που με ενδιαφέρει να σχολιάσω ιδιαίτερα είναι η διαδεδομένη μέθοδος διάγνωσης που λέγεται repertorizing, δηλαδή διάγνωση που στηρίζεται στο «λεξικό» συμπτωμάτων του Κέντ. Δηλαδή αντί να πιάσω το σύνολο πιάνω τα 4-5 βασικά σωματικά και ψυχικά συμπτώματα. Π.χ βήχας, πυρετός, πονοκέφαλος, φόβος για την υγεία και αδυναμία μνήμης. Πάω στο repertory και το ανοίγω και βλέπω τα modalities των συμπτωμάτων, δηλαδή τους τροποποιητικούς παράγοντες και όποιο φάρμακο ταιριάζει περισσότερο στα συμπτώματα το δίνω. Αυτό είναι το repertorising, το οποίο μπορεί να γίνει και μέσω κομπιούτερ, και να μου βγάλει το κομπιούτερ το φάρμακο.

 

Εγώ αυτά τα θεωρώ κατώτερες μορφές και μπασταρδεμένη Ομοιοπαθητική και τελικά αρχίζεις και ξεφεύγεις από τη συνολική ποιότητα. Γιατί δεν μπορείς να βάλεις στο repertory την εικόνα του ανθρώπου που έχεις απέναντι σου. Π.χ δεν υπάρχει στο repertory το πως ντύνεται ο ασθενής και το στυλ του που μπορεί να μας οδηγήσει σε φάρμακο. Δε μπορεί να μπει η εξωλεκτική συμπεριφορά του ασθενούς στο repertory. Δε μπορεί να μπει ο ιδιαίτερος τρόπος έκφρασης του ασθενούς στο repertory. Και τελικά καταντάς σαν έναν λεξικογράφο που προσπαθεί να βρει τις πιο κατάλληλες λέξεις για να περιγράψει μια ιδιοσυγκρασία.

 

Ας ξεκινήσουμε όμως να δούμε με συγκεκριμένο και πρακτικό τρόπο το θέμα του ομοιοπαθητικού ιστορικού. Έκανα μια γενική εισαγωγή για να σας πω τι προϋποθέσεις απαιτούνται για να πάρεις ένα σωστό ιστορικό και θα πάω στο πως παίρνεται ένα ιστορικό βήμα προς βήμα με τον τρόπο που το παίρνω εγώ. Παρ’ ότι είναι πιο σημαντικά τα ψυχοδιανοητικά, εγώ είμαι πρακτικός άνθρωπος, λειτουργικός, κλινικός γιατρός. Δηλαδή με ενδιαφέρει και πιστεύω ότι είναι πολύ πιο αποτελεσματικό στην πράξη να παίρνεις τα πράγματα όπως εξελίσσονται χρονικά και ιεραρχικά με το που σου έρχεται ο ασθενής, με το που σου κλείνει ραντεβού. Και να το δούμε συγκεκριμένα.

 

Ιδιοσυγκρασιακές πληροφορίες από το κλείσιμο του ραντεβού

Όταν ένας ασθενής έχει την πρώτη επαφή με το γιατρό για να κλείσει το ραντεβού, μπορούμε να πάρουμε ήδη κάποιες πληροφορίες. Γιατί ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του ασθενούς είναι και ο τρόπος που θα σου κλείσει το ραντεβού. Παραδείγματος χάριν, να πούμε μερικές εικόνες για να τις ταυτοποιήσετε.

 

Ένας Φώσφορος, που παίρνει για να κλείσει ραντεβού θ’ αρχίσει να λέει: «γιατρέ! Σώσε με!» Είναι ορμητικός γιατί είναι συκωτικό φάρμακο. Είναι ορμητικός γιατί έχει άγχος για την υγεία του και θέλει να κλείσει όσο γίνεται πιο γρήγορα ραντεβού, ει δυνατόν να ’ρθει εκείνη τη στιγμή, να τον δεις. Καίγεται γι’ αυτό και θα αρχίσει να σου λέει και το πρόβλημά του πολλές φορές. Ενώ σε πήρε τυπικά για να κλείσει ραντεβού θ’ αρχίσει να σου λέει το πρόβλημά του. Θα σου πει: «γιατρέ, έχω ακούσει καλά λόγια για σένα». Κι αυτό το λέει ειλικρινέστατα. Δεν υποκρίνεται όπως μια Λάχεσις. Ο Φώσφορος θα πάρει ορμητικός και θα πει: «Γιατρέ, σώσε με!» και θα θέλει να τον παρηγορήσεις κιόλας. Γιατί ο Φώσφορος θέλει την παρηγοριά, θέλει να του πεις: «μην ανησυχείς, θα πάς καλά». Είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να του πεις. Ή θα του πεις: «έχω δει κι άλλες πολλές τέτοιες περιπτώσεις». Και θα σου πει: «Έχουν γίνει καλά; Δηλαδή μπορεί να γίνω καλά κι εγώ γιατρέ;» Θέλει την παρηγοριά, τη ζητάει, νιώθει καλύτερα με την παρηγοριά.

 

Είναι ψωρικός ιδεολογικά και ηθικά. Δεν είναι υποκριτής. Είναι ειλικρινής, είναι ορμητικός, γιατί είναι συκωτικός και καίγεται από τα συμπτώματα του και θέλει να τον καταλάβει ο γιατρός, να τον ακούσει. Ένας τυπικός γιατρός που θα του πει ο Φώσφορος τον πόνο του και αυτός αντί να τον παρηγορήσει θα του πει τυπικά:  «μάλιστα, θα ’ρθείτε Παρασκευή 2 η ώρα» αμέσως τον κρυώνει. Δεν  το φχαριστιέται. Ενώ αν τον ρωτήσεις και πέντε πράγματα για την αρρώστεια του θα νιώσει καλύτερα. Θα σου πει: «έχω κι ένα φάκελο εξετάσεων, να στις φέρω γιατρέ;» Αν του πεις «ναι οπωσδήποτε να μου τα φέρεις όλα να τα δούμε», τότε σαφώς και θα το ευχαριστηθεί γιατί νοιώθει ότι ενδιαφέρεσαι γι αυτόν. Αυτός είναι ο Φώσφορος στο πώς κλείνει ραντεβού.

 

Ένα Αρσένικουμ που θα κλείσει ραντεβού καίγεται και αυτό και φοβάται για την υγεία του αλλά είναι πολύ ψυχρό, τυπικό, εγωϊστικό και καχύποπτο. Δεν έχει καθόλου τη θέρμη και την οικειότητα και την φιλική ατμόσφαιρα του Φώσφορου. Έχει μια έτσι πιο παγερή, πιο σκληρή, πιο εγωιστική στάση στο στυλ του. Θα πει «θέλω να μου κλείσετε ραντεβού, έχω κάποια προβλήματα, θα τα συζητήσουμε και θα δούμε κατά πόσον μπορείτε να με βοηθήσετε... πόση επίσκεψη παίρνετε γιατρέ; Πόση ώρα θα κρατήσει το ιστορικό;»

 

Μια Νουξ Βόμικα είναι κι αυτή τυπική. Δεν θα ξανοιχτεί να πει πολλά πράγματα. Βέβαια θα ενδιαφερθεί να ρωτήσει: «γιατρέ θα έχω καθυστέρηση; θα με καθυστερήσετε; πόση ώρα θα κρατήσει το ιστορικό; τι ώρα να ’ρθώ;» Θα ρωτήσει που είναι η διεύθυνση και πως μπορεί να ’ρθει. Ποιό λεωφορείο θα πάρει και σε ποιά στάση θα κατέβει. Μπορεί να ρωτήσει και αν καλύπτει το ταμείο τα φάρμακα, αν δίνουμε απόδειξη, πόσο είναι η επίσκεψη, και «μήπως χρειάζεται να κάνω κάποιες εξετάσεις γιατρέ πριν έρθω για να έχετε μια συνολική εικόνα; Θα σας φέρω κι ένα φάκελο εγώ που τα έχω όλα ενημερωμένα». Και πράγματι έρχεται με φάκελο. Η Νουξ Βόμικα έχεις όλες τις εξετάσεις χρονολογικά ταξινομημένες, με υποσημειώσεις, τα βγάζει φωτοτυπίες αν θέλεις να κρατήσεις κι εσύ αντίγραφα κλπ κλπ.

 

Θυμηθείτε αυτό που λέγαμε κρίνοντας την ρεπερτοράϊζινγκ διάγνωση. Πώς θα την βάλεις αυτή τη στάση, αυτή την εικόνα στο repertory; Απ’ αυτά θα βγάλεις βέβαια τη ρούμπρικα Fastidious, έτσι; Δηλαδή της τάξης, υπερβολικός, σχολαστικός. Αλλά όλα αυτά είναι εικόνες. Αν δεν μάθετε να τις πιάνετε και μετά να τις μεταφράζεται έτσι ώστε να καταλήξετε στο ρεπέρτορι δεν κάνετε τίποτα. Το θέμα  δεν είναι να πιάσεις το άλλον με το να τον ρωτήσεις: «Είσαι σχολαστικός με την τάξη;» «Ναι είμαι...όχι, δεν είμαι.» Δε λέει τίποτα από μόνο του αυτό. Πολύ πιο ουσιαστικά είναι τα εξωλεκτικά στοιχεία συμπεριφοράς που σου δίνουν την αυτούσια εικόνα. Εντάξει; Γι’ αυτό σας είπα: ξεκινάμε απ’ το ραντεβού, πως κλείνει το ραντεβού ο ασθενής μας.

