6η ΔΙΑΛΕΞΗ

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

 Με κλικ στην εικόνα κατεβάζουμε τη διάλεξη

 

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑ

 

1.Ομοιοπαθητική Ιδιοσυγκρασία Βαλεριάνα

2.Ομοιοπαθητική Ιδιοσυγκρασία Πλάτινα

 

 

 

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ

ΒΑΛΕΡΙΑΝΑ

 

 

 

-Νευρική και καχύποπτη γυναίκα

-«Επιμελώς ατημέλητη»

-Φαινομενική αντισυμβατικότητα

-Ειρωνική και μυγιάγγικτη

-Αντιδραστική και ανασφαλής

-Επιφανειακή «ιν» κουλτουριάρα

-Ευνουχίζει τον άντρα αλλά μετά δεν τον ευχαριστιέται

-Η αρσενική και η θηλυκή φύση στην σεξουαλικότητα

-Η σημασία της γνώσης των ανθρώπινων ιδιοσυγκρασιών

-Αλλοπρόσαλλη συντροφικά και σεξουαλικά

-Όλα τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά είναι ανισορροπίες

-Δεν μπορείς να ξεγελάσεις τους Συμπαντικούς Νόμους

-Αντιδραστική και κυκλοθυμική

-Δεν βγάζεις άκρη!

-Κακομαθημένη

-Καχύποπτη και ζηλιάρα

-Εκδικητική, να βγεί «από πάνω»

-Το κρατάει μανιάτικο

-Εσωστρεφής και ο οίκτος την εκνευρίζει

-Νευρικοί πονοκέφαλοι και άλλα νευρικά συμπτώματα

-Φόβος βιασμού και αντρικής βίας γενικότερα

-Φιλόδοξη και συχνά βολεμένη

-Υπερκινητική, νευρική, του καφέ και του τσιγάρου

 

 

Είναι μια αρκετά συχνή ιδιοσυγκρασία και σε πολύ μεγάλο βαθμό γυναικεία ιδιοσυγκρασία. Είναι επίσης μια «κρυφή» θα έλεγα ιδιοσυγκρασία, κι’ αυτό γιατί πολλές φορές άλλο είναι και άλλο δείχνει. Δεν είναι κάτι που γίνεται χωρίς τη δική της συμμετοχή. Η ίδια κρατάει κάποια εικόνα προς τα έξω, διαφορετική από ότι είναι, αλλά αυτό δεν γίνεται απόλυτα συνειδητά.

 

Η Βαλεριάνα χαρακτηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την ψυχοδιανοητική της εικόνα. Άλλωστε όλες οι συχνές ιδιοσυγκρασίες έχουν ένα έντονο και χαρακτηριστικό ψυχοδιανοητικό προφίλ. Πολλοί ομοιοπαθητικοί γιατροί δεν ξέρουν αυτό το ψυχοδιανοητικό προφίλ. Είναι όμως μια εικόνα που όταν κανείς την μάθει, όταν την ταυτοποιήσει μέσα του θα μπορεί να την αναγνωρίσει, άμα βέβαια έχει καθαρό μυαλό.

 

Νευρική και καχύποπτη γυναίκα

Όπως είπαμε ταιριάζει σε γυναίκες και σπάνια θα την δούμε σε άντρα γιατί ταιριάζει με κάποια χαρακτηριστικά του γυναικείου φύλου. Η Βαλεριάνα είναι η νευρική, κυκλοθυμική και εγωϊστική γυναίκα. Έχουμε και άλλες νευρικές γυναίκες, πολλές, αλλά την Βαλεριάνα θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε σαν κακομαθημένη ως ένα σημείο και πολλές φορές σαν την γυναίκα που χύνει το γάλα που της προσφέρουν από την καρδάρα. Είναι δηλαδή απρόβλεπτη και αντιδραστική.

 

Ας πάρουμε ένα-ένα αυτά τα χαρακτηριστικά. Είναι νευρικό άτομο, δεν είναι όμως με την έννοια των νεύρων. Εξωτερικά συχνά φαίνεται ως ήρεμη αλλά μέσα γίνεται χαμός. Μέσα της έχει νευρικότητα, είναι όπως λέμε «στην μπρίζα». Πρόκειται για μια εσωτερική δική της κατάσταση ανεξάρτητη από εξωτερικά γεγονότα. Είναι άτομο ψηλών στροφών. Το μυαλό της είναι ξυράφι, παίρνει στροφές, πιάνει καταστάσεις και έχει μια πολύ καλή διαίσθηση, θα λέγαμε. Κόβει τους ανθρώπους και είναι και αρκετά καχύποπτη. Δεν φαίνεται η καχυποψία της τόσο εύκολα όπως φαίνεται σε μια Λάχεσις που σε κοιτάει με μισό μάτι. Η Βαλεριάνα, όπως είπαμε, είναι πιο κρυφή. Ενώ είναι καχύποπτη εσύ νομίζεις ότι είναι μια άνετη κοπελιά. Και είναι καχύποπτη γιατί και αυτή κρατάει μια εικόνα προς τα έξω και επομένως πιστεύει ότι το ίδιο κάνουν και οι άλλοι. Κρίνει «εξ ιδίων τα αλλότρια». Λέει μέσα της: «τώρα τι καπνό φουμάρει αυτός; Πως μας το παίζει;»

 

Είναι λοιπόν αρκετά καχύποπτη, έχει νευρικότητα αλλά όχι νεύρα ενώ φαίνεται πράο άτομο και είναι και στην μπρίζα μέσα της. Βέβαια συχνά σε ανισορροπία έχει και πολλά νεύρα. Είναι με το σπαθί στο χέρι. Δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Πολύ περισσότερο με τους δικούς της στους οποίους εκφράζεται περισσότερο, παρά με τους ξένους. Η Βαλεριάνα έχει νεύρα και νευριάζει από οτιδήποτε μπορεί να της χαλάσει την εικόνα της προς τα έξω. Ή όταν κάποια θέλει να το παίξει πιο έξυπνη και πιο επίκεντρο της παρέας από ότι αυτή. Χωρίς όμως να θέλει σώνει και καλά, να είναι το επίκεντρο όπως η Πλάτινα που θέλει να είναι η βασίλισσα και να την αναγνωρίζουν όλοι.

 

«Επιμελώς ατημέλητη»

Προτιμά τον ρόλο της αντισυμβατικής καπριτσιόζας πριγκίπισσας και αυτό φαίνεται στην όλη της συμπεριφορά. Π.χ ενώ είναι άτομο που την ενδιαφέρει πολύ η εμφάνιση της όμως είναι στην πράξη «επιμελώς ατημέλητη» ή επιμελώς αντισυμβατική στο ντύσιμο. Και πάλι ερχόμαστε σε επαφή με την τάση της άλλο να είναι και άλλο να δείχνει. Μπορεί να την δεις συνήθως να φοράει ένα τζήν παντελόνι και μια μπλούζα λίγο αντισυμβατική. Βέβαια το τζήν θα είναι μάρκα και θα έχει γυρίσει 10 καταστήματα μέχρι να το διαλέξει και το ίδιο και η μπλούζα. Μάρκα ακριβό τζήν θα φορέσει και η Πλάτινα και κομψό ταγιέρ όχι απαραίτητα ακριβό θα φορέσει το Νάτρουμ Μουριάτικουμ.

 

Η Βαλεριάνα όμως, όντας αντισυμβατική μπορεί να φοράει και ένα τζην λίγο σκισμένο. Ή μπορεί να φοράει μια μπλούζα ωραία και ακριβή αλλά την θέλει πιο σπορτίβ και να μην φαντάζει πολύ ακριβή. Ούτε την θέλει λαμέ ή φανταχτερή ή με στράς όπως π.χ μια Πλάτινα. Δεν την ενδιαφέρει να φαίνεται απαραίτητα προς τα έξω ότι είναι επώνυμη μπλούζα αλλά θέλει να είναι επώνυμη και θα έχει και κάποια αξεσουάρ. Π.χ ένα ακριβό ρολόϊ. Όχι όμως το μεγάλο φανταχτερό κιτς ακριβό ρολόϊ και τα γύφτικα χρυσαφικά που προτιμά η Λάχεσις.

 

Φαινομενική αντισυμβατικότητα

Η Βαλεριάνα στην αντισυμβατικότητα της θα βάλει π.χ 3 σκουλαρίκια στο αυτί το ένα κάτω από το άλλο, μια αγκράφα αντισυμβατική ή μια ασημένια, προσοχή όχι χρυσαφένια, αλυσίδα στο πόδι. Είπαμε δεν θέλει να είναι η συντηρητική και φανταχτερή βασίλισσα. Θέλει να είναι η μοντέρνα αντισυμβατική καπριτσιόζα πριγκίπισσα. Με τα μαλλιά της έχει πρόβλημα. Θέλει να είναι χτενισμένα αλλά όχι π.χ με τον κλασσικό κότσο ή με τα συνήθη κυριϊστικα χτενίσματα. Μπορεί να κάνει μύτες, μπορεί να κάνει ανταύγειες, ακόμη και μώβ ανταύγειες αν είναι επαναστατημένη νεαρή ή μπορεί να τα βάψει κατακόκκινα έτσι για να προκαλεί τους γύρω με την αντισυμβατικότητα της.

 

Δεν θα τα βάψει ξανθά οξυζενέ όπως μια Πλάτινα. Μάλιστα κατηγορεί αυτές που τα βάφουν οξυζενέ σαν βλάχες. Μπορεί επίσης, αν είναι μια αντιδραστική νέα στην εφηβεία της να ξυρίσει το πλαϊνό του κεφαλιού της έτσι για να την σπάσει στους άλλους. Το δικό της ίματζ είναι της μοντέρνας και προοδευτικής και όχι το μοντελάκι των οίκων ραπτικής. Το ντύσιμο της λοιπόν είναι υποτίθεται αντισυμβατικό. Στην πράξη βέβαια δεν είναι καθόλου αντισυμβατική, μια χαρά βολεμένη είναι, χειρίζεται καταστάσεις και δουλεύει κόσμο. Μέσα στο σύστημα είναι και ας μην το παραδέχεται.

 

Ειρωνική και μυγιάγγικτη

Η Βαλεριάνα είναι ειρωνική και τα καταφέρνει πολύ καλά στην ειρωνεία. Άμα όμως την ειρωνευτείς εσύ τα παίρνει στο κρανίο. Είναι του στύλ «μην με ενοχλείτε και δεν θα σας ενοχλήσω». Άμα όμως πάει κάποιος να της την βγεί ή νομίζει ότι πάει να της την βγεί-γιατί είπαμε ότι είναι και πολύ καχύποπτη και μυγιάγγικτη, στην τσίτα, με το όπλο «παρά πόδα»- τότε την πιάνει το αντιδραστικό της και το εκδικητικό της. Θέλει να τον κάνει κουρέλι τον άλλον, να του την σπάσει, να του την βγεί, να πάρει το αίμα της πίσω, να βγεί από πάνω. Το έχει αυτό το κόμπλεξ έντονα. Δεν θέλει να το παίζει βασίλισσα αλλά δεν θέλει και με τίποτα να είναι ή να φαίνεται ότι είναι από κάτω. Έχει μια έντονη ανασφάλεια, μια έντονη έλλειψη αυτοπεποίηθησης κι’ ας μην φαίνεται καθόλου αυτό προς τα έξω. Γι’ αυτό και την εκνευρίζει πολύ η ειρωνεία και η αδικία. Είτε αδικείται η ίδια είτε κάποιος άλλος στο περιβάλλον της.

 

Και ο Φώσφορος εκνευρίζεται έντονα με την αδικία, μάλιστα πολύ πιο έντονα. Ο Φώσφορος όμως εκνευρίζεται για τελείως διαφορετικό λόγο. Ο Φώσφορος είναι ο ψωρικός ιδεολόγος ο οποίος λέει: «γιατί βρε παιδί μου να συμβαίνουν αυτά, είναι λάθος, δεν είναι σωστό, είναι άδικό». Όχι γιατί είναι υποκριτής ιδεολόγος, όπως π.χ μια Λάχεσις, αλλά γιατί είναι έντονα αλτρουϊστής και μάλιστα αντιδρά στην αδικία πολλές φορές κόντρα στο συμφέρον του και είτε τον παίρνει είτε δεν τον παίρνει.

 

Ενώ η Βαλεριάνα αντιδρά στην αδικία κατά των άλλων γιατί λέει μέσα της: «γιατί μας το παίζεις πιο έξυπνος; Ποιός νομίζεις πως είσαι; Πως μα το παίζεις έτσι δηλαδή;» Και ειδικά αντιδρά στην αδικία των αδυνάτων. Κι’ αυτό λόγω δικής της ανασφάλειας. Επειδή οι αδύνατοι βρίσκονται από κάτω. Και αυτό το «από κάτω» είναι που την τρομοκρατεί γι’ αυτό και η τάση της «να μην μείνει από κάτω». Να μην την καβαλλήσει κάποιος. Να μην την χειραγωγήσει. Να μην της επιβληθεί. Να μην την δείρουν. Να μην την βιάσουν. Να μην την εκμεταλλευτούν. Γι’ αυτό και είναι μυγιάγγκικτη και αντιδραστική και καχύποπτη όταν πάει να γίνει κάτι τέτοιο ή όταν νομίζει ότι πάει να γίνει κάτι τέτοιο.

