2η ΔΙΑΛΕΞΗ

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Με κλικ στην εικόνα κατεβάζουμε τη διάλεξη

 

Α.ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ-ΘΕΩΡΙΑ

ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΝΤΟΣ- Α μέρος

1.«Κατ’εικόναν και καθ’ομοίωσιν»

2.Συμπαντικός Νόμος της Αναλογίας-«Ότι πάνω έτσι και κάτω»-Ερμής

3.Πνευματικός, Ψυχικός και Υλικο-Ενεργειακός Κόσμος

4.Αέναα παλλόμενο Σύμπαν-«Τα πάντα ρει»-Συμπαντικός Νόμος της αέναης Ροής

 

5.Υλικός Κόσμος-Ορυκτά-Υλικό Σώμα του Ανθρώπου, Θεωρία των Πέντε Στοιχείων

6.Κατώτερος Ενεργειακός Κόσμος-Κατώτερο Ενεργειακό Σώμα του Ανθρώπου

7.Αιθερικός Κόσμος-Φυτά-Αιθερικό Σώμα του Ανθρώπου

8.Ψυχικός Κόσμος-Ζώα-Ψυχικό Σώμα του Ανθρώπου

 

9.Ανώτερος και Κατώτερος Ψυχικός Κόσμος

10.Αισθητική, Διανοητική και Συνειδησιακή Ψυχή

11.Αισθήσεις του Υλικού Σώματος και του Κατώτερου Ενεργειακού Σώματος

15.Όρια και πλάνες των Πέντε Αισθήσεων

16.Αισθήσεις του Αιθερικού Σώματος και όρια τους

17.Ψυχικές Αισθήσεις-Σκέψεις-Συναισθήματα-Διαίσθηση κλπ

 

Β.ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΊΑ

18.Περιγραφή της Ομοιοπαθητικής Ιδιοσυγκρασίας Μεντορίνουμ

 

 

 

ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΝΤΟΣ- Α μέρος

 

-«Κατ’ εικόναν και καθ’ ομοίωσιν»

-Υλικό Σώμα «καθ’ ομοίωσιν» του Υλικού Κόσμου

-Κατώτερο Ενεργειακό Σώμα «καθ’ ομοίωσιν» του Κατώτερου Ενεργειακού Κόσμου

-Υλικό Σώμα και Ορυκτό Βασίλειο

-Αιθερικό Σώμα «καθ’ ομοίωσιν» του Αιθερικού Κόσμου

-Δεν υπάρχει τίποτα μετα-φυσικό!

-Νόμος των Πέντε Απλών Στοιχείων: Γη, Ύδωρ, Αήρ, Πυρ, Αιθήρ

-Δομή Ορυκτών, Φυτών, Ζώων και Ανθρώπου βάσει των Πέντε Στοιχείων

-Ατομική Ψυχή: Σκέψεις και Συναισθήματα

-Αισθητική Ψυχή

-Από που έρχονται οι Σκέψεις και τα Συναισθήματα μας;

-Ποιός ο ρόλος του εγκεφάλου και ποιός της Ψυχής;

-Διανοητική Ψυχή και Συνειδησιακή Ψυχή

-Ομοιοπαθητική Ιδιοσυγκρασία και Διανοητική Ψυχή

-Τρόποι ομοιοπαθητικής διάγνωσης: ρεπερτοράιζινγκ, ιδιοσυγκρασιακή, μιασματική διάγνωση

-Μπορούμε με την Διανοητική Ψυχή να προσεγγίσουμε τον Πνευματικό Κόσμο;

-Πνευματικός Κόσμος, Παράδεισος, Όλυμπος, Κόσμος των Ιδεών

-Ο μύθος της Πτώσης των Πρωτόπλαστων από τον Παράδεισο

-Ο μύθος της απόδωσης του Πυρός στον Άνθρωπο από τον Προμηθέα

-Άλλο Ζώο και άλλο Άνθρωπος

-Χαρακτηριστικά των Ορυκτών και Φυτών

-Χαρακτηριστικά των Ζώων και διαφορές τους από τους Ανθρώπους

-Χαρακτηριστικά των Ανθρώπων

-Επικοινωνία Φυτών-Ανθρώπων και Φυτών-Συμπαντικών Δυνάμεων

-Νόμος της Αέναης Ροής, Συστολή και Διαστολή του Σύμπαντος

-Χρυσή Εποχή, Αργυρή Εποχή, Χάλκινη Εποχή και Σιδηρά Εποχή

-Εξέλιξη των Πλανητών και των Ανθρώπων - Θεωρία της Γαίας

-Κάρμα, Αστρολογικές επιδράσεις και Ομοιοπαθητική Ιδιοσυγκρασία

-Ιδέα και Σκέψη

 

 

 

Στο προηγούμενο μάθημα είχαμε πει για τους Συμπαντικούς Νόμους και κατ’  επέκταση τους Φυσικούς Νόμους, τους Νόμους της Ιατρικής και τους Ομοιοπαθητικούς Νόμους. Είχαμε μάλιστα τονίσει ότι αυτό που κάνει την Ομοιοπαθητική επιστημονική είναι οτι ακολουθεί κάποιους Ιατρικούς Νόμους που προκύπτουν από τους Συμπαντικούς Νόμους.

 

Επειδή αυτός είναι ο τρόπος σκέψης της Ομοιοπαθητικής, έτσι και η διδασκαλία της Ομοιοπαθητικής, κατά τη γνώμη μου,  θα πρέπει να σέβεται αυτούς τους νόμους. Όπως λοιπόν είπαμε στο πρώτο μας μάθημα για τους Συμπαντικούς Νόμους και κατ’ επέκταση τους Ομοιοπαθητικούς Νόμους, θα πούμε σήμερα για τη δομή και λειτουργία του ανθρώπινου όντος, η οποία όμως δομή και λειτουργία προέρχεται από τη δομή και λειτουργία του Σύμπαντος

 

«Κατ’ εικόναν και καθ’ ομοίωσιν»

Ξεκινάμε με το πολύ γνωστό ρητό «κατ’ εικόναν και καθ’ ομοίωσιν». Ουσιαστικά όλες οι θρησκείες και πολύ περισσότερο η χριστιανική, το ξεκαθαρίζουν ότι ο άνθρωπος έχει φτιαχτεί κατ’ εικόναν και καθ’ ομοίωσιν του Θεού, δηλαδή του Σύμπαντος, αν μπορούμε να το πούμε κι έτσι. Αυτό όμως δεν είναι χριστιανικό εύρημα αλλά είναι αντιγραφή ουσιαστικά από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο από την Αρχαία Αίγυπτο και μετέπειτα την Αρχαία Ελλάδα με το ερμητικό ρητό: «ότι πάνω έτσι και κάτω». Ότι πάνω έτσι και κάτω. Το οποίο προκύπτει από τους Συμπαντικούς Νόμους που μάθαμε, δηλαδή τον Νόμο της Ιεραρχίας που μας λέςι ότι υπάρχουν ιεραρχικά επίπεδα στο Σύμπαν, και το Νόμο της Ενότητας που μας λέει ότι όλα είναι ενιαία μεταξύ τους άρα και τα επίπεδα. Επομένως ισχύουν οι ίδιοι Συμπαντικοί Νόμοι σ’ όλα τα επίπεδα, βέβαια προσαρμοσμένοι στο εκάστοτε επίπεδο. Επομένως αν ξεκινήσουμε και δούμε αυτό το κατ’ εικόναν και καθ’ ομοίωσιν, δεν είναι απλά μια κουβέντα θεωρητική. Έχει πολύ συγκεκριμένο πρακτικό υπόβαθρο.

 

Υλικό Σώμα «καθ’ ομοίωσιν» του Υλικού Κόσμου

Ας δούμε κατ’αρχήν αυτό το Συμπαντικό Νόμο στο Υλικό Επίπεδο, στον Υλικό Κόσμο. Δεχόμαστε όλοι ότι ο άνθρωπος αποτελείται από ύλη. Ξέρουμε λοιπόν από τη Φυσική και από τη Χημεία ότι τα υλικά συστατικά από τα οποία είναι δομημένο το ανθρώπινο σώμα δηλαδή τα απλά στοιχεία του περιοδικού πίνακα Υδρογόνο, Οξυγόνο, Κάλιο, Νάτριο, Ασβέστιο, Χλώριο, Άνθρακας κλπ. σαφώς υπάρχουν και στη φύση. Το νερό από το οποίο αποτελούμαστε κατά 70 %, σαφώς υπάρχει σε πολύ παρόμοια αναλογία και στη Γη, στο άμεσό μας περιβάλλον.

 

Και μάλιστα η αναλογία των στοιχείων που έχουμε μέσα μας, έχει σχέση με την αναλογία των υλικών αυτών στη φύση. Άλλωστε δεν θα ήταν παράξενο να αποτελείται το υλικό μας σώμα από 70% Ουράνιο, όταν το Ουράνιο στο φυσικό μας κόσμο που ζούμε είναι πολύ ελάχιστο. Αντίστοιχα βλέπουμε ότι τα βασικά μας στοιχεία Υδρογόνο, Οξυγόνο, Κάλιο, Νάτριο, Ασβέστιο, Άνθρακας, Άζωτο,  Φώσφορος τα βρίσκουμε σε αντίστοιχη μεγάλη αναλογία και στο φυσικό περιβάλλον της Γης. Και το ίδιο ισχύει και για διάφορες χημικές ενώσεις τις οποίες συνθέτουν αυτά τα στοιχεία, όπως το χλωριούχο νάτριο και οι οποίες υπάρχουν μέσα μας.

 

Βέβαια, το ανθρώπινο υλικό σώμα επειδή είναι μέρος ενός ζωντανού οργανισμού που δομείται σε ανώτερο επίπεδο απ’ ότι ο απλός Ορυκτός Κόσμος αποτελείται και από πολύπλοκες οργανικές ενώσεις, οι οποίες όμως είναι χαρακτηριστικό της ζωής κι όχι μόνο της ζωής στο ανθρώπινο πλάσμα αλλά της ζωής στο γύρω μας κόσμο. Στα ζώα στα φυτά και ούτω καθεξής. Επομένως, σαφώς ο άνθρωπος, όσον αφορά τον Υλικό Κόσμο, είναι φτιαγμένος κατ’ εικόναν και καθ ομοίωσιν του Υλικού Κόσμου της Γης. Σ’ αυτό δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία.

 

Κατώτερο Ενεργειακό Σώμα «καθ’ ομοίωσιν» του Κατώτερου Ενεργειακού Κόσμου

Ας εφαρμόσουμε όμως τον Συμπαντικό Νόμο της Αναλογίας στο επόμενο, μετά τον Υλικό Κόσμο επίπεδο. Εκτός από το Υλικό Επίπεδο τι άλλο υπάρχει μέσα μας, άμα προχωρήσουμε; Το αμέσως επόμενο επίπεδο ή σώμα μέσα μας ποιό είναι κατά τη γνώμη σας κατ’ αντιστοιχία του Σύμπαντος;

 

-Μήπως η Ψυχή μέσα μας;

 

-Πας λίγο μακρυά. Μετά το Υλικό Σώμα τι υπάρχει; Ο Κόσμος που έχουμε γύρω μας, ο Υλικός, έχουμε μάθει ότι τελικά δεν είναι υλικός, είναι υλο-ενεργειακός. Υπάρχει ο Κατώτερος Ενεργειακός Κόσμος, επίτηδες τον ονομάζω κατώτερο γιατί υπάρχει και ο ανώτερος όπως θα δούμε σε λίγο. Ο Κατώτερος Ενεργειακός Κόσμος περιλαμβάνει την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, τη θερμότητα, όλες τις γνωστές μορφές ενέργειας δηλ. χημική, δυναμική κ.ο.κ.. Αντίστοιχα και κατα αναλογία υπάρχουν αυτές οι ενέργειες και μέσα μας. Πράγματι το νευρικό μας σύστημα λειτουργεί με ηλεκτρισμό και με χημική ενέργεια, στις συνάψεις. Το στομάχι μας λειτουργεί με χημική ενέργεια και ούτω καθεξής. Δυναμική και κινητική ενέργεια στο μυοσκελετικό. Επομένως το Κατώτερο Ενεργειακό μας Σώμα προέρχεται και είναι παιδί της μητέρας φύσης, του αντίστοιχου Κατώτερου Ενεργειακού Κόσμου που υπάρχει γύρω μας.

 

Έχουμε επομένως μέχρι τώρα το Υλικό μας Σώμα και τον αντίστοιχο Υλικό Κόσμο στο Σύμπαν και το Κατώτερο Ενεργειακό Σώμα με τον αντίστοιχο Κατώτερο Ενεργειακό Κόσμο στο Σύμπαν. Λόγω ενότητας ύλης και ενέργειας θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για το Φυσικό ή Υλικο-Ενεργειακό μας Σώμα και τον αντίστοιχο Υλικο-Ενεργειακό Κόσμο στο Σύμπαν.

 

Υλικό Σώμα και Ορυκτό Βασίλειο

Από εκεί και πέρα, πιο πάνω, τι υπάρχει; Θα πρέπει να σκεφτούμε και να δούμε,. Ξεκινάμε ανάποδα λίγο γιατί κανονικά θα ‘πρεπε να πάμε από πάνω προς τα κάτω ιεραρχικά. για να το εξετάσουμε το θέμα βάσει του Συμπαντικού Νόμου της Ιεραρχίας. Αλλά επειδή είναι πιο απτό σε μας να το δούμε πρώτα από τον Άνθρωπο προς το Σύμπαν, γι’ αυτό και πήγαμε έτσι, από το Υλικό Σώμα στο Υλικό Κόσμο. Αν πάμε πιο πάνω, τι υπάρχει πιο πάνω στον Άνθρωπο; Μάλλον πριν πάμε στο πιο πάνω. Το Υλικό μας Σώμα έχει αντιστοιχία με ένα βασίλειο του Φυσικού Κόσμου. Ποιο είναι το βασίλειο αυτό; Το ορυκτό, το φυτικό ή το ζωικό; Έχει μια αντιστοιχία με το Ορυκτό Βασίλειο.

 

Αιθερικό Σώμα «καθ’ ομοίωσιν» του Αιθερικού Κόσμου

Μετά το Υλικό Σώμα και μετά το Κατώτερο Ενεργειακό Σώμα θα πάμε στο Αιθερικό μας Σώμα. Δηλαδή θα πει κάποιος τι είναι τώρα αυτό το Αιθερικό Σώμα;  Να πω το εξής: Το Υλικό μας Σώμα είναι αυτό που έχει τους υλικούς δομικούς λίθους. Από μόνο του δεν μπορεί να κάνει κίνηση, όπως δε μπορεί να κάνει κίνηση από μόνο του ένα ορυκτό σώμα στον Υλικό Κόσμο. Τι είναι αυτό που δίνει την κίνηση, την αύξηση, την αναπαραγωγή, την υγεία και την ασθένεια, και τη ζωή γενικότερα; Είναι η λειτουργία της ζωής. Χωρίς αυτό που, θα δούμε πώς θα το ονομάσουμε, θα είμασταν ένα μηχάνημα, ένα αυτοκίνητο. Εδώ αντίστοιχα και στα μηχανήματα, αν πάρουμε ένα ψυγείο και το βγάλουμε απ’ την πρίζα είναι ένα άψυχο σώμα. Είναι ένα μηχάνημα χωρίς λειτουργία. Έχει μια δομή απλώς, δεν έχει λειτουργία, δεν έχει κάτι που να το ενεργοποιεί, δεν έχει τον ηλεκτρισμό. Αντίστοιχα, και το αυτοκίνητο. Αν δεν έχει την ηλεκτρική ενέργεια και τη μηχανική ενέργεια που του προσδίδει η μηχανή εσωτερικής καύσης δεν είναι πλέον κάτι που λειτουργεί, είναι κάτι που δεν λειτουργεί, είναι μόνο δομή, κατασκευή.

 

Επομένως υπάρχει κάτι το οποίο ευθύνεται για τη ζωή που υπάρχει μέσα μας και για τις λειτουργίες που αφορούν τη ζωή. Αυτό το κάτι διαχωρίζει τα όντα σε έμβια, όντα δηλαδή που έχουν βίο-ζωή και άβια δηλαδή χωρίς βίο-ζωή. Τι είναι λοιπόν αυτό το πράγμα που υπάρχει μέσα μας και το οποίο είναι υπεύθυνο για τις λειτουργίες της ζωής και για το φαινόμενο της ζωής, Ας το ονομάσουμε Αιθερικό Σώμα.

 

Κατά καιρούς πήρε διάφορες ονομασίες. Οι βελονιστές το ονομάζουν ενέργεια Κι ή Τσι. Ο Βίλχελμ Ράιχ το ονόμαζε Ατομική Οργόνη όσον αφορά το άτομο και αντίστοιχα Κοσμική Οργόνη για το Σύμπαν. Οι ομοιοπαθητικοί γιατροί το ονόμασαν Ζωτική Δύναμη. Την περίοδο της Αναγέννησης πολλοί επιστήμονες το ονόμαζαν vis vitalis. Κάποια στιγμή το είχανε πει Αύρα. Οι ανατολικοί το είπανε Πράνα.

 

Όπως και να το ονομάσουμε δεν παύει να είναι το ίδιο πράγμα. Είναι αυτό το οποίο ευθύνεται για το φαινόμενο της ζωής. Η Κατώτερη Ενέργεια είναι κάτι πιο πάνω απ’ την Ύλη ιεραρχικά, και ενεργοποιεί την ύλη στον εξωτερικό από μας Υλικό Κόσμο. Δεν θα υπήρχε κίνηση των υλικών σωμάτων χωρίς την ύπαρξη της ενέργειας, κίνηση με τη γενικότερη έννοια δηλαδή μετακίνηση ή μετασχηματισμός. Αντίστοιχα και η δομή του ανθρώπινου όντος στο Υλικό Σώμα δε θα μπορούσε να έχει κίνηση με τη γενικότερη έννοια του όρου δηλαδή μετακίνηση, αύξηση, διαίρεση, αναπαραγωγή, φθορά κλπ. αν δεν υπήρχε αυτή η Ανώτερη Ενέργεια, ας την ονομάσουμε Αιθερική Ενέργεια ή Αιθερικό Σώμα, το οποίο είναι υπεύθυνο για το φαινόμενο της ζωής.

 

Και όπως όταν αποσυνδέσει κανείς το ψυγείο από το ρεύμα «πεθαίνει» το ψυγείο, δηλαδή μένει μόνο δομή και όχι λειτουργία, έτσι αντίστοιχα όταν πεθάνει το ανθρώπινο ον, ουσιαστικά έχει φύγει η Ζωτική Ενέργεια, το Αιθερικό Σώμα, και έτσι έχουμε πλέον ένα άψυχο ή ένα άβιο σώμα όπως λέμε, δηλαδή ένα πτώμα. Πλέον από ζωντανό σώμα μετέπεσε στον Ορυκτό Κόσμο και αυτόματα αρχίζει η διαδικασία της σήψης. Τι είναι η διαδικασία της σήψης; Από την πολύπλοκη υπόσταση, όλα διαλύονται σε απλές χημικές ενώσεις και στοιχεία. Γιατί αυτό που κρατούσε τον ορυκτό κόσμο του ανθρώπου σε μια ανώτερη χημική δομή και πολύ πιο πολύπλοκη, και μάλιστα ιστούς και όλα τα υπόλοιπα, ήταν αυτό το Αιθερικό Σώμα. Αφ’ ης στιγμής έφυγε αυτό, άρχισε η αποσύνθεση σε απλούστερες ενώσεις.

 

Δεν μπορούμε λοιπόν να είμαστε γιατροί αν ξέρουμε μόνο το Υλικό Σώμα όπως δυστυχώς γίνεται σήμερα στη συνήθη Αλλοπαθητική Ιατρική. Γιατί έρχεται η Αλλοπαθητική Ιατρική και λέει ότι ο άνθρωπος αποτελείται από απλές χημικές ουσίες οι οποίες γίνονται και οργανικές, και όλες μαζί κάνουν τα κύτταρα και τα κύτταρα κάνουν τους ιστούς, και οι ιστοί κάνουν τα όργανα και τα όργανα κάνουν τα συστήματα κι όλα αυτά τα οργανικά συστήματα όταν είναι καλώς συνεργαζόμενα μεταξύ τους αποτελούν το ανθρώπινο ον. Ναι δεν διαφωνούμε σε αυτό αλλά το ουσιώδες ερώτημα είναι ποιός είναι αυτός που τα βάζει ολ’ αυτά να είναι τόσο ψηλά δομημένα και τόσο ψηλά λειτουργικά και συνεργαζόμενα;

 

Δεν υπάρχει τίποτα μετα-φυσικό!

Θα πει όμως κάποιος γιατρός: «α, αυτός δεν είναι ο χώρος της Επιστήμης, γιατί δεν τον φωτογραφίσαμε, δεν τον μετρήσαμε, δεν τον ζυγίσαμε, επομένως είναι ένας μεταφυσικός χώρος». Καταρχήν ο όρος μεταφυσικό είναι γελοίος και αυτοαναιρούμενος. Γιατί δεν υπάρχει τίποτα μετά την φύση, όλα φυσικά είναι. Όλα είναι μέσα στην φύση με τη γενικότερη έννοια του Σύμπαντος. Αν εμείς δεν έχουμε γνωρίσει και δεν ξέρουμε την πολυπλοκότητα του Σύμπαντος και τα διάφορα επίπεδά του αυτό δεν είναι πρόβλημα του Σύμπαντος, αυτό είναι πρόβλημα δικό μας. Μ’ αυτή την έννοια λοιπόν όλα είναι φυσικά. Και επομένως όταν εσύ ως γιατρός έρχεσαι να ασχοληθείς με τον Άνθρωπο θα πρέπει να δεις όλα του τα επίπεδα, αλλιώς είναι μια γελοία κατάσταση.

 

Κάποτε παρόμοια γελοία κατάσταση είχαμε στη Φυσική Επιστήμη. Ήταν τότε που κυριαρχούσε η Μηχανική και ο Υλισμός και ξαφνικά κάποιοι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι υπήρχε και η ενεργειακή υπόσταση. Προκλήθηκε τότε ένας διχασμός των επιστημόνων. Από τη μια ήταν οι επιστήμονες εκείνοι που δεχόντουσαν την ύπαρξη μόνο του Υλικού Κόσμου και τα ανέλυαν όλα μηχανιστικά. Από την άλλη μεριά υπήρχαν αυτοί πού έλεγαν «για καθίστε ρε παιδιά, η Φύση δεν αποτελείται μόνο από ύλη, αποτελείται και από ενέργεια άρα εθελοτυφλούμε ως επιστήμονες αν ασχολούμαστε μόνο με τη Μηχανική. Πρέπει να δούμε και κάτι ανώτερο και μάλιστα αυτό το ανώτερο είναι που κάνει τις κινήσεις, δηλαδή η Ενέργεια. Το σώμα δεν πέφτει από μόνο του από το δέντρο κάτω. Το μήλο, πέφτει, γιατί υπάρχει η δυναμική ενέργεια της βαρύτητας και το κάνει να πέφτει προς τα κάτω και όχι να κάνει κύκλους".

 

Εξίσου ανόητο, γελοίο και με φοβερές επιπτώσεις όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της Ιατρικής Επιστήμης είναι το να βλέπουμε ως επιστήμονες γιατροί μόνο το Υλικό Σώμα. Και ακόμη χειρότερα να αναγνωρίζουμε ότι πιθανώς υπάρχει και κάτι άλλο, αλλά να μην ασχολούμαστε μ’ αυτό και να νομίζουμε ότι δεν παίζει κανένα ουσιαστικό ρόλο στη διάγνωση και στη θεραπεία. Και επιπλέον να δηλώνουμε ότι είναι αντιεπιστημονικό και μεταφυσικό και παραθρησκευτικό και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο το να βλέπουμε κι αυτή την υπόσταση.

