11η ΔΙΑΛΕΞΗ

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

 

ΤΡΟΠΟΣ ΛΗΨΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ

 

Γ ΜΕΡΟΣ

 

ΨΥΧΟΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Με κλικ στην εικόνα κατεβάζουμε τη διάλεξη

-«Από νεύρα πως τα πάμε;»

-Τι σημαίνει νεύρα σε βαθμό3

-Ψωρικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

-Συκωτικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

-Συφιλιτικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

-Υστερικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

-Εγωϊστικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

-Τα νεύρα του Λαϊκοπόντιουμ και του Σούλφουρ

-Οι κατ' εξοχήν νευρικές ιδιοσυγκρασίες

-Πώς ρωτάμε για την τάξη

-Πώς ρωτάει ο έμπειρος ομοιοπαθητικός γιατρός

-Νουξ Βόμικα: η τάξη για την τάξη!

-Άλλες τακτικές ιδιοσυγκρασίες

-Ο τσαπατσούλης Σούλφουρ

-Πώς ρωτάμε για την εξωστρέφεια-εσωστρέφεια

-Εξωστρεφείς συκωτικές ιδιοσυγκρασίες

-Το τυπικά εσωστρεφές ψωρικό Νάτρουμ Μουριάτικουμ

-Άλλες εσωστρεφείς ψωρικές ιδιοσυγκρασίες

-Επαμφοτερίζουσες ιδιοσυγκρασίες όσον αφορά εσωστρέφεια-εξωστρέφεια

-Άλλες εσωστρεφείς ιδιοσυγκρασίες

-Πώς ρωτάμε για τους φόβους

-Φώσφορος: η κύρια νευροφυτική φοβική ιδιοσυγκρασία

-Πώς ρωτάμε για τις έμμονες ιδέες

-Αρτζέντουμ Νίτρικουμ: η κύρια ψυχαναγκαστική ιδιοσυγκρασία

-Φόβος τρέλλας: διαφορική διάγνωση

-Φόβος για την υγεία: Αρσένικουμ, Ακόνιτουμ, Καλκάρεα Καρμπόνικα, -Φώσφορος

-Πώς ρωτάμε για την αυτοπεποίηθηση

-Πλάτινα: ο τυπικός εκπρόσωπος της αλαζονείας

-Άλλες αλαζονικές ιδιοσυγκρασίες

-Ιδιοσυγκρασίες με έλλειψη αυτοπεποίηθησης

-Πώς ρωτάμε για την διανοητικότητα

-Συνήθεις διανοητικές ιδιοσυγκρασίες

-Συντομογραφίες Ομοιοπαθητικού Ιστορικού

-Συντομογραφίες Συνταγογράφησης

-Σύνοψη βασικών συμπτωμάτων και φαρμάκων στα οποία αντιστοιχούν

 

 

Στη σημερινή διάλεξη θα εξετάσουμε την «καρδιά» του ομοιοπαθητικού ιστορικού, δηλαδή τα ψυχοδιανοητικά χαρακτηριστικά του ατόμου.

«Από νεύρα πως τα πάμε;»
Ξεκινάμε από τα νεύρα. Ρωτάμε: «Από νεύρα, πώς τα πάμε; Εκνευρίζεσαι εύκολα;», «Τα ξεσπάς, τα βγάζεις; Ή τα κρατάς μέσα σου;», «Πιο εύκολα τα ξεσπάς, τα βγάζεις, στους δικούς σου, στους γνωστούς ή στους ξένους;», «Σου περνάνε εύκολα τα νεύρα, σου φεύγουν ή τα κρατάς μέσα σου;», «Συμβαίνει να είσαι σαν ένα μπουρίνι; Δηλαδή να ανάβεις εύκολα, να ξεσπάς έντονα και σε πέντε λεπτά να σου φεύγουν και να είσαι «και πάλι φίλοι»;», «Πώς τα ξεσπάς;», «Να θέλεις να πετάξεις κάτι ή να σπάσεις κάτι;», «Το κάνεις κιόλας; Και πόσο συχνά γίνεται αυτό;», «Πάνω στα νεύρα σου να χτυπήσεις το χέρι στο τραπέζι ή να βροντήξεις την πόρτα πίσω σου;», «Να θέλεις να χαστουκίσεις κάποιον σε έντονα νεύρα;», «Το κάνεις κιόλας και πόσο συχνά;», «Να σούρχεται καμμιά φορά να ξεσπάς πάνω σου; Δηλαδή να χτυπάς το κεφάλι σου με τα χέρια σου ή να τραβάς τα μαλλιά σου ή να σκίζεις τα ρούχα σου;», «Τι σε ενοχλεί συνήθως, τι σε εκνευρίζει;», «Ποιές καταστάσεις ή συμπεριφορές των άλλων σε ενοχλούν, σε εκνευρίζουν;».