 

Προσέξτε λεπτές ποιότητες που μας ενδιαφέρουν στην ομοιοπαθητική διάγνωση. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου! Αλλά η Ομοιοπαθητική βρήκε έναν αρκετά αντικειμενικό τρόπο να ταυτοποιεί και να αναγνωρίζει λάμψεις και μορφές μέσα σε αυτή την άβυσσο. Δεν είναι θαυμάσιο αυτό! Δεν είναι συναρπαστικό! Εμένα τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται.

 

Αντιδραστική και ανασφαλής

Μια Πλάτινα, αν την αδικήσεις είναι άκαμπτη. Δεν μπορεί να ελιχθεί. Θα σου την βγει και δεν υπολογίζει τίποτα, ούτε το συμφέρον της, ούτε τίποτα και δεν μετανοιώνει κιόλας. Μια Λάχεσις, όταν αδικείται, αν την παίρνει, αν είναι σε θέση ισχύος, θα σου πάρει το κεφάλι. Αν όμως δεν την παίρνει, έχει μεγάλη ικανότητα ελιγμών, μέχρι και να σε καλοπιάνει ή να σε γλύφει κιόλας με απώτερο στόχο κάποια στιγμή να στην φέρει κανονικά και αλύπητα. Ισχύει το «χέρι που δεν μπορείς να το κόψεις, φίλα το». Μια Βαλεριάνα, όταν αδικείται βράζει μέσα της και την πιάνει το αντιδραστικό της. Αν την παίρνει θα αντιδράσει, καμμιά φορά και ας μην την παίρνει, γιατί δεν μπορεί να συγκρατηθεί. Αν όμως δεν την παίρνει έχει και το λογικό να μην πει τίποτα ζυγίζοντας το συμφέρον της και ας βράζει μέσα της και ας σου το φυλάει για κάποια άλλη ώρα.

 

Δεν θα σε γλύψει όμως, ούτε θα σε καλοπιάσει, μπορεί και να σε ειρωνευτεί. Δεν θα το αφήσει εύκολα να περάσει το θέμα αμαχητί. Θα πει την ειρωνεία της για να μην νοιώσει εντελώς από κάτω. Αμαχητί. Δεν την ενδιαφέρει τόσο το να άρει την αδικία, ειδικά σε ξένους όπως π.χ ο Φώσφορος. Πολλές φορές δεν νοιάζεται κιόλας για τους άλλους και ας μην το ομολογεί και ιδιαίτερα στον γιατρό απέναντι στον οποίο κρατάει ένα καλό ίματζ. Αυτό που την ενδιαφέρει είναι να μην μείνει από κάτω.

 

Γι’ αυτό και θα πετάξει το καρφί της. Ειρωνεύεται. Καρφώνει πρόκες η Βαλεριάνα εκεί που την παίρνει και συχνά και εκεί που δεν την παίρνει αλλά λίγο εκ του ασφαλούς, αφού ζυγίσει τα πράγματα. Επομένως νευριάζει από την ειρωνεία, από την αδικία, από την προβολή του άλλου, από τις κατινιές των άλλων γυναικών γιατί υποτίθεται ότι αυτή δεν είναι με τίποτα κατίνα, νευριάζει όταν νομίζει ότι πας να την κοροϊδέψεις ή αν νομίζει ότι της λες ψέματα. Το ψέμα την ενοχλεί πολύ την Βαλεριάνα και ας μην έχει η ίδια κανένα πρόβλημα να πει ψέματα. Κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια θεωρεί ότι και οι άλλοι μπορεί να λένε ψέματα και να το παίζουν όπως άλλωστε ικανότατα το κάνει και η ίδια και έτσι είναι καχύποπτη.

 

Την ενοχλεί επίσης το ψέμα γιατί νοιώθει ότι την υποτιμάς, ότι της την έφερες, ότι την μείωσες, ότι είναι από κάτω. Αν ο άντρας της την απατήσει π.χ και το μάθει και υποχρεωθεί λόγω καταστάσεων να το καταπιεί, τότε δεν θέλει με τίποτα να ξαναδεί ο άντρας της αυτή τη γυναίκα ή να βρεθούν και οι τρείς γιατί νοιώθει τρομερά από κάτω και σαν γυναίκα και σαν άνθρωπος. Αυτό το «από κάτω», αυτή η ανασφάλεια είναι κάτι το πολύ έντονο στην Βαλεριάνα.

 

Όταν νευριάσει η Βαλεριάνα συνήθως τα ξεσπάει τα νεύρα της. Περισσότερο βέβαια εκεί που την παίρνει, π.χ στους δικούς της, στο σπίτι της, στους γονείς και αδέλφια της, στους φίλους της. Πιο δύσκολα προς τα έξω. Έχει μια σχετική δειλία η Βαλεριάνα η οποία όμως δεν φαίνεται και ίσα-ίσα μπορεί να το παίζει και άφοβη. Εκ του ασφαλούς βέβαια. Θα αναφέρω ένα παράδειγμα που το δείχνει αυτό πολύ γλαφυρά. Είναι νέα και βγαίνει έξω με τον αδελφό της στα μπαράκια. Ο αδελφός της μπορεί να είναι ένα Λαϊκοπόντιουμ που τον χειρίζεται και τον κάνει ότι θέλει, χωρίς και να το καταλαβαίνει ο άλλος. Το ίδιο κάνει συχνά και στον σύντροφο της. Μπορεί να προκαλέσει κάποιους και έχει την απαίτηση από τον αδελφό της ή τον σύντροφο της να «καθαρίσει» γι αυτήν. Το παίζει μάγκας εκ του ασφαλούς. Και κατηγορεί τον σύντροφο ή τον αδελφό της αν κάνει πίσω.

 

Επιφανειακή «ιν» κουλτουριάρα

Η Βαλεριάνα συνήθως έλκεται και διαλέγει συντρόφους ή φίλους που μπορεί να τους κουμαντάρει. «Καλά παιδιά», καλλιεργημένα κουλτουριάρικα παιδιά, φεμινιστές και δημοκράτες και προοδευτικούς που ενδιαφέρονται για το ίματζ τους και υπηρετούν τις ωραίες γυναίκες. Η Βαλεριάνα δεν είναι κουλτουριάρα όπως π.χ ένα Λαϊκοπόντιουμ. Το παίζει κουλτουριάρα. Π.χ έχω δει Βαλεριάνα η οποία έπαιρνε το περιοδικό «Αθηνόραμα», ενημερωνόνταν για διάφορες κουλτουριάρικες εκδηλώσεις, δεν πήγαινε σε αυτές και μετά στην παρέα το έπαιζε ενημερωμένη και «ιν» λέγοντας «έμαθες ότι ήρθε ο τάδε τζαζίστας στην Αθήνα και θα είναι στο Ηρώδειο». Ή ότι «φέτος παίζει ένα πολύ ωραίο θέατρο και δεν θα πρέπει να το χάσουμε». Δεν σημαίνει ότι τελικά πάει σε αυτές τις εκδηλώσεις ή ότι πράγματι της αρέσουν. Το «φαίνεσθαι» είναι η όλη ιστορία.

 

Μιλάει για διάφορα κουλτουριάρικα ή πολιτικά στην παρέα και έχει άποψη για τον τάδε σκηνοθέτη αλλά είναι επιφανειακή. Ενώ το Λαϊκοπόντιουμ αρέσκεται και αυτό στο να προβάλλει ένα καλλιεργημένο ίματζ αλλά του αρέσουν κιόλας κάτι τέτοια και επιπλέον είναι πραγματικά ενημερωμένο για τέτοια θέματα. Ασχολείται και διαβάζει και παρακολουθεί και έχει τεκμηριωμένα επιχειρήματα. Ενώ η Βαλεριάνα είναι για το «θεαθήναι» όπως ακριβώς και το επιμελώς ατημέλητο και αντισυμβατικό ντύσιμο της. Συχνά και οι απόψεις της είναι επιλεγμένα αντισυμβατικές. Δεν είναι με την συμβατική τέχνη π.χ ή με τα μεγάλα κόμματα.

 

Ευνουχίζει τον άντρα αλλά μετά δεν τον ευχαριστιέται

Η Βαλεριάνα επομένως διαλέγει συνήθως άντρες Λαϊκοπόντιουμ η Φώσφορους ή και ψωρικά Σούλφουρ που είναι «καλά παιδιά» αλλά αυτό είναι και μια αδιέξοδη κατάσταση γι’ αυτήν. Γιατί διαλέγει καλά παιδιά τα οποία τα χειραγωγεί χωρίς να φαίνεται εύκολα αυτό αλλά από την άλλη επειδή ακριβώς ξέρει ότι μπορεί και τα χειραγωγεί γι’αυτό δεν τα έχει και σε υπόληψη σαν άτομα και πολύ περισσότερο σαν άντρες! Γιατί ειδικά τα συφιλιτικά άτομα ότι μπορούν να χειραγωγήσουν δεν το εκτιμούν κιόλας γιατί το θεωρούν κατώτερο νοητικά, πιο χαζό. Ή αν μη τι άλλο ότι δεν μπορούν να στηριχτούν ως γυναίκες πάνω σε τέτοιους, λιγότερους από αυτές, άντρες.

 

Θα διαλέξει τέτοια καλά παιδιά για την κοινωνική τους θέση, για το στάτους των σπουδών τους ή για την πολιτιστική τους καλλιέργεια ή για την επωνυμία τους και θα τα κάνει ότι θέλει. Αλλά με έμμεσο τρόπο και όχι με άμεση καταπίεση. Με ζήλεια που δεν φαίνεται προς τα έξω και το βιώνει μόνο ο σύντροφος της. Με σκηνές  που τις κάνει ιδιωτικά. Είναι τόσο τεχνήτρια στην εξαπάτηση, ώστε συχνά ο σύντροφος της νομίζει ότι έχει το πάνω χέρι στη σχέση αλλά επειδή πρόκειται για καλόβολα και βολικά και ψωρικά άτομα, τελικά όλα γίνονται όπως τα θέλει αυτή. Όπου θέλει η Βαλεριάνα θα πάνε, όπως θέλει αυτή θα ζήσουνε, ότι επιλέγει για τα παιδιά θα γίνει.

 

Αλλά τα πράγματα δεν στεριώνουν για πολύ γιατί είναι πολύ αντιφατική και αλλοπρόσαλλη και νευρική και κυκλοθυμική. Αν ένας άντρας πάει να της το παίξει άντρας ή νομίζει ότι πάει να της το παίξει, τότε τα παίρνει στο κρανίο: «ποιός είσαι εσύ που θα μας το παίξεις άντρας και φαλλοκράτης;» Η ίδια το παίζει φεμινίστρια κατά κανόνα ακριβώς και μόνο λόγω ανασφάλειας στην κυριαρχία του αρσενικού. Επιλέγει λοιπόν, για να μην έχει τέτοια προβλήματα, κάποια καλά παιδιά όπως είπαμε, που είναι ευνουχισμένα σαν άντρες αλλά όταν τους ευνουχίσει περαιτέρω η ίδια τότε δεν μπορείς να τους εκτιμήσει και να τους ευχαριστηθεί σαν άντρες! Από την μια θέλει έναν δυνατό αρσενικό σύντροφο για να στηριχτεί επάνω του και να καλύψει την ανασφάλεια της από την άλλη όμως φοβάται και δεν δέχεται την αντρική κυριαρχία και ας προέρχεται από έναν καλό άνθρωπο.

 

Από την μια διαλέγει ευνουχισμένα καλά παιδιά και από την άλλη δεν ικανοποιείται σεξουαλικά αν δεν την αρπάξει ο σύντροφος της και την βάλει κάτω και της κάνει έντονο αντρικό σέξ για να το ευχαριστηθεί και να έχει οργασμό(γέλια). Γιατί δεν έχει οργασμό με νερόβραστους άντρες; Γιατί όταν είσαι αντιδραστική και δεν αφήνεσαι να δοθείς λόγω ανασφάλειας πως να αφεθείς στην θηλυκότητα σου.

 

Η αρσενική και η θηλυκή φύση στην σεξουαλικότητα

Το χαρακτηριστικό της γυναικείας φύσης στον έρωτα είναι το δόσιμο, το άνευ όρων δόσιμο, το δίνομαι. Δέχομαι και ρουφώ την αντρική ενέργεια. Ενώ το χαρακτηριστικό της αντρικής φύσης είναι το δίνω, δίνω έχοντας την πρωτοβουλία και το πάνω χέρι. Δεν είναι φαλλοκρατικό αυτό. Έχω το πάνω χέρι δεν σημαίνει ότι καταπιέζω απαραίτητα τον άλλο. Σημαίνει ότι είμαι πιο ενεργητικός, ότι έχω την πρωτοβουλία των κινήσεων, ότι έχω την αντρική ορμή.