 

Πάμε παρακάτω. Ένα Μεντορίνουμ. Μπορεί να μην πάρει αυτός για ραντεβού. Συνήθως θα πάρει η γυναίκα του. Μπορεί όμως να πάρει ο ίδιος και να πει: «γιατρέ πότε να ’ρθω; Να ’ρθω τώρα γιατί έχω και μια δουλειά...». Του λες: «μα, δεν έχω χρόνο τώρα και είναι κι η πρώτη σου φορά και χρειάζομαι χρόνο για να σε δω σωστά». «Ε, γιατρέ, πέντε πράγματα θα σου πω, να μου δώσεις το φάρμακο και να φύγω». Αν μάλιστα είσαι απ’ τους ομοιοπαθητικούς που έχεις μείνει στο ρόλο του ιστοριολήπτη και δεν ξέρεις πώς να επικοινωνήσεις με μια συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασία, και του πεις «ναι κύριε μου, θα πάρουμε δυο ώρες ιστορικό και θα ρωτήσουμε και για τα ψυχοδιανοητικά κλπ κλπ» τότε την έβαψες. «Δυο ώρες ιστορικό;» θα πει το Μεντορίνουμ. Και θα σκεφτεί μέσα του "Μα παλαβός είναι;» Και έξω του, θα πει: «τι να σου πω γιατρέ, τι να λέμε δυο ώρες; Εγώ έχω δυσκοιλιότητα. Εσύ μπορείς να μου τη θεραπεύσεις;.» Καταλάβατε; Το Μεντορίνουμ είναι του τύπου «δεν θέλω πολλά πολλά. Δώσ’ μου το φάρμακο να γίνω καλά.»

 

Ή θα του κλείσει ραντεβού επίτηδες η γυναίκα του χωρίς να το ξέρει αυτός για να τον δεσμεύσει να έρθει. Ή η γυναίκα του η Λάχεσις την ώρα που εξετάζεται αυτή και την έχει φέρει το Μεντορίνουμ και κάθεται κι αυτός δίπλα της θα πει: «Ε, δεν εξετάζεσαι κι εσύ Μπάμπη μου; Γιατρέ να δούμε και το σύζυγό μου τώρα, που...» για να τον κλειδώσει κατευθείαν. Κεφαλοκλείδωμα! Να τον βάλει να εξεταστεί με το ζόρι και με πονηριά γιατί αυτός είναι αμελής με την υγεία του και τον έχει πρήξει να κάνει Ομοιοπαθητική και δεν έρχεται. Το Μεντορίνουμ μπορεί να είναι ορμητικό και συκωτικό σαν το Φώσφορο αλλά δε είναι των πολλών πολλών και του να τον πρήξεις. Θα σου πει: «τώρα τι να με ρωτάς γιατρέ δώσε μου το φάρμακο να το πάρω να φύγω. Βιάζομαι κιόλας, έχω να πάω σε μια δουλειά», ή «έχει αγώνα στη τηλεόραση έχει ποδόσφαιρο, είναι και ντέρμπι και θέλω να το προλάβω». Ή «με περιμένει η παρέα να φάμε κάνα κοψίδι στην ταβέρνα.» Αυτό είναι το Μεντορίνουμ. Πιο επιφανειακό, πιο ρηχό, πιο πρακτικό, πιο αμελές για τη υγεία του.

 

Η Πλάτινα, όταν θα πάρει να κλείσει ραντεβού, θα είναι στακάτη, αγέρωχη. Θα μιλήσει μαζί σου και θα σε τσεκάρει κιόλας να δει «τώρα αξίζει να πάω σ’ αυτόν ή δεν αξίζει». Βέβαια ήδη μπορεί να έχει ακούσει για σένα και θα ’ρθει συστημένη αλλά μπορεί να σου κάνει και μια ψιλοανάκριση να δει αν είσαι καλός γιατρός ή δεν είσαι. Να σου πει την πάθησή της και να δει αν σκαμπάζεις απ’ την πάθησή της ή όχι. Ή να θέλει να της δείξεις ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

 

Η Βαλεριάνα θα πάρει να κλείσει ραντεβού και μπορεί να ρωτήσει και κάτι π.χ  «πόσο είναι η επίσκεψη γιατρέ;» Έχει μια καχυποψία. Ή μπορεί να μη ρωτήσει και τίποτα. Δεν είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που κλείνει ραντεβού η Βαλεριάνα. Εκτός αν συλλάβεις μια κρυμμένη καχυποψία. Ποιο άλλο φάρμακο; Το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ. Κι αυτό θα ΄χει τα νευροφυτικά του, είναι λίγο φλύαρο και ορμητικό το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ. Φλύαρο πολλές φορές.

 

Αλλά φάρμακα έτσι χαρακτηριστικά στο κλείσιμο του ραντεβού...η Λάχεσις. Η Λάχεσις φλύαρη 4. Σε βαθμό 4 πολλές φορές. Μπορεί όμως να ’ναι και τυπική και με λίγα λόγια. Λέμε διάφορες εικόνες που όμως ανήκουν στο ίδιο φάρμακο. Ένας γονότυπος, πολλοί φαινότυποι. Η Λάχεσις λοιπόν  θα αρχίσει με φλυαρία και μάλιστα ασύνδετη φλυαρία Δηλαδή: «Γιατρέ, έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για σας και η κυρία τάδε με σύστησε σε σας». Υποκρισία. Θέλει να την προσέξεις. Γι αυτό σου λέει ποιός τη σύστησε. Και «θα σας φέρω πολύ κόσμο γιατρέ αν γίνω καλά» και «θα γίνω καλά δηλαδή; Έχετε δει τέτοιες άλλες περιπτώσεις;» και «ταλαιπωρούμαι γιατρέ χρόνια ολόκληρα». Και μετά θ’ αρχίσει να σου λέει την ιστορία της ζωής της, μετά θα πεταχτεί σ’ ένα άλλο θέμα, μετά σ΄ ένα άλλο και μετά «πόσο είναι η επίσκεψη γιατρέ; Α μάλιστα. Έ, ξέρετε, συγγνώμη γιατρέ που ρωτάω κιόλας αλλά για να ξέρω να φέρω μαζί μου» ή μπορεί να πει: «ξέρετε γιατρέ είμαι και φτωχή, δεν βγαίνω κιόλας, μια συνταξιούχα είμαι, να ξέρω αν μπορώ να έρθω» ή «γιατρέ, απόδειξη δίνετε; Το ταμείο μου καλύπτει την επίσκεψη;».

 

Και θα συνεχίσει ακατάσχετα «ξέρετε σ’ έναν άλλον ομοιοπαθητικό γιατρό που είχα πάει πριν μου ’δωσε κάτι φάρμακα και δεν πήγα καθόλου καλά αλλά για σας άκουσα καλά λόγια» ή «είχα πάει στους κλασσικούς γιατρούς και μου κάναν παρενέργειες και κόντεψα να  πεθάνω...είναι σίγουρο ότι δεν έχουν παρενέργειες τα ομοιοπαθητικά;» Όλα αυτά που σας είπα, ο χείμαρρος που δείχνει υποκρισία, καχυποψία, γλείψιμο, φλυαρία, ασύνδετη κατάσταση, τάση να την προσέξεις, να ασχοληθείς μαζί της, γκρίνια για το οικονομικό, όλα αυτά σε συνδυασμό είναι Λάχεσις.

 

Μπορεί όμως να σε πάρει τηλέφωνο και να είναι τυπική στυλ Νουξ Βόμικα και να σου πει «γιατρέ όμως άκουσα ότι η Ομοιοπαθητική έχει σχέση με παραθρησκευτικές οργανώσεις, δεν φαντάζομαι να είστε και εσείς σε κάτι τέτοιο;» και θα θέλει να της απαντήσεις ανάλογα, έτσι;. Ή μπορεί να σε πάρει και να το παίζει, υποδυόμενη την εικόνα της Πουλσατίλα, αλλά της υπερβολικής: «γιατρέ μου σώσε με. Έχω ακούσει τα καλύτερα λόγια για σένα και σε παρακαλώ γιατρέ βοήθησε με.» «Μην ανησυχείτε κυρία μου» «αχ γιατρέ μου» και βάζει τα κλάματα και «να με βοηθήσετε γιατί έχω μεγάλο πρόβλημα...πρώτα ο θεός και μετά ο γιατρός.». Ή μπορεί να είναι το στυλ της μπίζνες γούμαν, της φιλόδοξης, της «μάλιστα γιατρέ, να βγάλω το ημερολόγιο μου να δω για πότε έχω ραντεβού κι εγώ, μάλιστα» ξέρεις της πιο τυπικής και πιο καχύποπτης.