«Θίγεσαι εύκολα; Προσβάλλεσαι εύκολα;». «Όταν σε θίξει κάποιος, θα απαντήσεις, θα τον βάλεις στη θέση του;». «Με ποιό τρόπο;». «Με φωνές, με επιχειρήματα, με λίγη ειρωνεία, με σνομπάρισμα;». «Άμα σε θίξει κάποιος και είναι και κάτι σοβαρό, βάζεις ένα Χ, τον διαγράφεις;» «Δηλαδή ράγισε το γιαλί και δεν ξανακολλάει ακόμη και αν σου ζητήσει συγνώμη;» «Μπορεί να το φυλάς κιόλας, να το κρατάς μανιάτικο, να θέλεις να ανταποδώσεις, όσος καιρός και να περάσει;». «Ή δεν το δείχνεις καθόλου αλλά σου μένει μια μόνιμη πίκρα μέσα σου;»

Αυτές είναι οι βασικές και διευκρινιστικές ερωτήσεις όσον αφορά τα νεύρα. Τα νεύρα είναι πολύ σημαντικό κεφάλαιο για έναν άνθρωπο και τον παροτρύνουμε να μιλήσει με λεπτομέρειες, να εκφραστεί στο θέμα αυτό.

Η ταυτοποίηση της ιδιοσυγκρασίας μέσω των ερωτήσεων

Τώρα τις απαντήσεις που θα λάβουμε, ο στόχος μας είναι να τις εντάξουμε σε συγκεκριμένες ομοιοπαθητικές ιδιοσυγκρασίες. Κάθε λέξη, κάθε φράση, κάθε μορφασμός, κάθε έκφραση μας θυμίζει συγκεκριμένα φάρμακα. Αυτό μπορεί να γίνει αν στον συγκεκριμένο τομέα της ψυχοδιανοητικής συμπεριφοράς, ξέρουμε το πως εκφράζεται κάθε φάρμακο. Γι αυτό θα δούμε στο κεφάλαιο νεύρα ποιά είναι τα χαρακτηριστικά του κάθε φαρμάκου.

Η όλη διαδικασία μοιάζει με την χημική ταυτοποίηση μιας άγνωστης σε μας ουσίας. Παίρνουμε την ουσία και με διάφορα τεστ της κάνουμε κατά κάποιον τρόπο διάφορες ερωτήσεις. Π.χ μετράμε το ειδικό βάρος της, το ιξώδες της, την διηλεκτρική σταθερά, στην σκληρότητα, το σημείο βρασμού κλπ. Δηλαδή ψάχνουμε όλες τις φυσικοχημικές ιδιότητες. Όταν τσεκάρουμε την χημική της συγγένεια με άλλες ουσίες είναι π.χ σαν να ρωτάμε για τα «νεύρα» ενός ατόμου. Σε κάθε απάντηση που παίρνουμε από το άγνωστο υλικό, ανατρέχουμε στην χημεία μας και συγκρίνουμε με τις φυσικοχημικές ιδιότητες των γνωστών στοιχείων του Περιοδικού Πίνακα καθώς και των γνωστών χημικών ενώσεων. Και όταν όλα συγκλίνουν σε ένα συγκεκριμένο στοιχείο ή χημική ένωση τότε γίνεται με σιγουριά η ταυτοποίηση της άγνωστης ουσίας. Η όλη διαδικασία, είτε πρόκειται για ταυτοποίηση άγνωστης ουσίας, είτε για ταυτοποίηση ιδιοσυγκρασίας, απαιτεί προσεκτικές και σαφείς ερωτήσεις και καλή γνώση των γνωστών ουσιών-ιδιοσυγκρασιών.

Τι σημαίνει νεύρα σε βαθμό3

Πάμε λοιπόν να δούμε πως είναι τα νεύρα της κάθε ιδιοσυγκρασίας και κυρίως των νευρικών θα λέγαμε ιδιοσυγκρασιών. Αυτών δηλαδή που έχουν να μας δώσουν πολλά και χαρακτηριστικά συμπτώματα στον τομέα αυτό. Κατ' αρχήν νεύρα σε βαθμό 3 σημαίνει να εκνευρίζεται κάποιος πολύ συχνά και με μικρές αιτίες και να τα ξεσπάει κιόλας. Να μην μπορεί να τα συγκρατήσει.