 

Ας δούμε από τη φύση της την σεξουαλική πράξη, ως απροκατάληπτοι γιατροί που δεν είναι ούτε άντρες, ούτε γυναίκες όταν εξετάζουν τέτοια θέματα. Ο ρόλος του άντρα στην ερωτική πράξη είναι πιο ενεργητικός. Δεν σημαίνει αυτό ότι είμαι υπέρ του να ανοίγει η γυναίκα παθητικά τα πόδια και ο άντρας να κάνει όλη τη δουλειά. Αλλά εκ των πραγμάτων, η αντρική φύση έχει την πρωτοβουλία με την έννοια της γιάνγκ φύσης και δραστηριότητας. Ενώ η θηλυκή φύση είναι η γίνν φύση που ενεργοποιεί και δέχεται. Το θηλυκό γινν ενεργοποιεί το γιάνγκ, το διεγείρει με την όλη εμφάνιση και παρουσία του, με τα λούσα, με το σκέρτσο, με το νάζι, με την ντροπαλότητα ακόμα, με την χάρη, με την ομορφιά, με το άνευ όρων δόσιμο. Το αρσενικό γιάνγκ ξυπνάει, διεγείρεται, αναλαμβάνει πρωτοβουλία και έντονη αντρική δράση, εκφράζεται και οι διαφορετικές φύσεις αλληλοσυμπληρώνονται. Και ως αποτέλεσμα επέρχεται ο οργασμός που πληρεί και εξυπηρετεί και δίνει χαρά και εκτόνωση και στους δύο.

 

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ισότητα στη σχέση με την έννοια της ομοιότητας και της ισοπέδωσης από την στιγμή που υπάρχει διαφορετικότητα και μάλιστα συμπληρωματική διαφορετικότητα. Σοφή, φυσική, νομοτελειακή, συμπληρωματική διαφορετικότητα. Θυμηθείτε τον συμπαντικό Νόμο της  Ενότητας και Συμπληρωματικότητας των Αντιθέτων.

 

Λένε πολλές γυναίκες σήμερα: «Δεν υπάρχουν άντρες πλέον!» Είναι αλήθεια ότι είναι μια πραγματικότητα και αυτό σήμερα. Αλλά οι περισσότεροι ευνουχισμένοι άντρες έγιναν έτσι από τις μαμμάδες τους, απουσία του πατρικού αντρικού προτύπου. Και είναι εξίσου αλήθεια ότι συνήθως αυτές οι γυναίκες που κάνουν εμφαντικά αυτή τη δήλωση είναι ακριβώς εκείνες οι γυναίκες που δεν θα άντεχαν δίπλα τους έναν μη ευνουχισμένο άντρα όπως ακριβώς η περίπτωση της Βαλεριάνας ή της Πλάτινας ή της Λάχεσις. Και είναι οι ίδιες που σαν μαμμάδες θα ευνουχίσουν αύριο τα δικά τους παιδιά και ειδικά τα αγόρια. Σαφώς δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα στη συφιλιτική εποχή που ζούμε οι άντρες τείνουν να γίνουν «αδελφές», παθητικοί ομοφυλόφιλοι και οι γυναίκες τείνουν να χάσουν κάθε θηλυκότητα και να γίνουν σκληρές και φιλόδοξες και κυριαρχικές. Και οι δυό έχουν ευθύνη για αυτή την εξέλιξη. Πολύ περισσότερο που ένας σωστός άντρας μπορεί να κάνει μια γυναίκα θηλυκό και μια σωστή γυναίκα να κάνει έναν άντρα ολοκληρωμένο αρσενικό.

 

Η σημασία της γνώσης των ανθρώπινων ιδιοσυγκρασιών

Η περιγραφή των διαφόρων ομοιοπαθητικών ιδιοσυγκρασιών είναι πολύτιμη για να κατανοήσουμε τι είναι παθολογικό ή έστω διαταραχή σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης σωματικής λειτουργίας και ψυχολογίας. Αυτό μας οδηγεί ένα βήμα πιο πέρα και μας δείχνει σαφώς και το τι είναι φυσιολογικό σε όλους τους τομείς της σωματικής λειτουργίας καθώς και στη σκέψη μας, στα συναισθήματα μας και στη συμπεριφορά μας. Αυτό όμως είναι θαυμάσιο! Δεν πρόκειται για αυθαίρετες ψυχολογικές θεωρίες διαφόρων Σχολών Ψυχολογίας. Πρόκειται για γνώση που προήλθε με την επιστημονική μέθοδο του Προύβιγκ, δηλαδή της επίδρασης στον ανθρώπινο οργανισμό διαφόρων ουσιών της φύσης και των ψυχοδιανοητικών εικόνων που προκαλούνται μέσω της διαδικασίας του διπλού τυφλού πειράματος.

 

Το μεγάλο κατόρθωμα της Ομοιοπαθητικής είναι ότι κατάφερε να ταυτοποιήσει τις ανθρώπινες ιδιοσυγκρασίες, δηλαδή τους ανθρώπινους τύπους, δηλαδή τις διάφορες πλάνες ή «μάγια» που ταλαιπωρούν το άτομο καθώς και τις σωματικές και ψυχικές επιπτώσεις αυτών των πλανών. Και κατ’επέκταση να μας δείξει τι επιτέλους είναι φυσιολογικό σε μια ανθρωπότητα που έχει χάσει τον μπούσουλα εδώ και πολλά χρόνια.

 

Ας δούμε λοιπόν, για να μην νομίζει κανείς ότι όλα αυτά που λέω είναι θεωρητικά, ας δούμε την πλάνη της Βαλεριάνα όσον αφορά τον ερωτικό και σεξουαλικό τομέα όπως την είδαμε στον συντροφικό τομέα.

 

Αλλοπρόσαλλη συντροφικά και σεξουαλικά

Έχεις μια Βαλεριάνα που από τη μια αρνείται  την γυναικεία της φύση με την έννοια του θηλυκού δοσίματος και όμως από την άλλη θα ντυθεί επιμελώς ατημέλητα προκλητικά. Δηλαδή θα έχει ένα ντεκολτέ που θα δείχνει τα προσόντα της, όχι τόσο χυδαία όπως η Λάχεσις όμως η οποία μπορεί να έχει πολύ μεγάλο μπούστο και να φοράει και ένα έντονο ση-θρού. Η Βαλεριάνα θα αφήσει επιμελώς ένα-δυό κουμπιά στο πουκάμισο ανοιχτά για να βλέπει και ο άντρας λίγο μέσα, γιατί το ημίγυμνο είναι πιο προκλητικό από το γυμνό. Θα βάλει και ένα ωραίο ακριβό σουτιέν από αυτά που αν και είναι μικρό το στήθος όμως το σπρώχνει προς τα έξω για να φαίνεται στητό και μεγαλύτερο. Ή θα αφήσει να φαίνεται η ωραία της κοιλίτσα φορώντας ένα χαμηλοκάβαλλο παντελόνι έχοντας και ένα διακριτικό τατουάζ κάπου να ψιλοφαίνεται. Θα βάλει δηλαδή, μια σεξουαλική πινελιά που θα προκαλεί μεν αλλά όχι κραυγαλέα. Θα είναι δηλαδή από τη μια λίγο προκλητική από την άλλη λίγο δύσκολη.

 

Η Βαλεριάνα είναι από τις γυναίκες που από την μια σε διεγείρουν, από την άλλη όμως δεν σου κάθονται κιόλας εύκολα και αυτό το κάνουν για να σου την σπάνε και να έχουν το πάνω χέρι ή γιατί φοβούνται την αντρική κυριαρχία. Θα σου σπάσει τον τσαμπουκά με πολλά άκαρπα ραντεβού και μετά θα σου κάτσει σεξουαλικά όποτε και όπως θέλει αυτή εφόσον σε εγκρίνει και σιγουρευτεί ότι δεν θα πας να το περηφανευτείς στα άλλα αρσενικά. Μπορεί όμως και να πάει από την αρχή στο κρεββάτι με έναν άντρα και αφού αυτός γλυκαθεί μετά να του κάνει την δύσκολη για να τον υποχρεώσει να λειτουργήσει με τους δικούς της όρους η σχέση και μετά να ξαναπάει στο κρεββάτι.

 

Αφού λοιπόν βρεί ένα καλό παιδί τύπου Λαϊκοπόντιουμ, Φώσφορος ή Σούλφουρ και το παιδέψει αρκετά και το περάσει από διάφορες δοκιμασίες αρχίζει το Σισύφειο μαρτύριο της. Έχει μεν τώρα έναν ευνουχισμένο άντρα στα μέτρα που ήθελε αλλά πλέον αυτός έχει πάψει να είναι αρσενικό και αυτό δεν την ικανοποιεί ούτε στο κρεββάτι αλλά και ούτε σαν παρουσία. Δεν μπορεί να στηριχτεί πάνω του και να νοιώσει ασφάλεια. Αυτό το αλλοπρόσαλλο: δεν σου κάθομαι σαν θηλυκό αλλά και δεν μπορώ να σε ευχαριστηθώ γιατί δεν είσαι πλέον αρσενικό. Η φύση όταν την διαστρέφεις ανταποδίδει. Δεν προσαρμόζεται στα ανθρώπινα βίτσια.

 

 

Όλα τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά είναι ανισορροπίες

Η Βαλεριάνα είναι συνήθως δυστυχισμένη  γιατί έχει πολλά ακραία ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά και όπως είπαμε όλα τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά, όλα μα όλα, είναι ανισορροπίες και παράγοντες, αιτίες δυστυχίας. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τα συφιλιτικά ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά. Ισχύει και για τα ψωρικά και για τα συκωτικά. Λέμε π.χ «νεύρα2 ή 3» άρα θα έχει προβλήματα αυτός ο άνθρωπος στη ζωή του. Μα και ο δειλός ή ο υπερβολικά «πράος» θα έχει και αυτός προβλήματα στη ζωή του γιατί κατά τον ίδιο τρόπο που ο νευρικός δεν μπορεί να είναι ήρεμος όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες γι’ αυτό έτσι και ο υπερβολικά «πράος» δεν μπορεί να θυμώσει και να αντεπεξέλθει σε καταστάσεις που το απαιτούν. Μοιάζουν ο πρώτος με ένα αυτοκίνητο που ενώ είναι πολύ καλό και δυνατό και πολύστροφο στην ανηφόρα  όμως γκαζώνει και στην κατηφόρα ενώ ο δεύτερος με ένα αυτοκίνητο που πάει με το ρελαντί και στην ανηφόρα και έτσι δεν τραβάει.

 

Το φυσιολογικό είναι να μπορεί απρόσκοπτα και ελεύθερα το άτομο να προσαρμοστεί στην αέναη και απρόβλεπτη ροή της ζωής. Να μπορεί να πάει με το ποτάμι και όχι κόντρα σε αυτό. Στην Εθνική οδό αν πηγαίνεις πολύ πιο γρήγορα από τον μέσο όρο ταχύτητας σε μια κατάσταση αυξημένης κυκλοφορίας έχεις πρόβλημα, αλλά και αν πηγαίνεις πολύ αργά έχεις πρόβλημα. Έτσι είναι και η ζωή. Η οποιαδήποτε ιδιοσυγκρασία συνιστά ανελευθερία προσαρμογής στις απρόβλεπτες και αέναες απαιτήσεις της ζωής.

 

Λέμε π.χ μα τι πρόβλημα μπορεί να έχει ένας Φώσφορος που έχει το ιδιοσυγκρασιακό χαρακτηριστικό «αλτρουϊστής» σε βαθμό βέβαια 2 ή 3 και όχι σε βαθμό 1. Μα απλούστατα μπορεί να γίνει ένα τέλειο θύμα ενός συφιλιτικού ατόμου και αυτό να του προκαλέσει δυστυχία. Θα μπορούσε να πει επίσης γιατί η Βαλεριάνα όταν έχει το πάνω χέρι στη σχέση να είναι δυστυχισμένη; Αφού, βρε χριστιανέ μου, δεν την εκμεταλλεύεται κανείς, αυτή εκμεταλλεύεται τον άλλον, αυτή έχει το πάνω χέρι. Έχει όμως την δυστυχία του βοσκού. Ποιά είναι η δυστυχία του βοσκού; Αρμέγει μεν τα πρόβατα και κερδίζει από αυτό αλλά γίνεται δούλος τους φροντίζοντας τα και μην μπορώντας να φύγει στιγμή από κοντά τους μην τα χάσει ή μην ξυπνήσουν και επαναστατήσουν και πάψουν να είναι πρόβατα. Επιπλέον κάνοντας τα άβουλα πρόβατα, αναγκάζεται να σκέφτεται και ενεργεί γι’ αυτά πριν από αυτά. Όπως π.χ η κυριαρχική Λάχεσις μάνα που κάνει τα παιδιά της άβουλα και μετά όταν μεγαλώσουν και είναι ανώριμα και ανίκανα για οτιδήποτε αναγκάζεται να τρέχει από πίσω τους για το κάθε τι μέχρι να πεθάνουν ή αυτά ή η ίδια.