 

Κάποιο άλλο φάρμακο, σαν εικόνα τυπική  για ραντεβού είναι το Λαϊκοπόντιουμ. Θα σε πάρει και θ’ αρχίσει κι αυτό λίγο την πάρλα. Μπορεί ν’ αρχίσει να σου κάνει αυτός διάλεξη για το ότι έχει πάει στην Ομοιοπαθητική, ότι ξέρει, ότι είναι ενημερωμένος, ότι κάνει υγιεινή διατροφή, ότι έχει διαβάσει το τάδε βιβλίο για την Ομοιοπαθητική κι έχει και κάποιες απορίες και θέλει να κάνει και λίγο συζήτηση πριν κλείσει το ραντεβού και μπορεί να αρχίσει να σου λέει τα κουλτουριάρικά του. Είναι και καχύποπτο όμως. Δηλαδή θέλει να τον πείσεις ότι ξέρεις κι εσύ, ότι είσαι ενημερωμένος. Το Λαϊκοπόντιουμ πολλές φορές είναι αυτό που θα μάθει για σένα απ’ το διαδίκτυο. Μπαίνει στο διαδίκτυο, έχει την τάδε πάθηση, αρχίζει και ψάχνει στο διαδίκτυο να δει για Ομοιοπαθητική. Βρίσκει τα διάφορα σάιτ, βρίσκει κι εσένα, και αν του αρέσουν αυτά που γράφεις σε παίρνει να κλείσει ραντεβού. Κι ο Φώσφορος μπορεί να σε μάθει απ’ το διαδίκτυο γιατί έχει την πάθηση του, ψάχνεται, βρίσκει και παίρνει να κλείσει ραντεβού.

 

Η πρώτη επαφή με τον ασθενή στο σαλόνι

Αυτά όσον αφορά το κλείσιμο του ραντεβού. Τώρα μπαίνουμε στο πώς χτυπάει το κουδούνι ο ασθενής, έτσι; (γέλια) Τα συκωτικά άτομα: μπιιιιιιιιιιιιιιπ! Το ψωρικό: μπίπ! (γέλια); Ανεβαίνουν πάνω. Ανοίγεις την πόρτα, μπαίνει ο ασθενής μέσα. Αμέσως θα δείτε αν η συμπεριφορά είναι συκωτική, ψωρική ή συφιλιτική. Θα δεις π.χ τον διαχυτικό και ομιλητικό τύπο: «γιατρέ από πού είσαι; Αααα, μάλιστα πατριωτάκι, ε; Καλά πόσων χρονών είσαι γιατρέ, πότε τελείωσες την Ιατρική αφού φαίνεσαι αρκετά νέος». Δηλαδή θα δείτε την συκωτική συμπεριφορά αμέσως αμέσως. Ή θα δεις την ψωρική που μπαίνει και είναι συνεσταλμένος, τυπικός, θα σου μιλήσει στον πληθυντικό «μάλιστα γιατρέ, συγνώμη που άργησα γιατρέ.

 

Και είναι το τυπικό το συγγνώμη, το ειλικρινές, το ψωρικό, γιατί υπάρχει και το συφιλιτικό: «συγγνώμη γιατρέ αλλά, τι να πω. Είχε πολλή κίνηση αλλά πού βρήκατε κι εσείς και ήρθατε  εδώ και δεν έχει καθόλου πάρκινγ». Δηλαδή άργησε που άργησε και πάει να βγει κι από πάνω. Κατάλαβες το συφιλιτικό στοιχείο; Το ψωρικό είναι ότι άργησα και ζητώ συγγνώμη και κοκκινίζω κιόλας και νιώθω άσχημα πραγματικά. Το συκωτικό είναι «τι να κάνω γιατρέ, είχε κίνηση στο δρόμο» ή μπορεί να μη σου πει ούτε καν συγγνώμη. Το συφιλιτικό είναι να σου βγει κι από πάνω να σου πει «πού βρήκες και ήρθες εδώ γιατρέ, σ’ αυτό το δρόμο δεν έχετε καθόλου πάρκινγκ» ή ν’ αρχίσει να σου λέει μια ιστορία εκεί με τον ταξιτζή που έχασε το δρόμο και πλήρωσε και πολλά λεφτά για να ’ρθει. Λες και της τα χρωστάς εσύ που άργησε να  έρθει και της τα πήρε ο ταξιτζής τέλος πάντων. Αυτό είναι το συφιλιτικό στοιχείο.Άργησα εγώ και φταίς εσύ!

 

Πολλές φορές τα συφιλιτικά άτομα και ιδιαίτερα η Λάχεσις, προσπαθούν να εκμαιεύσουν πληροφορίες: «Ά, παντρεμένος είσαι γιατρέ; Μάλιστα. Μα, η φίλη μου μου είπε ότι την βλέπετε πολλά χρόνια, εσείς νέος φαίνεστε, πόσων χρονών είστε γιατρέ; Α.» ή «Δηλαδή, έχετε τελειώσει την Ιατρική εσείς;». Όταν προσπαθεί κάποιος να εκμαιεύσει απαντήσεις ή όταν σε ρωτάει κατευθείαν προσωπικές ή και αδιάκριτες ερωτήσεις, συνήθως πρόκειται για συφιλιτικό άτομο. Προσέξτε όμως, υπάρχουν και τα συκωτικά άτομα, τα οποία μέσα στην οικειότητα τους, όπως π.χ ένας Φώσφορος μπορεί να σε ρωτήσουν χωρίς πονηριά και κάποια προσωπικά θέματα. Αλλά συνήθως ο Φώσφορος έχει τρόπους, έχει διακριτικότητα.

 

Η Νουξ Βόμικα θα έρθει στην ώρα της στο ραντεβού. Μπορεί να έρθει και λίγο πιο νωρίς. Όμως θα θέλει να την πάρεις και στην ώρα της. Έτσι; Μπορεί να σου κάνει και παρατήρηση. Με ευγενικό τρόπο μεν αλλά κοφτά και στακάτα δε. Το Λαϊκοπόντιουμ θα έρθει πιο νωρίς πολλές φορές για να μην αργήσει. Αλλά θα δυσαρεστηθεί αν τον καθυστερήσεις. Μπορεί όμως και να μην δυσαρεστηθεί και ν’ απασχοληθεί π.χ με το ενημερωτικό φυλλάδιο που έχει ο γιατρός. Αλλά δεν θα σου κάνει εύκολα παρατήρηση το Λαϊκοπόντιουμ γιατί το καθυστέρησες. Και η Πλάτινα μπορεί να θιχτεί άμα την καθυστερήσεις. Να προσβληθεί γιατί θα σκεφτεί: «ποιος είσαι εσύ που με καθυστερείς; Πως μας το παίζεις δηλαδή...μεγαλογιατρός και μας καθυστερείς; Έχουμε κι εμείς δουλειές να κάνουμε.» Η Λάχεσις μπορεί ή να σου πει: «όχι γιατρέ, δεν πειράζει, ότι ώρα θέλεις πάρε με, δεν πειράζει» ή μπορεί να σου πει: «γιατρέ τι θα γίνει; Πότε θα μας πάρεις; Γιατί τα ’βαλες τόσο πυκνά τα ραντεβού; Θα ’χεις χρόνο να με δεις σωστά και μένα;»

 

Στην αναμονή, στο σαλόνι, πως θα συμπεριφερθούν παιδιά διαφόρων ιδιοσυγκρασιών; Υπερκινητικά παιδιά είναι ο Φώσφορος, το Μεντορίνουμ και η Κίνα. Προσέξτε όμως τη διαφορά. Ο Φώσφορος και το Μεντορίνουμ είναι ζωηρά και υπερκινητικά παιδιά, αλλά η Κίνα είναι το κακομαθημένο το παιδί, που θα στα κάνει άνω κάτω. Το ξεροκέφαλο το παιδί που θα το κυνηγάει ο γονιός του να κάτσει ήσυχα κι αυτό εκεί. Το παιδί που θα επιμείνει, θα του κάνει παρατήρηση ο γονιός ή και ο γιατρός και θα του πει επιτακτικά: «μην τα μετακινείς αυτά», κι αυτός θα πηγαίνει μετά από λίγο να το ξανακάνει επίτηδες. Προσέξτε τη διαφορά του ζωηρού, υπερκινητικού αλλά καλού παιδιού, από το παιδί το στριμμένο και το ξεροκέφαλο. Που μπορεί να είναι Κίνα ή μπορεί να είναι και Λάχεσις. Συνήθως κορίτσια, κοριτσάκια Λάχεσις, τα οποία είναι πολλές φορές και κακομαθημένα και θέλουν να φανούν και να κάνουν και να φτιάξουν. Ή το παιδάκι Πλάτινα το οποίο έχει ύφος και τουπέ, κι άμα είναι κορίτσι που συνήθως είναι κορίτσι, είναι ντυμένο στην τρίχα, λουσάτο και με αέρα.