 

Άλλωστε σήμερα αυτή η ενεργειακή υπόσταση είναι ξεκάθαρη. Μπορούμε να φωτογραφίσουμε πλέον την ανθρώπινη Αύρα. Μπορούμε να δούμε τις αλλαγές της. Έχουμε σαφείς ενδείξεις για να μην πω αποδείξεις για το ότι υπάρχει. Επομένως υπάρχει το Αιθερικό Σώμα στον Άνθρωπο, το οποίο αντίστοιχα σύμφωνα με τον ερμητικό Νόμο της Αναλογίας και τον Νόμο της Ενότητας, αυτό το Αιθερικό Σώμα όπως το Υλικό μας Σώμα προέρχεται και είναι παιδί της μητρός Υλικής Φύσης, του Υλικού Κόσμου, έτσι και το Αιθερικό Σώμα προέρχεται από και είναι παιδί του Αιθερικού Κόσμου.

 

Το Υλικό μας Σώμα ανταλλάσσει ύλη με τον Υλικό Κόσμο και από εκεί παίρνει τα στοιχεία του και εκεί τα δίνει και όταν πεθάνει το Υλικό Σώμα εκεί επιστρέφει κατά το «χους ει και εις χούν απελεύσεται». Το Κατώτερο Ενεργειακό μας Σώμα προέρχεται από τον Κατώτερο Ενεργειακό Κόσμο, ανταλλάσσει ενέργεια και εκεί επιστρέφει όταν φύγει από μας. Δεν χάνεται γιατί υπακούει στον Νόμο  της Διατήρησης της Ύλης και της Ενέργειας. Κατ’αναλογίαν λοιπόν γιατί ένα ανώτερο σώμα όπως το Αιθερικό, να προέρχεται από το πουθενά; Προέρχεται από τον Αιθερικό Κόσμο και ανταλλάσσει ενέργεια με αυτόν ανά πάσα στιγμή με την αναπνοή και με την τροφή. Γιατί υπάρχει και η ενεργειακή υπόσταση της τροφής. Τέλος το Αιθερικό Σώμα επιστρέφει στον Αιθερικό Κόσμο όταν πεθάνουμε, όταν δηλαδή φύγει από το Υλικοενεργειακό Σώμα.

 

Νόμος των Πέντε Απλών Στοιχείων: Γη, Ύδωρ, Αήρ, Πυρ, Αιθήρ

Κατά αναλογία επίσης το Αιθερικό μας Σώμα, έχει σχέση με τα Φυτά. Όπως το Υλικό μας Σώμα έχει σχέση με τα Ορυκτά αν και είναι ανώτερο από τα ορυκτά, δηλαδή ανώτερα δομημένο και ανώτερο λειτουργικά, έτσι και το Αιθερικό μας Σώμα έχει σχέση με τα Φυτά. Γιατί και τα Φυτά είναι Ορυκτά συν κάτι άλλο. Συν αιθέρας. Αυτό το είχαν πει οι Αρχαίοι Έλληνες, που έχουν πει τα πάντα, όταν μιλούσαν για το Νόμο των Πέντε Στοιχείων. Ας μην ξεχνάμε ότι τα Πέντε Στοιχεία του Βελονισμού είναι ουσιαστικά τα αρχαιοελληνικά Πέντε Στοιχεία. Οι αρχαίοι έλεγαν το πρώτο Στοιχείο Γη και δεν εννοούσαν βέβαια τον πλανήτη Γη γιατί αυτόν τον έλεγαν Γαία. Εννοούσαν το Βασικό Απλό Στοιχείο Γη από το οποίο συνίσταται όλος ο Ορυκτός Κόσμος. Γη, Ύδωρ, Αήρ, Πυρ και Αιθήρ. Αυτά είναι τα Πέντε Απλά ή Βασικά  Στοιχεία από τα οποία συνίστανται όλα τα όντα και πράγματα του Σύμπαντος.

 

Τα Ορυκτά, έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι αποτελούνται μόνο από το Στοιχείο Γη. Τα Φυτά αποτελούνται από Γη και Ύδωρ σε διάφορες αναλογίες. Τα Ζώα ανάλογα με την εξέλιξή τους αποτελούνται από Γη, Ύδωρ, Αέρα και τα ανώτερα και από Πυρ.  Και μετά έρχεται ο Άνθρωπος που αποτελείται και από τα Πέντε Στοιχεία: Γη, Ύδωρ, Αήρ, Πυρ και Αιθήρ.

 

Τι είναι αυτά τώρα; Είναι απλά κουβέντες του αέρα; Ή μήπως είναι φιλοσοφικά στοιχεία όπως μας τα μαθαίνουν στα σχολεία; Μας μαθαίνουν στα σχολεία για την Αρχαία Ελλάδα και ακούμε κάποια πράγματα σαν να είναι παραμύθια. Και λέει ο μαθητής: «τώρα γιατί να το μάθω εγώ αυτό; Μύθοι και λόγια του αέρα χωρίς εφαρμογές». Δεν είναι όμως όλα αυτά μυθολογία, ούτε και ανεφάρμοστες θεωρίες. Είναι ξεκάθαρη σοφία με φοβερή πρακτική εφαρμογή.

 

Είναι τυχαίο που τα φυτά αποτελούνται κατά πολύ μεγάλο μέρος από νερό; Και όταν πεθαίνουν γιατί αποξηραίνονται; Μα γιατί μέσω του Στοιχείου Ύδωρ έχουμε τον αιθέρα που προσλαμβάνεται από τα φυτά. Γι’ αυτό λέμε τι φρέσκο λαχανικό, τι φρέσκο φρούτο, είναι ζουμερό είναι γεμάτο ζωή. Γιατί είναι γεμάτο νερό. Όταν πάρουμε ένα φυτό δεν αποτελείται μόνο από το Στοιχείο Γη, από τα ορυκτά του δηλαδή συστατικά και από το νερό σαν Η2Ο. Όχι κύριοι. Το νερό δεν έχει μόνο την χημική ένωση Η2Ο αλλά έχει και την ενεργειακή του υπόσταση, την αιθερική του υπόσταση, η οποία προσδίδει και το αιθερικό του σώμα στο φυτό και το κάνει να είναι ζων φυτό. Κι όταν φύγει αντίστοιχα ο αιθέρας από το φυτό, το φυτό μαραίνεται, ξεραίνεται και τελειώνει η ιστορία. Ακόμη κι ο σπόρος παραμένει με βλαστική ικανότητα για κάποια χρόνια, διότι κρατάει μέσα του κάποια υγρασία, κρατάει μέσα του μια αιθερική ενέργεια για κάποιο διάστημα. Αυτό είναι που του δίνει τη βλαστική του ικανότητα, σε συνδυασμό με το αιθερικό σώμα το συμπαντικό.

 

Δομή Ορυκτών, Φυτών, Ζώων και Ανθρώπου βάσει των Πέντε Στοιχείων

Επομένως τα φυτά αποτελούνται από δύο Απλά Στοιχεία, την Γη και το Ύδωρ, δηλαδή Υλικό Σώμα και Αιθερικό Σώμα. Αντίστοιχα και ο Άνθρωπος έχει το Υλικό Σώμα, το Κατώτερο Ενεργειακό του Σώμα και μετά έχει το Αιθερικό του Σώμα. Είναι αυτό που του προσδίδει τις λειτουργίες της Ζωής. Ας μην ξεχνάμε ότι οι αντίστοιχες λειτουργίες της Ζωής που υπάρχουν στα Φυτά υπάρχουν και στον Άνθρωπο. Ποιές είναι οι λειτουργίες που χαρακτηρίζουν τη ζωή ενός φυτού; Κίνηση, όχι με την έννοια της μετακίνησης με τα πόδια όπως έχουν τα Ζώα αλλά με την έννοια της αύξησης, με την έννοια του μεταβολισμού, της αναπνοής, της αναπαραγωγής και ούτω καθεξής. Βέβαια στον άνθρωπο όλες αυτές οι λειτουργίες είναι πολύ πιο ανώτερες και πολύ πιο πολύπλοκες γιατί αφορούν ένα πολύ πιο πολύπλοκο ον.

 

Πάμε μετά στο επόμενο Απλό Στοιχείο. Στο στοιχείο Αήρ. Ο συνδυασμός Γη + Ύδωρ + Αήρ δημιουργεί τα Κατώτερα Ζώα,  δηλαδή Ψάρια, Ερπετά και Πτηνά. Στην Κλίμακα της Εξέλιξης ακολουθούν τα Κατώτερα και Ανώτερα Θηλαστικά στα οποία πλέον υπεισέρχεται και το Απλό Στοιχείο Πυρ.

 

Ατομική Ψυχή: Σκέψεις και Συναισθήματα

Το επόμενο σώμα στον άνθρωπο, είναι η Ψυχή. Χοντρικά χωρίζουμε τον Άνθρωπο σε Υλικό Σώμα, Αιθερικό σώμα, Ψυχικό Σώμα ή Ατομική Ψυχή και Πνευματικό Σώμα ή Ατομικό Πνεύμα. Πάντα μιλάμε για Ατομική Ψυχή και Ατομικό Πνεύμα σε αντιδιαστολή με τον Ψυχικό Κόσμο και τον Πνευματικό Κόσμο.

 

Αν το πάμε από κάτω προς τα πάνω και εξετάσει κάποιος τον Άνθρωπο θα πει: «για σταθείτε ρε παιδιά, εκτός απ’ το Υλικό Σώμα, το Κατώτερο Ενεργειακό μας Σώμα κι αυτό που μας δίνει ζωή δηλαδή το Αιθερικό Σώμα, εγώ αυτή τη στιγμή που μιλάω, εκφράζω κάποιες σκέψεις. Τι είναι αυτές οι σκέψεις; Είναι ύλη; Μπορώ να τις ζυγίσω; Μπορώ να τις μετρήσω; Έχουν την ίδια σχέση με τα υπόλοιπα συστατικά; Έχω συναισθήματα. Έχω εικόνες, έχω ιδέες στο μυαλό μου. Τι είναι αυτή η εικόνα που έχω στο μυαλό μου; Όταν λέω για Αιθερικό Σώμα έχω μια έννοια μέσα μου. Όταν σκέφτομαι το λιοντάρι, μέσα μου δεν έχω ένα λιοντάρι με υλικό σώμα, έχω μια εικόνα, έχω μια ιδέα του λιονταριού. Τι είναι αυτό το πράγμα; Και αυτές οι σκέψεις που κάνω τι είναι;"

 

Πράγματι οι σκέψεις και τα συναισθήματα δεν είναι κάτι υλικό, είναι κάτι πιο πάνω. Δεν είναι και Αιθερικό Σώμα, γιατί οι σκέψεις και τα συναισθήματα δεν έχουν σχέση άμεσα με τη λειτουργία της ζωής. Ας ονομάσουμε το σώμα στο οποίο περιλαμβάνονται οι σκέψεις και τα συναισθήματα ως Ψυχικό Σώμα. Δεν έχουν σημασία οι όροι, εγώ π.χ χρησιμοποιώ και υιοθετώ κάποιους όρους οι οποίοι είναι αρχαιοελληνικοί. Από κει τους πήρε και ο δυτικός πολιτισμός και χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα.

 

Επομένως, αυτές οι λειτουργίες της σκέψης και των συναισθημάτων είναι ψυχικές λειτουργίες. Δεν έχουν σχέση με υλικές, βιολογικές λειτουργίες. Άρα υπάρχει ένα Ψυχικό Σώμα μέσα μου, μια Ατομική Ψυχή, η οποία έχει το αντίστοιχό της στον εξωτερικό κόσμο και αυτό το αντίστοιχο είναι ο Ψυχικός Κόσμος. Τι περιέχεται στις ψυχικές λειτουργίες του Ανθρώπου;

 

Αισθητική Ψυχή

Έχουμε κατ’ αρχήν το κατώτερο μέρος της Ψυχής. Χωρίζουμε την Ψυχή σε τρία μέρη χοντρικά. Στην πράξη δεν χωρίζεται. Είναι μια ενιαία λειτουργική κατάσταση. Αλλά εμείς για λόγους εξέτασης το κάνουμε τώρα. Η Ψυχή ενώνεται με το Σώμα προς τα κάτω και προς τα πάνω ένα κομμάτι της Ψυχής ενώνεται με το Πνεύμα. Άρα θα μπορούσαμε να χωρίσουμε την Ψυχή σε Αισθητική Ψυχή που έχει σχέση μέσω των των πέντε Αισθήσεων με το Σώμα, σε Συνειδησιακή Ψυχή που είναι συνδεδεμένη με το Πνεύμα και υπάρχει και στη μέση και η Διανοητική Ψυχή που έχει σχέση με τη διανόηση  δηλαδή με τις σκέψεις και τα συναισθήματα.

 

Η Αισθητική Ψυχή είναι το τμήμα της Ψυχής το οποίο παίρνει τα ερεθίσματα από τον Υλικό Κόσμο. Πώς όμως τα παίρνει; Τα εξωτερικά ερεθίσματα επιδρούν μέσω ενεργειών όπως ακουστική ενέργεια, οπτική ενέργεια κλπ με τα Αισθητήρια μας Όργανα. Τα Αισθητήρια μας Όργανα μεταδίδουν ώσεις ηλεκτρικές μέσω των νεύρων στο νευρικό σύστημα, στον εγκέφαλο, και από κει και πέρα αν δεν υπήρχε ο εγκέφαλος και αν δεν υπήρχε η Αισθητική Ψυχή να χρησιμοποιεί τον εγκέφαλο δεν θα μπορούσαμε να έχουμε γνώση του Υλικού Κόσμου.

 

Θα μου πεις: «για κάτσε, για κάτσε, γιατί να αποδώσουμε γιατί να βάλουμε στη μέση την Αισθητική Ψυχή, και να μην πούμε ότι ο εγκέφαλος τα κάνει όλα, που είναι και υλικός και χειροπιαστός». Έτσι όμως μπερδεύουμε το κομπιούτερ με τον άνθρωπο που χειρίζεται το κομπιούτερ. Το κομπιούτερ σήμερα έχει μια κάμερα και ένα πληκτρολόγιο. Πώς επικοινωνεί το κομπιούτερ με τον εξωτερικό κόσμο; Μέσω της κάμερας, μέσω των ακουστικών και μέσω του πληκτρολογίου. Παίρνει λοιπόν αυτά τα ερεθίσματα και πού τα πάει; Τα πάει στην κεντρική του μνήμη. Αλλά, αν δεν υπάρχει κάποιος να βάλει το πρόγραμμα μέσα στη μνήμη του κομπιούτερ και επιπλέον να χειριστεί με λογικό τρόπο το πρόγραμμα ώστε να ενημερωθεί για τα έξω, δε θα μπορούσε το κομπιούτερ να έχει γνώση.

 

Γιατί η ύλη δεν μπορεί να έχει γνώση της ύλης. Μόνο κάτι ανώτερο απ’ την ύλη μπορεί να έχει γνώση για το κατώτερο επίπεδο. Ένα φυτό δεν μπορεί να έχει γνώση των ζώων ουσιαστική, όπως κι ένα ζώο δεν μπορεί να έχει ουσιαστική γνώση του ανθρώπου. Γνώση ουσιαστική. Μόνο από το ανώτερο μπορούμε να μάθουμε το κατώτερο. Αν μπορούσαμε από το κατώτερο να ξέρουμε το ανώτερο, θα ξέραμε τι είναι κι ο Θεός. Δεν μπορούμε να το μάθουμε. Πρέπει να γίνουμε θεοί για να το μάθουμε ή πιο σωστά να το βιώσουμε.

 

Η έννοια της μάθησης έχει κουτσουρευτεί. Μαθαίνω ουσιαστικά, γνώση ουσιαστική σημαίνει βίωση. Το να μπω στο επίπεδο του άλλου και να βιώσω τα πάντα. Ξέρουμε άλλωστε ότι ακόμα και οι πέντε μας Αισθήσεις, συλλέγουν ένα πολύ μικρό ποσοστό των ερεθισμάτων που υπάρχουν γύρω μας. Βλέπουμε σε ένα πολύ μικρό φάσμα του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου. Ακούμε ένα πολύ μικρό τμήμα των ήχων. Τα σκυλιά οσφραίνονται ένα εκατομμύριο φορές περισσότερο από μας. Και εκτός αυτού αυτές οι πέντε Αισθήσεις δίνουν μόνο τα ερεθίσματα και αν είχαμε μόνο τα αισθητήρια όργανα δεν θα μπορούσαμε να δούμε. Αν είχαμε μόνο τον εγκέφαλο χωρίς την Αισθητική Ψυχή που ενεργοποιεί τον εγκέφαλο δεν θα μπορούσαμε να μάθουμε. Γι’ αυτό μόλις πεθάνει ένα άτομο, ο εγκέφαλός του δεν έχει πάθει τίποτε τα πρώτα λεπτά, αλλά δεν μπορεί να μάθει ή να δει ή να ακούσει ο εγκέφαλος διότι έφυγε η Αισθητική Ψυχή.

 

Έφυγε ο κάτοικος, ο ένοικος του σπιτιού που λέγεται σώμα ή εγκέφαλος. Να μη μπερδεύουμε τον ένοικο με τον οίκο. Τον κάτοικο ή αφέντη του σπιτιού με το ίδιο το σπίτι. Το σπίτι είναι ένα υλικό οικοδόμημα. Έστω και λειτουργικό. Αλλά αυτός που δίνει λειτουργική ικανότητα στο σπίτι είναι ο κάτοικος του σπιτιού, ο αφέντης του σπιτιού.

 

Η Αισθητική λοιπόν Ψυχή, από τον εξωτερικό κόσμο παίρνει εικόνες, δηλαδή άϋλα στοιχεία. Δεν μπορεί να πάρει υλικά στοιχεία και δεν μπορεί να πάρει κατώτερα ενεργειακά στοιχεία όπως είναι η ηλεκτρική ενέργεια για να μάθει. Όλα αυτά μετατρέπονται σε εικόνες. Και αυτές τις εικόνες η Αισθητική Ψυχή τις συγκρίνει με τις εικόνες που έχει στη μνήμη της και τις ερμηνεύει. Και ανάλογα συμπεριφέρεται.

 

Στην Αισθητική Ψυχή δεν πάνε μόνο τα ερεθίσματα των πέντε αισθήσεων. Πάνε και τα ερεθίσματα από τις εσωτερικές μας αισθήσεις. Εσωτερικές αισθήσεις είναι τα αισθητήρια πόνου, αισθητήρια που αφορούν μετρήσεις διάφορες μέσα μας, και για τις οποίες ενημερώνεται ανα πάσα στιγμή τμήμα του εγκεφάλου, το οποίο όμως δεν είναι υπό την συνείδησή μας, δεν είναι συνειδητό. Δηλαδή ανά πάσα στιγμή το σώμα μας, ο εγκέφαλός μας και κατ’ επέκταση η Αισθητική μας Ψυχή παίρνει πληροφορίες από το εξωτερικό μας περιβάλον αλλά εμείς δεν το συνειδητοποιούμε. Και αμέσως δίνονται και εντολές για να λειτουργεί και να ρυθμίζεται η αναπνοή, η κυκλοφορία του αίματος και ούτω καθεξής.

 

Από που έρχονται οι Σκέψεις και τα Συναισθήματα μας;

Από πού προέρχονται όμως οι σκέψεις και τα συναισθήματα που έχουμε μέσα μας; Όπως το Υλικό μας Σώμα, το Κατώτερο Ενεργειακό μας Σώμα και το Αιθερικό μας Σώμα προέρχονται από τους αντίστοιχους Εξωτερικούς Κόσμους που είναι και η μητέρα τους, έτσι και οι σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας ουσιαστικά προέρχονται από τον Ψυχικό Κόσμο που είναι έξω από μας και από τον οποίο προέρχεται η Ατομική μας Ψυχή,. Με τον Ψυχικό Κόσμο συναλλάσσεται η Ατομική  μας Ψυχή ανά πάσα στιγμή. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα του Ψυχικού Κόσμου που οφείλουν όμως την καταγωγή τους; Σε αυτό μας απαντάει ο Πλάτων όταν αναφέρεται στον Κόσμο των Ιδεών που δεν είναι άλλος από τον Πνευματικό Κόσμο. Στον Πνευματικό Κόσμο δεν υπάρχουν μόνο τα πρότυπα, δηλαδή οι Ιδέες των περιεχομένων του Ψυχικού Κόσμου(σκέψεις και συναισθήματα) αλλά και τα πρότυπα των περιεχομένων του Υλικού Κόσμου.

 

Από την δεξαμενή του Ψυχικού Κόσμου λοιπόν αντλούμε τις σκέψεις μας και τα συναισθήματα μας. Δηλαδή, όπως αν δεν υπήρχε ο Υλικός Κόσμος δεν θα υπήρχαν τα υλικά στοιχεία μέσα μας, έτσι, αν δεν υπήρχε ο Κόσμος των Συναισθημάτων και των Σκέψεων έξω από μας δεν θα μπορούσαμε να έχουμε μέσα μας αυτά τα συναισθήματα και τις ιδέες.

 

Τι φοβερό πλήγμα για τον ανθρώπινο εγωισμό! Ο μέσος άνθρωπος σήμερα πιστεύει ότι αυτός σκέφτεται, ότι αυτός είναι πρωτογενής παραγωγός σκέψεων και συναισθημάτων. Ή αν δεν είναι αυτός, τα βρήκε από τους προγόνους του μέσω του γραπτού λόγου. Λέει: «εγώ το σκέφτηκα αυτό. Έχω κοπυράιτ αυτής της σκέψης, αυτού του συναισθήματος».

 

Ποιός ο ρόλος του εγκεφάλου και ποιός της Ψυχής;

Μα αν το καλοδούμε η τηλεόραση ή το ραδιόφωνο είναι δέκτες και πομποί αλλά όμως δεν είναι πρωτογενείς παραγωγοί. Δηλαδή όταν πιάσω εγώ μια τηλεόραση και έχω τη δυνατότητα να παίρνω από τα κανάλια γύρω μου λήψεις, ή να ’χω και μια κεραία και να εκπέμπω και εγώ προγράμματα, δεν σημαίνει ότι η τηλεόραση αυτή είναι πρωτογενής παραγωγός. Εγώ που χειρίζομαι την τηλεόραση είμαι. Και οι άνθρωποι που μου στέλνουνε προγράμματα από τον τηλεοπτικό τους σταθμό είναι. Η συσκευή όμως της τηλεόρασης δεν είναι πρωτογενής παραγωγός.

 

Κατ’ αναλογίαν λοιπόν ο εγκέφαλος δεν είναι πρωτογενής παραγωγός. Ο εγκέφαλος παίρνει τα ερεθίσμτα και τα στέλνει. Είναι ένας μεταβιβαστής. Είναι ένα αποκωδικοποιητής τέλος πάντων. Όπως είναι σήμερα της ψηφιακής τηλεόρασης οι αποκωδικοποιητές. Η Αισθητική Ψυχή είναι αυτή που δέχεται τα ερεθίσματα από τον τον εξωτερικό κόσμο και τα βιώνει. Και μετά τα στέλνει στην Διανοητική Ψυχή η οποία τα διαχειρίζεται συγκρίνοντας τα με τα δεδομένα της Μνήμης. Από αυτή την διαχείριση και την επεξεργασία προκύπτουν οι σκέψεις και τα συναισθήματα που βιώνει το συγκεκριμένο άτομο. Αλλά ακόμη και αυτά τα συναισθήματα και οι σκέψεις αντλούνται από την δεξαμενή σκέψεων και συναισθημάτων του Ψυχικού Κόσμου του Σύμπαντος.