 

Δεν μπορείς να ξεγελάσεις τους Συμπαντικούς Νόμους

Η Φύση, οι Συμπαντικοί Νόμοι, είναι αμείλικτοι. Δεν καταλαβαίνει από ψευτοδικαιολογίες. Δεν ξεγελιέται με χρυσώματα του χαπιού όπως «μα το έκανα για το καλό τους, από υπερβολική παθολογική αγάπη, από ανασφάλεια, από καλή πρόθεση...». «Βρε ούστ...λέει η Φύση «άντε από δω που επειδή έμαθες να δουλεύεις τους άλλους ανθρώπους νομίζεις ότι θα με κοροϊδέψεις και μένα...Νόμος της Δράσης και της Αντίδρασης κύριε θνητέ...έδρασες-θα πληρώσεις και όχι λόγω κακίας δικής μου αλλά πραγματικά για το καλό σου...να πάθεις μπας και μάθεις...αυτό είναι το τίμημα του δώρου της ελεύθερης βούλησης που σου δόθηκε σαν άνθρωπος και σε αντίθεση με τα ζώα». Ότι δικαιολογίες και αν εφεύρεις η Φύση δεν καταλαβαίνει από τέτοια τερτίπια.

 

Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα για την Φύση, τους Συμπαντικούς Νόμους και τον Θεό. Ούτως ή άλλως στη ροή της ζωής, τα μέσα γίνονται σκοπός και ο σκοπός μέσα. Αν εγώ συμπεριφέρομαι με μέσα ανήθικα με σκοπό να γίνω ηθικός, αμέσως έγινα ανήθικος. Ποιός σκοπός λοιπόν αγιάζει τα μέσα. Αφού αυτόματα τα ανήθικα μέσα που χρησιμοποίησα αναίρεσαν τον σκοπό μου, τον διέστρεψαν.

 

Αντιδραστική και κυκλοθυμική

Η Βαλεριάνα είναι επίσης έντονα αντιδραστικό άτομο. Αν της πεις με καλό τρόπο «κάνε μου αυτό σε παρακαλώ» δεν έχει πρόβλημα. Εάν νοιώσει, ακόμη και άδικα, ότι θέλεις να της το επιβάλεις ή να την κοροϊδέψεις με πλάγιο τρόπο, τότε θα κάνει από αντίδραση το αντίθετο και μάλιστα εν γνώσει της. Γι’ αυτό είπα κάποια στιγμή ότι είναι το άτομο που της προσφέρουν γάλα και χύνει το γάλα από την καρδάρα κόντρα στο συμφέρον της. Γι’ αυτό φαίνεται συχνά αλλοπρόσαλλη

 

Η Βαλεριάνα είναι επίσης κυκλοθυμική, πάρα πολύ κυκλοθυμική, χαρακτηριστικά κυκλοθυμική. Προσέξτε όμως τι σημαίνει κυκλοθυμικότητα. Μια Πουλσατίλλα η οποία είναι ευαίσθητο άτομο και η οποία με μικρά καθημερινά πράγματα στεναχωριέται εύκολα και αλλάζει εύκολα διάθεση, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σωστά ως κυκλοθυμική. Είναι ευμετάβλητη λόγω ευαισθησίας και εξωτερικών συνθηκών. Η κυκλοθυμικότητα έχει να κάνει με εσωτερικές διεργασίες και μάλιστα συχνά μη συνειδητές. Η Βαλεριάνα στη διάρκεια της μέρας αλλάζει καταστάσεις νεύρων και ηρεμίας χωρίς να καταλαβαίνει το γιατί και χωρίς να έχει συμβεί κάτι εξωτερικά. Έτσι, χωρίς λόγο, χωρίς συνειδητές σκέψεις. Έχει άπ και ντάουν, στα νεύρα και στη διάθεση, απότομα σκαμπανεβάσματα χωρίς λόγο ή χωρίς ιδιαίτερο λόγο και χωρίς να ξέρει η ίδια το γιατί. Εκεί που είναι πάνω πέφτει κάτω και εκεί που είναι κάτω ξαφνικά πάει πάνω και κυρίως όσον αφορά την διάθεση της και τον βαθμό νευρικότητας της.

 

Δεν βγάζεις άκρη!

Όσον αφορά τώρα την νευρικότητα της. Είναι πολύστροφο άτομο και γι αυτό δεν έχει υπομονή. Εάν ο άλλος και ειδικά ο σύντροφος της είναι «τα ζώα μου αργά» ή στο σώμα ή στο μυαλό, επειδή η ίδια είναι νευρόσπαστο, δεν το αντέχει και εκνευρίζεται. Δεν μπορεί να εξηγήσει δεύτερη φορά κάτι σε κάποιον. Δυσκολεύεται να τα εξηγεί. Εάν έχει έναν σύντροφο Λαϊκοπόντιουμ που είναι συνήθως αργό στη σκέψη αλλά συστηματικό και μεθοδικό και αναλυτικό, δεν μπορεί με υπομονή να του εξηγήσει κάτι. Συχνά δεν εξηγεί κάτι αναλυτικά και περιμένει από τον άλλον να πιάσει πουλιά στον αέρα και έχει και την απαίτηση να το είχε καταλάβει από μόνος του ο άλλος.  Γι’ αυτό την λέω «πίτσα καπριτσιόζα».

 

Κυκλοθυμική, νευρική, αντιδραστική, αλλοπρόσαλλη. Ο μπαμπάς και η μαμά της δεν τα βγάζουν πέρα εύκολα μαζί της. Θίγεται και παρεξηγεί εύκολα. Η μόνιμη τους απορία είναι «μα τι έχει πάθει τώρα αυτό το παιδί; Τι στο καλό της έκανα, τι της είπα, τι έπαθε; Μύγα την τσίμπησε;» Ο σύντροφος της αν είναι ψωρικός και την αγαπάει γίνεται πολύ υποχωρητικός και της ικανοποιεί όλα της τα χατήρια αλλά και πάλι δεν βγάζει άκρη μαζί της ο άνθρωπος. Αν είναι όμως ένας συκωτικός, ένα Μεντορίνουμ π.χ την βρίζει, την λέει «τρελλή» και την πλακώνει, γι’ αυτό με συκωτικούς δεν κολλάει εύκολα. Αν όμως είναι ψωρικός πολλές φορές κάνει κάτι ο καϋμένος, η άλλη θίγεται, δεν θα του το δείξει καθαρά και θα του πει «επίτηδες το έκανες!». «Μα εγώ βρε χρυσή μου, βρε καλή μου δεν το έκανα επίτηδες...ούτε που κατάλαβα ότι σε πείραξε». «Ναι...καλά, καλά...». Δεν είναι για λογική συζήτηση η Βαλεριάνα, ούτε καν για συζήτηση όταν την πιάσει το οξύθυμο της, το αλλοπρόσαλλο της. Δεν βγάζεις κυριολεκτικά άκρη!

 

Εκεί είναι που την πατάει ο καλός ψωρικός σύντροφος της που την αγαπάει. Πιστεύει, «πλανόμενος ψωρικήν πλάνην οικτράν», ότι με την υπομονή του, την αγάπη του και την προσφορά του, θα την αλλάξει προς το καλύτερο. Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση!  Ισα-ίσα αν καταλάβει ότι προσπαθείς να την αλλάξεις, τότε την πιάνει το αντιδραστικό της και θα σου πει «ποιός είσαι εσύ που θέλεις να μου αλλάξεις τον χαρακτήρα μου, την προσωπικότητα μου...δεν θα σου περάσει να γίνει το δικό σου».

 

Κακομαθημένη

Συχνά, επειδή η Βαλεριάνα είναι νευρική, στριμμένη, υστερική και αλλοπρόσαλλη και ειδικά όταν την τσιγκλίσουνε, γίνεται το καλομαθημένο άτομο της οικογένειας. Οι γονείς της για να μην δημιουργούνται καυγάδες και προστριβές της κάνουν τα χατήρια της ή κάνουνε «μόκο». Και αυτό τελικά την κάνει ένα άτομο πιο αλλοπρόσαλλο από ότι είναι σαν χαρακτήρας. Αν μάλιστα δεν έχει έναν πατέρα να την χειραγωγήσει, να φάει στη μάπα λίγο αντρικό κοντρόλ, να βιώσει ένα σωστό αντρικό πρότυπο, να ισορροπήσει στη θηλυκή της φύση και έχει επιπλέον και μια μάνα που της κάνει όλα τα χατήρια και της κατηγορεί τους άντρες, τότε γίνεται ένα σπαστικό πλάσμα που δεν μπορεί να στεριώσει ειδικά στη συντροφική σχέση.

 

Αλλά ούτε και στη δουλειά μπορεί να σταθεί γιατί δεν μπορεί να ανεχθεί την πειθαρχία ή τον προϊστάμενο. Η πειθαρχία είναι μια λέξη άγνωστη για την Βαλεριάνα. Είπαμε είναι πίτσα πικάντικη, καρμπονάρα, καπριτσιόζα! Είναι πικάντικη γιατί έλκει αλλά είναι καπριτσιόζα γιατί δεν βγάζεις άκρη μαζί της. Και βέβαια εκ πρώτης όψεως όλα αυτά δεν φαίνονται, δεν φαίνονται καθόλου στο άπειρο μάτι. Σου λέει ο άλλος: «βρε μια καλή κοπέλλα είχες...γιατί τα χαλάσατε;»

 

Καχύποπτη και ζηλιάρα

Η Βαλεριάνα είναι καχύποπτη. Μπαίνει μέσα στο ιατρείο και σε κοιτάζει με ένα κρυφό στυλάκι. Συχνά αυτό το στυλάκι σε οδηγεί προς τη διάγνωση. Είναι ένα στυλάκι που δείχνει κάποια ιδέα για τον εαυτό της αλλά όχι την κραυγαλέα μεγάλη ιδέα της Πλάτινα. Είναι το στυλάκι της αντισυμβατικής, της έξυπνης και καχύποπτης που σε κόβει, σε περνάει 100 ακτινογραφίες και σου πετάει και κάποιες ερωτήσεις-παγίδες για να δει πως θα αντιδράσεις. Θα σου πει κάτι διφορούμενο, π.χ «δηλαδή, θα γίνω καλά με την Ομοιοπαθητική;» Το λέει με τέτοιο τρόπο που σε κάνει να λες μέσα σου: «τώρα με δουλεύει, ή με ειρωνεύεται ή με ρωτάει πραγματικά;» Την ρωτάς «για ποιό λόγο ήρθες στην Ομοιοπαθητική;» Και σου λέει φάτσα μπάλα: «δεν ήρθα, με φέρανε...». Και εννοεί τους γονείς της. Ή σου λέει «δεν έχω τίποτα ιδιαίτερο...» ενώ έχει,  αλλά δεν θέλει να παραδεχθεί ότι έχει προβλήματα, δεν θέλει να νοιώσει ότι είναι από κάτω.

 

Η Βαλεριάνα είναι πολύ ζηλιάρα, ανασφαλής ζηλιάρα. Αλλά προσέξτε. Όταν είναι νέα και το παίζει αντισυμβατική για να μην φανεί κατίνα λέει ότι είναι μοντέρνα και  δεν ζηλεύει. Αν ο σύντροφος της είναι ένα Λαϊκοπόντιουμ του οποίου το μάτι του παίζει από δω και από κει και θέλει να φλερτάρει και πιστεύει τις δηλώσεις της Βαλεριάνας συντρόφου, τότε την έβαψε για τα καλά. Γιατί θα πάει να κάνει μια ψιλολαδιά, θα της το πει με την πρώτη ανάκριση ή σε μια κρίση ειλικρίνειας ή καλύτερα κρίση δειλίας με την έννοια μην το μάθει αυτή μετά από μόνη της και τότε θα είναι χειρότερα και αυτή θα του ψήσει το ψάρι στα χείλη. Αυτή που διαλαλούσε ότι δεν ζήλευε, ότι ήταν προοδευτική, φιλελεύθερη κλπ μπορεί να γίνει η χειρότερη ζηλιάρα κατίνα, να κάνει σκηνές, να ζητά συνέχεια επιβεβαίωση, να ζητάει συνέχεια απολογία, να του επαναφέρει το θέμα και να του προκαλεί ενοχές, να του κάνει τη ζωή ποδήλατο.

 

Η Βαλεριάνα είναι πολύ ζηλιάρα. Εάν ένας άντρας την απατήσει θα μισήσει και τον σύντροφο της αλλά και πολύ περισσότερο την άλλη γυναίκα. Γιατί θα νοιώθει από κάτω, ότι δηλαδή η άλλη της την έφερε, ότι είναι πιο ξύπνια, ότι είναι από πάνω. Θα πει στον άντρα της, αν βέβαια τον συγχωρέσει και δεχτεί να είναι ακόμα μαζί: «δεν θα ξαναδείς αυτή τη γυναίκα ούτε ζωγραφιστή». «Μα τι να κάνω, είμαστε στην ίδια δουλειά». «Δεν με ενδιαφέρει, να αλλάξεις δουλειά». Νοιώθει μειωμένη, από κάτω, προσβεβλημένη και ας μην ξέρει κανένας άλλος τι έγινε. Αυτή όμως ξέρει! Και πολύ περισσότερο το ξέρει η άλλη γυναίκα και την κοροϊδεύει. Λυσσάει, θέλει να βγεί με κάθε τρόπο από πάνω, θέλει να εκδικηθεί. Μπορεί μάλιστα για να τον εκδικηθεί να πάει να πηδηχτεί με έναν φίλο του άντρα της για να τον πληρώσει με το ίδιο νόμισμα.