 

Θα δείτε επίσης στην αναμονή στο σαλόνι ότι υπάρχουν τα άτομα τα οποία κάθονται τυπικά και ήσυχα μέχρι να τους φωνάξει ο γιατρός, και είναι και οι Λάχεσις οι κυράτσες, οι οποίες αρχίζουν και ρωτάνε τις διπλανές τους:  «Έρχεστε καιρό εσείς εδώ; Εγώ πρώτη φορά έρχομαι. Είναι καλός ο γιατρός; Γιατί έρχεστε εσείς εδώ; Έχετε δει αποτελέσματα; Α, μάαλιστα». Η Λάχεσις θα πιάσει κουβέντα στο σαλόνι. Να μάθει, να δει, να κάνει. Ή μπορεί ν’ αρχίσει να λέει κιόλας και να διαφημίζει τον γιατρό αν είναι παλιά ασθενής. Οι Λάχεσις είναι αυτές που αν είναι ευχαριστημένες θα σας στείλουν πολλά ραντεβού. Πολύ κόσμο. Θα πιάσει τον γείτονα τον ένα τον άλλο,  θα πιάσει κόσμο να τον φέρει με το ζόρι πολλές φορές στο ιατρείο.

 

Το κάνει όμως όχι τόσο από ευγνωμοσύνη όσο για να δέσει το γάϊδαρό της. Υπάρχει συμφεροντολογική κατάσταση από πίσω. «Γιατρέ σου ’χω φέρει τόσον κόσμο. Πρόσεξέ με»  ή «γιατρέ, ήρθε ο τάδε που σου έστειλα; Τον βρήκα στη λαϊκή, η κυρία τάδε και της είπα... ήρθε, ήρθε;» Θέλει να σου το τονίσει ότι σου ’στειλε κόσμο. Και για να ζητήσει και λιγότερη αμοιβή απ’ το γιατρό, να ζητήσει έκπτωση. Ή για να της δώσεις φάρμακα για μεγαλύτερο διάστημα. Μπορεί να δεις μια Λάχεσις να εξυμνεί  υπερβολικά την Ομοιοπαθητική και το γιατρό. Είπαμε ότι η υπερβολή είναι συφιλιτικό στοιχείο. Όπως και το συμφέρον. Το υπολογιστικό στοιχείο. Ή μπορεί να είναι αυτή που θα σε κάνει κατάμαυρο σε όλους τους άλλους έξω. Άμα δεν είναι ευχαριστημένη, θα σε κατηγορήσει με χίλια δυο λόγια. Από πάνω μέχρι κάτω θα σε βάψει κατάμαυρο. Η υπερβολή και πάλι. Και η κακία.

 

Τι άλλο μπορείς να δεις στο σαλόνι; Μπορεί να δεις τον Λυκοποδιάρη που θ’ αρχίσει να κάνει καμάκι, ήπιο όμως, κουλτουριάρικο καμάκι, σε μια ωραία γυναίκα που υπάρχει στο σαλόνι. Μπορεί να δεις τον Μεντορινικό που θα κάνει το χοντρό το καμάκι στο σαλόνι. Αν είσαι γυναίκα γιατρός και όμορφη, μπορεί να στην πέσει ο ασθενής ο Λυκοποδιάρης με κουλτουριάρικο τρόπο...εμάς μας ενδιαφέρουν από διαγνωστικής πλευράς αυτά τώρα. Αυτοί ας κάνουν ότι θέλουν (γέλια). Εμείς...καταγράφουμε! Έτσι; Αυτοί ας συμπεριφέρονται όπως θέλουν, εμάς ο σκοπός μας είναι να διαγνώσουμε την ιδιοσυγκρασία τους, για το καλό τους. Επίσης η Βαλεριάνα αν είναι λυκοποδιάρης ο γιατρός και είναι του στυλ της μπορεί να καμακώσει αλλά με  πολύ ιδιαίτερο τρόπο π.χ με πιο προσωπικές ερωτήσεις που θα πετάξει ξαφνικά και άσχετα.

 

Περνάμε τώρα από το σαλόνι στο ιατρείο. Ο τρόπος που κάθεται ο κάθε ασθενής. Τα συκωτικά φάρμακα όπως το Μεντορίνουμ και το συκωτικό Σούλφουρ θα τα δεις να κάτσουν φλάπ απότομα και θα απλώσουν και τα τέσσερα, δηλαδή χέρια και πόδια ανοιχτά. Κάθονται άνετα και αναπαυτικά. Η Λάχεσις πολλές φορές θα πάρει την καρέκλα και θα ’ρθει να κάτσει κοντά στο γραφείο του γιατρού. Κι ο Φώσφορος καμιά φορά λόγω της διάθεσης του να σου πει ανθρώπινα τον πόνο του ερχόμενος κοντά σου.

 

Εξωτερική εμφάνιση των διαφόρων ιδιοσυγκρασιών

Εμφάνιση και ντύσιμο. Έχουμε ήδη περιγράψει την ενδυμασία της Λάχεσις σε προηγούμενα μαθήματα. Η Λάχεσις είναι υπερβολική στο ντύσιμο και με κιτς αισθητική. Δηλαδή π.χ θα φορέσει το ση-θρού κι ας είναι θεούσα. Μπορεί να φορέσει μια μίνι φούστα ενώ είναι χοντρή και δεν της πάει καθόλου. Ή ένα κολάν ενώ είναι χοντρή και δεν της πάει καθόλου. Ή μπορεί να δεις μια κυρία εξηντάρα και με περιφέρεια να φοράει ένα φόρεμα δαντελωτό, ένα φόρεμα με μαργαρίτες τεράστιες κίτρινες, κάτι κλαδωτά, κάτι κόκκινα έντονα ή αταίριαστα. Ή μπορεί να δεις ειδικά τις παλιές κυρίες Λάχεσις με τρία τέσσερα χρυσαφικά, χοντρά χρυσά δαχτυλίδια, ένα μεγάλο χρυσό σταυρό απέξω φορεμένο - προσέξτε το απέξω, δεν είναι τυχαίο, «είμαι θρήσκα» φωνάζει με το σταυρό ή με το κομποσκοίνι.

 

Είναι λοιπόν χαρακτηριστικό της το υπερβολικό ντύσιμο, το μη αισθητικό ντύσιμο, το αταίριαστο με το σώμα της ντύσιμο ή και το χυδαίο πολλές φορές ντύσιμο. Και συνήθως η Λάχεσις έχει την τάση παρότι χοντρή να φοράει κάτι ντεκολτέ έντονα και να νιώθει και περήφανη για το μεγάλο στήθος που έχει. Μπορεί επίσης να δεις κάτι κυράτσες Λάχεσις, μεγάλες σε ηλικία, που φοράνε ένα κατακόκκινο έντονο κραγιόν και έντονο ρουζ, είναι αυτή η Λαχεσική υπερβολή που λέγαμε. Η Λάχεσις έχει την τάση επίσης πολλές φορές να φοράει κάτι λεοπαρδαλέ παπούτσια ή φιδιού παπούτσια (γέλια) Αυτά δε θα τα βρείτε σε κανένα repertory, έτσι; (γέλια) Είναι κλινικές παρατηρήσεις και παρατηρήσεις από την καθημερινή ζωή, από την «πιάτσα» της ζωής.

 

Το ντύσιμο της Πλάτινας. Η Πλάτινα ντύνεται ακριβά. Η Πλάτινα όμως είναι σικ και στην τρίχα και στυλάκι και μοντελάκι ντυμένη. Ξοδεύει πολλά λεφτά στο ντύσιμό της και στο μακιγιάρισμά της και στις πλαστικές της και στις αντιρυτιδικές κρέμες και σε ότι πασαλείμματα μπορείς να φανταστείς. Η Πλάτινα είναι η καλύτερη πελάτισσα των αισθητικών. Αλλά έχει συνήθως καλό γούστο. Και στα ρούχα, και στο βάψιμο και γενικότερα. Είναι μοντελάκι. Σκεφτείτε μια κυρία της υψηλής κοινωνίας η οποία φοράει το ακριβό το ταγιεράκι, το σινιέ όμως-έχει ψώνιο με τα σινιέ, με τα επώνυμα- φοράει ένα αρκετά ακριβό κόσμημα και μπορεί να είναι και λίγο συντηρητικά ντυμένη αλλά θα είναι το ακριβό το ντύσιμο, το καλό το ντύσιμο, το χάι κλας. Μπορεί όμως να δεις και μια λαϊκή Πλάτινα ψώνιο που το ντύσιμο της να μοιάζει στο κιτς ντύσιμο της Λάχεσις, φορώντας π.χ κάτι φανταχτερά λαμέ υφάσματα ή κάνοντας περίεργα χτενίσματα.

 

Η Νουξ Βόμικα στο ντύσιμο είναι η τυπική, η συντηρητική, η καθαρή. Μπορεί να φοράει και τζην παντελόνι αλλά θα είναι περιποιημένο, καθαρό, τυπικό, σχολαστικό και όχι υπερβολικό. Είναι το πιο «καθώς πρέπει». Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ είναι το συντηρητικό ντύσιμο συνήθως, δεν έχουμε υπερβολές, καθώς και το τυπικό ντύσιμο αλλά όχι τόσο όπως της Νουξ.