 

Καμμία μας σκέψη δεν είναι δική μας. Είμαστε δέκτες και απλώς επιλέγουμε. Το μόνο που κάνουμε όσο κι αν είναι πλήγμα στον εγωισμό μας είναι ότι πατάμε τα κουμπιά της τηλεόρασης κι αλλάζουμε κανάλι. Και συντονιζόμαστε μ’ αυτές τις σκέψεις ή με εκείνες τις σκέψεις. Και μπορύμε να συντονιστούμε π.χ με τον Κατώτερο Ψυχικό Κόσμο και το περιεχόμενο του δηλαδή τις κατώτερες σκέψεις και συναισθήματα. Να συντονιστούμε δηλαδή με τη ζήλεια, με τον εγωισμό, με το φθόνο, με το να θέλουμε να κάνουμε κακό στον άλλον. Λέμε για παράδειγμα: «τον στοίχειωσε η κακία», τον άλλαξε προς το χειρότερο, τον έριξε , δηλαδή συντονίστηκε μ’ ένα φασιστικό κανάλι τηλεόρασης, το οποίο τον έβαλε σε ένα φανατικό κλίμα κακίας, ρατσισμού, φθόνου κλπ. Ή έβαλε ένα ανώτερο κανάλι π.χ. την κρατική τηλεόραση που είναι πολιτιστικά ανώτερη και συντονίστηκε με ανώτερες ιδέες και συναισθήματα.

 

Αυτή την ελευθερία επιλογής του καναλιού με το οποίο θα συντονιστούν την έχουν ως ένα σημείο οι άνθρωποι. Και μάλιστα όχι εντελώς. Γιατί το πιο κανάλι θα επιλέξουμε έχει σχέση και με το ποιοί είμαστε, δηλαδή τι ιδιοσυγκρασία έχουμε. Να πού δένει η Ομοιοπαθητική Ιατρική με όλ’ αυτά. Ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία μας είναι και η τάση μας με ποιο κανάλι θα συντονιστούμε. Βέβαια πάνω την Ιδιοσυγκρασία μας υπάρχει και η Συνειδησιακή Ψυχή η οποία μας καθοδηγεί να βγούμε πάνω από την  Ιδιοσυγκρασία μας, να την υπερβούμε κατά το δυνατόν.

 

Διανοητική Ψυχή και Συνειδησιακή Ψυχή

Έτσι λοιπόν υπάρχει η Αισθητική Ψυχή, η Διανοητική Ψυχή και η Συνειδησιακή Ψυχή. Η Αισθητική Ψυχή μας φέρνει σε επαφή και επικοινωνία με τον εξωτερικό Υλικό Κόσμο και με το Σώμα μας, και τείνει να μας οδηγεί προς τα κάτω δηλαδή στο «ότι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξουμε». Αντίθετα η Συνειδησιακή Ψυχή -και δεν λέγεται τυχαία συνειδησιακή- μας οδηγεί προς τα πάνω, προς τον Κόσμο του Πνεύματος. Μας φέρνει σ’ επαφή με τη Συνείδησή μας. Η Διανοητική Ψυχή είναι ο μεσάζων. Είναι ο διαχειριστής του συστήματος της Ψυχής. Είναι ο πυρήνας της Ψυχής. Είναι αυτός που παίρνει ερεθίσματα και από πάνω και από κάτω και προσπαθεί να βγάλει άκρη και να πάει είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Είναι ο διαχειριστής.

 

Γιατί έχουν αξία όλα αυτά βρε παιδιά στην Ομοιοπαθητική και στην Ιατρική; Γιατί από τη Διανοητική Ψυχή και κάτω έχουμε τον Κόσμο της Δυαδικότητας. Τον Κόσμο των Συμπληρωματικών Αντιθέτων: άσπρο - μαύρο, αγάπη - μίσος, ζήλεια - ξέρω ’γω αδιαφορία, κ.ο.κ. Ενώ από τη Συνειδησιακή Ψυχή, συμπεριλαμβανομένης και πάνω έχουμε τον Κόσμο της Μοναδικότητας. Το περιεχόμενο της Συνείδησης δεν είναι διττό, δεν περιλαμβάνει αντίθετα μεταξύ τους περιεχόμενα. Είναι ένα πράγμα, ομοιογενές. Η Συνείδηση περιέχει μόνο το καλό και το αγαθό. Δεν υπάρχει καλό και κακό στη Συνείδηση.

 

Λέμε ότι κάποιος είναι ασυνείδητος, αλλά δεν εννοούμε ότι δεν έχει Συνείδηση, ούτε ότι είναι κακό το περιεχόμενο της Συνείδησής του. Είναι ότι έχει τόσο πολύ στριμώξει τη Συνειδησιακή του Ψυχή ώστε ακούει μόνο τις κατώτερες φωνές του Κατώτερου Ψυχικού Κόσμου.

 

Ομοιοπαθητική Ιδιοσυγκρασία και Διανοητική Ψυχή

Γιατί έχει σημασία για την Ομοιοπαθητική αυτό; Γιατί στο επίπεδο της Συνειδησιακής Ψυχής έχουμε μόνο καλό και αγαθό, άρα μόνο ισορροπία, άρα μόνο υγεία. Από την Διανοητική Ψυχή και κάτω έχουμε ανισορροπία, έχουμε καλό και κακό, έχουμε άρα υγεία και ασθένεια. Γι’αυτό έχουμε διαταραγμένο διανοητικό, δηλαδή ιδέες και συναισθήματα κατώτερα, και διαταραγμένο σωματικό.

 

Επομένως όταν συζητάμε και περιγράφουμε ιδιοσυγκρασίες, δηλαδή φάρμακα στην Ομοιοπαθητική δεν περιγράφουμε τίποτε άλλο από τον Κόσμο της Δυαδικότητας και τις φόρμες τις οποίες τείνει να πάρει η σκέψη μας, η συμπεριφορά μας, το σώμα μας και ούτω καθεξής. Ουσιαστικά οι ιδιοσυγκρασίες είναι μορφές Αιθερικού Σώματος, μορφές που τείνει να πάρει το Αιθερικό μας Σώμα. Και πιο σωστό θα ήταν να πούμε ότι είναι διαστρεβλωμένες ροές Αιθερικού Σώματος, υπό έναν συγκεκριμένο τύπο ροής, που μας κάνει να λειτουργούμε από κει και πέρα διανοητικά, συμπεριφορικά, λειτουργικά και ανατομικά με διαφορετικό τρόπο.

 

Γι αυτό ο Kent, ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους της Ομοιοπαθητικής, έλεγε ότι ο Άνθρωπος είναι will and understanding. Ο κάθε άνθρωπος δηλαδή είναι ό,τι θέλει και ότι σκέφτεται. Όπως ο Ιπποκράτης έλεγε ότι ο Άνθρωπος είναι ότι τρώει, και είχε δίκιο από μια άποψη γιατί το ότι τρώμε δεν επηρεάζει μόνο το Υλικό Σώμα σαν υλικά συστατικά αλλά έχει και την ενεργειακή του υπόσταση και μας επηρεάζει το Αιθερικό μας Σώμα, πολύ περισσότερο το επέκτεινε ο Κέντ, και είπε ότι ο Άνθρωπος είναι ότι θέλει και ότι σκέφτεται..

 

Αλλά όλα ξεκινάνε από το θέλω, από τη θέληση. Αν εγώ θέλω να είμαι ο πρώτος κι ο καλύτερος και ο πιο θεός απ’ όλους, τείνω να γυρίσω το διακόπτη του μυαλού μου για να συντονιστεί με το κανάλι που λέγεται Πλάτινα, και θα γίνω Πλάτινα ιδιοσυγκρασιακά. Προσέξτε το αυτό, δεν θα γίνω Πλάτινα αλλά θα επηρεάζεται η όλη μου σωματική και ψυχική συμπεριφορά από την ιδιοσυγκρασία Πλάτινα. Υπάρχει δηλαδή κάτι βαθύτερο και πιο ανώτερο από τις ιδιοσυγκρασίες μέσα μας που είναι η Συνειδησιακή Ψυχή καθώς και η ελευθερία επιλογής μας της Διανοητικής Ψυχής να πάει προς τα κάτω ή προς τα πάνω και να υπερβεί αυτή την ιδιοσυγκρασία.

 

 Και ουσιαστικά αυτό που λένε οι διάφορες θρησκείες φώτιση ή οι φιλοσοφίες, δεν είναι τίποτα άλλο από την υπέρβαση του διαστρεβλωμένου Αιθερικού Σώματος και των ιδιοσυγκρασιών, οπότε το άτομο δεν επηρεάζεται πλέον ιδιαίτερα από τις ιδιοσυγκρασίες και έτσι είναι φωτισμένο και είναι πλέον συντονισμένο μόνο με το καλό. Είναι ένα προστάδιο του αγγελικού επίπεδου, ας το πούμε.

 

-Να ρωτήσω κάτι; Ποιά άτομα έχουν τη δυνατότητα να ξεφύγουν απ’ την ιδιοσυγκρασία τους;

 

-Θεωρητικά όλα τα άτομα μπορούν να το κάνουν, αφ’ ης στιγμής υπερβούν τα μειονεκτήματά τους, δηλαδή τα ιδιαίτερα ιδιοσυγκρασιακά τους στοιχεία και φτάσουν κάποια στιγμή να πάνε πολύ ψηλά. Είναι όμως πολύ ελάχιστα αυτά τα άτομα...(γέλια).

 

-Παίζει ρόλο το είδος της ιδιοσυγκρασίας που σε επηρεάζει στην ευκολία του να ξεφύγεις από τον επηρεασμό των ιδιοσυγκρασιών;

 

-Είναι πιο εύκολο να ξεφύγεις από κάποιες ιδιοσυγκρασίες και πιο δύσκολο από κάποιες άλλες. Εξαρτάται όμως από το τι κουβαλάς.

 

Προσέξτε όμως. Θα μπορούσε να πει κανείς: «τι λέτε ρε παιδιά όλα αυτά τα θεωρητικά; Σε τι θα μας χρειαστούν στην ιατρική μας πράξη; Γιατί χάνουμε χρόνο με φιλοσοφίες;»

 

Τρόποι ομοιοπαθητικής διάγνωσης: ρεπερτοράιζινγκ, ιδιοσυγκρασιακή, μιασματική διάγνωση

Δεν είναι θεωρητικά όλα αυτά. Έχουν άμεση και έντονη εφαρμογή στην καθημερινή ιατρική κλινική πράξη. Αν δεν τα εφαρμόσουμε στην διάγνωση και στη θεραπεία και πούμε π.χ «Τι έχει αυτός ο ασθενής; Βήχα και πυρετό. Παίρνω τα modalities του βήχα και τα modalities  του πυρετού άρα δώστου το φάρμακο Μπελαντόνα». Όμως από πλευράς βαθύτερου θεραπευτικού αποτελέσματος τίποτα δε λέει αυτός ο τρόπος άσκησης της Ομοιοπαθητικής. Είναι η λεγόμενη repertorising μέθοδος διάγνωσης στην Ομοιοπαθητική, όπου δίνουμε φάρμακο με βάση τα σωματικά συμπτώματα, άντε και κανένα διανοητικό, αλλά χωρίς να έχουμε συνειδητοποιήσει ότι η διαταραχή είναι κάτι πολύ ανώτερο από αυτά. Και γι’ αυτό και δρούμε τελείως συμπτωματικά και άρα επιφανειακά και προσωρινά.

 

Ο Χάνεμαν για είκοσι χρόνια έκανε αυτό το πράγμα. Έκανε repertorising Ομοιοπαθητική. Μέχρι να ανακαλύψει τα μιάσματα και να δει ότι υπάρχει μια βαθύτερη διαταραχή, ψωρική, συκωτική ή συφιλιδική, και θα δείτε, όταν θα μιλήσουμε για τα Μιάσματα θα τα εξηγήσουμε όλα αυτά. Επομένως θα πρέπει ο ομοιοπαθητικός γιατρός να μην βλέπει τον ασθενή σαν μια πνευμονία έστω και με κάποια ψυχοδιανοητικά χαρακτηριστικά, αλλα να τον βλέπει σαν μια ιδιοσυγκρασιακή και μιασματική εικόνα και από κει και πέρα σαν μια επίπτωση αυτής της κατάστασης και στο σώμα. Μετά τον Χάνεμαν ο Κέντ το προχώρησε και καθιέρωσε την ιδιοσυγκρασιακή μέθοδο ομοιοπαθητικής διάγνωσης και ήρθε μετά ο Ορτέγκα  και ο Πασκέρο και καθιέρωσαν την μιασματική ομοιοπαθητική μέθοδο διάγνωσης.

 

Μπορώ επομένως να συνταγογραφώ αλλοπαθητικά με ομοιοπαθητικά όμως φάρμακα όπως κάνουν σήμερα στη Γαλλία κάποιοι. Λένε π.χ: «Τι έχεις; Rheuma; Τότε θα πάρεις Rheumatex". Βάζουνε δηλαδή πέντε-έξι φάρμακα σε χαμηλές δυναμοποιήσεις D3 D4 ας πούμε, τα οποία έχουνε πολλά αρθριτικά συμπτώματα στην εικόνα τους, κάνουν μια σούπα με Ρας τοξ, Άρνικα κλπ, τα βάζουνε όλα μαζί κι όποιον πάρει ο χάρος. Αυτό όμως είναι μια τελείως επιφανειακή δράση μόνο στο σωματικό επίπεδο. Μετά μπορείς να κάνεις συνταγογράφηση με ένα καλό repertorising π.χ στην  πνευμονία με βάση τα σωματικά συμπτώματα και τις σωματικές τροποποιητικές συνθήκες. Στη συνέχεια υπάρχει η ιδιοσυγκρασιακή μέθοδος διάγνωσης που εκτός από τα σωματικά συμπτώματα λαμβάνεις υπόψιν σου και τα ψυχοδιανοητικά.. Υπάρχει π.χ το Αρσένικουμ που φοβάται στην πνευμονία, υπάρχει ο Φώσφορος που φοβάται κι αυτός αλλά με άλλον τρόπο, υπάρχει το Μεντορίνουμ που λέει «και τι έγινε ρε παιδιά; Αφήστε με να πάω στη δουλειά μου με πλακώσατε στις αντιβιώσεις...α παρατήστε με, είμαι καλά». Και υπάρχει τέλος η μιασματική μέθοδος διάγνωσης. Που μπορεί να έρθει ο ασθενής με μια προφανή αλλά και επιφανειακή ιδιοσυγκρασία τάδε, κι εσύ αντί να του δώσεις αυτό να του δώσεις π.χ Μεντορίνουμ για να του μειώσεις την συκωτική του μιασματική προδιάθεση.

-Για ξαναπέστο αυτό. Ενώ βγάζει κάποιο άλλο φάρμακο εκείνη τη στιγμή εσύ τι του δίνεις...

 

-Ας πούμε σε μια πνευμονία ο ασθενής εμφανίζει μια επιφανειακή εικόνα Μπελαντόνα και πράγματι άμα τη δώσεις θα πάει καλά ο ασθενής σου όσον αφορά την οξεία συγκεκριμένη φάση της πνευμονίας. Όμως τις επανειλημμένες υποτροπές της πνευμονίας που παθαίνει αυτός ο άνθρωπος δεν θα τις θεραπεύσεις με τη Μπελαντόνα. Η Μπελαντόνα αφορά την εικόνα αυτής της συγκεκριμένης μεμονωμένης πνευμονίας. Αλλά η συκωτική μιασματική προδιάθεση που ευθύνεται για τις επανειλημμένες υποτροπές δεν θα θεραπευτεί με την Μπελαντόνα αλλά με αντισυκωτικά φάρμακα. Τα οποία δεν είναι μόνο Μεντορίνουμ, είναι και το Νάτρουμ Σουλφούρικουμ, είναι και η Θούγια, είναι κι ένα σωρό άλλα φάρμακα. Αυτός είναι πλέον ο μιασματικός τρόπος διάγνωσης και θεραπείας.

 

-Άρα τη Μπελαντόνα πότε θα τη δώσεις; Αφου έχεις κάνει ήδη μιασματική θεραπεία;

 

-Πάμε σε προχωρημένα πράγματα. Αυτά είναι τεχνικές. Με ρωτήσατε κάποια στιγμή: "Ποιες είναι οι διαφορές σου από άλλους ομοιοπαθητικούς, από ομοιοπαθητικά κέντρα κλπ». Ε, μα αυτά που λέγαμε βρε παιδιά, αυτά είναι οι διαφορές. Αν δεν βλέπεις τον Άνθρωπο σαν σύνολο και δεν πεις για τη δομή και τη λειτουργία του, τη σχέση του με τους Φυσικούς και τους Συμπαντικούς νόμους και το Θεό, κι όλα τα υπόλοιπα τότε θα πας να κάνεις ότι κάνει η Αλλοπαθητική Ιατρική. Δηλαδή «δόντι πονάει, δόντι βγάζει». Ή θα κάνεις κάτι λίγο πιο προχωρημένο. Θα κάνεις αλλοπαθητική διάγνωση και θεραπεία με ομοιοπαθητικά φάρμακα. Επομένως βλέπετε ότι αυτά που λέμε τα θεωρητικά, δεν είναι θεωρητικά. Έχουν πολύ μεγάλη σημασία.

 

Μπορούμε με την Διανοητική Ψυχή να προσεγγίσουμε τον Πνευματικό Κόσμο;

Και για να ολοκληρώσουμε πάμε και στον Πνευματικό Κόσμο, που εκεί δεν μπορούμε να πούμε πολλά  πράγματα γιατί δεν μπορούμε να τον καταλάβουμε.(γέλια) Αν μας είναι δύσκολο να μπούμε στην Ψυχή και στις λειτουργίες της πόσο μάλλον στον Πνευματικό Κόσμο ή στο Ατομικό μας Πνεύμα.

 

Παρεπιμπτόντως, τι κάνουμε αυτή τη στιγμή; Κάνουμε μια περιγραφή. Με τι την κάνουμε αυτή την περιγραφή; Την κάνουμε με το όργανο που λέγεται Διανοητική μας Ψυχή, με το μυαλό μας. Αν δεν λειτουργούσε αυτή τη στιγμή η Διανοητική μας Ψυχή δεν θα μπορούσαμε να εξετάσουμε τα θεωρητικά περί της Διανοητικής Ψυχής. Και η Διανοητική Ψυχή είναι πολύ μάγκας για τον Υλικό Κόσμο. Μπορεί να σου μιλήσει για τον Υλικό Κόσμο, να τον αναλύσει, να κάνει να φτιάξει αλλά είναι λιγότερο μάγκας με τον Αιθερικό Κόσμο. Είναι ένας άγνωστος γι’ αυτήν Κόσμος. Και σαν περιγραφή και πολύ περισσότερο σαν αίσθηση. Πέραν τούτου η Διανοητική Ψυχή μπορεί να μιλήσει ακόμα λιγότερο για την Αισθητική Ψυχή, ελάχιστα για την ίδια και σχεδόν καθόλου για την Συνειδησιακή Ψυχή. Και για τον Πνευματικό Κόσμο και τον Θεό τι να τολμήσει να πεί! Ε λοιπόν, ο Καζαντζάκης το είπε πολύ ωραία: «Ρώτησα» λέει, «τη μυγδαλιά για το Θεό,  κι η μυγδαλιά άνθισε».

 

Τι να σου πεί λοιπόν το μυαλό; Και τι να κάνει το καϋμένο; Προσέξτε, όταν συζητάμε τότε απλώς συζητάμε. Δηλαδή προσπαθούμε μ’ έναν κατώτερο τρόπο γνώσης να βιώσουμε κάτι ανώτερο. Ε λοιπόν με συγχωρείτε για την έκφραση, αλλά δεν κάνουμε τίποτα άλλο παρά αυνανιζόμαστε. Να μην πω την κοινή έκφραση, να πω την επιστημονική. Αυνανιζόμαστε. Αυτό κάνουμε κυριολεκτικά. Δρούμε με ένα υποκατάστατο της πραγματικής γνώσης. Δεν μπορείς να εξετάσεις με κατώτερο γνωστικό όργανο κάτι γνωστικά ανώτερο.

 

Πνευματικός Κόσμος, Παράδεισος, Όλυμπος, Κόσμος των Ιδεών

Ο Πνευματικός Κόσμος αν θέλουμε να τον κάνουμε πιο βατό στη σκέψη μας δεν είναι κάτι άλλο παρά ο χριστιανικός Παράδεισος! Είναι ο αρχαιοελληνικός κόσμος του Ολύμπου! Είναι ο κελτικός κόσμος της Βαλχάλα! Είναι ο ανατολικός κόσμος της Νιρβάνα! Είναι ο κόσμος της Σαμπάλα! Είναι ο Πλατωνικός Κόσμος των Ιδεών! Όλα αυτά και άλλα πολλά δεν είναι παρά διαφορετικές ονομασίες για το ίδιο πράγμα. Το κοινό χαρακτηριστικό τους όμως είναι ότι αναφέρονται πάντα στον ίδιο Κόσμο της Μοναδικότητας. Στον Πνευματικό Κόσμο δεν υπάρχουν άγγελοι και διάβολοι, υπάρχουν μόνο άγγελοι. Οι διάβολοι από πού προήλθαν; Ήταν στον Παράδεισο ως άγγελοι και εκδιώχθηκαν από εκεί με την ηθική τους πτώση στον Κατώτερο Ψυχικό Κόσμο. Όπως κι ο Άνθρωπος ως όν ήτανε κάποτε στον Παράδεισο και κατέπεσε στον Ψυχικό Κόσμο μετά την «πτώση των πρωτόπλαστων».

 

Όλοι αυτοί οι μύθοι δεν είναι μυθεύματα, φαντασίες ή ψέματα. Προσέξτε, η αρχαιοελληνική μυθολογία, οι μύθοι της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης και όλοι οι μύθοι των λαών, δεν είναι μυθεύματα. Είναι άγραφη Ιστορία η οποία μεταφέρθηκε προφορικά και μεταφέρθηκε με παραβολικό τρόπο. Δεν μεταφέρθηκε αυτούσια γιατί στον απλό κόσμο, στον λαό, στον μέσο άνθρωπο δεν μπορούσε να μεταφερθεί αλλιώς. Και θα δούμε πάρα πολλούς τέτοιους παρόμοιους μύθους.

 

Ο μύθος της Πτώσης των Πρωτόπλαστων από τον Παράδεισο

Πάρτε για παράδειγμα τον μύθο ή την ιστορία αν θέλετε της Πτώσης των Πρωτόπλαστων από τον Παράδεισο. Ο άνθρωπος ως όν γιατί έπεσε απ’ τον Παράδεισο; Πώς έπεσε από τον Παράδεισο; Έπεσε γιατί έφαγε από τον «καρπό του δένδρου της γνώσης». Τι σημαίνει Δέντρο της Γνώσης; Πριν δηλαδή δεν είχε γνώση; Πως ήταν αυτό δυνατό αφού είχε άμεση πνευματική επαφή με τον Θεό, μιλούσε με τον Θεό, ήταν μέσα στο βασίλειο του Θεού; Ήταν τόσο ψηλά και κοντά στον Θεό και δεν είχε γνώση; Προσέξτε μια λεπτομέρεια. Δεν επρόκειτο απλώς για το Δέντρο της Γνώσης αλλά για το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού. Όταν είσαι στον Κόσμο της Μοναδικότητας εκεί δεν υπάρχει καλό και κακό. Υπάρχει μόνο καλό με το οποίο είσαι συντονισμένος απόλυτα. Δεν υπάρχει λοιπόν η ανάγκη της γνώσης, της νοητικής διάκρισης μεταξύ καλού και κακού. Αυτή η ανάγκη διάκρισης υπάρχει μόνο στον Κόσμο της Δυαδικότητας, δηλαδή στον Κατώτερο Ψυχικό Κόσμο στον οποίο και υπάρχουν το άσπρο και το μαύρο, το καλό και το κακό.