 

Η ζήλεια της Βαλεριάνας δεν είναι όπως της Λάχεσις. Η λαχεσική ζήλεια είναι του τύπου «ποιά είσαι εσύ μωρή που το παίζεις πιο ξύπνια από μένα και μούφαγες τον άντρα μου, που είναι δικός μου μόνο και τον κάνω ότι θέλω...γιατί μούκλεψες τον δούλο μου;» Η Πλατινική ζήλεια είναι του τύπου: «Τι λες βρε ηλίθιε, βρε βλάκα, πήγες με αυτή την άσχημη και ηλίθια και κατώτερη μου γυναίκα...φύγε...δεν σου αξίζω πλέον, σε διαγράφω». Ενώ η Βαλεριανική ζήλεια είναι του στυλ «πως τόλμησες να με προδώσεις, να με μειώσεις απέναντι σε αυτήν και στον κόσμο...τώρα θα δεις τι θα πάθεις....θα πάρω το αίμα μου πίσω»

 

 

 

Εκδικητική, να βγεί «από πάνω»

Αν δεν πάει καλά η σχέση μιας Βαλεριάνας και σηκωθεί και φύγει από τη σχέση πρώτη αυτή, τότε δεν έχει κανένα πρόβλημα. Μπορεί μάλιστα να τονίζει ότι αυτή «τον έδιωξε». Προσέξτε την σημασία των φράσεων. Αν όμως παρότι δεν τον ήθελε, παρότι δεν περνούσαν καλά, παρότι το σκέφτηκε η ίδια πολλές φορές να χωρίσει, αν λέω πει αυτός πρώτος «χωρίζουμε», τότε καταρρέει, λυσσομανάει. Τότε νοιώθει ότι «την παράτησε, την πρόδωσε». Προσέξτε και πάλι την φρασεολογία, είναι ενδεικτική του χαρακτήρα του ατόμου. Θα τον κατηγορήσει έντονα, μπορεί να τον βγάλει ανίκανο σεξουαλικά ή ομοφυλόφιλο ή ότι χώρισαν για κάποιαν άλλη, μόνο και μόνο για να φύγει η ευθύνη από πάνω της και να μην νοιώθει από κάτω. Θα θέλει να εκδικηθεί, να βγεί από πάνω και θα φτάσει καμμιά φορά και στο σημείο να τον παρακαλεί, ιδιωτικά βέβαια, να τα ξαναφτιάξουν, να του υπόσχεται τα πάντα και μόλις κάνει πίσω ο σύντροφος της, τότε να τον χωρίσει αυτή για να βγεί από πάνω. Αν τον χωρίσει αυτή, στα μάτια της κοινωνίας και στα δικά της, δεν έχει πρόβλημα γιατί είναι από πάνω. Θα πει «δεν τον άντεχα άλλο, τον έδιωξα». Θέλει την εκδίκηση ή έστω την δικαίωση.

 

Πολλές «πολιτισμένες» ή «προοδευτικές» Βαλεριάνες, ενοχλούνται αν ο γιατρός νομίσει ή έστω σκεφτεί ότι είναι εκδικητικές. Θα σου πει «δεν είμαι εκδικητική, δεν θα πέσω από το επίπεδο μου, αλλά θέλω να δικαιωθώ, να πάθει ο άλλος ότι του αξίζει, να πληρώσει γι’ αυτό που έκανε». Θέλει να τον κάνει να πονέσει. Αν ο σύντροφος της έφυγε με άλλην τότε θα δικαιωθεί πάρα πολύ όταν κακοπεράσει και χωρίσει ο σύντροφος της μετά από λίγο και πολύ περισσότερο αν έρθει πέφτοντας στα πόδια της και παρακαλώντας για συγχώρεση. Αλλά δεν θα τον δεχτεί ξανά. Και αν τον ξαναδεχτεί θα του αλλάξει τα φώτα ή μόνη της θα τον έχει συχαθεί και θα τον ξαναδιώξει. Μια αδιέξοδη κατάσταση. Δεν σημαίνει ότι είναι χαιρέκακη η Βαλεριάνα όπως π.χ η Λάχεσις ή το Ανακάρντιουμ. Όχι. Αλλά θέλει να μην νοιώθει από κάτω. Δεν θα σου κάνει κάτι κακό από κακία και μετά να χαρεί. Αλλά μην την πειράξεις. Μαύρο φίδι που σ’ έφαγε.

 

Το κρατάει μανιάτικο

Αν κάποιος προσβάλει μια Βαλεριάνα, άμα την παίρνει, συνήθως θα απαντήσει με ειρωνεία, με καυστικό τρόπο. Μάλιστα υπερηφανεύεται ότι το κρατάει μανιάτικο και ότι είναι εκδικητική και δεν έχει και πρόβλημα. Μπορεί βέβαια να μην παραδέχεται ότι είναι εκδικητική και να το καλύπτει λέγοντας ότι τον διαγράφει και ότι θέλει την δικαίωση της. Αν εκείνη τη στιγμή που την προσβάλουν δεν μπορέσει ή δεν προλάβει να απαντήσει τότε την τρώει το σαράκι μέσα της. Ψάχνει να βρει ευκαιρία να ανταποδώσει, το κρατάει μανιάτικο όσος καιρός και αν περάσει, δεν το ξεχνάει με τίποτα. Και συγνώμη να της ζητήσεις πολλές φορές το κρατάει μανιάτικο. Προσέξτε τώρα όμως διαφορική διάγνωση.

 

Η Πλάτινα αν την προσβάλεις και είναι και κάτι σοβαρό, τότε σου έβαλε ένα χ, σε διέγραψε σαν άνθρωπο, ράγισε το γυαλί και δεν ξανακολλάει στο στυλ «σκουλήκι, τόλμησες να αμφισβητήσεις και να προσβάλεις την βασίλισσα...σε αγνοώ σαν ύπαρξη...τελείωσες για μένα...δεν υπάρχεις!» Μπορεί αν της ζητήσεις συγνώμη να σου λέει τυπικά και ψυχρά «καλημέρα» αν είσαι στην ίδια δουλειά αλλά τελείωσες γι’ αυτήν, σε σνομπάρει και σε αγνοεί. Ενώ το Νάτρουμ Μουριάτικουμ εάν την προσβάλεις πολύ, δεν θα το δείξει, θα το κρατήσει μέσα της, θα το θυμάται για πολύ και θα της μείνει η πίκρα μέσα της. Συγχωρεί λόγω ψωρικής ιδιοσυγκρασίας, σου μιλάει τυπικά, όχι απαραίτητα ψυχρά, αλλά έχει κρυώσει μέσα της συναισθηματικά και πονάει. Έχει πικραθεί. Έχει πληγωθεί συναισθηματικά. Ενώ στην Πλάτινα είναι καθαρά διανοητικό και εγωϊστικό το θέμα. Στην Βαλεριάνα είναι θέμα ανασφάλειας και ανταπόδωσης. Θέλει να μην είναι από κάτω. Θέλει να βγεί από πάνω.

 

Εσωστρεφής και ο οίκτος την εκνευρίζει

Η Βαλεριάνα είναι εσωστρεφές άτομο με την έννοια ότι είναι κρυφή και με την έννοια του ότι κρατάει ένα ίματζ προς τους άλλους. Ιματζ κρατάει και το Λαϊκοπόντιουμ, αλλά πρόκειται για ένα κουλτουριάρικο ίματζ. Ίματζ έχει και η Πλάτινα αλλά είναι το ίματζ της αδιαμφισβήτητης βασίλισσας του στυλ «είμαι ωραία και το ξέρω». Η Βαλεριάνα είναι εσωστρεφής γιατί δεν θέλει οι άλλοι να ξέρουν τα πλήν της και να χαλάει η εικόνα της. Δεν θέλει να ξέρουν ότι έχει προβλήματα, άρα ότι είναι από κάτω και γι’ αυτό αν θα πει τα σώψυχα της θα τα πει μόνο σε ένα δύο κολλητές φίλες της και όχι όλα.

 

Μάλιστα το μεγάλο λάθος που μπορεί να κάνει κάποιος σε μια Βαλεριάνα είναι να της δείξει οίκτο, να της πει «α βρε καϋμένη, τι έπαθες». Τα παίρνει στο κρανίο, εκνευρίζεται, την πιάνει το αντιδραστικό της και το εκφράζει κιόλας με θυμό και ειρωνεία. Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ πολύ δύσκολα εκφράζει τα προσωπικά του, θίγεται εύκολα, πικραίνεται εύκολα, εκνευρίζεται με τον οίκτο αλλά δεν το δείχνει και με κάθε τρόπο προσπαθεί να φύγει μακρυά αλλά όχι με τον εγωϊστικό τρόπο της Βαλεριάνας που λέει μέσα της «ποιά νομίζεις ότι είσαι εσύ για να λυπηθείς εμένα και να μου το παίξεις από πάνω εσύ και εγώ από κάτω».

 

Νευρικοί πονοκέφαλοι και άλλα νευρικά συμπτώματα

Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ είναι νευρικό άτομο με την έννοια των νευρικών σωματικών συμπτωμάτων, όχι όμως των νευροφυτικών. Νευροφυτικά συμπτώματα έχουμε στον Φώσφορο, το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ και στο Αρσένικουμ. Νευρικά ψυχοσωματικά συμπτώματα έχουμε στο Νάτρουμ Μουριάτικουμ, την Βαλεριάνα, την Νουξ Βόμικα. Υστερικά συμπτώματα έχουμε στο Λίλιουμ Τιγκρίνουμ, την Ασαφοέτιτα, το Μόσχους, την Σιμισιφιούγκα, το Σίκλαμεν και το Κάκτους. Είναι πολύ σημαντικό διαγνωστικά να ξεκαθαρίσουμε αυτές τις διαφορές γιατί ανάλογα με το είδος των συμπτωμάτων, δηλαδή αν είναι νευροφυτικά, νευρικά ή υστερικά κατά κύριο λόγο, θα πάμε σε άλλη κατηγορία φαρμάκων να ψάξουμε.

 

Π.χ η Βαλεριάνα όπως και το Νάτρουμ Μουριάτικουμ έχουν νευρικούς πονοκεφάλους. Η Βαλεριάνα έχει πονοκέφαλο συνήθως όταν πάει στο κέντρο της Αθήνας, στην κίνηση και μείνει εκεί κάποια ώρα. Την πιάνει δυσφορία, εξάντληση και με το που γυρνάει στο σπίτι ή έστω φεύγοντας από τη βαβούρα την πιάνει  πονοκέφαλος. Πονοκέφαλο μπορεί να έχει η Βαλεριάνα και όταν νευριάσει. Η Νουξ Βόμικα έχει πονοκέφαλο τάσεως όταν παρακουραστεί στη δουλειά και πιεστεί ή σε πολλή βαβούρα. Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ έχει συχνά πονοκεφάλους γιατί είναι εσωστρεφές και εύθικτο άτομο, στεναχωριέται, τα κρατάει μέσα του και αυτό του φέρνει πονοκέφαλο. Πονοκεφάλους έχει και το Σούλφουρ αλλά είναι περισσότερο οργανικοί πονοκέφαλοι με την έννοια του ότι είναι αιματώδης στην κυκλοφορία και ανάβει εύκολα. Όταν επομένως δούμε ένα άτομο που από μικρό εμφανίζει συχνά πονοκεφάλους θα ανατρέξουμε πρώτα στην Βαλεριάνα, την Νουξ Βόμικα, το Νάτρουμ Μουριάτικουμ και το Σούλφουρ. Όχι βέβαια ότι αποκλείονται όλα τα άλλα φάρμακα. Προς Θεού.

 

Έχει επίσης διάφορα νευρικά συμπτώματα όπως νευρική αναπνοή, πλάκωμα στο στήθος, τρεμούλα στο σώμα, ταχυπαλμίες, αϋπνίες.

 

Φόβος βιασμού και αντρικής βίας γενικότερα

Η Βαλεριάνα έχει ένα φόβο που δεν θα στον αναφέρει κατ’ ευθείαν αλλά μπορεί να τον βγάλεις με έμμεσο τρόπο. Φοβάται να κυκλοφορήσει το βράδυ μόνη της. Τι φοβάται όμως; Δεν φοβάται κλέφτες ή κακοποιούς. Φοβάται τον βιασμό και γενικά την σωματική βία. Ο βιασμός για την Βαλεριάνα είναι το άκρον άωτον της αντρικής κυριαρχίας. Και για ένα άτομο που φοβάται την αντρική κυριαρχία, ο βιασμός είναι ότι χειρότερο μπορεί να της συμβεί. Σεξουαλικά η Βαλεριάνα μπορεί να το παίζει προκλητική και άνετη και προοδευτική αλλά συχνά στην πράξη δεν είναι. Άσε που σου ψήνει το ψάρι στα χείλη για να πάει στο κρεββάτι.