 

Το Σούλφουρ μπορείτε να το φανταστείτε σαν ντύσιμο; Είναι το βρώμικο, το ατημέλητο, το αταίριαστο. Μπορεί να δεις ένα καρώ πουκάμισο μονόπαντα απέξω από το παντελόνι και ένα μπουφάν τσαλακωμένο και βρώμικο. Παντελόνι, μπλούζα και μπουφάν όλα τελείως αταίριαστα μεταξύ τους. Μπορεί να φοράει και σαγιονάρες (γέλια) Τις βρώμικες όμως, τις σκονισμένες τις σαγιονάρες! Τα τσαλακωμένα ρούχα, το πουκάμισο απέξω, ένα ξεσκισμένο τζην παντελόνι. Ή μπορεί να φοράει αυτά τα αμερικάνικα ντυσίματα, αυτά τα φουρφουλωτά, τα πλατιά τα ρούχα. Την εικόνα συμπληρώνει το λαδωμένο και αχτένιστο μαλλί. Μπορεί επίσης να δεις ένα τεράστιο χρυσαφένιο ρολόϊ.

 

Μπορεί να δεις έναν βλάχο Μεντορίνουμ με μια χοντρή χρυσή αλυσίδα στο χέρι και το πουκάμισο ανοιχτό τρία κουμπιά για να φαίνεται το χρυσό περιδέραιο και το τριχωτό το στήθος και τα μούσκουλα τα γυμνασμένα. Το Μεντορίνουμ επειδή το παίζει γκόμενος πολλές φορές γι αυτό και φροντίζει για τα ρούχα του αν και πολλές φορές δεν έχει και αισθητική. Θα αγοράσει όμως το σινιέ ρούχο. Θα αγοράσει την μπλούζα την ξεμάσχαλη για να φαίνονται οι μυς του. Θα αγοράσει το σφιχτό το παντελόνι για να φαίνονται τα αντρικά του προσόντα. Μπορεί όμως να δεις κι ένα Μεντορίνουμ έτσι πιο προς το Σούλφουρ που να είναι αρκετά ατημέλητο. Ή θα δεις το Μεντορίνουμ να φοράει κάτι καουμπόϊκες μπότες ή κάτι χοντρά παπούτσια. Μπορεί επίσης να το δεις το Μεντορίνουμ και το Φώσφορο με έντονα σπορτίβ ντύσιμο.

 

Το Λαϊκοπόντιουμ στο ντύσιμο είναι σχετικά συντηρητικό. Δεν έχει κάτι πολύ ιδιαίτερο. Η Βαλεριάνα είναι ντυμένη «επιμελώς ατημέλητη». Προσέξτε: επιμελώς ατημέλητη. Δηλαδή, επειδή το παίζει αντισυμβατική, θα την δεις να φορέσει το ακριβό ρούχο, το σινιέ, αλλά με πινελιές ατημελησίας. Δηλαδή μπορεί να φοράει ένα σινιέ αλλά ξεφτισμένο τζην, μια απλή μπλούζα αλλά επιπλέον θα έχει και μια πινελιά έτσι πλούσια, δηλαδή ένα ωραίο ακριβό ρολόϊ. Ή μια ωραία αλυσιδίτσα. Ή μπορεί να την δεις την νεαρή Βαλεριάνα που είναι αντισυμβατική να έχει εδώ στο αυτί 4-5 σκουλαρίκια. Ασημένια και όχι χρυσά. Ή να ’χει ένα τατουάζ. Ή μια αλυσίδα στο πόδι για να είναι η ξεχωριστή πινελιά. Το παίζει μοντέρνα και αντισυμβατική. Ή να τη δεις πολύ σπορτίβ και να σνομπάρει το πλούσιο ή το ακριβό ντύσιμο. Πάλι είναι στα πλαίσια της αντισυμβατικότητας και της κριτικής, και του ότι αυτή ξεχωρίζει. Αλλά ξεχωρίζει σαν αντισυμβατική και όχι σαν «ιν» στη μόδα, σαν Πλάτινα που είναι το μοντελάκι. Ίσα-ίσα τα περιγελά αυτά.

 

Ιδιοσυγκρασιακές πληροφορίες από την ομιλία του ασθενούς

Είπαμε για το ντύσιμο. Να δούμε τώρα την ομιλία. Για την ακατάσχετη λαχεσική υποκριτική φλυαρία έχουμε ήδη πει πολλά. Φλύαρο και γρήγορο στην  ομιλία μπορεί να είναι και το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ. Αυτή η φλυαρία είναι ψυχαναγκασμός. Επειδή έχει πολλές αγχώδεις σκέψεις που τρέχουν γρήγορα στο μυαλό του, του βγαίνει και γρήγορη αγχώδης ομιλία.

 

Η ομιλία του Λαϊκοπόντιουμ είναι η κουλτουριάρικη ομιλία. Χρησιμοποιεί κουλτουριάρικες, ασυνήθιστες, εκφράσεις. Π.χ σήμερα μου είπε ένα Λαϊκοπόντιουμ τη λέξη «εκφάνσεις». Προσέξτε. Δεν είναι λέξεις που λέγονται εύκολα. «Εκφάνσεις!»(γέλια). Ή μπορεί να σου μιλήσει με επιστημονικούς ιατρικούς όρους. Ή να εκφράσει με πολλές και περίτεχνες λέξεις  τον ψυχικό του κόσμο. Είναι κουλτουριάρικη και καλλιεργημένη γλώσσα. Θέλει να δείξει ότι ξέρει, ότι είναι διαβασμένος. Καλλιεργημένος. Μπορεί να χρησιμοποιεί και τον πληθυντικό. Μπορεί να χρησιμοποιεί και ευγένεια. «Παρακαλώ...ευχαριστώ» και τα λοιπά. Η ομιλία του Φώσφορου είναι συνήθως πιο απλή, πιο άμεση, πιο συγκεκριμένη. Ενώ το Λαϊκοπόντιουμ  θα σου το φέρει από ’δω, θα στο φέρει από κει, θα το γυρίσει πάρα πέρα και στο τέλος μπορεί να μην σου απαντήσει σε αυτό που τον ρώτησες.  Ή να κάνει παρενθέσεις, προεκτάσεις ή να ρωτάει κιόλας ή να λέει την άποψή του. Το ρωτάς εσύ κάτι κι αντί να σου πει αυτό που το ρωτάς σου λέει και την άποψη του.

 

Η ομιλία του Σούλφουρ είναι πιο χύμα, όπως είναι και το Σούλφουρ σαν άτομο. Η ομιλία του Μεντορίνουμ είναι όπως είπαμε πιο ρηχή και συγκεκριμένη, πέντε πράγματα. Ντάκα ντάκα ντάκα. Η ομιλία της Πλάτινας μπορεί να είναι αλαζονική ή αυστηρή, όχι όμως τόσο σαν Νουξ Βόμικα ή σνομπαριστική. Η ομιλία της Νουξ Βόμικα είναι η τυπική, η στεγνή, η συγκεκριμένη, που μπορεί να είναι και λίγο φλύαρη γιατί θέλει να δώσει στο γιατρό συγκεκριμένα να καταλάβει επακριβώς τα συμπτώματα. Είναι ψείρας, τυπική ψείρας η Νουξ Βόμικα. Τα πιο ψωρικά άτομα θα τα δείτε να μην μιλάνε και πολύ. Το Τζελσέμιουμ κοκκινίζει πολλές φορές μιλώντας ή τραυλίζει από έντονη αμηχανία και ντροπή. Από έντονο τρακ.

 

Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ μπορεί να απαντάει μονολεκτικά προσπαθώντας να μην πει πολλά πράγματα, να μην αποκαλύψει πολλά πράγματα. Ή μπορεί να απαντάει στις περισσότερες ερωτήσεις με ουδέτερο τρόπο. Π.χ «φυσιολογικά γιατρέ», «όπως όλος ο κόσμος γιατρέ», «κανονικά», «όχι πολύ, όπως όλοι», «όχι κάτι το ιδιαίτερο» κλπ. Αν την εμπνεύσει ο γιατρός όμως μπορεί να ξανοιχτεί κάπως. Και αν ρωτήσεις απότομα προσωπικά πράγματα ή σεξουαλικά πράγματα το Νάτρουμ Μουριάτικουμ μπορεί να το δεις να δαγκώνεται λίγο. Δηλαδή να λέει μέσα της «πώς τολμάει και με ρωτάει ο γιατρός ξαφνικά τέτοια προσωπικά πράγματα;" Γιατί είναι εσωστρεφές άτομο και θέλει να κρατάει και μια επιφανειακή εικόνα. Επιφάνεια αλλά και με στυλ κρατάει και το Λαϊκοπόντιουμ. Αλλά του αρέσει να μιλάει ανοιχτά και για τα προσωπικά του στο γιατρό άμα του εμπνεύσει ο γιατρός εμπιστοσύνη.

 

Ο Υοσκύαμος θα έχει το καχύποπτο το βλέμμα και αν πας να τον ρωτήσεις πράγματα που μπορεί να τα θεωρήσει περίεργα μπορεί να τον δεις να θυμώνει ή να αρπάζεται λίγο ή θα επιχειρήσει να σε κόψει λέγοντας σου: «τι σχέση έχουν τώρα αυτά με το πρόβλημά μου, με την αρρώστια μου;» Η Κάνναμπις Ίντικα είναι σαν μαστουρωμένη. Είναι θολό το βλέμμα της γιατί είναι θολό το μυαλό της. Η Κόφφεα Κρούτα, η Βαλεριάνα, η Πλάτινα και το Αϊοντίν είναι νευρικές, κοφτές και γρήγορες πολλές φορές στην ομιλία. Και αν ο γιατρός είναι λίγο «τα ζώα μου αργά» είτε στην ομιλία είτε στο μυαλό δυσανασχετούν. Δεν μπορούν να δεχτούν εύκολα κάποιον που είναι «τα ζώα μου αργά». Δηλαδή αν αρχίσεις το ιστορικό και είναι αργές ή άσχετες οι ερωτήσεις σου, δεν είναι δηλαδή μπαμ και κάτω, λένε μέσα τους: «το καϋμένο το παιδάκι, τώρα αυτός είναι ικανός να μου δώσει φάρμακο και να γίνω καλά;» Δυσανασχετούν. Και δεν αφήνονται κιόλας στο γιατρό άμα τον δουν και είναι λίγο πετρελαιοκίνητος.