 

Ποιός παρακίνησε τους Πρωτόπλαστους να φάνε από τον Καρπό του Δέντρου της Γνώσης της Καλού και του Κακού; Μα το φίδι. Το φίδι είναι το σύμβολο της σοφίας, της γνώσης, βέβαια της κατώτερης διανοητικής γνώσης. Ποιό ήταν το κίνητρο, η παγίδα; Το να γίνουν και αυτοί θεοί ισότιμοι του Θεού. Να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Αλαζονεία και ματαιοδοξία και έπαρση. Πριν γίνει αυτό ήταν γυμνοί οι πρωτόπλαστοι αλλά αγνοί γυμνοί και δεν ντρεπόντουσαν για τη γύμνια τους. Αλλά μετά την πτώση από τον Πνευματικό Κόσμο της Μοναδικότητας στον Κατώτερο Ψυχικό Κόσμο της Δυαδικότητας άρχισαν αμέσως να νοιώθουν δυαδικά συναισθήματα. Πριν βίωναν μόνο χαρά και αγαλλίαση και καλό και αγαθό, τώρα νοιώθουν λύπη και χαρά, ντροπή και περηφάνεια, υγεία και ασθένεια, γέννηση και θάνατο. Ενώ στον Παράδεισο έτρωγαν καρπούς από το Δέντρο της Ζωής και ήταν υγιείς, ισορροπημένοι και αθάνατοι τώρα έγιναν θνητοί και με τάση για ασθένειες και δυστυχία. Και τότε του είπε ο Θεός: «κύταξε φίλε μου, τάκανες θάλασσα. Δεν μπορείς να μείνεις πλέον στον Παράδεισο».

 

Στον Παράδεισο δεν τρώει το λιοντάρι το πρόβατο, υπάρχουν και τα δύο σαν πνευματικές ιδέες, είναι ο Κόσμος των Ιδεών του Πλάτωνα. Όλα υπάρχουν σαν  πνευματικές ιδέες και βέβαια δεν σημαίνει ότι στον Παράδεισο υπάρχουν λιοντάρια και πρόβατα σε υλική μορφή έτσι όπως τα ξέρουμε εδώ. Στον Παράδεισο υπάρχει η ιδέα, το πνευματικό πρότυπο του λιονταριού και όλων των γνώσεων και συναισθημάτων. Αλλά αφ΄ης στιγμής ο άνθρωπος μπήκε στον Κατώτερο Ψυχικό Κόσμο της γνώσης εκτός από το πέμπτο στοιχείο, δηλαδή τον Αιθέρα από τον οποίο αποτελείτο εξ ολοκλήρου, προσέλαβε και το τέταρτο στοιχείο δηλαδή το Πυρ. Στον Πνευματικό Κόσμο δεν μπορούσε παρά να είναι μόνο αιθέριος. Στον Κατώτερο Ψυχικό Κόσμο της Δυαδικότητας έγινε δισυπόστατος. Από μονοδιάστατος Ατομικό Πνεύμα έγινε δυσδιάστατος δηλαδή Ατομικό Πνεύμα-Ατομική Ψυχή. Και αργότερα τρισυπόστατος Ατομικό Πνεύμα-Ατομική Ψυχή-Υλικό Σώμα.

 

Άρχισε επομένως να ζει πλέον στον Υλικό Κόσμο και στον Ψυχικό Κόσμο. Με το Υλικό του Σώμα ζούσε στον Υλικό Κόσμο και με το Ψυχικό του Σώμα στον Ψυχικό Κόσμο. Άρχισε να έχει και Πυρ που είναι η γνώση, το στοιχείο της γνώσης. Έπεσε και δε μπορούσε πλέον να μείνει στον Παράδεισο. Έπρεπε να πέσει πιο κάτω. Και πέφτοντας πιο κάτω άρχισαν και οι ασθένειες. Στον Παράδεισο δεν υπήρχε ασθένεια γιατί δεν υπήρχε ανισορροπία γιατί δεν υπήρχε δυαδικότητα, δεν υπήρχε καλό και κακό. Αφ ‘ης στιγμνής ξέπεσε άρχισε επίσης να κουράζεται. «Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα βγάζεις το ψωμί σου». Στον Παράδεισο δεν είχε ανάγκη από ψωμί, δηλαδή τροφή, γιατί δεν είχε Υλικό Σώμα για να το θρέψει. Πέφτοντας λοιπόν από τον Παράδεισο το ανθρώπινο ον αρχίζει με τον ιδρώτα του προσώπου του να βγάζει το ψωμί του, αποκτά ασθένειες και δυστυχία, έχει πλέον και χαρά και λύπη. Στον Κόσμος της Δυαδικότητας δεν υπάρχει μόνο χαρά.

 

Τι κάνουν οι άγγελοι; Είναι πάνω και υμνολογούν τον Θεό. Δεν έχουν αρνητικά και θετικά συναισθήματα. Οι διάβολοι γιατί έφυγαν απ΄τον Παράδεισο; Εκπέσανε και τους διώξανε απ’ τον Πνευματικό Κόσμο; Και πλέον μπήκαν στον Κόσμο της Δυαδικότητας και έτσι βιώνουν χαρά και λύπη. Επομένως  όταν μιλάμε για ιδιοσυγκρασία και ασθένεια μιλάμε για τον Κόσμο της Δυαδικότητας.

 

Ο μύθος της απόδωσης του Πυρός στον Άνθρωπο από τον Προμηθέα

Αντίσοιχα υπάρχει ο αρχαιοελληνικός μύθος του Προμηθέα. Προσέξτε, πόσο μεγάλη ομοιότητα με τον μύθο της Πτώσης των Πρωτοπλάστων. Ο Προμηθέας τι έκανε; Έδωσε τη φωτιά στους ανθρώπους. Δεν έδωσε τη φωτιά, δηλαδή δεν τους έμαθε να ανάβουν φωτιά με τσακμάκι ή με την τριβή των ξύλων. Τους έδωσε το Πυρ. Πυρ δε σημαίνει μόνο φωτιά στην Αρχαία Ελλάδα. Υπάρχει και το πνευμαιτκό της υπόβαθρο που είναι το τέταρτο Απλό Στοιχείο και αντίστοιχα η διανοητική γνώση. Τους έδωσε τη γνώση, φάγανε από τον καρπό του Δέντρου της Γνώσης.

 

Και καλά γιατί τιμώρησε ο Δίας τον Προμηθέα; Καλά, σταθείτε ρε παιδιά, είναι τρελός αυτός ο Δίας; Είναι πάνσοφος πατέρας θεών τε και ανθρώπων. Μην κυτάτε τη λαϊκή θρησκευτική εκδοχή του δωδεκαθέου με τους θεούς να είναι κακοί και καλοί και τον Δία να πηδάει από ‘δω κι από ‘κει κι όλα τα υπόλοιπα. Αφήστε τα αυτά στην άκρη. Ας πάμε στην ιδέα που είχαν οι φιλόσοφοι, ο Σωκράτης και οι άλλοι της αρχαίας μυθολογίας.

 

Ο πάνσοφος Δίας λοιπόν πιάνει και τιμωρεί ποιόν; Τον Προμηθέα. Τι είναι ο Προμηθέας; Το φίδι του παραδείσου. Το φίδι άλλωστε είχε ταυτιστεί με τη γνώση. Γιατί νομίζετε εμείς οι γιατροί έχουμε το κυρήκειο με το φίδι σαν σήμα μας; Διοτι το φίδι είναι η γνώση, η ανθρώπινη διανοητική σοφία. Λοιπόν. Ο Προμηθέας είναι το φίδι ουσιαστικά του Παραδείσου που έκπεσε κι αυτός, είναι ο δαίμονας, ο κακός δαίμονας, ο οποίος έφερε σ’ επαφή τους ανθρώπους με το πυρ, έπεσαν οι άνθρωποι και γι’ αυτό τιμωρήθηκε. Και οι άνθρωποι πέφτοντας έγιναν πλέον θνητοί και άρχισαν να έχουν πολλά δεινά γιατί χρησιμοποίησαν τη γνώση όχι μόνο γτια καλούς σκοπούς αλλά και για κακούς. Όπως η τεχνολογία σήμερα που είναι μέσον και χρησιμοποιείται για καλό και για κακό. Και κάποια στιγμή συγχώρησε ο Δίας τον Προμηθέα και οι άνθρωποι τέλος πάντων βοηθήθηκαν κι απ’ το Δία και δεν τιμωρήθηκαν ιδιαίτερα κλπ. κλπ. Αλλά τέτοιοι μύθοι δεν είναι τυχαίο που τους βρίσκουμε παρόμοιους σε διάφορες θρησκείες και φιλοσοφίες κι εποχές και πολιτισμούς.

 

Άλλο Ζώο και άλλο Άνθρωπος

Να ολοκληρώσουμε κάτι άλλο. Είπαμε ότι η Ψυχή αντιστοιχεί στο στοιχείο Αήρ που είναι η κατώτεςρη, η Αισθητική Ψυχή, στο στοιχείο Πυρ που είναι η Διανοητική Ψυχή και στο στοιχείο Αιθήρ που είναι η Συνειδησιακή Ψυχή. Αντίστοιχα λοιπόν θα πρέπει να δούμε ότι δεν είναι όλα τα επίγεια πλάσματα του Θεού ίδια με τον άνθρωπο. Λέμε σήμερα και είναι μια μεγάλη παρανόηση: «έλα μωρέ και ο άνθρωπος είναι ένα ζώο κι αυτός, απλώς είναι λίγο ανώτερο». Όπως όμως δεν μπορείς να πεις ότι το ζώο είναι ένα ανώτερο φυτό κατά τον ίδιο τρόπο δεν μπορείς να πεις ότι ο άνθρωπος είναι ένα ανώτερο ζώο. Γιατί πάμε σε άλλο επίπεδο, σε άλλη κατηγορία. Όπως μεταπίπτοντας από το ορυκτό στο φυτό δεν μπορούμε να πούμε ότι το φυτό είναι ένα ανώτερο ορυκτό. Αντίστοιχα δεν μπορείς να πεις ότι το ζώο είναι ένα εξελιγμένο φυτό και αυτό το καταλαβαίνουμε και μας φαίνεται απόλυτα λογικό.

 

Το ίδιο ισχύει και για τον ανθρώπινο όν. Δεν είναι ένα εξελιγμένο ζώο. Είναι ένα ανθρώπινο ον, είναι άλλη κατηγορία. Κατά τον ίδιο τρόπο δεν μπορείς να πεις ότι  οι άγγελοι είναι ανώτεροι άνθρωποι. Μπορεί βέβαια ένας άνθρωπος αν εξελιχθεί πνευματικά και πάει πάνω να γίνει άγγελος αλλά μεταπίπτει σε είδος.

 

Επομένως, το Υλικό Σώμα του Ανθρώπου αντιστοιχεί στον Υλικό Κόσμο και στα Ορυκτά. Το Κατώτερο Ενεργειακό Σώμα αντιστοιχεί στον Κατώτερο Ενεργειακό Κόσμο. Το Αιθερικό Σώμα στον Αιθερικό Κόσμο και στα Φυτά. Το Ψυχικό του Σώμα, δηλαδή η Ατομική του Ψυχή, αντιστοιχεί στον Ψυχικό Κόσμο και στα Ζώα. Το δε Ατομικό του Πνεύμα αντιστοιχεί στον Πνευματικό Κόσμο και είναι η σταγόνα του Θεού μέσα μας.

 

Χαρακτηριστικά των Ορυκτών και Φυτών

Τα ορυκτά είναι άβια, δεν έχουν βίο, δεν έχουν ζωή και λειτουργίες της ζωής γιατί στερούνται Αιθερικού Σώματος. Αποτελούνται μόνο από το στοιχείο Γη.

 

Τα φυτά αποτελούνται από Γη και Ύδωρ και γι’ αυτό είναι έμβια, δηλαδή έχουν Αιθερικό Σώμα και αντίστοιχα ζωή και λειτουργίες όπως αύξηση, κίνηση, αναπαραγωγή αλλά είναι άψυχα, στερούνται ψυχής. Δεν έχουν Αισθητική Ψυχή.

Προσέξτε: ένα Φυτό ανταποκρίνεται, αντιδρά είναι η σωστή λέξη στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Ανιχνεύω ηλιακό φως και στρέφω τα φύλλα μου προς αυτό. Ανιχνεύω ξηρασία και συρρικνώνομαι. Βρίσκω υγρασία στο έδαφος και τη ρουφάω. Αυτές είναι αντανακλαστικές κινήσεις. Είναι καθαρά αντιδραστικές κινήσεις. Δεν σημαίνει ότι το Φυτό συνειδητοποιεί και λέει μέσα του: «για να δούμε, από δω έχει ήλιο(σκέψη) άρα φύλλα μου στραφείτε προς τα κει». Γιατί τα Φυτά δεν έχουν εγκέφαλο ούτε νευρικό σύστημα ούτε Αισθητική Ψυχή. Άρα τα φυτά είναι έμβια αλλά άψυχα.

 

Χαρακτηριστικά των Ζώων και διαφορές τους από τους Ανθρώπους

Τα Ζώα είναι έμβια και έμψυχα αλλά στερούνται συνειδησιακής ψυχής και πνεύματος. Τα Κατώτερα Ζώα δηλαδή Ψάρια, Ερπετά και Πτηνά έχουν Αισθητική Ψυχή και κατώτερη Διανοητική Ψυχή. Τα Ανώτερα Ζώα, δηλαδή τα θηλαστικά, έχουν εξελιγμένη Αισθητική και εξελιγμένη Διανοητική Ψυχή αλλά στερούνται Συνειδησιακής Ψυχής και Ατομικού Πνεύματος. Γι’ αυτό και δεν έχουν τη δυνατότητα ηθικών επιλογών, δεν έχουν ελευθερία επιλογής όπως ο Άνθρωπος. Οδηγούνται σχεδόν απόλυτα από τα ομαδικά ένστικτα του είδους τους γιατί έχουν Ομαδική Ψυχή Είδους. Ενώ ο Άνθρωπος επειδή έχει Ατομική Ψυχή και Ατομικό Πνεύμα οδηγείται σε πολύ μεγάλο βαθμό από ατομικές επιλογές και ελάχιστα από το ένστικτο του είδους. 

 

Ένα παράδειγμα που μας δείχνει τη διαφορά της ατομικότητας του Ανθρώπου από την ομαδικότητα του Ζώου είναι το εξής: Ρίξτε μια ντουφεκιά στον αέρα σε μια λίμνη της Αφρικής. Εκατομμύρια φλαμίγκος πετάνε στον ουρανό διαγράφοντας απόλυτα συντονισμένες κινήσεις. Εκατομμύρια ψάρια τρέπονται σε φυγή σε απόλυτη ομαδική αρμονία. Εκατοντάδες βουβάλια ή αντιλόπες καλπάζουν σε απόλυτο συντονισμό. Κανένα φλαμίγκος δεν συγκρούεται στον αέρα με κάποιο άλλο. Ευθεία πάνε μαζί, στρίβουν μαζί, ανεβαίνουν και κατεβαίνουν μαζί. Κανένα ψάρι δεν συγκρούεται με κάποιο άλλο. Κανένα βουβάλι και καμμία αντιλόπη δεν ποδοπατεί την άλλη. Πόσες φορές όμως δεν έχουμε δει ανθρώπους να ποδοπατεί ο ένας τον άλλο και να πεθαίνουν δεκάδες σε συνθήκες πανικού σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο ή σε μια μαζική εκδήλωση! Ακόμη και οργανωμένες ομάδες όπως λόχοι στρατιωτών, αθλητικές ομάδες, καλλιτεχνικές ομάδες κλπ θα πρέπει συχνά να περάσουν από χρονοβόρα και εντατική εκπαίδευση για να μπορέσουν περιστασιακά και για συγκεκριμένη δράση να συντονιστούν και πάλι όχι απόλυτα.

 

Βέβαια κάθε κανόνας έχει και τις εξαιρέσεις του. Ανάμεσα στα Φυτά και στα Ζώα υπάρχει μια πλειάδα ενδιάμεσων μικροοργανισμών που με δυσκολία κατατάσσονται είτε μόνο στα Φυτά είτε μόνο στα Ζώα. Ανάμεσα επίσης στα Ζώα και στον Άνθρωπο υπάρχουν ορισμένα Ανώτερα Ζώα που ενώ έχουν χαρακτηριστικά ζώων τείνουν να εμφανίζουν όχι πλέον μόνο ομαδική ενστικτώδη ζωή αλλά και δράσεις ατομικών επιλογών που θυμίζουν Ατομική Ψυχή. Τέτοιες δράσεις παρατηρούνται π.χ στα δελφίνια ή σε ζώα που συμβιώνουν με τον άνθρωπο επί χιλιάδες ετών όπως τα σκυλιά π.χ. Δεν αποκλείεται όπως το Σύμπαν εξελίσσεται και ο Άνθρωπος να εξελίσσεται αργά και σταθερά όπως και τα ζώα και τα φυτά και τα όρια και οι δυνατότητες του κάθε είδους να μεταβάλλονται. Υπάρχουν βέβαια και άνθρωποι που υπό ειδικές ή ακραίες συνθήκες τείνουν να συμπεριφέρονται ως ζώα καταρρακώνοντας κάθε είδους ανθρώπινη εξελιγμένη συμπεριφορά. Θυμηθείτε π.χ εκατομμύρια ανθρώπους που σαν σε παραλήρημα ακολούθησαν φανατικά θρησκευτικούς ή πολιτικούς ηγέτες όπως ο Χίτλερ ή ο Στάλιν προβαίνοντας σε απάνθρωπες πράξεις

 

Τα Ζώα έχουν από ότι φαίνεται σχεδόν στιγμιαία μνήμη. Ξέρουμε για παράδειγμα από τους κτηνιάτρους ότι το μικρό το σκυλάκι, την ώρα που κάνει τσίσα κι όταν βέβαια έχει λίγο μεγαλώσει, αν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα το μαλώσεις, μπορεί να δημιουργήσει το αντανακλαστικό του Παυλώφ και να πάψει να ουρεί μέσα στο σπίτι από κει και πέρα γιατί καταλαβαίνει ότι θα φάει σφαλιάρα ή θα το μαλώσουνε και άρα κρατιέται και βγαίνει έξω. Όσο και να το μαλώσεις μετά τα πέντα δευτερόλεπτα σε κυτάει και λέει: «τι κάνει τώρα αυτός... τρελλάθηκε, εγώ τον αγαπώ τον αφέντη μου γιατί αυτός με μαλώνει... δεν ξέρω για ποιο λόγο» και παθαίνει νεύρωση.

 

Χαρακτηριστικά των Ανθρώπων

Επομένως υπάρχει μια σταδιακή εξέλιξη των όντων οπότε φτάνουμε μετά τα Ζώα στον Άνθρωπο. Ο Άνθρωπος είναι έμβιο ον, έμψυχο ον και πνευματικό ον. Συνειδησιακό ον. Εχει συνείδηση, Συνειδησιακή Ψυχή. Το Ζώο, όσο ανώτερο και να είναι δεν μπορεί να μπει σε δίλημμα συνειδησιακό. Δεν μπορεί να πει «αυτό που κάνω είναι καλό ή κακό;» Μπορεί να σκεφτεί ότι «αν το κάνω αυτό θα με μαλώσει ο αφέντης μου, θα φάω ξύλο ή αν το κάνω θα πάρω επιβράβευση». Γι’ αυτό παίρνουμε τα καημένα τα ζώα τα βάζουμε στο τσίρκο και τα εκμαυλίζουμε εκπαιδεύοντας τα με τη μέθοδο του μαστιγίου και του καρότου. Αυτό το πράγμα κάνουμε. Αλλά δεν έχει συνείδηση το ζώο ώστε να πει ότι «εγώ θα βγω τώρα και θα κάνω μια παράσταση προ του κοινού» και να κάνει όλες αυτές τις σκέψεις και να βιώσει τα συναιοσθήματα που έχουμε εμείς.

 

 Όταν το ζώο βέβαια βλέπει τον αφέντη του χαίρεται γιατί έχει μια σύνδεση αιθερική μαζί του και ψυχική, αλλά κατώτερη. Όταν λείπει ο αφέντης του κατά πάσαν πιθανότητα δεν σκέφτεται τον αφέντη του αλλά νιώθει ότι κάτι του λείπει. Δεν ξέρει τι όμως, γι’ αυτό μόλις δει τον αφέντη του αρχίζει χαρές, λέει: «νάτον μωρέ που ήτανε αυτός;» Βέβαια όπως είπαμε πριν υπάρχουν ενδιάμεσες καταστάσεις μεταξύ ζώων και ανθρώπου και φυτών και ζώων, δεν είναι τόσο απλά και ξεκάθαρα τα πράγματα.

 

Επικοινωνία Φυτών-Ανθρώπων και Φυτών-Συμπαντικών Δυνάμεων

-Εγώ θέλω να ρωτήσω κάτι. Υπάρχει επικοινωνία μεταξύ Ανθρώπου και Φυτού;

 

-Όταν καταστραφεί ο εγκέφαλος του ανθρώπου τι λέμε ότι έχει γίνει; Φυτό! Δεν είναι ότι κασταστράφηκε απλώς ο εγκέφαλός του, είναι ότι η Αισθητική Ψυχή υπάρχει μέν αλλά δεν έχει τον αποκωδικοποιητή, τον εγκέφαλο, για να λειτουργήσει και να’ χει τις λειτουργίες τις ψυχικές κι είναι ενα φυτό πλέον. Εφόσον λοιπόν και οι δύο έχουν Αιθερικό Σώμα, το Αιθερικό του ενός μπορεί να επηρεάσει το Αιθερικό του άλλου. Δηλαδή όταν εσύ λές «λουλουδάκι μου σ’ αγαπώ να σου δώσω νεράκι» και να μην του δώσεις νεράκι αν εσύ λειτουργείς θετικά συναισθηματικά απέναντι στο φυτό το συγκεκριμένο, ουσιαστικά του δίνεις αιθερική ουσία και γι’ αυτό αυξάνει. Κι όταν ο αγρότης επενδύει συναίσθημα στα φυτά του ή τους βάζει κλασσική μουσική και δεν τους βάζει μια αποσυντονιστική μουσική δεν είναι ότι ακούει το φυτό και αναπτύσσεται. Είναι ότι δέχεται θετικές δονήσεις, θετική αιθερική ενέργεια και γι’ αυτό ευημερεί και αυξάνεται.

 

Γιατί νομίζετε τα φυτά αυξάνουν την Άνοιξη και κοιμούνται όλο το Χειμώνα; Διότι το Αιθερικό Σώμα της Γης που επηρεάζεται κι από τους πλανήτες τους διάφορους, αυτό λέει και η βιοδυναμική γεωργία σήμερα, είναι αλλιώς την Άνοιξη. Όπως είναι αλλιώς τη μέρα και τη νύχτα. Και ενώ όλο το Χειμώνα δεν αυξήθηκε καθόλου το φυτό και οι χυμοί του ήταν στο κάτω μέρος, την Άνοιξη το βλέπεις και αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς. Γιατί του προσφέρθηκε αιθερική ουσία και μάλιστα τέτοια που ευνοεί την ανάπτυξη. Άλλη διαμόρφωση της αιθερικής ουσίας ευνοεί την ανάπτυξη των φύλλων, άλλη την ανθοφορία, άλλη την καρπόδεση κοκ.

 

Λοιπόν. Έχουμε πλατιάσει λίγο, να προχωρήσω στα θέματά μας. Έχουμε πει ότι ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος «κατ’ εικόμα και καθ’ ομοίωσιν» του Θεού Δημιουργού ή του Σύμπαντος, όπως θέλετε πέστε το. Το ίδιο είναι. Μιλήσαμε επίσης για τον Συμπαντικό Νόμο της Αναλογίας, «ό,τι πάνω έτσι και κάτω» του Ερμή. Αναφερθήκαμε στον Πνευματικό, Ψυχικό και Υλικο-ενεργειακό Κόσμο που είναι οι τρείς βασικοί Κόσμοι του Σύμπαντος.