 

Ένας άλλος φόβος που δεν είναι άσχετος από τον προηγούμενο είναι ο φόβος της αντρικής βίας. Φοβάται πάρα πολύ ότι θα την ξυλοφορτώσει ο σύντροφος της ή ο πατέρας της. Την φοβίζει τόσο πολύ κάτι τέτοιο που εκ των προτέρων συχνά μπορεί να ξεκαθαρίσει στον σύντροφο της ότι «αν σηκώσεις χέρι πάνω μου έστω και μία φορά, χωρίσαμε...τελείωσε». Παρόλα αυτά όμως δεν το βάζει κάτω και με την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της συχνά προκαλεί τον σύντροφο της και τον φτάνει στα όρια του και έτσι αυξάνει την πιθανότητα γι αυτό που φοβάται. Είναι τόσο αλλοπρόσαλλη που σε ακραίες στιγμές μπορεί να επιχειρήσει να χαστουκίσει τον σύντροφο της κι ας φοβάται ότι θα της τις βρέξει.

 

Φιλόδοξη και συχνά βολεμένη

Έχουμε ήδη πει ότι η Βαλεριάνα το παίζει αντισυμβατική και κουλτουριάρα. Θέλει να φαίνεται ενημερωμένη έστω και αν είναι επιφανειακά ενημερωμένη. Το παίζει προοδευτική, είναι με τους αδικημένους, με την οικολογία και ας είναι στην πράξη και πολύ βολεμένο παιδί της πόλης. Μπορεί να δηλώνει κατά των πλουσίων έστω και αν της αρέσει να βολεύεται από σε μια σχέση με κάποιον ευκατάστατο. Μπορεί στη δουλειά της να είναι τεμπέλα, αλλά αντισυμβατικά, ιδεολογικά τεμπέλα ή να είναι φιλόδοξο σκυλί.

 

Η Βαλεριάνα είναι πολύ φιλόδοξη, θέλει να φτάσει ψηλά με ότι ασχολείται, δεν την ενδιαφέρει απλώς να περνάει καλά. Ένα Μεντορίνουμ αν το ρωτήσεις τι θέλει να κάνει στη ζωή του και επαγγελματικά θα σου πει ότι θέλει με λίγη δουλειά να βγάζει πολλά λεφτά, να τα τρώει και να περνάει καλά διασκεδάζοντας και χορταίνοντας τη ζωή. Η Βαλεριάνα θέλει συνήθως να φτάσει ψηλά, να κάνει καριέρα, να γίνει επώνυμη. Την θέλει την αναγνώριση. Έτσι θα την δεις να διαλέγει επαγγέλματα όπως δημοσιογραφία. Της ταιριάζει απόλυτα η δημοσιογραφία γιατί είναι επώνυμη, μπορεί να κάνει κριτική και να είναι από πάνω, να είναι καχύποπτη, να κάνει έρευνα, να βγάζει τα άπλυτα των άλλων στη φόρα, να τους στριμώχνει και να τους ειρωνεύεται κιόλας όντας στο απυρόβλητο και από θέση ισχύος.

 

Έχετε δεί κάποιες μαχητικές δημοσιογραφίνες, δήθεν αντισυμβατικές, με ένα μικρόφωνο στο χέρι, να στριμώχνει τον ερωτώμενο και άμα αυτός την αμφισβητήσει τότε να τον εξευτελίζει και να τον ειρωνεύεται και να τον λειώνει, όχι από κακία αλλά επειδή τόλμησε να της βγεί. Της αρέσει επίσης να είναι παρουσιάστρια στην τηλεόραση. Όχι σαν ξανθιά ανόητη γλάστρα αλλά σαν ενημερωμένη και με άποψη και με κουλτούρα. Θα την δεις αν είναι φοιτήτρια, στα φοιτητικά πηγαδάκια να συζητάει με ένταση και με πάθος και με ειρωνεία.

 

Άλλα επαγγέλματα που της αρέσουν είναι ψυχολόγος και ηθοποιός θεάτρου. Η Βαλεριάνα όπως είπαμε θέλει να φτάσει ψηλά, να κάνει καρριέρα και δεν έχει κανένα πρόβλημα να ελιχθεί ή να πλαγιάσει και σε κρεββάτια για να ανέβει. Μπορεί όμως να σαγηνεύει με τη γοητεία της και τελικά να αποφεύγει να ξαπλώνει και στο κρεββάτι, σπάζοντας τα νεύρα του άντρα.

 

-Σαν ψυχολόγος θα είναι καλή στη δουλειά της;

-Δεν είναι τόσο εύκολο να είναι καλή γιατί δεν έχει την κατάλληλη υπομονή και δεν έχει και το βαθύ ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο. Την ενδιαφέρει περισσότερο η έρευνα στην ψυχολογία και το κοινωνικό και επαγγελματικό ίματζ. Κόβει βέβαια το μυαλό της, πιάνει καταστάσεις, αλλά δεν είναι συστηματική. Μπορεί επίσης να της αρέσει να είναι σε μια διαφημιστική εταιρεία, να είναι στέλεχος και να είναι στα μέσα και στα έξω. Όχι τόσο για την κυριαρχία όπως μια Λάχεσις όσο για την αναγνώριση. Έτσι μπορεί να εμφανιστεί κουλτουριάρα και να διαβάζει διάφορα αντισυμβατικά βιβλία. Δεν τα διαβάζει βέβαια όπως το Λαϊκοπόντιουμ συστηματικά και σοβαρά, ούτε τελείως επιφανειακά όπως το Σούλφουρ για να αμπελοφιλοσοφεί. Η Βαλεριάνα θα τα διαβάσει για να είναι «ίν» στην παρέα. Θα ρίξει μια ματιά σε ένα καινούριο δημοφιλές μυθιστόρημα για να το παίζει ενημερωμένη ή θα δει την καινούρια αμφιλεγόμενη ταινία του Κουστουρίτσα και θα σχολιάζει και θα έχει άποψη. Αυτή είναι η κουλτούρα για το ίματζ και όχι η κουλτούρα για την κουλτούρα.

 

Υπερκινητική, νευρική, του καφέ και του τσιγάρου

Η Βαλεριάνα είναι υπερκινητική και νευρική. Δεν είναι τυχαίο που το φυτικό σκεύασμα της Βαλεριάνας δίνεται σαν ηρεμιστικό και υπνωτικό. Θα την δεις να έχει μια έντονη νευρικότητα που συχνά δεν φαίνεται άμεσα. Τσιγάρο και καφές είναι τα αγαπημένα της, λόγω νευρικότητας. Χαρακτηριστικά μια κοπέλλα Βαλεριάνα πήγαινε κάθε τρείς και λίγο στο περίπτερο και έπαιρνε τα φακελλάκια του νέσκαφε δυό-δυό, μέχρι που της είπε ο περιπτεράς: «Βρε κορίτσι μου, τι κάνεις; Προσπαθείς να αυτοκτονήσεις με καφέ;» Ανάβει το τσιγάρο το ένα πάνω από το άλλο και σου λέει σχεδόν με περηφάνεια «μου αρέσει να καπνίζω!». Είναι γενικά εθιστικό άτομο η Βαλεριάνα. Πίνει νεσκαφέ για να πάει να κοιμηθεί! Τόσο πολύ έχει εθίσει τον οργανισμό της. Καπνίζει με στύλ...το χέρι και το τσιγάρο προτεταμένο, σαν κάτι ντίβες του κινηματογράφου και φυσάει με στυλ τον καπνό.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ

ΠΛΑΤΙΝΑ

 

 

 

-«Είναι ωραία και το ξέρει!»

-Η βασίλισσα!

-«Ότι γίνεται πιο ψηλή!»

-Σνομπισμός

-Άκαμπτη-κουτουλάει το κεφάλι της στον τοίχο

-Η χαζή όμορφη ξανθιά ή η έξυπνη «θεά»

-Όλα για το παλάτι!

-Στόχος: η πρώτη και η καλύτερη!

-Φόβος για τις ρυτίδες και την ασχήμια

-Ανηδονική νυμφομανία

-Κυριαρχία ακόμη και στο σεξ

 

 

 

 

 

Η Πλάτινα σαν προέλευση είναι το στοιχείο λευκόχρυσος. Είναι ένα ευγενές μέταλλο. Το λέω για να το συνδυάσουμε με την τάση του ατόμου Πλάτινα να νοιώθει βασιλικής, ευγενικής καταγωγής και αξίας. Είναι κατ’ εξοχήν συφιλιτικό άτομο, όπως και η Βαλεριάνα. Βασικά της χαρακτηριστικά είναι κυρίως τα ψυχοδιανοητικά όπως άλλωστε και σε όλες τις συφιλιτικές ιδιοσυγκρασίες.

 

«Είναι ωραία και το ξέρει!»

Το κεντρικό σημείο της είναι η μεγάλη ιδέα που έχει για τον εαυτό της. Αυτή η ιδέα μπορεί να μην έχει καθόλου αντικειμενική βάση ή και να έχει αλλά υπερτονισμένη. Νοιώθει ότι είναι βασίλισσα, ότι έχει ευγενική καταγωγή, ότι είναι η πρώτη και η καλύτερη, ότι είναι η πιο όμορφη. Αυτό που λέμε «είναι ωραία και το ξέρει». Και μάλιστα το προβάλλει με τον αέρα που έχει. Δεν το κάνει συνειδητά, έτσι της βγαίνει. Βέβαια μια ωραία γυναίκα που έχει και τον αέρα μιας όμορφης γυναίκας δεν μας ξενίζει. Αλλά μπορεί να δεις και μια κακάσχημη γυναίκα και να έχει και τον αέρα της Αντζελίνα Τζολί και να το πιστεύει κιόλας ότι είναι δηλαδή πανέμορφη.

 

Ή μπορεί να δεις μια ηθοποιό τρίτης κλάσης, μη αναγνωρισμένη και να νομίζει ότι είναι η πρώτη και η καλύτερη και ότι κακώς όλοι οι ανάξιοι γύρω της δεν αναγνωρίζουν την προφανή αξία της. Και μάλιστα μπορεί και να σνομπάρει όλες τις υπόλοιπες πιο επώνυμες ηθοποιούς και να τις κατηγορεί ότι πέρασαν από τα κρεββάτια των παραγωγών για να γίνουν αυτές που έγιναν και όχι με την αξία τους. Αλλά βέβαια αυτό που κατηγορεί τις άλλες δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να το κάνει και αυτή γιατί είναι πολύ φιλόδοξη ιδιοσυγκρασία.

 

Η βασίλισσα!

Η Πλάτινα είναι έντονα κυριαρχικό άτομο. Θέλει να γίνεται το δικό της. Θέλει να κυριαρχεί. Όχι όμως όπως η Λάχεσις. Η Λάχεσις είναι κυριαρχική και πιεστική γιατί θέλει να ελέγχει και τα παραμικρά καθημερινά πράγματα και να γίνονται όπως θέλει αυτή. Είναι μια κατινίστικη κυριαρχικότητα. Ενώ η κυριαρχικότητα της Πλάτινα είναι αφ’ υψηλού, είναι βασιλική. Είμαι η βασίλισσα και θέλω αναγνώριση του θρόνου μου, θέλω αυλή και υπηκόους αλλά δεν είμαι και πιεστική σε όλα τα θέματα. Γι’ αυτό και οι παρέες της Πλάτινα είναι συνήθως δύο ειδών. Ή να είναι άλλες Πλάτινες και να χαριεντίζονται ότι είναι όλες βασίλισσες ή να είναι αυλικοί που υπηρετούν την μία και μοναδική βασίλισσα. Συνήθως είναι γυναίκες οι Πλάτινες, πιο σπάνια είναι άντρες.

 

Προσέξτε τώρα πως από την κεντρική ουσία μιας ιδιοσυγκρασίας πως βγαίνουν και τα υπόλοιπα. Άμα η τάση σου είναι να είσαι βασίλισσα και να έχεις υπηκόους, πότε θα νευριάζεις; Είναι αναμενόμενο ότι θα νευριάζεις όταν πάει κάποιος να σου πάρει τους υπηκόους ή όταν κάποιος αυλικός αμφισβητήσει την κυριαρχία σου ή τον θρόνο σου. Και τότε η συνήθης αντίδραση της Πλάτινα είναι αλαζονεία και σνομπάρισμα: «Τσόλι...προτίμησες την άλλη βασίλισσα...δεν θέλω να σε ξαναδώ μπροστά μου...σε διαγράφω, δεν υπάρχεις για μένα!» Ενώ η Λάχεσις, που θέλει και αυτή αυλικούς ή καλύτερα ελεγχόμενους, θα κάνει οτιδήποτε, θα μηχανορραφήσει και θα είναι έντονα επίμονη, για να φέρει το πρόβατο ξανά πίσω στο μαντρί. Δεν το βάζει κάτω, ούτε και διαγράφει. Ελίσσεται. Ενώ η Πλάτινα είναι αρκετά άκαμπτη.