 

Το Αρσένικουμ στην ομιλία είναι καχύποπτο καταρχήν, είναι εγωιστικό άτομο. Σου δείχνει ότι τα ξέρει, μπορεί να σου κάνει ερωτήσεις για το πόσα χρόνια σπουδών έχεις και τι περγαμηνές έχεις τέλος πάντων, αν θα τον κάνεις εγγυημένα καλά, αν θα πρέπει να σ’ εμπιστευτεί ή όχι και συχνά μπορεί να είναι και ψιλοπροσβλητικό. Το Ανακάρντιουμ μπορεί να είναι προσβλητικό και να στο παίξει ο εξυπνάκιας της ιστορίας. Το Ταμπερκιουλίνουμ επίσης μπορεί να είναι προσβλητικό. Μίζερο και προσβλητικό. Είχα ένα Ταμπερκιουλίνουμ στα πρώτα μου χρόνια, λαϊκό χοντροκομμένο άτομο, που την πρώτη φορά που ήρθε για επίσκεψη έφτασε στο σημείο να μου πει: «Δηλαδή κάθε φορά που έρχομαι θα σου δίνω πάλι επίσκεψη; Και άμα δε γίνω καλά γιατρέ θα μου επιστρέψεις τα χρήματα;»

 

Τα υστερικά φάρμακα είναι συνήθως μίζερα, όχι τόσο στο πρώτο ιστορικό όσο όταν δεν δουν αμέσως διαφορά. Μίζερα φάρμακα που είναι γκρινιάρικα όσον αφορά την εξέλιξη της θεραπείας τους παρότι μπορεί να πάνε και αρκετά καλά. Τέτοια υστερικά φάρμακα είναι η Σιμισιφιούγκα, το Λίλιουμ Τιγκρίνουμ, το Σίκλαμεν, το Μόσχους και η Ασαφοέτιτα Επίσης μίζερο με ψωρικό τρόπο είναι το Ψωρίνουμ και πολύ περισσότερο το Συφιλλίνουμ.

 

Ιδιοσυγκρασιακές πληροφορίες από τον σωματότυπο και το πρόσωπο

Ας πάμε όμως ένα βήμα πάρα πέρα. Όσον αφορά σωματότυπους. Χαρακτηριστικοί σωματότυποι: Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ, η Σέπια και συχνά και η Ιγκνάσια έχουν την «αχλαδοειδή» κατανομή του σώματος. Δηλαδή: στενό πάνω, ανοίγει στη λεκάνη και στενεύει προς τα κάτω. Είναι οι γυναίκες που όταν αδυνατίζουν χάνουν παντού εκτός από την περιφέρεια της λεκάνης. Η Λάχεσις έχει, το γνωστό μας από την Αλλοπαθητική, «κορτιζονικό προσωπείο» και την κορτιζονική κατανομή του σώματος. Δηλαδή, πρησμένο πρόσωπο, μάγουλα, μάτια, χείλη, μεγάλος λαιμός πρησμένος, πρησμένο και μεγάλο στήθος και θώρακας και κορμός, ενώ τα πόδια και τα χέρια είναι αδύνατα.

 

Το ψωρικό Σούλφουρ μπορεί να το δείτε ξερακιανό, ψηλό, καμπουριασμένο, αδύνατο. Το συκωτικό Σούλφουρ είναι ακριβώς το αντίθετο: χοντρό συνήθως, πλαδαρό και στον κορμό και στο πρόσωπο. Άλλες κατανομές: Μπορεί να δείτε Πλάτινες πολύ αδύνατες, οι οποίες ενώ είναι αδύνατες και πιο κάτω από το φυσιολογικό έχουν τρομερό άγχος με το βάρος τους και δεν τις πείθεις κιόλας ότι είναι αδύνατες. Τα «σλιμ» ανορεξικά μοντελάκια είναι Πλάτινες. Και μάλιστα όταν λέμε νευρική ανορεξία μπορεί να τις δεις ή να μην τρώνε καθόλου ή να πέφτουν με τα μούτρα στο φαγητό και μετά να κάνουν προκλητό εμετό για να βγάλουν το φαγητό και μετά ξανά με τα μούτρα.

 

Οι Πουλσατίλλες είναι πολλές φορές στρουμπουλούλες, με ευαίσθητο δέρμα και λίγο κόκκινα μάγουλα. Τα ροδαλά κοριτσάκια που είναι ωραία ντυμένα σαν Χιονάτη του παραμυθιού, κοκέτες αλλά όχι κοκέτες εγωιστικές, κοκέτες ρομαντικές είναι συνήθως Πουλσατίλλες.  Μπορεί να δεις και μεγάλες κυρίες Πουλσατίλλες που είναι ντυμένες ρομαντικά. Και είναι περιποιημένες, αλλά στο στυλ το γυναικείο, το κοριτσίστικο.

 

Άλλο στυλ: η Νουξ Βόμικα είναι στεγνή και σαν άτομο και σαν σώμα. Και σφιγμένη. Έχει μυϊκή ένταση, είναι σφιγμένη, τεντωμένη η Νουξ Βόμικα. Η Σέπια σαν σώμα σου δίνει επίσης την αίσθηση της ρουφηγμένης γυναίκας, της στεγνής. Της γυναίκας που την έχουν ρουφήξει τα παιδιά της τα συκωτικά και τα απαιτητικά ή ο άντρας της ο υπερβολικά σεξουαλικός ή καταπιεστικός. Είναι η ρουφηγμένη γυναίκα, η μελαγχολική. Την βλέπεις και λες: «τι κατάθλιψη είν’ αυτή τώρα;" ή «τι ρουφηγμένη, στεγνή γυναίκα είναι αυτή».

 

Το Μεντορίνουμ και τα συκωτικά άτομα θα έχουνε σωματικά χαρακτηριστικά συκωτικά. Βλέπεις ένα πηγούνι μεγάλο και  τετράγωνο. Βλέπεις ένα μεγάλο κεφάλι. Πλατειά χείλη, μεγάλη πλατειά μύτη. Μεγάλη όχι σε μήκος αλλά σε πλάτος. Ένα σβέρκο κι ένας λαιμός μοσχαρίσιος! Μία γιάνγκ κατασκευή σώματος. Αν είναι Μεντορίνουμ κοντό θα το δεις κοντό και πλατύ. Και μυώδες. Ή μπορεί να τον δεις κρεμανταλά, δηλαδή μια  όρθια ντουλάπα. Ψηλός, σωματώδης με χοντρούς καρπούς. Κόκκαλα χοντρά, στιβαρή κατασκευή, δυνατός σκελετός. Ενώ ο γινν σκελετός είναι το ακριβώς αντίθετο. Μπορεί να είναι ψηλά αλλά αδύνατα άτομα, καχεκτικά, καρπός στενός, δάχτυλα μακριά και λεπτά. Τα γιάνγκ χέρια είναι η χοντρή παλάμη με κοντά και  χοντρά δάχτυλα. Γινν - γιάνγκ. Συκωτικό το γιάνγκ, ψωρικό το γιν.

 

Μαλλιά. Είδατε πόσα πολλά έχουμε να πούμε και μόνο για τον σωματότυπο των ιδιοσυγκρασιών και πως η διάγνωση γίνεται σε μεγάλο βαθμό και από εξωλεκτικά στοιχεία; Ε; Ατελείωτα. Μαλλιά λοιπόν: Πολλά Σούλφουρ θα τα δείτε από πολύ νεαρά άτομα σχεδόν φαλακρά. Με έντονη λιπαρότητα στα μαλλιά και με έντονη τριχόπτωση. Πάρα πολλοί νέοι σήμερα που είναι έτσι γουλί κεφάλι, είναι Σούλφουρ. Αραίωση μεγάλη στα μαλλιά σε μεγάλη όμως ηλικία έχει και η Λάχεσις. Σπάνια βλέπουμε σε γυναίκες ιδιαίτερη φαλάκρα. Είναι αντρικό προνόμιο (γέλια)

 

Είπαμε μαλλιά, είπαμε ντύσιμο, είπαμε σωματοκατασκευή, να πούμε λίγο δέρμα. Λιπαρό δέρμα, που βλέπεις να γυαλίζει το πρόσωπο και να είναι λιγδιασμένα τα μαλλιά έχει το Σούλφουρ. Μπορεί επίσης το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ και το Λαϊκοπόντιουμ να το δείτε να μοιάζει στο δέρμα με το Σούλφουρ. Το Ψωρίνουμ θα το δείτε πολλές φορές να έχει  ξηρό δέρμα και να έχει κάτι σαν σμηγματορροϊκή δερματίτιδα στη γωνία της μύτης με τα μάγουλα. Δηλαδή σκάει το δέρμα και είναι λίγο κόκκινο και ξεφλουδίζει, όπως επίσης και στα φρύδια και εκεί στο όριο μέτωπου και τριχωτού. Η επιδερμίδα του Νάτρουμ Μουριάτικουμ, και της Σέπια είναι ξηρή επιδερμίδα συνήθως. Αρκετά ξηρή, λεπτή και γι’ αυτό πολύ γρήγορα κάνει ρυτίδες.