 

Νόμος της Αέναης Ροής, Συστολή και Διαστολή του Σύμπαντος

Ας δούμε τώρα τον Συμπαντικό Νόμο της Αέναης Ροής και τι εννοούμε όταν λέμε «αέναα παλλόμενο Σύμπαν». Το «τα πάντα ρει» του Ηράκλειτου αν το εκλάβουμε μόνο ως κίνηση δηλαδή μετακίνηση, είναι ουσιαστικά ένας κατώτερος φυσικός νόμος που προκύπτει από τον γενικότερο Συμπαντικό Νόμο του Αέναα Παλλόμενου Σύμπαντος. Μια μικρή ιδέα επ’ αυτού την έχουμε σήμερα με τη θεωρία του Μπιγκ Μπανγκ, δηλαδή την Θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης. Ανακάλυψαν δηλαδή οι φυσικοί επιστήμονες ότι το Υλικο-Ενεργειακό Σύμπαν συστέλλεται και διαστέλλεται διαδοχικά. Δηλαδή ότι κάποια στιγμή ο Υλικο-Ενεργειακός Κόσμος ήταν μόνο σημειακή κατά κάποιον τρόπο, υπερσυμπυκνωμένη ενέργεια και κάποια στιγμή μετά από μια μεγάλη έκρηξη έγινε έκπτυξη του χώρου και άρχισε η σταδιακή μετατροπή της ενέργειας σε ύλη.

 

Γι’ αυτό βλέπουμε ότι σήμερα που διανύουμε την φάση της Διαστολής του Σύμπαντος υπάρχουν στο Σύμπαν ανα πάσα στιγμή, κοσμικά σώματα σε διάφορες φάσεις. Υπάρχουν οι μαύρες τρύπες που είναι καθαρά ενεργειακή κατάσταση, υπάρχουν κοσμικά σώματα σε αέρια κατάσταση όπως π.χ οι ήλιοι που αποτελούνται από αέριο υδρογόνο μια γκάμα όλο και πιο στερεοποιημένων καταστάσεων όπως οι διάφοροι πλανήτες.

 

Χρυσή Εποχή, Αργυρή Εποχή, Χάλκινη Εποχή και Σιδηρά Εποχή

Όμως ισχύει το «ουδέν καινόν υπό τον ήλιον». Οι σημερινοί φυσικοί επιστήμονες δεν μας είπαν κάτι καινούριο. Απλά όπως ο Κολόμβος ξανα-ανακάλυψαν την Αμερική. Ο Ηράκλειτος ανέφερε πριν τρείς σχεδόν χιλιάδες χρόνια ότι το Σύμπαν είναι «μια φωτιά που ανάβει και σβήνει με συγκεκριμένα μέτρα» και ότι «Αιών εστί παις, παίζων, πεσσεύων». Ότι δηλαδή ο Αιών, δηλαδή ο δημιουργός του χρόνου και του χώρου εκπτύσσει και συμπτύσσει το Σύμπαν ως ένα παιδί που παίζει πεσσούς. Πρόκειται για την αναφορά στο ίδιο Κοσμικό Παιχνίδι της αέναης μεταβολής του Σύμπαντος στο οποίο αναφέρονται και οι σοφοί του αρχαίου Ινδικού Πολιτισμού οι οποίοι μάλιστα ήσαν πιο συγκεκριμένοι. Καθόρισαν τέσσερεις φάσεις στην αέναη συστολή και διαστολή του Σύμπαντος, τις οποίες ονόμασαν Γιούγκα δηλαδή σε ελληνική απόδοση, Εποχές. Κάθε εποχή διαρκεί συγκεκριμένα εκατομμύρια έτη. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμασαν αυτές τις εποχές ως Χρυσή Εποχή, Αργυρή Εποχή, Χάλκινη Εποχή και Σιδηρά Εποχή.

 

Σήμερα ζούμε στην Σιδηρά Εποχή γι’ αυτό κι έχουμε πιάσει τον πάτο! (γέλια). Ζούμε τη φάση της μεγαλύτερης υλοποίησης της ενέργειας και τη φάση της μεγαλύτερης πτώσης του ανθρώπινου όντος. Τη φάση της μεγαλύτερης απομάκρυνσης του Ανθρώπου από τον Δημιουργό Θεό και γι αυτό και τη φάση της μεγαλύτερης ηθικής και πνευματικής πτώσης. Γελάτε εσείς αλλά εγώ κυριολεκτώ όταν λέω ότι έχουμε πιάσει πάτο! (γέλια). Και μετά τον πάτο πάμε στην αντίστροφη πορεία όπου έχουμε πλέον αποϋλοποίηση του Σύμπαντος, αιθεροποίηση του και επιστροφή στην αρχική κατάσταση. Είναι αυτό που λένε όλες οι θρησκείς πάλι, ότι ο Θεός ο οποίος εμπεριέχει μέσα του όσο το Σύμπαν, περνάει φάσεις μη έκφρασης και μετά εκφράζεται και τότε είναι που επαναδημιουργείται το Σύμπαν.

 

Τι σημαίνει όταν λέμε ότι δημιουργήθηκε το Σύμπαν; Τι σημαίνει στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο όταν λέει ότι «εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος»; Και μετά αρχίζει η δημιουργία του Σύμπαντος; Μα δεν αρχίζει η δημιουργία του Σύμπαντος. Το Σύμπαν υπήρχε, υπάρχει και πάντα θα υπάρχει. Απλά περνάμε από το ανέκφραστο Θεό στη δημιουργία πρώτα του Πνευματικού Κόσμου, -φανταστείτε το σαν σφαίρες ομόκεντρες- μετά δημιουργείται από τον Πνευματικό Κόσμο ο Ψυχικός Κόσμος και μετά από τον Ψυχικό Κόσμο ο Υλικο-Ενεργειακός Κόσμος. Αυτή είναι η Φάση της Διαστολής ή Υλοποίησης του Σύμπαντος ή συμβατικά μιλώντας της «δημιουργίας» του. Ακολουθεί μετά η φάση της Συστολής ή αιθεροποίησης του Σύμπαντος ή συμβατικά μιλώντας, της «καταστροφής» του.

 

Ουσιαστικά δηλαδή το Σύμπαν περνάει από τις εξής φάσεις: Αρχικά έχουμε μόνο τον μη εκφρασμένο Θεό. Στη συνέχεια έχουμε Θεό και Πνευματικό Κόσμο. Ύστερα έχουμε Θεό, Πνευματικό Κόσμο και Ψυχικό Κόσμο και τέλος έχουμε Θεό, Πνευματικό Κόσμο, Ψυχικό Κόσμο και Υλικο-Ενεργειακό Κόσμο. Στο τέλος αυτής της φάσης της Διαστολής του Σύμπαντος αρχίζει η Συστολή του. Ο  Υλικο-Ενεργειακός Κόσμος αιθεροποιείται και ξαναπάει στον Ψυχικό, μετά ο Ψυχικός Κόσμος αιθεροποιείται ξαναπάει στον Πνευματικό και ο Πνευματικός στον Θεό.

 

Εξέλιξη των Πλανητών και των Ανθρώπων - Θεωρία της Γαίας

Αντίστοιχα την ίδια εξέλιξη του Σύμπαντος και των Κόσμων του ακολούθησε και το Ηλιακό μας Σύστημα με τους Πλανήτες του. Η Γη μας πέρασε απ’ αυτές τις φάσεις.  Ήταν κάποτε μόνο πνευματική κατάσταση, μετά έγινε πνευματική και ψυχική και μετά έγινε πνευματικο-ψυχικο-υλική όπως είναι δηλαδή σήμερα. Και αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι το Υλικό Σώμα της Γης, όπως αυτό που βλέπετε τώρα σε μένα είναι το Υλικό μου Σώμα, δεν είναι το Αιθερικό  μου, ούτε το Ψυχικό μου, αλλά ούτε και το πνευματικό μου. Αλλ’ αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν τα σώματα τα οποία δεν εμπίπτουν στις πέντε μας αισθήσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με τη Γη και με τους άλλους πλανήτες. Δεν έχουν μόνο υλική υπόσταση αλλά είναι σαφώς τρισυπόστατοι.

 

Γι’ αυτό σήμερα υπάρχει η Θεωρία της Γαίας των οικολόγων που λένε ότι η Γη κύριοι δεν είναι ένα χώμα μόνο, είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Έχει ζωή. Έχει Αιθερικό Σώμα. Αν δεν είχε δεν θα μπορούσες να έχεις εσύ ο Άνθρωπος Αιθερικό Σώμα γιατί τότε με ποιόν θα αντάλλασες αιθερική ουσία; Και μάλιστα αυτό το Αιθερικό Σώμα της Γαίας είναι που δίνει ζωή στο Υλικό Σώμα της Γαίας, δηλαδή στη Γη. Τι σημαίνει ζωή; Σημαίνει κίνηση, αύξηση ή μείωση, μεταβολή, μετασχηματισμό, λειτουργίες, σχέσεις με άλλα όντα, γέννηση και θάνατο, υγεία και ασθένεια. Η Γαία μας κινείται, μετασχηματίζεται, γερνάει, αλλάζει κλίμα, αρρωσταίνει όταν εμείς την μολύνουμε, δηλαδή όταν παρεμβαίνουμε αρνητικά στις φυσιολογικές διαδικασίες ανακύκλωσης των υλικών της. Η Γαία μας έχει επίσης σχέσεις με άλλα όντα, δηλαδή με άλλους πλανήτες. Δέχεται τις γνωστές και άγνωστες επιδράσεις του Ήλιου, της Σελήνης και των άλλων πλανητών.

 

Κάρμα, Αστρολογικές επιδράσεις και Ομοιοπαθητική Ιδιοσυγκρασία

Είναι λοιπόν δυνατόν τα ουράνια σώματα να επηρεάζουν το Αιθερικό και Υλικό Σώμα της Γαίας και να μην επηρεάζουν το Αιθερικό και Υλικό Σώμα του Ανθρώπινου Όντος. Εκεί στηρίζεται και η γνώση και οι εφαρμογές της Αστρολογίας, συζητάμε βέβαια για την σοβαρή Αστρολογία και όχι για τους διάφορους τσαρλατάνους που κυκλοφορούν και εκμεταλλεύονται οικονομικά τον κόσμο. Και γι’ αυτό, ανάλογα με το πότε θα γεννηθείς και πού είναι τα σώματα αυτά σε θέσεις είναι και το τι αστρολογική ιδιοσυγκρασία θα πάρεις. Αρα και το τι Αιθερικό Σώμα και με το ποιά ιδιοσυγκρασία ομοιοπαθητική θα γεννηθείς. Γιατί μέχρι τώρα όταν τα έλεγα αυτά λέγατε μέσα σας «τώρα αστρολογίες και αηδίες».

 

Μα όταν γεννιέται ένα παιδί, όταν εγώ εξετάζω ένα βρέφος νεογέννητο σαν ομοιοπαθητικός, που τη βρήκε την ιδιοσυγκρασία ρε παιδιά         ; Από πού ήρθε αυτή η ιδιοσυγκρασία; Έχει σχέση με το κάρμα του, με το πεπρωμένο του, για να πάμε κι εκεί. Έχει σχέση με το κάρμα του γιατί το Ατομικό του Πνεύμα  δεν θα εισχωρήσει σε μια τυχαία Ατομική Ψυχή, ούτε αυτή σε ένα τυχαίο Αιθερικό Σώμα και ούτε αυτό σε ένα τυχαίο Υλικό Σώμα μέσα στην κοιλιά της μάνας του. Είναι οι καρποί των προηγούμενων ζωών που θα καθορίσουν τις συνθήκες με τις οποίες εισέρχεσαι στην επόμενη ζωή. 

 

Γι’ αυτό βλέπεις και γεννιέται ένα παιδί και είναι αγγελάκι κι ένα άλλο παιδί αδελφάκι του και είναι διαβολάκι. Ανάλογα με το τι μιάσματα κουβαλάει από προηγούμενες ζωές ή από κει πάνω, όπως θέλετε πείτε το δεν έχει σημασία, καθορίζεται και η ταυτότητα του παιδιού κατά τη γέννηση. Η μιασματική και ιδιοσυγκρασιακή του ταυτότητα καθώς και οι σωματικές του προδιαθέσεις. Και αυτή η ταυτότητα σε συνδυασμό με τις περιβαλλοντικές συνθήκες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή του μέχρι που να ενηλικιωθεί και ν’ αρχίσει να ψιλοσυνειδητοποιεί κάποια πράγματα και ν’ αρχίσει να αλλάζει λίγο τον εαυτό του με δικές του δράσεις. Να αλλάζει δηλαδή λίγο το Αστρικό του Σώμα, δηλαδή τη Διανοητική του Ψυχή και πολύ λιγότερο το Αιθερικό του Σώμα, δηλαδή τις γενικές του τάσεις και σχεδόν καθόλου το Υλικό του Σώμα, σ’ αυτήν τουλάχιστον τη επίγεια ζωή.

 

-Η κληρονομικότητα τι ρόλο παίζει;

 

-Η κληρονομικότητα είναι η υλική έκφραση των καρπών των προηγούμενων ζωών. Αν έχεις πολύ μεγάλη επιβάρυνση, γεννιέσαι με μεγάλη υλική κληρονομικότητα. Γιατί για να εκφραστεί στο Υλικό Σώμα η ψυχική κακή δράση, πως θα εμφανιζόταν αλλοιώς στο σώμα; Με καλή ή κακή κληρονομικότητα. Θα πούμε κάποια στιγμή ότι όταν κάποιος... αφήστε καλύτερα...το τραβάμε πολύ. Αφήστε, όταν θα πάμε στην αιτιολογία των ασθενειών.

 

Ιδέα και Σκέψη

Παρεπιμπτόντως ας πούμε κάτι όσον αφορά το τι διαφέρει μια ιδέα από μία σκέψη. Ποιός ο ρόλος του εγκεφάλου και ποια η Θεωρία των Ιδεών. Ποιά λοιπόν είναι η διαφορά ιδέας και σκέψης; Σήμερα όταν λέμε ιδέα και σκέψη εννοούμε το ίδιο πράγμα. Είναι η Βαβέλ η γλωσσική που μας θολώνει τον ορθό λόγο σήμερα. Ιδέα είναι αυτό που έλεγε ο Πλάτωνας. Δηλαδή το πνευματικό πρότυπο που αφορά είτε υλικά δημιουργήματα του Υλικού Κόσμου, είτε ψυχικές εκφράσεις του Ψυχικού Κόσμου. Αφής στιγμής όπως εξηγήσαμε πριν ο Ψυχικός Κόσμος γεννιέται από τον Πνευματικό και ο Υλικός από τον Ψυχικό είναι αυτονόητο ότι στον Πνευματικό Κόσμο υπάρχουν τα καλούπια όλων των ψυχικών και υλικών δημιουργημάτων.

 

Η ιδέα της πολυθρόνας υπάρχει μέσα στον Πνευματικό Κόσμο, τον Κόσμο των Ιδεών. Μεταφέρεται στον Ψυχικό Κόσμο και γίνεται σκέψη και από εκεί και πέρα την παίρνει ο ξυλουργός, την εφαρμόζει στα υλικά του Υλικού Κόσμου και τότε υλοποιείται σαν πράξη-κατασκευή πολυθρόνας, στον Υλικό Κόσμο. Χωρίς την ύπαρξη αρχιτεκτονικού σχεδίου και αρχιτέκτονα, όσα υλικά και να υπάρξουν, σπίτι δεν γίνεται. Δεν υλοποιείται. Τι ωραία που τα λέει η ελληνική γλώσσα! Υλοποίηση της αρχικής ιδέας...μέσα από τη σκέψη και δράση του ανθρώπου!

 

Αντίστοιχα αν δεν υπήρχε η ιδέα της αγάπης στον Πνευματικό Κόσμο δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν τα ανώτερα συναισθήματα στον Ανώτερο Ψυχικό Κόσμο και τα κατώτερα συναισθήματα στον Κατώτερο Ψυχικό Κόσμο. Και δεν θα μπορούσαν με τη σειρά τους  να εκφραστούν μετά στο Υλικό Σώμα. Δηλαδή υπάρχει η ιδέα η τάδε. Μεταφέρεται σε σκέψη θετική ή αρνητική και επηρεάζει ανάλογα το Σώμα. Οι αρνητικές σκέψεις επηρεάζουν αρνητικά το Σώμα μου και το αρρωσταίνουν ενώ οι θετικές το αντίθετο. Είμαι ερωτευμένος; Όλα περνάνε καλά και στο σώμα. Είμαι κακιωμένος; Όλα μου περνάνε κακά και στο σώμα. Ξέρουμε άμεσα τη σχέση του σώματος με τις ψυχικές λειτουργίες. Αυτό δεν είναι άλλωστε το αντικείμενο της  Ψυχοσωματικής Ιατρικής;

 

Φως και σκοτάδι, Αγάπη και μίσος

-Υπάρχουν και ιδέες, πρότυπα κακά;

 

-Στον Πνευματικό Κόσμο όχι. Γιατί; Μα γιατί είναι ο Κόσμος της Μοναδικότητας. Αλλά όταν αυτό κατεβαίνει στον Ψυχικό Κόσμο, στον Κόσμο της Δυαδικότητας, τότε διαστρέφεται όπως το φως του ήλιου. Όταν έρχεται απ’ τον ήλιο είναι φώς μόνο.  Δεν έχει σκοτάδι μέσα του, δεν έχει σκιά. Άμα δεν βρει μπροστά του ένα υλικό εμπόδιο στον Υλικό Κόσμο να το εμποδίσει να λειτουργήσει δεν δημιουργείται η δευτερογενής κατάσταση του σκότους. Σκότος υπάρχει μόνο στους Κατώτερους Κόσμους, στον Κόσμο της Δυαδικότητας. Στον Θεό υπάρχει μονάχα Αγάπη. Στον Πνευματικό Κόσμο υπάρχει μόνο Αγάπη.

 

Λέει ο λαός πολύ σοφά: «από την παθολογική του αγάπη του γύρισε σε μίσος». Δεν είναι ότι η αγάπη έγινε μίσος, η πνευματική δηλαδή Αγάπη με Α κεφαλαίο. Είναι ότι στον Κατώτερο Ψυχικό Κόσμο του συγκεκριμένου ατόμου διαστρεβλώθηκε αυτή η κατάσταση και έγινε πλέον κατώτερο ψυχικό συναίσθημα μίσους. Κι’ αυτό έγινε  επειδή μπήκε ο εγωϊσμός στη μέση και είπε: «όσο την είχα δικιά μου την αγαπούσα τώρα που με απάτησε με άλλον τη μισώ». Μπήκε στη μέση κάτι, μπήκε το κώλυμα που έκανε το φως σκιά, μπήκε ο κάλλος ο εγκεφαλικός τον οποίον τροφοδότησε ο εγωισμός και από αγάπη έγινε μίσος. Δεν είναι ότι η πνευματική αγάπη έγινε πνευματικό μίσος. Δεν υπάρχει πνευματικό μίσος. Υπάρχει ψυχικό μίσος. Υπάρχει μόνο κατώτερο ψυχικό συναίσθημα μίσους. Το φώς έγινε σκοτάδι, απομακρύθηκε αυτός ο άνθρωπος από την πνευματική αγάπη και του μεινε το σκοτάδι.

 

Οι πρωτογενείς καταστάσεις υπάρχουν πρωτογενώς. Το φως υπάρχει πρωτογενώς. Το σκοτάδι δεν υπάρχει πρωτογενώς. Δημιουργείται δευτερογενώς από την έλλειψη του φωτός. Όπως και το μίσος και κάθε αρνητικό συναίσθημα, δημιουργούνται από την έλλειψη της αγάπης και του συντονισμού με κάτι ανώτερο. Όπως η μούχλα γεννιέται από την έλλειψη του αέρα και της φυσικής κατάστασης, όπως το φυτό αρχίζει και σαπίζει όταν φεύγει το Αιθερικό Σώμα. Πρέπει να φύγει κάτι ανώτερο για να πέσουμε σε κάτι κατώτερο, πρέπει να κατέβουμε επίπεδο για να εμφανιστούν κατώτερες καταστάσεις. Ο ουρανός είναι ο τόπος της καλωσύνης, η Γη είναι το τόπος της κακίας όπως έλεγε και ο Ερμής ο τρισμέγιστος. Ο Θεός σοφός, ο άνθρωπος ανόητος. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε!(γέλια) 

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ

ΜΕΝΤΟΡΙΝΟΥΜ

 

 

-Το Μεντορίνουμ ως αντιπροσωπευτική συκωτική ιδιοσυγκρασία

-Σωματικά χαρακτηριστικά του Μεντορίνουμ

-Επίδραση του συκωτικού μιάσματος του εμβρύου στην μητέρα

-Επίδραση του Συκωτικού Μιάσματος μέσω της σεξουαλικής πράξης

-Κληρονομική επίδραση του Συκωτικού Μιάσματος

-Τάση προς υπερβολές και καταχρήσεις

-Παρέα, ξυνά, θάλασσα

-Τσαντίλας και «μπουρίνι»

-Μην μπερδεύετε την ιδιοσυγκρασία με το άτομο

-Όχι πολλά-πολλά και κουλτουριάρικα

-Εύκολο χρήμα, μόστρα και γυναίκες

-Μάγκας

-Ρηχός «κόκκορας»

-Σεξουαλικές καταχρήσεις και «αφλογιστία»

-Η μεγάλη ιδέα του μάγκα

-Αμελής με την υγεία του και «βράχος»

-«Νίκ δε Γκρίκ»

-Συκωτικά Νοσήματα

 

 

Το Μεντορίνουμ ως αντιπροσωπευτική συκωτική ιδιοσυγκρασία

Στο πρώτο μας μάθημα αναφερθήκαμε σε μια ιδιοσυγκρασία αντιπροσωπευτικό δείγμα του ψωρικού μιάσματος, στο Νάτρουμ Μουριάτικουμ. Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του συκωτικού μιάσματος, που είναι το Μεντορίνουμ. Και στο επόμενο μάθημα θα πούμε για ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του συφιλιδικού μιάσματος, την Λάχεσις. Και μετά θα περιγράψουμε διάφορα ψωρικά, συκωτικά και συφιλιδικά φάρμακα-ιδιοσυγκρασίες. Αλλά είναι καλό να έχουμε μια βάση πάνω στην οποία να στηριχτούμε. Δεν είναι τυχαία η σειρά με την οποία περιγράφω κάποια πράγματα στα μαθήματα. Είναι ελεύθερη αλλά δεν είναι τυχαία.

 

Ας ξεκινήσουμε λίγο από τη Θεωρία του Γιν και Γιανγκ. Υπήρχε και στην Αρχαία Ελλάδα. Ήταν η Θεωρία της Ενότητας των Συμπληρωματικών Αντιθέτων στην οποία αναφέρθηκε κυρίως ο Ηράκλειτος. Είχε επίσης αναφερθεί και ως ζεύγος Νίκος-Φιλότης. Το Γιν αντιστοιχεί στη γη, σε κάτι πιο συμπυκνωμένο, πιο σταθερό, που αλλάζει πιο αργά. Σε κάτι πιο κρύο. Το Γιάνγκ αντιστοιχεί σε κάτι πιο ζεστό, πιο αιθέριο, πιο κινούμενο αλλά και πιο ασταθές.

 

Το ψωρικό μίασμα είναι Γιν. Θυμηθείτε το Νάτρουμ Μουριάτικουμ. Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ όμως λάβετε υπόψιν ότι δεν είναι μια απόλυτα ψωρική κατάσταση σωματικά γι’ αυτό και ενώ ως ψωρικό περιμένουμε να είναι κρύο, είναι παρόλα αυτά ζεστό. Όμως το Νάτρουμ Καρμπόνικουμ είναι κρύο. Υπάρχει η Σέπια, η πιο προχωρημένη ψωρική κατάσταση του Νάτρουμ Μουριάτικουμ που είναι πολύ κρύα γιατί είναι πολύ ψωρική. Θυμηθείται ότι το Νάτρουμ μουριάτικουμ το περιγράψαμε ως έντονα εσωστρεφές, μαζεμένο, συντηρητικό και μη δυναμικό. Αν φανταστούμε μια ακριβώς αντίθετη κατάσταση θα πάμε στο συκωτικό μίασμα και στο Μεντορίνουμ.