 

«Ότι γίνεται πιο ψηλή!»

Αυτή η μεγάλη ιδέα που έχει η Πλάτινα για τον εαυτό της, σε πιο προχωρημένες καταστάσεις Β ή Γ, μπορεί να βγεί και στο σώμα, σαν σωματική αίσθηση. Μπορεί να νοιώθει ότι ενώ περπατά στο δρόμο σαν να γίνεται πιο ψηλή, σαν να είναι πιο ψηλή από τους άλλους ή σαν να γίνονται οι άλλοι ή τα αντικείμενα γύρω της πιο κοντά. Όπως βλέπει τους άλλους αφ’ υψηλού νοητικά, τέτοια αίσθηση έχει και σωματικά. Ή νοιώθει έναν έντονο «αέρα» απέναντι στους άλλους. Προσέξτε αυτό δεν είναι παράλογη ιδέα στα πλαίσια μιας ψύχωσης, μιας σχιζοφρένειας. Είναι ιδιοσυγκρασιακό χαρακτηριστικό. Έχει επίγνωση της πραγματικότητας όταν το νοιώθει αυτό. Ξέρει δηλαδή ότι δεν είναι πιο ψηλή από τους άλλους. Επίσης μπορεί όταν είναι μεταξύ ύπνου και ξύπνιου να νοιώθει σαν να μεγαλώνει το χέρι, το κεφάλι, το σώμα, σαν να γίνεται τεράστια.

 

Μια Πλάτινα μπορεί επίσης να έχει μουδιάσματα στο πρόσωπο και ιδιαίτερα στα χείλη. Μια ιδιοσυγκρασία Κάνναμπις Ίντικα μπορεί επίσης να έχει την αίσθηση σαν να γίνεται πιο μεγάλο το κεφάλι της ή τα χέρια της. Αλλά αυτό γίνεται σαν παραίσθηση, στα πλαίσια ενός συνόλου παραισθήσεων, λόγω του ότι έχει την εικόνα του «μαστουρώματος», ας το πούμε έτσι, της ινδικής κάνναβης. Δεν έχει δηλαδή σχέση με την ιδέα μεγαλείου που έχει η Πλάτινα.

 

Σνομπισμός

Η Πλάτινα νοιώθει ότι είναι η πρώτη και η καλύτερη. Αν την κοντράρεις, συχνά απαντάει με σνομπάρισμα. Μπορεί να της πεις κάτι προσβλητικό και να σε κοιτάξει σαν «μαντάμ Σουσού» και να πει μέσα της ή και έξω της «μα τι λες καϋμένε, ανόητε». Ή μέσα της μπορεί να πει «άσε με ανόητε, δεν θα πέσω εγώ στο επίπεδο σου» και να σηκωθεί να φύγει σχεδόν επιδεικτικά και οπωσδήποτε περιφρονητικά. Μην το μπερδέψετε αυτό με το Λαϊκοπόντιουμ, το οποίο για να καλύψει την δειλία του με μια επίφαση πολιτισμού, όταν τον κοντράρουν θα το παίξει «ανώτερος», θα υποχωρήσει και θα φύγει και θα πει μετά στους άλλους για να δικαιολογηθεί «δεν ήθελα να πέσω στο επίπεδο των ζώων και να μαλλιοτραβηχτούμε σαν απολίτιστοι άνθρωποι». Η Πλάτινα δεν υποχωρεί. Σε κοιτάζει αφ’ υψηλού, σου ρίχνει ένα περιφρονητικό βλέμμα και φεύγει αγνοώντας σε. Αυτός είναι ο τρόπος αποχώρησης μιας βασίλισσας.

 

Σε πιο παλιές εποχές, όταν ο ταξικός χωρισμός της κοινωνίας ήταν πιο έντονος, αυτή η περιφρόνηση έβγαινε πολύ πιο έντονα και άμεσα. Έλεγε η θιγμένη Πλάτινα «Πως τολμάτε κύριε σε έναν Παπαποστόλου να φέρεσθε έτσι; Ποιός είστε εσείς και με ποιό δικαίωμα μου απευθύνεται τον λόγο; Σας ανακαλώ στην τάξη!» Επρόκειτο για τον άνθρωπο που θεωρούσε τον εαυτό του μέλος μιας ανώτερης τάξης, γαλαζοαίματο, με τον τάδε τίτλο, ο οποίος απαιτούσε να του φέρονται και να τον προσφωνούν με ανάλογο τρόπο. Βέβαια σήμερα αλλάξαν τα πράγματα. Όχι κατ’ ουσίαν αλλά τουλάχιστον στην επιφάνεια. Δεν μετράει πλέον η ευγενική καταγωγή, αλλά μετράει αν έχεις λεφτά, αν έχεις κοινωνική θέση, αν πτυχία, αν είσαι επώνυμος, αν είσαι πετυχημένος, αν έχεις αξιώματα. Σε μια τέτοια περίπτωση μια σημερινή Πλάτινα θα εκφραστεί με σνομπάρισμα, περιφρόνηση και αλαζονική συμπεριφορά.

 

Αν την προσβάλεις έντονα τείνει να βάζει χ. Να σε διαγράφει. Τελείωσες γι’ αυτήν. Ράγισε το γιαλί και δεν ξανακολλάει. Σε διαγράφει από τα δευτέρια της. Σε βάζει στην άκρη. Και συγνώμη να της ζητήσεις, δεν αλλάζει η συμπεριφορά της, δεν το ξεχνάει. Μπορεί για λόγους κοινωνικούς να σου λέει καλημέρα και καλησπέρα αλλά μέχρι εκεί.

 

Άκαμπτη-κουτουλάει το κεφάλι της στον τοίχο

Τα νεύρα της τα ξεσπάει η Πλάτινα. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να τα ξεσπάσει. Δεν την νοιάζει δεν πά να είσαι και ο πρωθυπουργός. Θα σε βάλει στη θέση σου. Ακόμα και αν είσαι ο προϊστάμενος της και εξαρτάται άμεσα από σένα θα βρεί έναν τρόπο, με μια κουβέντα, με ένα βλέμμα να μην μείνει από κάτω ακόμα και αν αυτό δεν είναι προς το συμφέρον της. Πολλές φορές η Πλάτινα κουτουλάει το κεφάλι της στον τοίχο. Δεν λυγίζει. Είναι άκαμπτη. Δεν είναι στο ταμπεραμέντο της βασίλισσας να σκύψει το κεφάλι-προτιμάει να της το κόψουν. Πάρε μου το θρόνο αλλά το κεφάλι δεν θα το σκύψω. Δεν θα σου κάνω τη χάρη να με υποτιμήσεις. Θα πεθάνω βασιλικά. Μπορεί να την δεις να είναι επιτυχημένη και με μεγάλη θέση σε μια επιχείρηση ή στο δημόσιο και θα έρθει σε κόντρα με τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης ή τον προϊστάμενο και μπορεί να χάσει και τη θέση της. Μέσα της και έξω της θα πει: «αυτός χάνει που δεν αναγνωρίζει την αξία μου. Χάρη του έκανα που δούλευα γι’ αυτόν. Σηκώνομαι και φεύγω».

 

Σ’ αυτό διαφέρει κατά πολύ από τη Λάχεσις η οποία προκειμένου για το συμφέρον της δεν έχει πρόβλημα να γλύψει κατουρημένα σώβρακα ή να κάνει πως δεν καταλαβαίνει ή να ζητήσει και συγνώμη προκειμένου να μην χάσει τη θέση της. Μπορεί όμως και να μηχανοραφήσει ή να κάνει ίντριγκα ή και να σε καταγγείλει δημόσια και να σε κάνει ρεζίλι και να σε κυνηγήσει αν την κοντράρεις. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να ελιχθεί με διάφορους τρόπους.

 

Θυμάμαι συγκεκριμένα όταν ο αδελφός μου, πήγε να ειδικευτεί παιδίατρος σε ένα νοσοκομείο, ήταν και νεαρός, ήταν και συνεσταλμένος, δεν φορούσε και την ιατρική μπλούζα και έκανε το λάθος να πατήσει στα σφουγγαρισμένα μιας καθαρίστριας Λάχεσις. Μαύρο φίδι που τον έφαγε. «Που πας εσύ και μου τα πατάς, μου τά’ κανες χάλια, αναίσθητε...». «Συγνώμη» της λέει ο αδελφός μου, «δεν είμαι επισκέπτης, είμαι γιατρός και πάω στο γραφείο». «Ω...συγνώμη κύριε γιατρέ, χίλια συγνώμη, πω πω τι έκανα, πως σου μίλησα...συγνώμη!» Η Λάχεσις τα καταφέρνει περίφημα στο να ελιχθεί και μάλιστα με υπερβολικό τρόπο. Ενώ η Πλάτινα είναι άκαμπτη. Μια Βαλεριάνα είναι υπολογίστρια και φιλόδοξη και μπορεί να κάνει πίσω. Μια Πλάτινα δύκολα, πολύ δύσκολα και ας είναι κόντρα στο συμφέρον της.

 

Γι’ αυτό μπορεί να δείτε κάποια ηθοποιό που ήτανε κάποτε μεγάλη και τρανή στάρ και τώρα όμως έχει πέσει το αστέρι κάτω στη γη, έχει περάσει η μπογιά της και όμως δεν θέλει με τίποτα να το παραδεχθεί. Και τα βάζει με τον κόσμο και τους σκηνοθέτες που έπαψαν να την υπολογίζουν και αναλώνεται σε πικρόχολες για τους άλλους συνεντεύξεις και συνεχίζει να θέλει να ζει με χλιδή και επιδεικτικά παρότι έχει πατώσει οικονομικά. Θα βάλει τις παλιές της τουαλέτες, θα κάνει κοσμική ζωή, επώνυμη ζωή και αρχίζει να χάνει κάθε μέτρο και επαφή με την πραγματικότητα. Τρέχει σε πλαστικές εγχειρήσεις επί εγχειρήσεων, φοράει ρούχα που δεν είναι για την ηλικία της και το παίζει κοριτσάκι. Και λέει ο κόσμος: «βρε παιδί μου πως κατάντησε έτσι αυτή!»

 

Η Πλάτινα είναι γενικά εξωστρεφής γιατί νοιώθει σίγουρη για τον εαυτό της. Ή μπορεί να νοιώθει ότι γενικά τίποτα δεν είναι πρόβλημα γι’ αυτήν. Δεν θα μιλήσει βέβαια για τα προσωπικά της σε όποιον κι όποιον. Μόνο σε όσους θεωρεί ότι είναι ισότιμοι της, οι οποίοι βέβαια είναι πολύ λίγοι.

 

Η χαζή όμορφη ξανθιά ή η έξυπνη «θεά»

Ντύνεται σαν βασίλισσα. Έχει συνήθως γούστο, είναι ενημερωμένη για τις τάσεις της μόδας, ντύνεται ωραία, ακριβά και επώνυμα. Θα προσέξει το μαλλί της να είναι στην τρίχα. Είναι η καλύτερη πελάτης των κομμωτηρίων. Άμα έχει και ωραίο σώμα και ντύνεται και ωραία και βάφεται νοιώθει θεά και φέρεται σαν θεά. Με άνεση, αέρα και στυλ. Μια Πλάτινα που έχει ωραίο σώμα και πρόσωπο, τείνει να προβάλλει το σώμα της και να επενδύει σε αυτό και συχνά μπορεί να μην την ενδιαφέρει η πνευματική καλλιέργεια. Είναι η ωραία και μοιραία της παρέας και δεν την ενδιαφέρει τίποτα άλλο. Είναι η χαζή όμορφη ξανθιά. Μπορεί όμως να καταντήσει κάποια στιγμή ψώνιο, να ντύνεται κραυγαλέα, να είναι ψηλή δυό μέτρα και να φοράει και υπερβολικά ψηλά τακούνια, να αγοράζει πανάκριβα καλλυντικά αξεσουάρ. Είναι ο καλύτερος και ο πιο χαζός πελάτης των καταστημάτων αισθητικής και ομορφιάς. Θα αγοράσει τα πάντα και θα κάνει τα πάντα στο βωμό της εξωτερικής εμφάνισης.

 

Σήμερα βέβαια που οι γυναίκες δεν είναι μόνο αντικείμενο ομορφιάς αλλά τείνουν να γίνουν φιλόδοξες καριερίστριες, θα δεις συχνά μια Πλάτινα να είναι η πανέξυπνη και δραστήρια και εργατική επιχειρηματίας. Ή θα την δεις να είναι η καλλιεργημένη και πετυχημένη ηθοποιός θεάτρου ή ζωγράφος ή δημοσιογράφος κλπ. Μην έχουμε μόνο μια εικόνα στο μυαλό μας για μια ιδιοσυγκρασία. Ο γονότυπος είναι πάντα ένας αλλά ο φαινότυπος μπορεί να πάρει διάφορες μορφές αναλόγως των συνθηκών. Ο γονότυπος μετράει και μας δίνει την τελική ομοιοπαθητική διάγνωση.

 

Όλα για το παλάτι!