 

Ενώ στα λιπαρά δέρματα δεν βλέπουμε εύκολα ρυτίδες. Μπορεί να δεις ένα Σούλφουρ με ροδαλό πρόσωπο κι ας είναι σε μεγάλη ηλικία. Το συκωτικό Σούλφουρ όμως. Το Σούλφουρ συχνά έχει πολλά δερματικά και φαγούρα. Αλλά και η Θούγια. Σε έντονη και επίμονη ακμή, είτε στην εφηβεία είτε και μετά την εφηβεία θα σκεφτείτε και τη Θούγια. Το Σούλφουρ επίσης μπορεί να εμφανίζει συχνά σπυράκια και ακμή. Ή στο ξύρισμα το Σούλφουρ επειδή είναι ευαίσθητη η επιδερμίδα του εύκολα ερεθίζεται το δέρμα. Σε πολλές Λάχεσις έχω παρατηρήσει ότι έχουνε ευαίσθητο εδώ στο λαιμό δέρμα το οποίο κοκκινίζει εύκολα. Κοκκινίζει και γρήγορα φεύγει. Ιδιαίτερα στο λαιμό και στο στήθος.

 

Τα νύχια της Σίλικα σπάνε εύκολα. Θρυμματίζονται εύκολα. Σίλικα είναι το πυρίτιο. Έχουμε πρόβλημα στη σκληρότητα των ιστών, του συνδετικού ιστού. Τα νύχια της Σίλικα σπάνε εύκολα, και τα χείλη της σκάνε εύκολα. Δεν μιλάμε για το χειμώνα που πολλοί έχουνε ευαισθησία, μιλάμε για κάτι πιο έντονο. Τα νύχια της Σίλικα γυρνάνε προς τα μέσα, προς το κρέας. Και της Καλκάρεα σπάνε εύκολα τα νύχια και τα δόντια.

 

Δύσοσμα φάρμακα. Το βάζω στην εξωτερική εμφάνιση γιατί στην πρώτη επαφή μπορεί να το δεις. Ή πιο σωστά μπορείς να το μυρίσεις. Τα Σούλφουρ είναι κατά κανόνα δύσοσμα. Δεν είναι όλα τα  Σούλφουρ δύσοσμα. Άλλες φορές είναι μεν δύσοσμα αλλά αυτό δεν φαίνεται διότι σήμερα το Σούλφουρ επειδή ξέρει ότι είναι δύσοσμο, κάνει συχνά μπάνιο κάθε και βάζει κι αποσμητικό. Το Σούλφουρ ιδρώνει και πολύ. Λουσμένο στον ιδρώτα. Έντονα άσχημα μυρίζει και η Θούγια. Έντονα επίσης άσχημα μυρίζει το Αρσένικουμ. Και το Ψωρίνουμ. Και το Ψωρίνουμ έχει πολλά δερματικά. Και φαγούρα έντονη στο δέρμα. Ιδρώτα πολύ στα παιδιά αλλά όχι δύσοσμο, εκτός απ’ το Σούλφουρ έχουμε και στο Μεντορίνουμ και στο Φώσφορο.

 

Τα μάτια της Λάχεσις. Η Λάχεσις πολλές φορές έχει τη συνήθεια να σε υποβλέπει. Όχι να σε υποβλέπει με την έννοια της Πλάτινας, ότι δηλαδή σε κοιτάει αφ’ υψηλού. Η Λάχεσις σε υποβλέπει με ποιά έννοια; Πώς είναι κάποιες γυναίκες που φοράνε γυαλιά και σε κοιτάνε πάνω απ’ τα γυαλιά τους...αυτό είναι το λαχεσικό βλέμμα. Το κάνει η Λάχεσις αυτό. Σε καρφώνει λίγο με το βλέμμα και μπορεί να γυρνάει το κεφάλι από ’κει κι από ’δω κι όμως να σ’ έχει καρφωμένο. Πώς είναι το φίδι που καρφώνει το θήραμά του και το έχει εκεί καρφωμένο και το μαγνητίζει; Το κάνει η Λάχεσις αυτό.

 

-Έχω παρατηρήσει ότι το Λαϊκοπόντιουμ δεν σε κοιτάει ίσια στα μάτια, είναι έτσι;

-Ναι, έχεις δίκιο σε αυτό. Πράγματι συχνα το Λαϊκοπόντιουμ αλλά και το Τζελσέμιουμ αποφεύγει να σε κοιτάει στα μάτια. Ειδικά το Τζελσέμιουμ. Αλλά και το Λαϊκοπόντιουμ. Και το Νάτρουμ Μουριάτικουμ μπορεί να ’χει μια σχετική ντροπαλότητα. Κατεξοχήν ντροπαλό είναι το Τζελσέμιουμ και μετά είναι το Λαϊκοπόντιουμ και μετά το ψωρικό Σούλφουρ. Ντροπαλή αλλά χαριτωμένη μπορεί να ’ναι κι η Πουλσατίλλα.

 

Ιδιοσυγκρασιακές πληροφορίες από την παρούσα νόσο και το ατομικό αναμνηστικό

Πάμε παρακάτω στη λήψη του ιστορικού. Ωραία, μπήκε ο ασθενής στο ιατρείο, κάθισε, τον είδαμε, τον κόψαμε σαν στυλ και σαν εμφάνιση. Αρχίζουμε από την παρούσα νόσο. Ρωτάμε: «Τι σε φέρνει σε μένα;» Υπάρχουν κάποιες παθήσεις που είναι πιο συχνές και χαρακτηριστικές για συγκεκριμένες ιδιοσυγκρασίες. Άρα και η πάθηση μπορεί να μας βοηθήσει στη διάγνωση της ιδιοσυγκρασίας. Αλλά πάντα τα πράγματα είναι «ένα το κρατούμενο». Έτσι; Δεν είναι «πάθηση και ιδιοσυγκρασία». Μια πάθηση μπορεί να την έχουν πολλές και διάφορες ιδιοσυγκρασίες.

 

Π.χ "πρόωρη εκσπερμάτωση». Λαϊκοπόντιουμ κατά κύριο λόγο. Το Λαϊκοπόντιουμ θα σου ’ρθει για πρόωρη εκσπερμάτωση ή χαλαρή στύση. Το Μεντορίνουμ και ο Φώσφορος θα σου έρθουν για «αφλογιστία». Ότι δεν τους «σηκώθηκε». Ή ότι «τους σηκώθηκε και τους έπεσε» και ντροπιάστηκαν. Ή μπορεί να σου έρθει για μειωμένη σεξουαλική διάθεση το Λαϊκοπόντιουμ. Και το Μεντορίνουμ καμμιά φορά. Με τη διαφορά όμως ότι το Μεντορίνουμ είναι αυτό που συνήθως είναι έντονος κόκορας ακόμα και σε μεγάλη ηλικία ενώ το Λαϊκοπόντιουμ ασχολείται πολύ νοητικά με το σεξ αλλά στην πράξη δεν είναι τόσο ενεργητικό.

 

Άλλη πάθηση. Προστατίτιδες θα δούμε συχνά σε συκωτικά άτομα. Μεντορίνουμ και Φώσφορο και συκωτικά Σούλφουρ. Μπορεί να είχαν περάσει παλιά κάποια βλεννόρροια που τους άφησε προστατίτιδα. Οι αλλεργίες συνήθως παραπέμπουν σε συκωτικά άτομα. Ιδιαίτερα τα παιδιά τα αλλεργικά. Δηλαδή αλλεργική ρινίτιδα, είτε εποχιακή είτε μόνιμη, μπούκωμα στη μύτη, άσθμα αλλεργικό, είναι συκωτικές παθήσεις. Υπερτροφικές καταστάσεις είναι συκωτικό μίασμα. Ποιές είναι υπερτροφικές καταστάσεις; Όζοι θυρεοειδούς, ινομυώματα, μυρμηγκιές,  υποτροπιάζουσες κολπίτιδες ή κυστίτιδες, κολπικά υγρά. Ή υποτροπιάζοντα κρυολογήματα. Πολλά υποτροπιάζοντα κρυολογήματα ειδικά σε παιδιά παραπέμπουν σε Μεντορίνουμ. Ή σε Φώσφορο. Μην το δέσετε σκοινί κορδόνι ότι «όπου δείτε αυτό-δίνουμε εκείνο». Αυτό είναι συμπτωματική Ομοιοπαθητική. Πρέπει να ταιριάζει η συνολική ιδιοσυγκρασία. Υποτροπιάζουσες υρολοιμώξεις είναι πάλι συκωτική κατάσταση συνήθως.