 

Σωματικά χαρακτηριστικά του Μεντορίνουμ

Ας ξεκινήσουμε την περιγραφή του από τα σωματικά. Είναι συνήθως ζεστό άτομο. Πολλές φορές μοιάζει και με το Σούλφουρ δηλαδή ζεσταίνεται πολύ. Αν δεις ένα παιδί Μεντορίνουμ το κυνηγάει η μαμά του να βάλει μπουφάν. «Άσε με ρε μάνα» θα της πει. Άν αναγκαστεί να το φορέσει, μόλις πάει στη γωνία το βγάζει, το πετάει. Σκάει, ζεσταίνεται, το βράδυ ξεσκεπάζεται. Το Μεντορίνουμ έχει αυτό το χαρακτηριστικό στον ύπνο, ότι είναι σβούρα. Στριφογυρίζει από δω στριφογυρίζει από κει, πετάει τα σκεπάσματα, μπορεί να βγάζει και τα πόδια έξω απ’ τα σκεπάσματα, αλλά πολύ χαρακτηριστικό είναι το Σούλφουρ σ’ αυτό το θέμα. Γιατί τα βγάζει έξω απ’ τα σκεπάσματα τα πόδια του το Σούλφουρ; Διότι ζεσταίνονται, καίνε. Ή μόλις ζεσταθούν σ’ αυτό το σημείο του σεντονιού τα βάζει από δω που είναι πιο κρύο μέχρι να ξαναζεσταθούν και να τα ξαναβάλει από κει. Ακτινοβολούν θερμότητα τα πόδια του Σούλφουρ. Μπορούμε να δούμε και το Μεντορίνουμ σ’ αυτό αλλά δεν είναι τόσο χαρακτηριστικό. Συνήθως είναι ζεστό άτομο, δεν θέλει πολλά ρούχα. Άν τον ρωτήσεις αν κρυώνει ή αν ζεσταίνεται σου λέει «δεν καταλαβαίνω τίποτα, μ’ όλα καλά είμαι, είμαι παντός καιρού γιατρέ».

 

Αυτό το «δεν καταλαβαίνω τίποτα» είναι η γενικότερη ποιότητα και στάση του συκωτικού μιάσματος και του Μεντορίνουμ. Είναι το «είμαι βράχος ρε παιδιά, είμαι παντός καιρού ελικόπτερο» - αυτά τα ελικόπτερα τα παντός καιρού τα, πώς τα λέγανε, τα Πούμα (γέλια). Είναι και μ’αυτά καλά, και μ’εκείνα καλά.Θα το δούμε αυτό και στο σεξουαλικό τομέα. Το Μεντορίνουμ είναι οπαδός «της λυχνίας σβυσθείσης πάσα γυνή ομοία» (γέλια). Γυναίκα νάναι κι ότι νάναι. Αρκεί να την πάει στο κρεββάτι. Δεν κολώνει, δεν είναι σ’ αυτά τα θέματα πολύ επιλεκτικός. Και με τις αρχές του είναι έτσι το Μεντορίνουμ. «Ντάξει ρε παιδιά, τι κολλάμε τώρα σ’ αυτά».

 

Επομένως είναι ζεστός και παντός καιρού. Όχι τόσο ζεστός όσο το Σούλφουρ. Συνήθως ιδρώνει αρκετά το Μεντορίνουμ. Δεν μυρίζει όμως ιδιαίτερα ο ιδρώτας του όπως το Σούλφουρ. Που στα σωματικά του το Σούλφουρ είναι κι αυτό πολύ γιάνγκ, πολύ συκωτικό. Όχι όλα τα Σούλφουρ. Υπάρχει το συκωτικό Σούλφουρ και υπάρχει και το ψωρικό Σούλφουρ. Το συκωτικό Σούλφουρ μοιάζει πολύ με το Μεντορίνουμ.

 

Επίδραση του συκωτικού μιάσματος του εμβρύου στην μητέρα

Το Μεντορίνουμ κοιμάται μπρούμυτα πολύ χαρακτηριστικά. Βολεύεται μια χαρά μπρούμυτα. Θα μπορούσε να πει κάποια μαμά: «κάτσε ρε παιδί μου, αφού πλακώνεις την καρδιά, πλακώνεις τους πνεύμονες...πώς κοιμάται αυτό το παιδί» και πολλές μητέρες, υπερπροστατευτικές μητέρες συνήθως, πάνε και το διορθώνουν το παιδί και το γυρνάνε στο πλάι. Αλλά αυτό είναι λάθος διότι ο οργανισμός του κάθε ατόμου ξέρει καλύτερα από μας τους γιατρούς ή τους γονείς τι του ταιριάζει, πως βολεύεται καλύτερα. Μπορεί να δούμε την επίδραση του συκωτικού μιάσματος του εμβρύου στην έγκυο. Να έχεις μια γυναίκα που ποτέ δεν κοιμόταν μπρούμυτα γιατί δεν ήταν συκωτική και αν το παιδί που κυοφορεί είναι έντονα Μεντορίνουμ να αρχίσει η μαμά να κοιμάται μπρούμυτα στην εγκυμοσύνη. Και να λέει: «Τι έχω πάθει ρε παιδί μου είμαι έγκυος μου λέει ο γιατρός μην πλακώνεις την κοιλιά αλλά εγώ μόνο μπρούμυτα βολεύομαι» και μόλις περάσει η εγκυμοσύνη ξαναλλάζει στάση.

 

Προσέξτε πόσο φοβερή επίδραση έχει πολλές φορές το συκωτικό μίασμα. Γιατί; Γιατί, ως συκωτικό, γιάνγκ μίασμα έχει μεγάλη διαπερατότητα. Ενώ το ψωρικό μίασμα δεν έχει τέτοια διαπερατότητα. Δεν θα δούμε ένα ψωρικό έμβρυο να επηρεάζει τη συκωτική μάνα. Ενώ το συκωτικό έμβρυο επειδή έχει διαπερατότητα επηρεάζει.

 

Επίδραση του Συκωτικού Μιάσματος μέσω της σεξουαλικής πράξης

Μπορεί να δούμε αντίστοιχα μια κοπελιά η οποία είναι Νάτρουμ Μουριάτικουμ, ψωρική. Και κάποια στιγμή τα φτιάχνει μ’ ένα Μεντορίνουμ τύπο. Έντονο Μεντορίνουμ. Και μετά από μερικούς μήνες ή χρόνια μπορεί να δούμε μια φοβερή επίδραση του συκωτικού μιάσματος του συντρόφου της πάνω σε αυτήν. Και να δούμε αυτή τη γυναίκα ν’ αρχίζει να εμφανίζει συκωτικές ασθένειες. Ασθένειες που προέρχονται από το συκωτικό μίασμα. Δηλαδή να αποκτήσει αναιμία, να εμφανίσει υπερτροφικές καταστάσεις όπως υπερθυρεοειδισμό, ινομυώματα, έρπητα γεννητικών οργάνων, επανειλημμένες ουρολοιμώξεις, να είναι μονίμως κουρασμένη. Ρωτάς μια γυναίκα που έρχεται στο ιατρείο: "πόσο καιρό είναι που είσαι έτσι μαραζωμένη, κουρασμένη;». Σου λέει:  «Τρία χρόνια". «Συνέβη κάτι πριν τρία χρόνια;». Και της ξεφεύγει και σου λέει ότι τάφτιαξε με το Γιάννη τότε και είναι μαζί του μέχρι και σήμερα. Και συ βέβαια δεν ξέρεις τον Γιάννη αλλά ρωτάς μερικά πράγματα και καταλαβαίνεις ότι ο Γιάννης είναι έντονα συκωτικός και τότε σου λύνεται η απορία της κατάπτωσης της.  

 

Βέβεια ρωτάς έτσι παρεπιπτόντως και χωρίς να καταλάβει ο ασθενής. Γιατί αν καταλάβει άντε να του εξηγήσεις τώρα.... που δεν έχεις και δικαίωμα να πεις κάτι τέτοιο διότι θα τον βάλεις σε φοβερά ηθικά διλήμματα και θα του χαλάσεις πάρα πολύ την ισορροπία του.

 

Στη συγκεκριμένη περίπτωση της συντροφικής σχέσης η επίδραση του συκωτικού μιάσματος είναι πολύ μεγάλη γιατί η σεξουαλική σχέση έχει μεγάλη διαπερατότητα, είναι πολύ στενή σχέση.

 

-Μας τρέλανες τώρα!

 

-Σας κούφανα το ξέρω, αλλά έτσι έχουν τα πράγματα είτε το πιστεύουμε είτε δεν το πιστεύουμε, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει. Και όταν δώσεις Μεντορίνουμ ή ένα άλλο συκωτικό φάρμακο σε αυτή τη γυναίκα αρχίζει σιγά σιγά και συνέρχεται. Και της περνάει. Κι εκεί που μαράζωνε αρχίζει και παίρνει πάνω της. Χωρίς να διακόψει  τη σχέση της με τον σύντροφό της.

 

Κληρονομική επίδραση του Συκωτικού Μιάσματος

Το συκωτικό μίασμα μπορεί να περάσει και κληρονομικά από τους γονείς στο παιδί. Δηλαδή το παιδί αν μοιάσει του πατέρα που είναι συκωτικός ή αν και η μάνα κι ο πατέρας είναι συκωτικοί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να βγάλουν ένα παιδί με έντονα συκωτικά χαρακτηριστικά και να έχει και τις αντίστοιχες ασθένειες και προδιαθέσεις.

 

-Αυτό που είπες τώρα, δηλαδή η επίδραση του συκωτικού μιάσματος ισχύει μέσα σε μια καλή σχέση όταν υπάρχει σεξουαλική συνεύρεση ή και σε μια άσχετη σχέση; 

 

-Θα το πω αλλιώς: Όσο πιο πολύ αγαπάει και αφήνεται η γυναίκα αυτή στο άτομο αυτό τόσο πιο μεγάλη είναι και η διαπερατότητα.

 

-Αρχίζω και αισθάνομαι ότι είχα τέτοια επίδραση κάποτε, για παράδειγμα στο ουροποιητικό...

 

-Δεν είναι τυχαίο συχνά κάτι τέτοιο και ούτε και σπάνιο και το ξέρουν και οι αλλοπαθητικοί ουρολόγοι, ότι συχνά μετά από μια νέα σχέση πολλές γυναίκες αρχίζουν να έχουν υποτροπιάζουσες κολπίτιδες, ουρολοιμώξεις και τα λοιπά. Βέβαια αυτοί το εξηγούν ως μολύνσεις και επαναμολύνσεις. Αλλά δεν είναι θέμα μικροβίου. Είναι θέμα προδιάθεσης που έχει δημιουργηθεί στο τοπικό περιβάλλον των γεννητικών οργάνων και στο έδαφος αυτό ευνοείται η ανάπτυξη του μικροοργανισμού. Δεν πρόκειται παρά για την δευτερογενή υλική επίπτωση της πρωτογενούς μιασματικής ενεργειακής διαταραχής. Το καταλάβατε; Δεν είναι θέμα άμεσης μετάδοσης μικροβίου από τον άντρα στη γυναίκα. Πολλές φορές κάνουμε εξετάσεις στον άνδρα και δεν βρίσκουμε κανένα μικρόβιο αλλά συχνά οι γυναικολόγοι λένε ότι για προληπτικούς λόγους: «πάρε και συ αντιβίωση για να μην της το ξαναμεταδίδεις». Δεν της το ξαναμεταδίδει.

 

Κάτι παρόμοιο βλέπουμε και σε περιπτώσεις σεξ με κοινές γυναίκες. Πάνε π.χ πέντε φίλοι άντρες σε μια πόρνη που έχει βλεννόρροια που είναι μια συκωτική κατάσταση. Και βλέπεις ότι δεν κολλάνε όλοι. Και όσοι κολλάνε δεν σημαίνει ότι έχουν πάρει όλοι το συκωτικό μίασμα το οποίο δεν δρά μόνο άμεσα αλλά μπορεί να έχει επιπτώσεις και μετά από χρόνια ολόκληρα. Πολύ πιο δραματικές είναι οι επιπτώσεις όταν δεν θεραπεύσουν ουσιαστικά αυτή τη βλεννόροια π.χ με ομοιοπαθητική θεραπεία αλλά την καταστείλουν π.χ με επανειλημμένες αντιβιώσεις. Αυτή η καταστολή των συμπτωμάτων μπορεί να σπρώξει την ασθένεια σε πιο εσωτερικά επίπεδα και μπορούμε π.χ να δούμε σε μερικούς μήνες ή χρόνια ρευματικές καταστάσεις. Θα τα πούμε όλα αυτά, είναι κάποια πράγματα που είναι πολύ σημαντικά να τα καταλάβουμε. Είναι αυτό που σας λέω μιασματική Ομοιοπαθητική.

 

-Μπορεί μια μάνα να μεταφέρει το συκωτικό μίασμα από αγάπη προς το παιδί της;

 

-Όχι, όχι. Η συμπεριφορά της μάνας ή του πατέρα μπορεί να καταστείλει με διανοητικό τρόπο μια ιδιοσυγκρασία. Αλλά η μιασματική κατάσταση δεν περνάει μέσα από την επικοινωνία. Μπορεί να δημιουργηθούν οι συνθήκες οι καταπιεστικές για να οδηγηθεί το παιδί προς μία ή άλλη κατάσταση αλλά και πάλι απαιτείται η συμμετοχή η διανοητική του παιδιού. Ενώ στη σεξουαλική σχέση μπορεί να υπάρξει αυτή η μετάδοση από συκωτικό άντρα σε γυναίκα. Από συκωτική γυναίκα σε άντρα όχι. Γιατί η γυναίκα δέχεται ενώ ο άντρας δίνει. Αλλά μπαίνουμε σε λεπτομέρειες που θα τις συζητήσουμε όταν θα μιλήσουμε για τα Μιάσματα. Ας συνεχίσουμε με το Μεντορίνουμ όμως.

 

Τάση προς υπερβολές και καταχρήσεις

Πολλά Μεντορίνουμ έχουν σάλιο να τρέχει το βράδυ απ’ το στόμα στο μαξιλάρι. Όχι τόσο πολύ όσο στο Μέρκιουρι. Το Μέρκιουρι έχει κάθε βράδυ σάλιο να τρέχει απ’ το στόμα στο μαξιλάρι. Αλλά και το Μεντορίνουμ μπορεί να έχει 2 και 3 φορές τη βδομάδα.

 

Οι προτιμήσεις στις γεύσεις. Το Μεντορίνουμ είναι των γεύσεων επειδή είναι συκωτικό άτομο, γιάνγκ άτομο. Είναι της νοοτροπίας «ότι φάμε, ότι πιούμε κι ότι αρπάξουμε». Θέλει εμπειρίες, θέλει να ζήσει, δεν σηκώνει απαγορεύσεις, δεν είναι της υγιεινής διατροφής. Ακριβώς το αντίθετο. Θέλει να γευθεί, θέλει να ζήσει θέλει να πηδήξει, θέλει να έρθει σε επαφή με εμπειρίες για αυτό και τα συκωτικά άτοιμα τείνουν προς τις καταχρήσεις. Είναι ευάλωτα άτομα στις καταχρήσεις, αποκτούν πάθη. Θα καπνίσει, θα πιεί, θα φάει, μπορεί να μπλέξει με ναρκωτικά.

 

Είναι λάθος να πιστεύουμε αυτό που μας έχουν περάσει ότι αυτοί που μπλέκουν με ναρκωτικά είναι τα καημένα, τα αδύνατα, τα ευαίσθητα, τα παρασυρμένα άτομα. Ουδέν αναληθέστερον. Από την εμπειρία μου την  ιατρική 99% αυτών που κάνουν χρήση ναρκωτικών είναι συκωτικά άτομα τα οποία λένε ότι «εγώ είμαι βράχος, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι δυνατό άτομο». Τα ίδια λέει για το τσιγάρο: «έλα μωρέ βλακείες λένε για το τσιγάρο ότι είναι κακό... εγώ καπνίζω τόσα χρόνια και δεν έχω πάθει τίποτα. Σιγά, και τι έγινε κι αν πεθάνω και πέντε χρόνια πιο νωρίς; Σημασία έχει να τη χαρούμε τη ζωή, να φύγουμε χορτάτοι. Θάνατος ευτυχισμένος να πεθάνεις χορτασμένος». Αυτή είναι η φιλοσοφία του Μεντορίνουμ και του συκωτικού μιάσματος γενικότερα.

 

Το Μεντορίνουμ θα πει: «πάμε ρε παιδιά από την Αθήνα στη Σταμάτα να φάμε κατσικάκι γάστρας;» Ή θα πει: «Τι ειν’ αυτά που μου φερες καλέ γυναίκα...ρύζι αναποφλοίωτο, θεός φυλάξει, είσαι στα καλά σου; Βάλε κάνα κοψίδι εκεί να φάμε να λαδώσουμε το εντεράκι μας ή παρήγγειλε κανένα πικάντικο κοντοσούβλι. Τι αηδίες υγιεινές διατροφές και κινέζικη μαγειρική και ψωμί ολικής αλέσεως... φέρε μου να βουτήξουμε το άσπρο ψωμί που είναι μαλακό κι ωραίο».

 

Παρέα, ξυνά, θάλασσα

-Για την παρέα είναι το Μεντορίνουμ;

 

-Ναι, ναι είναι σαφώς της παρέας. Είναι του ποτού, είναι της διασκέδασης, είναι της εξωστρέφειας. Ουσιαστικά το συκωτικό μίασμα...θα πρέπει να καταργήσουμε αυτούς τους όρους επειδή μπερδεύουν και τον κόσμο και σου λέει τι είναι σύκωση, σύφιλη, ψώρα..., το συκωτικό λοιπόν μίασμα είναι το εξωστρεφές μίασμα. Το ψωρικό μίασμα είναι το γιν, το εσωστρεφές μίασμα. Κι αυτό είναι και το κυριότερο του χαρακτηριστικό.

 

Του αρέσουν επίσης πάρα πολύ τα ξυνά, σε τρίτο βαθμό. Όταν λέμε βαθμούς στην Ομοιοπαθητική ο πρώτος βαθμός είναι που δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία, ο δεύτερος βαθμός είναι έντονος και ο τρίτος πολύ έντονος. Και αν βάλουμε κι έναν τέταρτο είναι για να δώσουμε ότι είναι το πιο αντιπροσωπευτικό ας πούμε για αυτό το άτομο. Στο Μεντορίνουμ λοιπόν του αρέσουν τα ξυνά τρία. Τι σημαίνει μου αρέσουν τα ξυνά τρία; Μου αρέσουν τα ξυνά ένα σημαίνει ότι βάζω και λίγο λεμόνι στο φαγητό, μου αρέσουν τα ξυνά δύο σημαίνει ότι βάζω αρκετό λεμόνι στο φαγητό μου και μου αρέσει το ξύδι, οι ξυνές γεύσεις. Και το χρησιμοποιώ συχνά και αρκετά. Μου αρέσουν τα ξυνά τρία σημαίνει ότι προτιμώ τα κορόμηλα, τα ξυνόμηλα, τα ξυνά φρούτα, θα βάλω ξέρω ‘γω και στις πατάτες μου λεμόνι, αλλά προτιμώ τα ξυνά φρούτα είναι ο τρίτος βαθμός. Ή τα πορτοκάλια τα προτιμώ ξυνά, πριν γλυκαθούνε. Δεν θέλω ζάχαρη στην πορτοκαλάδα μου. Του αρέσουν  επίσης το πιπέρι, τα καυτερά, οι σάλτσες, το ταμπάσκο, οι μουστάρδες, και τα βάζει και μπόλικα. Είναι της γεύσης το Μεντορίνουμ. Και το Σούλφουρ είναι πολλές φορές της γεύσης.

 

Το Μεντορίνουμ προτιμά τη θάλασσα από το βουνό. Έχει μια ειδική σχέση με τη θάλασσα. Προσέξτε, τι είναι η θάλασσα σε σχέση με το βουνό, με το χώμα; Είναι γιάνγκ, είναι νερό. Είναι πιο ρευστή κινητική κατάσταση. Του αρέσει η θάλασσα τρία σημαίνει ότι νοιώθει καλύτερα και μόνο που τη βλέπει, και ας μην κάνει μπάνιο. Και μόνο που την βλέπει τον γαληνεύει, τον ηρεμεί, τη βρίσκει. Είναι φάρμακο η θάλασσα γι ‘αυτόν.

 

Βέβαια στο Μεντορίνουμ επειδή είναι και δραστήριο άτομο του αρέσουν και τα σπορ τα θαλάσσια. Καταδύσεις, αερόστατα, αυτά τα γρήγορα τα πως τα λένε τα μηχανάκια της θάλασσας, ψαροντούφεκο, να πάρει το σκάφος και να φύγει μεσ’ τη θάλασσα να πάει στα έξι εφτά μποφώρ, να κάνει γουίντ σέρφινγκ κι όλα τα υπόλοιπα. Τα επικίνδυνα σπορ, τα δραστήρια, τα δυναμικά. Π.χ η ορειβασία, το μπάντζυ τζάμπινκγ, η κατάβαση, το ράπελ, το ράφτινγκ, δηλαδή ότι επικίνδυνο, ότι δυναμικό, ότι γιανγκ του αρέσει.

 

Όπως και τα γιάνγκ φαγητά. Γιανγκ φαγητά είναι να βάλω αλάτι πιπέρι κλπ. Τα νερόβραστα, τα μη αλμυρά, τα υγιεινά έτσι όπως τα κάνουν σήμερα είναι γιν φαγητά. Και το κρέας είναι πιο γιάνγκ κατάσταση, πιο συμπυκνωμένο, σε πιάνει. Ενώ οι σούπες είναι πιο γιν άμα δεν έχουν και πολλά μπαχαρικά μέσα.

 

Τσαντίλας και «μπουρίνι»

Το Μεντορίνουμ είναι νευρικό άτομο. Με ποια έννοια όμως; Δεν είναι νευρικό με την έννοια π.χ του Νάτρουμ Μουριάτικουμ το οποίο είναι εύθικτο, εκνευρίζεται μέσα του, έχει μια νευρικότητα αλλά δεν εκφράζεται. Το Μεντορίνουμ είναι η τυπική εικόνα του μπουρινιού. Τι είναι το μπουρίνι; Μια καταιγίδα που έρχεται ξαφνικά εκεί που δεν την περιμένεις, είναι βίαιη, έντονη, σύντομη, περνάει γρήγορα και δεν αφήνει κάτι ιδιαίτερο στο διάβα της από κει και πέρα, δεν μένει κάτι στο άτομο. Και λες: «τι ήταν αυτό ρε παιδί μου, ένα μπουρίνι». Ήρθε, βούϊξε και πέρασε.

 

Το Μεντορίνουμ εκνευρίζεται πότε; Όταν του τα πρήζει η γυναίκα του ή η μάνα του. Δεν μπορεί τη μουρμούρα, τη γκρίνια, τη μιζέρια. Θα πει: «Αμάν ρε μάνα, μ’ έπρηξες με τα πάρε το σακάκι σου ντύσου, θα κρυώσεις, φάε, δεν έφαγες, μην ξενυχτήσεις, που ήσουνα, τι έκανες...α παράτα με». Το «ά παράτα με» είναι η αγαπημένη έκφραση του Μεντορίνουμ. Το ίδιο αντιδρά απέναντι στην κοπελιά του αν είναι καταπιεστική ή αν είναι ευαίσθητη ή αν είναι γκρινιάρα. Θα πει «ά παράτα με» ή «fuck you" αν είναι Άγγλος...έτσι για να μαθαίνουμε και Αγγλική Ομοιοπαθητική...(γέλια) και θα σηκωθεί και θα φύγει και μπορεί πριν φύγει να της ρίξει και μια σφαλιάρα ή να χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι. Μετά θα πάει να πιεί ούζα με τον φίλο του τον Μπάμπη ή θα πάρει το αμάξι ή την χιλιάρα την μηχανή του να κάνει μια βόλτα και να εκτονωθεί και μετά θα γυρίσει πίσω και θα πει: «Γειά σου Μαράκι!».