Η Πλάτινα, παλαιότερα τουλάχιστον, αλλά συχνά και σήμερα, παντρευόταν έναν πλούσιο για να έχει τα λούσα της και την πλούσια και επώνυμη ζωή. Η λογική ήταν «αφού πήρες μια θεά, θα πρέπει να της δώσεις και την ανάλογη ζωή της θεάς». Μπορεί να είχε αγαπήσει κάποιον αλλά προκειμένου να πέσει στη μιζέρια και στη φτώχεια, δεν δίστασε να παντρευτεί έναν κοιλαρά και 20 χρόνια μεγαλύτερο της μόνο και μόνο για να την ντύνει και να την στολίζει και να της έχει υπηρέτριες και μεγάλο σπίτι και κοινωνική επιφάνεια. Και δεν έχει πρόβλημα να έχει και έναν ωραίο γκόμενο, έναν κλασάτο γκόμενο και όχι όποιον κι όποιον. Θέλει το σπίτι της μεγάλο, πλούσιο και φανταχτερό. Τα θέλει όλα ακριβά, επώνυμα και τακτοποιημένα. Όχι τόσο από αγάπη για την τάξη και την καθαριότητα όπως η Νουξ Βόμικα αλλά τα θέλει κυρίως όλα πλούσια και βασιλικά και καλαίσθητα και ακριβά.

 

Η Λάχεσις, αν είναι από τις παλιές, κατίνες νοικοκυρές, το θέλει το σπίτι να λάμπει από πάστρα, από καθαριότητα μόνο και μόνο για να της πουν «τι καθαρό σπίτι που έχεις! Τι νοικοκυρά που είσαι! Τι άξια γυναίκα!» Και αυτή να κορδώνεται. Το σπίτι της Πλάτινα είναι το σικ παλάτι. Το σπίτι της Λάχεσις είναι το κιτς μεν αλλά καθαρό και περιποιημένο σπίτι. Το σπίτι της Νουξ Βόμικα είναι το άψογο μουσείο.

 

Στόχος: η πρώτη και η καλύτερη!

Η Πλάτινα θέλει να φτάσει ψηλά, πολύ ψηλά, στην κορυφή. Θέλει να γίνει η πρώτη ηθοποιός, το μεγάλο αστέρι, η τοπ συγγραφέας, η πρώτη επιχειρηματίας, η πρόεδρος, η επίτιμος πρόεδρος, η λαμπερή πανέμορφη σύζυγος του εφοπλιστή, το αντικείμενο συζήτησης των κοσμικών στηλών. Θυμάστε το παραμύθι με το «καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, ποιά είναι η πιο όμορφη στον κόσμο;» Αυτή είναι η Πλάτινα αν μείνουμε μόνο στην αλαζονεία. Αν όμως προσθέσουμε και την κακία της μητριάς του παραμυθιού τότε αυτή είναι η Λάχεσις. Η Πλάτινα δεν έχει κακία. Δεν είναι από τα βασικά της χαρακτηριστικά. Μπορεί όμως να βγάλει νεύρα, σκληρότητα και σνομπάρισμα ακόμα και αντιδραστική κακία αν την αμφισβητήσεις. Όχι όμως κακία για την κακία όπως η Λάχεσις.

 

-Δηλαδή μια γυναίκα όμορφη με στυλ είναι μια Πλάτινα; Δεν είναι έξυπνη;

-Είναι έξυπνη σαν προδιαγραφές, αρκετά έξυπνη σαν γονότυπος. Αλλά αν μεγαλώσει σε ένα σπίτι και πανέμορφη την ανεβάζουν, πανέμορφη την κατεβάζουν και πάρουν τα μυαλά της αέρα και θέλει σώνει και καλά να γίνει το πρώτο μοντέλο, και όλοι οι άντρες της τονίζουν την ομορφιά της, είναι συχνά αναμενόμενο να καλλιεργήσει μόνο την εμφάνιση της και όχι το μυαλό της και έτσι να γίνει η «ξανθιά» της παρέας. Γιατί να σκοτιστεί να γίνει η καλύτερη μαθήτρια ή το καλλιεργημένο άτομο αφού ήδη ο εύκολος δρόμος είναι στρωμένος μπροστά της με ροδοπέταλα.

 

Ο γονότυπος της είναι να είναι έξυπνη και ικανή αλλά ο φαινότυπος αλλάζει ανάλογα με τις συνθήκες που μεγαλώνει. Ο άνθρωπος και γεννιέται σε μεγάλο βαθμό αλλά και γίνεται κιόλας. Αυτό που μας ενδιαφέρει, όπως ξαναείπα στην Ομοιοπαθητική είναι ο γονότυπος. Και αν περιγράφουμε τους φαινότυπους το κάνουμε για να μας οδηγήσουν στον γονότυπο. Αν συνταγογραφήσουμε μόνο βάσει του φαινότυπου υπάρχει πιθανότητα λάθους.

 

Είναι συνήθως ζεστό άτομο η Πλάτινα. Μπορεί να εμφανίζει νευρικά ή και υστερικά συμπτώματα όπως π.χ μουδιάσματα στο πρόσωπο και στα χείλη, τρέμουλο στο σώμα, ταχυπαλμίες, αίσθηση δυσκαμψίας ή κρύου στο κεφάλι.

 

Φόβος για τις ρυτίδες και την ασχήμια

Η Πλάτινα φοβάται τα γηρατειά. Γιατί φοβάται τα γηρατειά; Δεν φοβάται τις αρρώστειες τόσο, ούτε και τόσο τον θάνατο. Κάπως βέβαια τον φοβάται και αυτόν γιατί νοιώθει ότι χάνεται η ύπαρξη της και δεν θα προλάβει να κάνει αυτά που θέλει, δηλαδή να μεσουρανήσει. Κυρίως όμως φοβάται τα γηρατειά διότι φοβάται τις ρυτίδες, την ασχήμεια, την πτώση της ομορφιάς της, την φθορά της εμφάνισης της. Αυτό φοβάται. Οι καλύτερες πελάτισσες των πλαστικών χειρουργών είναι οι Πλάτινες. Δεν θα υπολογίσει οικονομικό κόστος, ούτε και το κόστος για την υγεία της θα την σταματήσει. Θα πάει να κάνει την πιο επικίνδυνη πλαστική κι ας πεθάνει. Προτιμά να πεθάνει παρά να είναι άσχημη. Γι’ αυτό βλέπετε κάποιες σταρ που γερνάνε και τρέχουν από ινστιτούτο σε ινστιτούτο για μύριες όσες πλαστικές επεμβάσεις και αμφισβητούμενες κούρες και τελικά μπορεί να πεθάνουν από παρενέργειες των επεμβάσεων ή από καρκίνο. Μάλιστα αν γίνουν άσχημες δεν θέλουν να εμφανιστούν στον κόσμο για να μην δει την διαφορά, ούτε θέλουν να κοιτάνε τον καθρέφτη. Ή ζουν με τα «περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαίς». Τα διηγούνται βέβαια στον εαυτό τους ή και στους πολύ δικούς τους.

 

Ανηδονική νυμφομανία

Είναι συνήθως έντονα σεξουαλικό άτομο η Πλάτινα. Όταν έχεις μεγάλη ιδέα για το σώμα σου συχνά έχεις και συχνή διάθεση για να το επιδεικνύεις. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα όμως ότι το ευχαριστιέσαι κιόλας το σεξ. Όταν δεν είσαι δοτικό άτομο και όταν και το σεξ είναι πράξη κυριαρχίας, επίδειξης και αναγνώρισης, συχνά το αποτέλεσμα είναι ανοργασμικότητα. Υπολοιπόμενος κορεσμός. Το μυαλό έχει ευχαριστηθεί μεν αλλά το σώμα και το αιθερικό σώμα όχι. Έτσι συχνά στη βιβλιογραφία αναφέρεται ότι η Πλάτινα εμφανίζει νυμφομανία. Δηλαδή ακατάσχετη διάθεση για συνεύρεση η οποία όμως δεν προκύπτει από το κίνητρο της ακόμα μεγαλύτερης και συχνότερης ηδονής αλλά από ανηδονία. Όπως ακριβώς το Μεντορίνουμ που εμφανίζει συμπεριφορά κόκκορα διότι όταν συνευρίσκεσαι μόνο με το σώμα και επιφανειακά, όταν απλώς «πηδάς» και δεν κάνεις έρωτα ψυχικά και σωματικά, τότε έχεις υπολοιπόμενο κορεσμό και αποκτάς πάθος.

 

Ακριβώς λόγω αυτής της ανηδονίας της Πλάτινα, μπορεί να δούμε μια Πλάτινα με έλλειψη διάθεσης για σεξ. Θυμηθείτε κάτι πανέμορφα σαν διαστάσεις ανορεξικά μοντέλα αλλά κρυόπλαστα. Πλαστικές κούκλες χωρίς θηλυκότητα και σεξουαλικότητα. Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ και αυτό μπορεί να παρουσιάσει έλλειψη διάθεσης για σεξ. Αλλά το Νάτρουμ Μουριάτικουμ συνήθως είναι δοτικό άτομο και θερμό άτομο στο σεξ. Όμως αν πληγωθεί επανειλημμένα από χοντροκομμένους συκωτικούς άντρες κλείνει ψυχικά και κλείνει και κολπικά. Ο κόλπος στεγνώνει και συσπάται στην ερωτική επαφή και παρουσιάζει πόνο, δυσπαρεύνεια. Μια Σέπια είναι ένα πιο προχωρημένο Νάτρουμ Μουριάτικουμ στον σεξουαλικό τομέα και γενικότερα και μπορεί να έχει και απέχθεια για σεξ. Να μην θέλει να την ακουμπάνε καν. Να πέφτει μετά την συνεύρεση.

 

Κυριαρχία ακόμη και στο σεξ

Στην Πλάτινα συχνά το σεξ εμπεριέχει το στοιχείο της κυριαρχίας και της επιβεβαίωσης της. Μπορεί να είναι μια ψυχρή θεογκόμενα, στολισμένη και παρφουμαρισμένη, να πηγαίνει ο άντρας της ο πλούσιος επιχειρηματίας Μεντορίνουμ και να θέλει και αυτός να εκτονωθεί σωματικά και να επιβεβαιωθεί σαν άντρας και να του λέει η Πλάτινα «εντάξει κάντο αλλά μην μου χαλάσεις το χτένισμα, μόλις βγήκα από το κομμωτήριο!». Είχα μια ασθενή γυναίκα Πλάτινα παντρεμένη με ένα ψωρικό Λαϊκοπόντιουμ και αυτή ήθελε να είναι μόνιμα από πάνω στο σεξ και ο άλλος να μένει από κάτω ακίνητος και να κινείται μόνο αυτή και συχνά όταν αυτή ικανοποιείτο τον άφηνε στα κρύα του λουτρού. Ήταν αυτή ο θηλυκός επιβήτορας του στυλ «το θέλω όπως το θέλω και όσο το θέλω» και δεν με νοιάζει για σένα. Η Πλάτινα έχει μια ευαισθησία στη γεννητική περιοχή. Π.χ δεν μπορεί εύκολα να δεχθεί τη σερβιέτα ή έχει συχνά φαγούρα στα γεννητικά όργανα.

 

-Δηλαδή ποιές είναι οι ερωτικές, σεξουαλικές γυναίκες;

-Τώρα άμα το πω αυτό θα το ακούσουν εδώ τα αρσενικά και θα αρχίσουν να διαλέγουν (γέλια). Αστειεύομαι βέβαια, έτσι; Περιγράψαμε την σεξουαλικότητα της Βαλεριάνας και της Πλάτινας, του Μεντορίνουμ κλπ. Βλέπετε ότι η σεξουαλικότητα του καθενός είναι διαφορετική γιατί έχουμε να κάνουμε με διαφορετική ιδιοσυγκρασία. Μια γυναίκα Μεντορίνουμ π.χ άμα είναι μοντέρνα και «προοδευτική» και «απελευθερωμένη» δεν έχει πρόβλημα να αλλάζει τους άντρες σαν τα πουκάμισα. Διαλέξτε και πάρτε σεξουλικότητα λοιπόν (γέλια),

 

-Μεντορίνουμ γυναίκες υπάρχουν συχνά;

-Ναι, υπάρχουν. Όχι όμως τόσο συχνά όσο άντρες. Σε κάτι χίππικες καταστάσεις θα την δεις πολύ συχνά ή σε κάτι μηχανόβιες γυναίκες που το παίζουν μαγκιά και ελεύθερη ζωή.

-Η Πλάτινα μάνα πως είναι;

-Οι Πλάτινες μάνες είναι αυστηρές μάνες. Καταπιεστικές ναι αλλά όχι όπως τις Λάχεσις. Θέλουν το παιδί τους να μην τους φέρνει αντιρρήσεις, είναι άκαμπτες, έχουν απαίτηση από το παιδί τους να γίνει το πρώτο. Εφόσον εγώ η μάνα είμαι βασίλισσα και η κόρη μου πρέπει να είναι πριγκίπισσα. Θα την ντύσει με τα καλύτερα ακριβά ρούχα, θα την πάει στο τένις, στο μπαλέτο, στα χάι κλας αθλήματα κλπ.