 

Χρόνιους και συχνούς πονοκεφάλους έχουν Σούλφουρ, Νάτρουμ Μουριάτικουμ, Βαλεριάνα, Νουξ Βόμικα. Το Σούλφουρ έχει τους πονοκέφαλους από μικρός και μάλιστα χειροτερεύουν ή προκαλούνται όταν μπαφιάσει με τη ζέστη. Η Βαλεριάνα έχει νευρικούς πονοκέφαλους επειδή είναι «στην τζίτα» από θυμό ή από βαβούρα. Όταν κατέβει κάτω στην Αθήνα, στην κίνηση, στο καυσαέριο, στα μαγαζιά, όλη αυτή η βαβούρα, γυρνώντας στο σπίτι, της προκαλεί πονοκεφάλους. Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ έχει τους νευρικούς πονοκεφάλους από ευθιξία και εσωστρέφεια. Θίγεται ή στενοχωριέται εύκολα, τα κρατάει μέσα της, δεν τα εκφράζει, συσσωρεύεται ένταση η οποία σωματοποιείται και της κάνει νευρικό πονοκέφαλο. Και η Νουξ Βόμικα έχει πονοκεφάλους από μυϊκές εντάσεις. Είναι τα tension headaches, πονοκέφαλοι τάσεως. Δυσκοιλιότητα από αργό έντερο έχουμε συνήθως σε ψωρικά άτομα. Καλκάρεα Καρμπόνικα, Σίλικα, Νάτρουμ Μουριάτικουμ, Σέπια.

 

Ψυχωσικά άτομα. Άτομα με ψύχωση σε μεγάλο βαθμό είναι Υοσκύαμοι. Σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ο Κέντ είχε πει ότι με δυο τρία ομοιοπαθητικά ψυχιατρικά φάρμακα θα μπορούσαμε να αδειάσουμε τις ψυχιατρικές κλινικές. Αν βέβαια τα προλαβαίναμε στην αρχή τους, πριν ιδρυματοποιηθούν, συμπληρώνω εγώ. Κυρίως είναι Υοσκύαμοι σε πολύ μεγάλο βαθμό, τα ψυχωσικά άτομα, σε υπόστρωμα Σούλφουρ. Δηλαδή, πολλές φορές βλέπεις ότι η προψυχωσική ιδιοσυγκρασία έχει πολλά ψωρικά σουλφουρικά στοιχεία. Εσωστρεφή υποχωρητικά καχύποπτα άτομα με χρόνια καταπίεση από Λάχεσις συνήθως μάνα και αδιάφορο ή κυριαρχικό πατέρα, τα οποία μάζευαν, μάζευαν, δεν τα εκτόνωναν και κάποια στιγμή τους τη βάρεσε στο κρανίο και τρελλάθηκαν. Ψυχωτικά άτομα θα δεις και πιο σπάνια Στραμόνιουμ ή Μπελλαντόνα. Κυρίως όμως είναι Υοσκύαμοι.

 

Σε νευροφυτικά φοβικά άτομα πάει το μυαλό μας πρώτα σε Φώσφορο, μετά σε Αρτζέντουμ Νίτρικουμ, μετά σε Αρσένικουμ, σε Καούστικουμ, Κάλι Αρσένικουμ. Και κατά δεύτερο λόγο σε νευροφυτικά άτομα μπορούμε να δούμε Λαϊκοπόντιουμ και Σούλφουρ και Πλάτινα. Το Μεντορίνουμ επίσης μετά από έντονα ζορίσματα μπορεί να μεταπέσει σε Φώσφορο και να βγάλει νευροφυτικά.

 

Σε υστερικά συμπτώματα, υστερικές παραλύσεις, συμπτώματα που θυμίζουν υστερικά άτομα, θα πάμε στα υστερικά φάρμακα. Δηλαδή Λίλιουμ Τιγκρίνουμ, Ασαφοέτιντα, Μόσχους, Σίκλαμεν, Σιμισιφιούγκα. Τι είδους υστερικά συμπτώματα- για να ’μαστε πιο συγκεκριμένοι; Κόμπο στο λαιμό που δεν την αφήνει να καταπιεί. Πνίξιμο όταν καταπίνει φαγητό. Ή αίσθηση ότι ένα χέρι πνίγει το λαιμό. Αυτό είναι Κάκτους. Γιατί κι αυτό είναι υστερικό φάρμακο. Υστερικός λόξυγκας. Υστερική τύφλωση. Υστερική κώφωση. Σπασμοί υστερικοί. Όχι σπασμοί επιληπτικοί, υστερικοί σπασμοί. Υστερικός κόμπος εδώ στο λαιμό. Μην το μπερδεύουμε αυτό με τον κόμπο που έχει το Νάτρουμ Μουριάτικουμ ο οποίος είναι νευρικός κόμπος από στεναχώρια. Ή το πλάκωμα στο στήθος που έχει το Νάτρουμ Μουριάτικουμ από στεναχώρια. Πλάκωμα στο στήθος κι αναστεναγμούς μπορεί ν’ αναφέρει και η Λάχεσις αλλά είναι το υποκριτικό «Αχ...» για να την ακούσει, ο γιος της, ο άντρας της, ο γιατρός. Αλλεργικές επιπεφυκίτιδες, ρινίτιδες, υπερτροφικές αμυγδαλές και κρεατάκια είναι συκωτικές καταστάσεις.

 

Τι άλλες παθήσεις έχουμε στο κεφάλι; Δόντια που χαλάνε πάρα πολύ εύκολα και παθαίνουν τερηδόνα εύκολα είναι Σίλικα ή Καλκάρεα Καρμπόνικα ή και διάφορα άλλα φάρμακα. Συχνές άφθες στο στόμα έχουμε στο Μέρκιουρι και στο Μπόραξ.  Ο Σάλιο να τρέχει το βράδυ απ’ το στόμα στο μαξιλάρι έχουμε στο Μέρκιουρι και κατά δεύτερο λόγο στο Μεντορίνουμ και στα συκωτικά φάρμακα. Πνίξιμο στο λαιμό το βράδυ στον ύπνο έχουμε στη Λάχεσις. Ξυπνάει από πνίξιμο στο λαιμό και πετάγεται όρθια. Μυϊκή ένταση στον αυχένα έχουμε στη Νουξ Βόμικα ή στα υστερικά φάρμακα και κυρίως στη Σιμισιφιούγκα η οποία νοιώθει χαρακτηριστικά ότι σαν να είναι μωλωπισμένη, σαν να την έχουν δείρει. Υστερικά φάρμακα είναι και η Ιγκνάσια και η Βαλεριάνα. Υπερθυρεοειδισμό μπορεί να έχουμε στο Αϊοντίν. Και βρογχοκήλη. Όχι όμως όπου δούμε υπερθυρεοειδισμό να δίνουμε Αϊοντίν.

 

Πάμε μετά στους πνεύμονες. Σε ιστορικό φυματίωσης ή ενεργό φυματίωση σκεφτόμαστε πρώτα το Ταμπερκιουλίνουμ και μετά ψωρικά φάρμακα. Συχνές βρογχίτιδες και κρυολογήματα επίσης στα συκωτικά μπορεί να τα δούμε. Σε Μεντορίνουμ παιδάκια πολλές φορές. Ή Φώσφορο παιδάκια. Υπερτροφικές καταστάσεις στους μαστούς με όζους στους μαστούς επίσης μπορεί να το δούμε σε συκωτικά άτομα.  

 

Πάμε στο στομάχι. Ευαίσθητο πεπτικό σύστημα έχει το Λαϊκοπόντιουμ, ο Φώσφορος, η Νουξ Βόμικα. Επίσης ευαίσθητο παχύ έντερο, κολίτιδα δηλαδή, σπαστική κολίτιδα, θα δούμε συχνά σε Λαϊκοπόντιουμ, σε Σούλφουρ και σε Λάχεσις. Οισοφαγίτιδες βλέπουμε συχνά στο Λαϊκοπόντιουμ όπως και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Βουβωνοκήλες βλέπουμε συχνά στο Λαϊκοπόντιουμ. Παθήσεις ωοθηκών μπορεί να δούμε στην Πουλσατίλλα. Αδυναμία σύλληψης σε γυναίκες μπορεί να δούμε σε συκωτικές γυναίκες. Ή αναιμία. Σε πολλά άτομα που έχουνε στίγμα μεσογειακής αναιμίας το Μεντορίνουμ πάει μια χαρά. Σε γυναίκες που έχουνε χρόνια υποτροπιάζουσα αναιμία το Μεντορίνουμ συχνά ενδύκνειται. Είναι η δράση του συκωτικού μιάσματος. Θέλετε να ρωτήσετε κάτι πριν κλείσω τη διάλεξη μας;

 

-Ο καρκίνος είναι χαρακτηριστικό συκωτικό;

-Όχι απαραίτητα. Εξαρτάται κι απ’ το είδος του καρκίνου. Αλλά καρκίνους θα δείτε συχνά σε άτομα που είναι εσωστρεφή και τα κλείνουν μέσα τους. Π.χ Νουξ Βόμικα που έχει και υπερένταση, Νάτρουμ Μουριάτικουμ, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε όλους, έτσι; Υπάρχουν οι ψωρικοί, οι συκωτικοί και οι συφιλιτικοί καρκίνοι.