 

Η Μαρία αν είναι Νάτρουμ Μουριάτικουμ θα είναι εκεί αποσβωλομένη, πληγωμένη, πικραμένη, στεναχωρεμένη και το Μεντορίνουμ θα συνεχίσει ακάθεκτο σαν να μην συνέβη τίποτα: «Έλα μωρέ τώρα πως κάνεις έτσι...μια κουβέντα είπαμε... αφού με πρήζεις κι εσύ". Της έριξε μεν μια σφαλιάρα, δεν το μετανιώνει πραγματικά όπως π.χ ο Φώσφορος, αλλά δείχνει μετανιωμένος γιατί θέλει να τα ξαναφτιάξουνε και να πάνε και στο κρεββάτι και της λέει: "Άντε μωράκι μου να γίνουμε όπως είμαιστε πριν...αφού σ’αγαπάω ρε τρελλή...να.... θέλεις να σου φέρω και λουλούδια;» που δεν τα πιστεύει τα λουλούδια, δεν είναι ρομαντικός π.χ όπως ο Φώσφορος, αλλά ξέρει  από προηγούμενες φορές, ότι αν της πάει λουλούδια η σύντροφος του, το Νάτρουμ Μουριάτιουμ θα πει: "αχ καλέ, μ’ αγαπάει ο άντρας μου, μετάνιωσε, κατά βάθος είναι καλός άνθρωπος, μπορεί να του τη δίνει αλλά είναι καλός άνθρωπος μ’ αγαπάει».

 

Μπορεί να της πει και γλυκόλογα, όχι ότι είναι του τύπου του αλλά ξέρει ότι της αρέσουν. Δεν το κάνει όμως συφιλιτικά, διαστροφικά για να ελέγξει τον άλλον αλλά για να σπατουλάρει την κατάσταση, να λήξει η ιστορία και να την πάει και στο κρεββάτι. Θα της πει λοιπόν: «έλα τώρα μωράκι μου, πάμε στο κρεβατάκι μας να επανορθώσω!». Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ εξεγείρεται: «Μα τι λες τώρα; Τι άνθρωπος είσαι εσύ! Να πάμε στο κρεβάτι.... δηλαδή μόνο γι αυτό με θέλεις... γι αυτό μου έφερες τα λουλούδια;» και τα πετάει χάμω τα λουλούδια. Και τότε το Μεντορίνουμ χάνει την ανύπαρκτη υπομονή του απέναντι στη γκρίνια και σηκώνεται βροντάει την πόρτα και φωνάζει: «άει στο διάολο στριμμένο άντερο, θα πάω σε μια πουτάνα να πληρώσω να το φχαριστηθώ και να’ χω ήσυχο και το κεφάλι μου». Αυτό είναι το Μεντορίνουμ. Δεν είναι ότι το κάνει επίτηδες. Απλά θέλει την καλοπέραση χωρίς πρήξιμο. Δεν μπορεί να τον πρήζουνε. Θέλει να περνάει καλά. Ζητάει πολλά; Δεν μπορεί τα πολύπλοκα και τις υποκρισίες. Θέλει δυο πράγματα από τις γυναίκες. Να του κάθονται και να μην του τα πρήζουν!  

 

-Σπάει εύκολα  πράγματα το Μεντορίνουμ;

 

-Μπορεί να σπάσει, ναι. Αλλά όχι πολύ συχνά. Δεν θα σπάσει όπως το Στραμόνιουμ που είναι ανεξέλεγκτο και βίαιο. Κι η Νουξ Βόμικα μπορεί να σπάσει κάτι περιστασιακά πάνω στα νεύρα της. Το Μεντορίνουμ πιο συχνά μπορεί να χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι, να βροντήξει την πόρτα πίσω του, να διαολοστείλει και μετά από 5 λεπτά του περνάει η τσαντίλα και πάλι φίλοι. Θα πει: «Αφού με ξέρεις ρε γυναίκα, όταν με νευριάζεις μην λές τίποτα. Άσε με και μην μου κοντράρεις. Θα μου περάσει σε δύο λεπτά και θάμαστε και πάλι καλά. Και πράγματι άμα η γυναίκα του τον αγαπάει και καταλάβει πως λειτουργεί, έτσι θα κάνει και θα περάσουν όλα γρήγορα. Είναι αυτό που κάνανε οι παλιές γυναίκες που λέγανε «άστονα μωρέ να βρίσει να κάνει να φτιάξει αφού τον ξέρω, θα του περάσει». Δεν το παίρνανε εγωιστικά όπως πολλές σημερινές γυναίκες, ότι «με έβρισε, σήκωσε χέρι επάνω μου... θα τον χωρίσω!» Άμα είναι μια γυναίκα Βαλεριάνα ας πούμε. Που είναι εκδικητική και δεν το σηκώνει κάτι τέτοιο.

 

Μην μπερδεύετε την ιδιοσυγκρασία με το άτομο

-Μια ερώτηση θα σας κάνω...όταν είστε με παρέα έτσι λειτουργείτε;

 

-Τι εννοείς;

 

-Λέτε αυτή είναι Βαλεριάνα, αυτή είναι Νάτρουμ Μουριάτικουμ και ξέρετε πώς θα της φερθείτε;

 

-Αυτό είναι ένα αναπόφευκτο πρώτο στάδιο όπου κανείς όταν αρχίζει να μαθαίνει την Ομοιοπαθητκή μπερδεύει τα άτομα με τις ιδιοσυγκρασίες τους. Όπως δεν πρέπει να μπερδεύουμε τον άνθρωπο με τα ρούχα που φοράει έτσι δεν πρέπει να μπερδεύουμε ένα άτομο με την εκάστοτε ιδιοσυγκρασία που τον επηρεάζει στην συμπεριφορά του. Δηλαδή αν μια γυναίκα φορέσει ένα έξαλλο φόρεμα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι χυδαία. Υπάρχει πιο μέσα κάτι άλλο. Αντίστοιχ αν μια γυναίκα ντυθεί συντηρητικά υποκριτικά για να ξεγελάσει κάποιον και να δείξει ότι είναι θεούσα δεν σημαίνει ότι είναι ηθική. Όταν προχωρήσει κανείς θα δει ότι οι  ιδιοσυγκρασίες είναι ενδύματα. Ενδύματα βέβαια που δεν τα έχουμε τυχαία αλλά ενδύματα που άλλες φορές τα επιλέγουμε κι άλλες φορές έρχονται λόγω περιστάσεων και μας καταπιέζουν.

 

Και δεν πρέπει να μπερδεύουμε τους ανθρώπους με τα ενδύματά τους γιατί μπορεί να δεις ένα Μεντορίνουμ υψηλού επιπέδου και να δεις ένα Μεντορίνουμ πολύ χυδαίου επιπέδου. Μπορεί να δεις Λάχεσις που να’ ναι τέλος πάντων υποφερτή κατάσταση και Λάχεσις που να είναι άπαικτη. Εξαρτάται από το πολιτισμικό επίπεδο, εξαρτάται από το αν είναι πρώτο ή δεύτερο χέρι, αν είναι βασική ιδιοσυγκρασία του άλλου, εξαρτάται από το πόσο έχει δουλέψει το άτομο με τον εαυτό του... παίζουν ρόλο πάρα πολλοί παράγοντες. Για παράδειγμα η εικόνα αυτή που περιέγραψα είναι η εικόνα του πιο χύμα Μεντορίνουμ. Αντίστοιχα μπορεί να δεις ένα πιο πολιτισμένο και κουλτουριάρικο Μεντορίνουμ. Λίγο δύσκολο βέβαια αλλά τέλος πάντων άμα θέλει να ρίξει και καμιά γκόμενα κουλτουριάρα μπορεί να το παίξει και κουλτουριάρης. Ή αν είναι σε μια δουλειά που πρέπει να λειτουργήσει πιο «πολιτισμένα», ε τότε θα λειτουργήσει με πιο συγκρατημένο τρόπο.

 

Μπορεί το Μεντορίνουμ να ανάβει πολύ εύκολα, αλλά μπορεί να είναι και πολύ υπομονετικός. Να λέει άστηνα να μουρμουράει και να μην της δίνει σημασία ή μπορεί να σηκωθεί να φύγει από το σπίτι για να πάει με τους φίλους του. Όταν όμως νευριάσει είναι μπουρίνι. Δεν καταλαβαίνει τίποτα. Και τον εργοδότη του μπορεί να βρίσει, και καθηγητής σε Λύκειο μπορεί να είναι και να βρίσει τα παιδιά και μετά να  πει «έλα μωρέ τώρα είπαμε και μια κουβέντα άστο πίσω, και πάλι φίλοι». Το Μεντορίνουμ.είναι «και πάλι φίλοι». Βέβαια αν του κάνεις και πολλά πολλά μπορεί να στο κρατήσει και να λέει «α φύγε από’ δω, δεν ασχολούμαι μαζί σου». Αλλά συνήθως του περνάει. Ετσι είναι και ο Φώσφορος που είναι συκωτικός και μοιάζει αρκετά με το Μεντορίνουμ στην έκφραση. Όμως στην ιδεολογία και στις αρχές είναι ψωρικότατος σε αντίθεση με το Μεντορίνουμ που είναι και εκεί συκωτικός. Ο Φώσφορος είναι κι αυτός μπουρίνι. Και σε σχέση με το Μεντορίνουμ η διαφορά είναι ότι μετανιώνει μετά ο Φώσφορος ενώ το Μεντορίνουμ θέλει απλώς να ξαναβάλει σε μια σειρά τα πράγματα για να μην τον πρήζουνε.

 

Όχι πολλά-πολλά και κουλτουριάρικα

Το Μεντορίνουμ δεν είναι ιδιαίτερα της τάξης. Μπορεί να ναι και τσαπατσούλης. Ιδιαίτερα τσαπατσούλης τρία είναι το Σούλφουρ. Όσον αφορά εσωστρέφεια εξωστρέφεια το Μεντορίνουμ είναι εξωστρεφές άτομο. Όταν λέμε εξωστρέφεια εννοούμε κατά πόσον το άτομο μιλάει για τα σώψυχά του, για τα προσωπικά του. Μπορούμε να δούμε τις εξής φάσεις στο Μεντορίνουμ. Μεγάλη ποικιλία.  Μπορεί να είναι ένα Μεντορίνουμ το οποίο δεν μιλάει ιδιαίτερα κι αν έχει και μια γυναίκα που θέλει επικοινωνία, είναι π.χ Λαϊκοπόντιουμ ή Νάτρουμ Μουριάτικουμ και θέλει κουβέντα η είναι μια Λάχεσις και θέλει κουβέντα, τότε σου λέει η Λάχεσις για τον Μεντορίνουμ άντρα της: «πω πω ρε παιδί μου αυτός ο άντρας μου δε μπορούμε να κάτσουμε να μιλήσουμε μια φορά να πούμε για τα παιδιά μας πως θα εξελιχθούν τα πράγματα... όλο μου λέει άσε μας ρε γυναίκα έχει ο Θεός».

 

Το Μεντορίνουμ λοιπόν μπορεί να φαίνεται εσωστρεφές ενώ δεν είναι, απλά γιατί δεν μπορεί τα πολλά πολλά και τα πρηξίματα και τα κουλτουριάρικα και τις αναλύσεις και λέει «άστα τώρα αυτά βάλε κάνα ούζο φέρε και κάνα μεζέ να διασκεδάσουμε, να χορέψουμε, να πάμε και στο κρεββάτι", είναι αυτής της νοοτροπίας. Δεν είναι το κουλτουριάρικο, το διανοητικό άτομο. Κουράζεται μ’ αυτά, δεν τα μπορεί, δεν μπορεί τις πολλές αναλύσεις. Δεν θα πάρει να διαβάσει Κάφκα, ούτε ξέρω γω Βιτγκενστάιν. "Τι είναι αυτές οι μαλακίες... αφήστε μας ρε παιδιά ήσυχους» θα πει. Σε μια συζήτηση όταν κάποιος είναι κουλτουριάρης Λαικοπόντιουμ ή Σούλφουρ ή Ψωρίνουμ κι αρχίζουν φιλοσοφικές συζητήσεις τους κυτάει με μισό μάτι και λέει μέσα του «πω πω τι βαρετοί άνθρωποι, τι νερόβραστοι, τι ξενέρωτοι». Ο τομέας του είναι να χορέψει, να διασκεδάσει, να πει καμιά πλάκα, να κάνει κάτι επικίνδυνο, να κάτι ανδροπρεπές και τα λοιπά. Επομένως μπορεί να φαίνεται εσωστρεφής ενώ δεν είναι. Απλά φαίνεται έτσι επειδή δεν θέλει να ασχολείται με πολύπλοκα διανοητικά ή μικρά καθημερινά πράγματα και να τον πρήζουν.

 

Απ’ την άλλη μεριά μπορεί να φανεί πολύ εξωστρεφής και να μιλήσει για πράγματα που του συμβαίνουν. Ή μπορεί να φανεί εσωστρεφής, ενώ δεν είναι, διότι δεν θεωρεί τίποτα ως πρόβλημα. Θα πεί: «Έλα μωρέ... ντάξει, μια ζωή την έχουμε, μ’ αυτά και μ’ αυτά θα σχολούμαστε; Άστο πίσω. Για τέτοια είμαστε τώρα; Πάμε παρακάτω». Δεν τα θεωρεί προβλήματα. Όπως κι ένα συκωτικό Σούλφουρ πάλι μπορεί να μην τα θεωρεί προβλήματα ιδιαίτερα. Δεν ασχολείται με πολλά πολλά και γι’ αυτό και δεν έχει και πολλά προβλήματα σ’ αυτά τα θέματα. «Ωχ, δεν έγραψε καλά το παιδί», η μάνα η Λάχεσις θα πει και θα συνεχίσει «αλήτη...που δεν κάθεσαι να διαβάσεις, τώρα θα δεις! Έλα μπαμπά να το μαλώσουμε». Και το Μεντορίνουμ: «Άστο παιδί ήσυχο μωρέ άντε και δεν έγινε γραμματιζούμενος...και τί έγινε δηλαδή, να πάει να γίνει υδραυλικός. Και πού είναι δηλαδή το πρόβλημα; Το ‘πρηξες το παιδί.» Ή μπορεί για να μην τον πρήζει η γυναίκα του να πει «Γιάννη, θα κάτσεις να διαβάσεις από ’δω και πέρα, ντάξει;» «Εντάξει μπαμπά».. «Ντάξει παιδί μου, πάμε τώρα».

 

Κάνει δηλαδή ένα πρόχειρο σπατουλάρισμα λέγοντας και κάτι που δεν το πολυπιστεύει γιατί δεν θέλει να μπαίνει σε τέτοιες διαδικασίες. Θα πει στη γυναίκα του: «Έλα μωρέ γυναίκα που θέλεις σώνει και καλά να πάει να σπουδάσει το παιδί...αφού βλέπεις ότι δεν τραβάει στα γράμματα τι το πρήζεις το παιδί... άστο να πάρει την επιχείρηση που έχουμε. Έλα παιδί μου, από αύριο θα πας στο μαγαζί μαζί μου».

 

Εύκολο χρήμα, μόστρα και γυναίκες

Το Μεντορίνουμ δεν έχει και πολύ σε εκτίμηση τα διανοητικά και κουλτουριάρικα επαγγέλματα. Του αρέσουν επαγγέλματα που βγάζεις λεφτά εύκολα και άμεσα. Του αρέσουν τα επαγγέλματα της νύχτας. Να ‘χει μία πάμπ, να ‘χει μια καφετέρια μεταμεσονύχτια. Είναι άτομο που αντέχει το ξενύχτι, είναι της νύχτας άτομο.

 

Του αρέσει ξέρω ‘γω να κάνει μια επιχείρηση. Αν έχει και γκόμενες μέσα και γυναίκες κι όλα αυτά ακόμα καλύτερα. Του αρέσει να κάνει κάτι με θαλάσσια σπόρ, π.χ να νοικιάζει γουίντσερφινγκ, ή να έχει μια ντισκοτέκ, μια μπυραρία το καλοκαίρι τρείς μήνες και τους υπόλοιπους μήνες να κάθεται. Εύκολο χρήμα, γρήγορο χρήμα, όχι πολλές ώρες, αρκετή μόστρα. Θέλει επίσης να πάει να γίνει αστυνομικός ή στρατιωτικός για τη στολή. Για να δείχνει. Θέλει να πάει να γίνει γυμναστής για να δείχνει τα μπράτσα του και τους κοιλιακούς του στις γυναίκες και να έχει κι επιτυχίες. Ε, δε θα πάει να γίνει υγιεινολόγος, διατροφολόγος. Δεν θα πάει να γίνει συγγραφέας ή αν θα γίνει συγγραφέας θα είναι για να γράψει καμιά ταξιδιωτική εξιστόρηση όπου θα πηγαίνει σε διάφορες χώρες θα περνάει διάφορες συκωτικές εμπειρίες και θα τις γράφει.

 

Του αρέσει να γίνει οδηγός αυτοκινήτων ταχύτητας. Να γίνει ποδοσφαιριστής. Άμα ρωτήσεις ένα μεντορινάκι παιδάκι τι θα γίνει : «Αα, θέλω να γίνω ποδοσφαιριστής. Θέλω να γίνω αστυνομικός». Για να ‘χει τη στολή. Θέλουνε τέτοια, συκωτικά επαγγέλματα. Ή μπορεί να του αρέσει να γίνει μηχανικός αυτοκινήτων και να ‘χει ένα αυτοκίνητο, έτσι, να βάλει διάφορα αξεσουάρ επάνω, να το βάψει κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, να του βάλει εξτρά μηχανή να τρέχει γρήγορα. Ή θέλει να γίνει υδραυλικός επειδή βαριέται τα γράμματα, βαριέται το να κάτσει να γίνει καλός μαθητής κλπ. Θέλει να κάνει κάτι άμεσο, γρήγορο, υδραυλικός, ηλεκτρολόγος, φορτηγατζής, νταλικιέρης, ταξιτζής, τέτοια πράγματα. Θέλει κάτι που να μην κουράζει το μυαλό του, να μην τον πρήζουν, να μην έχει διαδικασίες, να μην είναι βαρετό, να έχει δράση, να έχει αυτά τα πράγματα μέσα.

 

Μάγκας

Φόβους. Δεν έχει καμία σχέση με φόβους το Μεντορίνουμ. Δεν έχει σχέση με φόβους. Είναι ριψοκίνδυνο άτομο. Ντρέπεται να πει ότι έχει φόβους κι αν έχει σαν μικρό παιδί που είναι ντρέπεται να το πει. Βασικά δεν φοβάται και είναι και ριψοκίνδυνος. Είναι μέσα σε όλα. Είναι ο μάγκας της παρέας. Είναι αυτός που του αρέσει να τον λένε και λίγο αλητάκο - με την καλή έννοια του όρου. Δεν θα σου κάνει πουστιές περίεργες όπως ένα συφιλιδικό άτομο, αλλά μπορεί να πει: «πάμε να πειράξουμε τον τάδε να σπάσουμε λίγο πλάκα» αλλά όχι με την κακή έννοια. Δεν κρατάει κακία ούτε είναι χαιρέκακος. Έλα μωρέ κάναμε και μια βλακεία, και τι έγινε; Και πάλι φίλοι. Ή θα κάνει καζούρα στην τάξη ή θα βαριέται να διαβάσει, θα αντιγράψει από σοσάρια, θα κλέψει λίγο για να περάσει. Δεν έχει φόβους λοιπόν, είναι άφοβος, περηφανεύεται που είναι άφοβος, που είναι δυναμικός, που είναι άντρας που έχει μυς, που είναι πρώτος στο ποτό, που είναι πρώτος στο φαί, στο χορό. Δεν θα μάθει βέβαια αυτούς τους κουλτουριάρικους χορούς αλλά θα πάει να μάθει π.χ. τους ελληνικούς χορούς τους αντρικούς, μπορεί να μάθει λίγο λάτιν, είναι και ο ωραίος εραστής, είναι ο «κόκκορας».

 

Ρηχός «κόκκορας»

Στο σεξουαλικό τομέα το Μεντορίνουμ είναι γενικά ρηχό. Με την έννοια ότι θέλει να απολαμβάνει. Δεν είναι της μίας γυναίκας. Αυτό το συκωτικό τραγούδι που λέει "από κανάρα σε κανάρα να πετάω...», είναι ο εθνικός ύμνος του Μεντορίνουμ. Δεν μπορεί τις ζήλειες απ’ τις γυναίκες. Προτιμά να το κάνει κρυφά ή να πει «α παράτα μας τώρα, σκάσε γυναίκα, σαν άντρας κι εγώ πήγα και με μια άλλη γυναίκα, και τι έγινε; Δεν σου φέρνω λεφτά;. Δεν είμαι εντάξει με τα παιδιά και στην οικογένειά μου; Τι στο καλό λοιπόν θέλεις τώρα και με πρήζεις;» Έχει επιτυχίες το Μεντορίνουμ με τις γυναίκες γιατί είναι και λίγο ευέλικτος μέχρι να ρίξει τη γυναίκα. Άμα τη ρίξει μπορεί να είναι και χοντρομπαλάς, δηλαδή να την απογοητεύσει. Γιατί μετά από λίγο θα βαρεθεί και θα πάει σε κάποιαν άλλη.

 

Είναι άτομο με έντονες σεξουαλικές διαθέσεις και επιθυμίες. Είναι το άτομο που θα ικανοποιήσει γρήγορα και άμεσα την σεξουαλική του διάθεση. Είναι της στιγμής, του «εδώ και τώρα».  Δηλαδή εντάξει, πήγε και τόκανε και μετά ώχ, βαριέται αυτά τα πολλά πολλά και τα χάδια και τα φιλιά και τα «μ’ αγαπάς;». «Μ’ αγαπάς;» «Ε  ναι σ’ αγαπάω". «Πόσο μ’ αγαπάς; Μού ‘φερες λουλούδια; Γιατί δεν θυμήθηκες τη γιορτή μου;» Όλα αυτά τον πρήζουνε. «Αχ» λέει «δεν αξίζει τον κόπο για ένα γ..ίσι να μου βγάλει τ’ άντερα η άλλη, άσε καλύτερα...να μου λείπει το βύσσινο». Θέλει απλά πράγματα. Άμεσα, της στιγμής. Να ικανοποιηθεί, κι όταν του ξαναβγεί, φτου κι απ’ την αρχή.

 

Του αρέσει να είναι «γκομενιάρης» και να έχει και τον τίτλο του γκομενιάρη και του κατακτητή, αλλά είναι λίγο χοντράνθρωπος σ’ αυτά τα πράγματα. Μπορεί βέβαια να το παίξει κι αλλιώς αν δεν τον παίρνει το περιβάλλον και για να ρίξει την γκόμενα θα πρέπει να φαίνεται καλλιεργημένος. Συνήθως όμως θα τον δεις ας πούμε αν είναι ένας έφηβος, ή άμα είναι κάποιος που δεν έχει ιδιαίτερη κουλτούρα, θα βάλει τη χρυσή την αλυσίδα εδώ στον λαιμό, ξέρεις τη χοντρή, ή στο χέρι μια χοντρή χρυσή αλυσίδα, όπως οι τσιγγάνοι που θα βάλουν το χρυσό δόντι ξέρω γω (γέλια). Θα είναι ο νεαρός που θα κάνει τα μαλλιά "καρφάκια», θα βάλει το ληβάις το τζήν, εδώ ανοιχτά τρία κουμπιά να φαίνεται το τριχωτό το στήθος κι εδώ πιο πάνω το κοντομάνικο να φαίνονται τα μούσκουλα που έχει κάνει στο γυμναστήριο, εκεί που έχει χτυπηθεί με τα μηχανήματα για να κάνει ωραίο σώμα για να αρέσει στις γυναίκες.

 

Είναι λίγο επιδειξίας σ’ αυτά, αλλά όχι κουλτουρέ επιδειξίας, αλλά έτσι, της άνεσης. Θα πάει, αν έχει λεφτά ο πατέρας του, να πάρει τη μηχανή τη χιλιάρα τη γυαλιστερή με τα αξεσουάρ τα τάδε ή το ωραίο το αμάξι το κάμπριο ή μπε εμ βε ή  μερσεντές και λοιπά, για να μοστράρει και να γυρνάει στη γειτονιά, να περιάγει την ομορφιά του. Θα μαρσάρει τη μηχανή, θα μαρσάρει το αμάξι να ακουστεί στη γειτονιά, θα βάλει και κάμποσα αρώματα, είναι δηλαδή αυτό το στυλ, το πιο επιφανειακό.

 

Σεξουαλικές καταχρήσεις και «αφλογιστία»

Τείνει σε καταχρήσεις στο σεξουαλικό τομέα, γι’ αυτό πολλές φορές μπορεί να δούμε ένα Μεντορίνουμ το οποίο ήτανε κόκκορας και παντού και πάντα πηδούσε και δεν είχε πρόβλημα, δηλαδή είχε καλή στύση, δεν είχε πρόωρες εκσπερματίσεις κι όλα αυτά και αν κάποια στιγμή πάθει «αφλογιστία» λόγω συνθηκών γιατί ήπιε πολύ ή ξενύχτησε ή κουράστηκε, τότε παθαίνει «μπλακ άουτ» και  πάει στο γιατρό και λέει: «Γιατρέ σώστε με, δεν ξέρω τι θα κάνεις για να μου το σηκώσεις γιατί καήκαμε, σαν άντρες τώρα σβήσαμε!»

 

-Η λέξη αφλογιστία πολύ μ’ άρεσε... (γέλια)

 

-Προσπαθώ να μιλάω συκωτικά, μεντορινικά, για να σας δώσω και τον τρόπο έκφρασης του Μεντορίνουμ. Ενώ όταν θα αναπτύξουμε την Νουξ Βόμικα θα σας μιλάω σαν Νουξ Βόμικα για να πάρετε την αντίστοιχη εικόνα και έκφραση.

 

-Μια γυναίκα Μεντορίνουμ θα μας πείτε πώς είναι...

 

-Θα τα πούμε. Συνήθως είναι άντρες τα Μεντορίνουμ. Υπάρχουν όμως συχνά και γυναίκες. Τρείς κυρίως ιδιοσυγκρασίες πάνε στο γιατρό με προβλήματα σεξουαλικά. Το Μεντορίνουμ θα πάει για «αφλογιστία» και θα πει : «γιατρέ φτιάξε με γιατί χανόμαστε... τι θα κάνω με τη γυναίκα μου, θα μου βγεί τ’ όνομα στην πιάτσα, ότι, ωχ, ο Μπάμπης είναι αδερφή και δεν του σηκώνεται». Και θέλει από το γιατρό κάτι άμεσο. Αν του πει ο ομοιοπαθητικός γιατρός ότι «θα περιμένεις και λίγο...» τότε τον έχασε «Τι μου λες τώρα γιατρέ, ωχ, θα πάω να πάρω βιάγκρα, θα πάω να μου  κάνουν καμιά εγχείρηση καμμιά μεταμόσχευση!» (γέλια). Ο καλύτερος οπαδός του βιάγκρα είναι το Μεντορίνουμ όταν πάθει αφλογιστία(γέλια). Κι θα κάνει ότι του πουν. Θα πάρει διάφορες αλοιφές ή μαντζούνια μόνο και μόνο για να νιώσει άμεσα καλά και να βγει στη δράση κατευθείαν.

 

Η δεύτερη ιδιοσυγκρασία που θα πάει στο γιατρό για σεξουαλικό πρόβλημα, αλλά πολύ ντροπαλά, να μην το μάθουν οι άλλοι, είναι το Λαϊκοπόντιουμ. Το Λαϊκοπόντιουμ παθαίνει αφλογιστία για τον ακριβώς αντίθετο λόγο από ότι το Μεντορίνουμ. Διότι το Λαϊκοπόντιουμ είναι δειλό, κρατάει ένα ίματζ κουλτουριάρικο και έχει άγχος να ικανοποιήσει τη γυναίκα. Πολλές φορές μάλιστα θέλει να φτάσει πρώτα η γυναίκα και μετά αυτός για να νιώσει άντρας. Δεν είναι δηλαδή «α, χύνω και φεύγω» όπως το Μεντορίνουμ. Πρέπει να ικανοποιηθεί κουλτουριάρικα και η γυναίκα και τότε νιώθει ωραία κι αυτός. Μάλιστα λόγω άγχους περί του θέματος  και επειδή είναι και διανοητικό άτομο, αρχίζει και διαβάζει διάφορα σεξουαλικά εγχειρίδια, γιόγκες, μόγκες κλπ. για να τα καταφέρει. Κι επειδή έχει το άγχος να ικανοποιήσει τη γυναίκα θέλει να τα βρούνε γενικά και ψυχικά και σωματικά. Επειδή όμως η σεξουαλική λειτουργία είναι μια πιο ζωώδης λειτουργία και δεν σηκώνει πολλές διανοητικές παρεμβάσεις παθαίνει πρόωρη εκσπερμάτωση ή χαλαρή στύση.

 

Προσέξτε το αυτό. Οι λειτουργίες που ελέγχονται από το Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα όπως η ούρηση, η αφόδευση, οι λειτουργίες των σπλάχνων και η στύση δεν υπακούνε σε νοητικές διαταγές. Δεν μπορείς να πεις τώρα θέλω να έχω μια στύση, τώρα θέλω να έχω μια ούρηση ή μια κένωση. Αυτές τις βλακείες κάνει και η Νούξ Βόμικα η οποία θέλει να βάλει ένα αυστηρό πρόγραμμα τάξης στην κένωση της, παρεμβαίνει με το μυαλό και προκαλεί σπασμό του παχέως εντέρου και σπαστική δυσκοιλιότητα γιατί παλεύει να αλλάξει το βιολογικό ρολόϊ. Στις αυτόνομες λειτουργείες ισχύει ο νόμος του «αντίθετου αποτελέσματος». Όσο πιο πολύ παρεμβαίνει κανείς με το μυαλό και δίνει διαταγές ή εντολές τόσο καταφέρνει το αντίθετο. Και γίνεται ένας φαύλος κύκλος.

 

Γιατί την επόμενη φορά που θα ξαναπάει με γυναίκα το Λαϊκοπόντιουμ ήδη είναι αγχωμένος και υπάρχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να του ξανασυμβεί το ίδιο. Και τότε προκειμένου να μην εκτεθεί μπορεί να διακόψει τη σχέση ή να βρει μια άλλη δικαιολογία για να μη νιώθει τόσο άσχημα.. Πάει λοιπόν στο γιατρό και το φέρει βαρέως και λέει «γιατρέ έχω αυτό το πρόβλημα. Τι μπορεί να κάνει η Ομοιοπαθητική γι’ αυτό. Τι βιβλιογραφία υπάρχει επ’ αυτού, τι λένε οι στατιστικές και οι έρευνες σας;»-είναι και καχύποπτος. Συνήθως θα πάει πρώτα σε σεξολόγο και αν δεν δει διαφορά μετά θα έρθει στον ομοιοπαθητικό γιατρό. Θα διαβάσει βιβλία, θα προσπαθήσει να ενημερωθεί και όσο περισσότερο μπερδεύει το μυαλό, όσο περισσότερο ανακατεύει το πάνω κεφάλι στα ζητήματα του «κάτω κεφαλιού» τόσο τα μπερδεύει ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Γιατί παύει να είναι αυθόρμητος, βάζει το μυαλό στη μέση και τα χαλάει.

 

Θα πάει κι ο Φώσφορος πολλές φορές με αφλογιστία στο γιατρό. Συνήθως όχι με πρόωρη εκσπερμάτωση. Ο Φώσφορος είναι σεξουαλικότατος. Μοιάζει με Μεντορίνουμ αλλά είναι και συναισθηματίας και νιώθει άσχημα απέναντι στη γυναίκα του ή στη φίλη του που δε μπορεί να την  ικανοποιήσει. Αλλά όχι κουλτουριάρικα όπως το Λαϊκοπόντιουμ. Δεν μπερδεύεται τόσο με το μυαλό όσο με το συναίσθημα. Νοιώθει ειλικρινά άσχημα απέναντι στη σύντροφό του κι επειδή είναι σεξουλιάρης κι αυτός είναι πολύ σημαντικό για τη ζωή του το σεξ, αναζητεί βοήθεια στο γιατρό.

 

-Συγγνώμη, είναι Λαικοπόντιουμ ή Λυκοπόδιον;

 

-Λαϊκοπόντιουμ είναι η αγγλική προφορά. Λυκοπόδιο είναι η ελληνική μετάφραση. Είναι πόδι του λύκου. Το άνθος του μοιάζει με το πόδι του λύκου γι αυτό και το λένε Λυκοπόδιο. Κι από κει πήγε και στα αγγλικά.

 

Τώρα, επειδή είναι έτσι σεξουαλικό το Μεντορίνουμ και είναι και των καταχρήσεων, θα τον δούμε σε σχήματα διάφορα, σε ομαδικές καταστάσεις σεξουαλικά, θα τον δούμε σε καταχρήσεις, θα τον δούμε σε ομοφυλοφιλία. Αλλά συνήθως είναι ενεργητικός ομοφυλόφιλος ή ενεργητική λεσβία και μάλιστα μπορεί να είναι ανοιχτά δηλωμένος και προκλητικά ντυμένος. Μπορεί να τον δούμε στα χωριά ιδίως και σε κλειστές κοινωνίες να είναι αυτός που πηδάει τους παθητικούς ομοφυλόφιλους και δεν έχει κανένα πρόβλημα και περηφανεύεται γι ‘αυτό αλλά από την άλλη δεν θεωρεί τον εαυτό του ομοφυλόφιλο. «Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει», αυτή είναι η νοοτροπία του Μεντορίνουμ. Και στο φαγητό και στα σεξουαλικά.

 

Η μεγάλη ιδέα του μάγκα

Όσον αφορά τη γνώμη του για τον εαυτό του. Έχει αυτοπεποίηθηση και αέρα και άνεση το Μεντορίνουμ. Δεν «κολώνει» εύκολα. Και έχει ιδέα για τον εαυτό του όχι όμως για την κουλτούρα του αλλά για την μαγκιά του και την «μπέσα» του. Ιδέα μεγάλη για τον εαυτό τους ποιά φάρμακα έχουν; Ο Υοσκύαμος έχει μια παρανοϊκή ιδέα μεγαλείου για τον εαυτό του, μπορεί να νομίζει ότι είναι ο Θεός. Η Πλάτινα έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της, γιατί συνήθως είναι γυναίκα, για την διανοητική της υπεροχή και για την ομορφιά της, για τον αέρα της, είναι η πρώτη και η καλύτερη, είναι η βασίλισσα. Αυτή είναι η Πλάτινα Η Λάχεσις έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της αλλά κυρίως για την πονηριά της, για την εξυπνάδα της, για την γρηγοράδα της, για την ευστροφία της, γιατί μπορεί και κουμαντάρει του ανθρώπους και τους χειρίζεται. Γι’ αυτό έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της, κι όχι τόση όση της Πλάτινα.

 

Το Λαϊκοπόντιουμ έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του αλλά για τι πράγμα; Για την κουλτούρα του, για το πνευματικό του επίπεδο, για την ευσυτροφία του, για τις ιδέες τις πρωτότυπες που έχει. Και για την κατάρτισή του και για τα βιβλία που έχει διαβάσει. Και για την αισθηματικότητα του, τον πολιτισμό του, την καλλιέργειά του. Το Σούλφουρ έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του γιατί είναι ο αμπελοφιλόσοφος, είναι αυτός που έχει διαβάσει και πέντε βιβλία, δεν τα έχει διαβάσει και επισταμένα, έχει διαβάσει φερ’ειπείν για τις μαύρες τρύπες του διαστήματος, έχει διαβάσει λίγο για επιφανειακά και διάφορα παράξενα μυστήρια και λέει «εγώ ξέρω» ή λέει «έλα μωρέ όλοι οι πολιτικοί είναι αλήτες, ξέρω εγώ τι σου λέω, το έχω σπουδάσει το πανεπιστήμιο της ζωής... τι μου λές τώρα εσύ, δεν τα ‘χω ζήσει εγώ τότε αυτά τα πράγματα...». Είναι επιφανειακός, είναι και λίγο φαφλατάς και έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του άμα είναι συκωτικό Σούλφουρ.

 

Το Μεντορίνουμ έχει ιδέα για τον εαυτό του ως προς συγκεκριμένα πράγματα: ότι είναι ο μάγκας, ότι είναι ο κόκκορας, ότι πιάνουν τα χέρια του από δουλειές, ότι είναι δυνατός, ότι αντέχει στο κρύο, στη ζέστη, στη θάλασσα, στο ένα στο άλλο, ότι αντέχει στο φαγητό, στο ποτό, στο τσιγάρο. Είναι ο μάγκας, έχει ιδέα για τον εαυτό του ότι είναι ο μάγκας και είναι αυτός που βλέπαμε παλιά στους κρητικούς που λέγανε: «ατίμασες την αδερφή μου και την τιμή μου θα σε σκοτώσω ρε, θα σε κάνω μαύρο στο ξύλο" ή «γυναίκα, μου κανες κέρατο...άτιμη θα σε γδάρω ζωντανή". Είναι αυτή η μαγκιά.

 

Αμελής με την υγεία του και «βράχος»

Δεν πάει εύκολα στο γιατρό το Μεντορίνουμ. Θα πάει όταν έχει πρόβλημα ουσιαστικό. Είναι αμελής με την υγεία του, δεν κάνει εξετάσεις. Λέει «άσε με ρε γυναίκα θα με τρέχεις στο γιατρό... μια χαρά είμαι, τι έγινε;» Όταν πονάει θα τρέξει να πάρει το πιο άμεσο παυσίπονο. Δεν τον νοιάζει αν έχει παρενέργειες, «δώσε μου κάτι να μου περάσει ο πόνος». Αυτό τον ενδιαφέρει. Και μην του πεις θα παίρνεις πρωί, μεσημέρι, βράδυ ή θα κάνεις σχήματα ιστορίες κλπ... θα σου πει: «δεν έχεις κάτι άμεσο να το πιω να περάσει γιατρέ τώρα.... μη μου βάζεις σχήματα να’ ρχομαι κάθε απόγευμα να κάνω αυτό, κάτι να περάσει άμεσα δώσε μου». Θα πλακώσει μια αντιβίωση να του περάσει ο πυρετός να τελειώνει η ιστορία. Θα πάρει ένα βιάγκρα να του σηκωθεί να  πάει να κάνει τη δουλειά του και τελείωσε. Δεν τον νοιάζουν οι επιπτώσεις που έχει.

 

Στο γιατρό δεν πάει εύκολα γιατί νιώθει βράχος. Μπορεί να έχει καρκίνο ή να έχει κάτι σοβαρό στην καρδιά, να του έχει πει ο γιατρός «κόφτο το ποτό μαχαίρι». Θα πει «Άσε γιατρέ τώρα εντάξει....» μπορεί για λίγο να φοβηθεί και μετά φτου κι απ την αρχή... κανένα πρόβλημα. Θα πει: "άφησε με τώρα ρε γυναίκα...». "Μα θα πεθάνεις και θα με αφήσεις με τα παιδιά μόνη». « Ά παράτα μας γι’ αυτό με θέλεις μόνο... άσε με τώρα γιατί εγώ να στερηθώ τη ζωή, βάλε μου ποτό, βάλε αλάτι στο φαγητό να νοστιμίσει και μια ζωή την έχουμε κι αν δεν την γλεντήσουμε τι θα καταλάβουμε τι θα καζαντήσουμε». Ή θα πει «εντάξει, εντάξει γυναίκα» για να μην τον πρήζει και μετα θα πάει στην ταβέρνα να φάει να φχαριστηθεί με τα λουκάνικά του με τα αλάτια και τα μπαχαρικά του. «Μια ζωή την έχουμε, κι αν δεν την γλεντήσουμε τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντήσουμε"...αυτή είναι η φιλοσοφία του Μεντορίνουμ. Και δεν είναι φιλοσοφία, γιατί δεν είναι φιλοσοφικός τύπος. Είναι ο τρόπος λειτουργίας του.

 

Με αρχές και ιδέες. δεν τα πάει καλά το Μεντορίνουμ. Οι μόνες αρχές και ιδέες που μπορεί να έχει είναι η «τιμή», η «μαγκιά», η «μπέσα» και η καλοπέραση. Αυτά είναι για το Μεντορίνουμ. Στη φιλία η μπέσα  και η μαγκιά το νάναι ο πρώτος επιχειρηματίας  και το να βγάζει λεφτά άνετα αυτές είναι οι αρχές του Μεντορίνουμ. Εκεί πράγματι μπορεί να τον δεις για να είναι εντάξει με τον φίλο του να του πεί:  «πάρε μωρέ τριάντα χιλιάδες ευρώ που έχω και δεν θέλω ούτε να μου υπογράψεις χαρτιά ούτε τίποτα. Πάρτα και φέρτα όποτε μπορείς...αλλά μη μου κάνεις πουστιά θα σε κάνω μαύρο στο ξύλο».

 

«Νικ δε Γκρίκ»

Όλα αυτά περί αρχών ηθικών, μέλλουσας ζωής, σωτηρίας της ψυχής κλπ του φαίνονται τόσο μακρινά και τόσο γελοία και ανόητα που δεν ασχολείται. «Μα τώρα μ’ αυτά θ΄ασχοληθούμε τώρα;» Θεωρεί λίγο χαζούς και ανόητους αυτούς που ασχολούνται με όλα αυτά. Δεν τα πολυκαταλαβαίνει κιόλας, δεν είναι ο τομέας του. Γι’ αυτό και για να ρίξει τις γκόμενες δεν θα προβάλει την κουλτούρα του αλλά το σώμα του, την ομορφιά του, τη μαγκιά του, το αυτοκίνητό του, τον ωραίο χορό του, κάποια ωραία σλόγκαν που έχει μάθει να λέει για να ρίχνει τις γκόμενες όπως «πω πω τι κουκλί είσαι εσύ», «τι ωραίο μωρό που είσαι», ε να λέει κάποιες τέτοιες κουβέντες. Είναι ο τύπος του Έλληνα καμάκι, ο «Νικ δε Γκρίκ», που μαθαίνει πέντε αγγλικά, κυκλοφορεί την κορμάρα του, βάζει και την χρυσή του αλυσίδα και την πέφτει στην τουρίστρια στο στύλ «γιου μι σεξ μωρό μου τογκέδερ». Θα την πάει να την κεράσει στην καλύτερη ταβέρνα, ύστερα στα μπουζούκια και μετά λέει μέσα του και καμμιά φορά και έξω του: «αφού ξόδεψα για σένα τώρα θα μου κάτσεις κιόλας». Είναι αυτή η νοοτροπία. Είναι επίσης αυτός που θα πάει να τα φτιάξει με μια τουρίστρια σουηδέζα για να το παίζει μόστρα μετά στο χωριό οτι «εγώ την έριξα την δίμετρη την σουηδέζα» και μπορεί να την παντρευτεί κιόλας, δεν εχει πρόβλημα. Αυτά. Έχετε κάτι να ρωτήσετε;

 

-Εύκολος είναι;

 

-Ε, είναι άνετος, επιβιώνει, είναι της επιβίωσης το Μεντορίνουμ. Είναι αυτό που λέμε το δυνατό παιδί, ο δυνατός άνθρωπος, ο «μέσα σε όλα», επιπλέει. Δεν είναι όμως αυτός που πουλάει τις αρχές του γιατί μπορεί να τον δεις αν πάει να τον καταπιέσει ο άλλος να πεθάνει κιόλας. Όχι για τις ιδέες του αλλά γιατί δεν σηκώνει καταπίεση, δεν μπορείς να τον βάλεις στο μαντρί. Είναι άμεσο δηλαδή. Δεν είναι ότι πεθαίνει για την ελευθερία της πατρίδας του ή για τα ιδανικά τάδε αλλά θα πεθάνει για την άμεση ελευθερία του. Γι αυτό θα τον δεις ότι δεν είναι από αυτούς τους ιδεολόγους που μπλέκουν με τα κόμματα ή με τις θρησκείες. Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει το να δείς ένα Μεντορίνουμ ταξιτζή να περνάει έξω από την εκκλησία και να κάνει και το σταυρό του αν και στην επόμενη γωνία μπορεί να σου βρίσει «τον Χριστό και την Παναγία» άμα παραπονεθείς που σταμάτησε στη μέση του δρόμου να πάρει πελάτη. Ή μπορεί να ανάψει και ένα κεράκι στην εκκλησία αλλά άμα του πει τίποτα περίεργο ο παπάς δεν κολώνει να του πει «α παράτα μας ρε τράγο και συ τώρα από τη μια μας πρήζεις με τον Χριστό κι από την άλλη είσαι και συ της κονόμας. Πάρε το χιλίαρικό σου και σκάσε".

 

Συκωτικά Νοσήματα

-Παιδάκια  υπάρχουν Μεντορίνουμ;

 

-Ναι, πολλά παιδιά είναι Μεντορίνουμ και αργότερα μπορεί ν’ αλλάξουν. Και έχουν μια έντονη κληρονομικότητα σε συκωτικά νοσήματα. Άσθμα, έκζεμα, όχι το ψωρικό έκζεμα αλλά το πιο συκωτικό, το πιο έντονο, οι αλλεργίες είναι συχνά συκωτικά νοσήματα, υπερτροφικές καταστάσεις, ινομυώματα, κύστεις ωοθηκών, υπερθυρεοειδισμός, έρπητας γεννητικών οργάνων, βλενόρροια, κονδυλώματα, μηρμυγκιές, υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις και κυστίτιδες, αρθριτικά τα οποία προήλθαν από καταστολή. Π.χ αν έχεις ένα έκζεμα και το καταστείλεις με κορτιζόνες μπορεί να σου κάνει αλλεργική ρινίτιδα και αλλεργικό άσθμα. Αν έχεις μια βλέννορροια και την καταστείλεις μπορεί να σου κάνει αρθρίτιδες. Μια γυναίκα μπορεί να πάθει αναιμία, κόπωση και μαράζωμα από την επίδραση του συκωτικού μιάσματος του συντρόφου της. Διανοητική καθυστέρηση μπορεί να δεις πάλι από κληρονομική επίδραση του συκωτικού μιάσματος. Υποτροπιάζοντα κρυολογήματα είναι πολλές φορές συκωτικές καταστάσεις. Υπερκινητικά παιδιά είναι πολλές φορές συκωτικές καταστάσεις, νευρικά παιδιά, ατίθασα γενικώς παιδιά, αυτά.

 

Τώρα το νόημα είναι να δώσουμε μια συνολική εικόνα ούτως ώστε να πιάσετε τον τύπο και μετά να μπορείτε σε κάθε έκφραση της ζωής να σκέφτεστε πως θα φερόταν ένα Μεντορίνουμ. Ή πως θα φερόταν ένα Νάτρουμ Μουριάτικουμ. Δεν είναι το θέμα να μάθουμε μερικές χαρακτηριστικές λεπτομέρειες, τα λεγόμενα key notes και να συνταγογραφούμε με βάσει μόνο αυτά. Έχει μεγάλη σημασία η συνολική εικόνα βάσει του Νόμου του Όλου. Να πιάσουμε την ουσία μιασματικά, ιδιοσυγκρασιακά, διανοητικά και από κει και πέρα να βγάλουμε τη συμπεριφορά κι όλα τα υπόλοιπα τα σωματικά και να δούμε και μια ποικιλία καταστάσεων γιατί όλα αυτά παραλλάζουν ανάλογα με τις συνθήκες.