Προσέξτε όμως, γιατί εμείς οι Έλληνες, είμαστε συχνά υπερβολικοί στις απαντήσεις μας και πολύ συχνά θα απαντήσουμε πληθωρικά και θα πούμε «ναι, ναι έχω πάρα πολλά νεύρα γιατρέ!». Και όμως τα νεύρα του συγκεκριμένου ατόμου να είναι 1 ή 2! Και με τίποτα 3. Έχει σημασία να μην δεχόμαστε την απάντηση του ασθενούς χωρίς να την τσεκάρουμε. Χωρίς να ρωτήσουμε διευκρινιστικά αν πράγματι στην πράξη, στην καθημερινή ζωή όχι μόνον νευριάζει συχνά αλλά και αντιδρά έντονα. Ρωτάμε πολύ συχνά στο ομοιοπαθητικό ιστορικό: «Δηλαδή, για πες μου μερικά πρόσφατα παραδείγματα για να καταλάβω». Επίσης, όταν μας λέει κάποιος ότι δεν έχει νεύρα, θα πρέπει να διευκρινίσουμε αν εννοεί πράγματι ότι δεν έχει νεύρα, ότι δεν εκνευρίζεται δηλαδή εύκολα ή αν εννοεί ότι έχει μεν νεύρα αλλά δεν τα εκφράζει καθόλου. Εμάς μας ενδιαφέρει και κατά πόσον εκνευρίζεται μέσα του εύκολα και κατά πόσον τα ξεσπάει. Π.χ η Staphisagria έχει έντονα νεύρα μέσα της, βράζει μέσα της, αλλά δεν τα ξεσπάει σχεδόν καθόλου.

Έντονα νευρικά φάρμακα είναι η Νουξ Βόμικα, το Ταμπερκιουλίνουμ, ο Υοσκύαμος, το Στραμόνιουμ, το Αϊοντίν, το Μέρκιουρι και σε δεύτερη μοίρα το Μεντορίνουμ. Ας πάρουμε ένα-ένα όμως τα νευρικά φάρμακα και να περιγράψουμε τις ιδιαιτερότητες των νεύρων τους.

Ψωρικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

Ας ξεκινήσουμε από τα ψωρικά νευρικά άτομα. Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ είναι νευρικό άτομο με την έννοια του ότι είναι πολύ εύθικτο, εκνευρίζεται εύκολα αλλά τα κρατάει μέσα του. Προσπαθεί μάλιστα να τα κρύψει, να μην φανεί ότι εκνευρίστηκε. Δύσκολα δείχνει τα νεύρα του και πολύ πιο δύσκολα σε ξένους. Ταράζεται αλλά ακόμη και στους δικούς της, στον άντρα της π.χ, δύσκολα τα δείχνει. Πιο εύκολα θα τα ξεσπάσει στο μικρό της παιδί. Μπορεί σε έντονα νεύρα να του δώσει και κανένα σκαμπίλι και αμέσως το μετανοιώνει. Έχει τύψεις, νοιώθει πολύ άσχημα και τα βάζει με τον εαυτό της που δεν συγκρατήθηκε και στεναχώρεσε το παιδί της, κι ας έχει δίκιο. Ειδικά τα παιδιά της ταράζουν τα νεύρα γιατί προσπαθεί να μάθει στο παιδί της να είναι αξιοπρεπές και ευγενικό και συνεπές. Αλλά ξέρετε πολλά παιδιά που να είναι έτσι; Και αν μάλιστα της τύχει ένα συκωτικό και ατίθασο παιδί σπάνε τα νεύρα της. Βγάζει νευρικούς πονοκεφάλους, νευραλγίες, νευρικά συμπτώματα.

Η Σέπια, που είναι το πιο βαθύ και πιο πεσμένο Νάτρουμ Μουριάτικουμ, έχει το εξής παράδοξο. Επειδή είναι ρουφηγμένη ενεργειακά και πολύ πεσμένη, αν δεν την πειράξουν και δεν την κοντράρουν είναι ήρεμη, μελαγχολική, στον κόσμο της. Αν όμως την κοντράρουν έστω και λίγο, αντιδρά πολύ έντονα. Γίνεται αγνώριστη. Γίνεται έντονα δηκτική, έντονα καυστική, θέλει να πονέσει τον άλλον με τα λόγια, μόνο και μόνο γιατί την έβγαλε από την επισφαλή ισορροπία της και δεν αντέχει κάτι τέτοιο. Είναι του «μην με ακουμπάτε, γιατί δεν αντέχω άλλο». Γι αυτό και αντιδρά έντονα με το παραμικρό.

Το Ψωρίνουμ θα σου πει συνήθως ότι δεν έχει νεύρα. Και πράγματι δύσκολα εκνευρίζεται μέσα του. Και πολύ πιο δύσκολα τα ξεσπάει. Έχει μια στωϊκότητα το Ψωρίνουμ και είναι βυθισμένο στην μελαγχολία του και στην ψωρική του απαισιοδοξία, γι αυτό και δεν εκνευρίζεται. Το Τζελσέμιουμ, δεν εκνευρίζεται εύκολα και πολύ δύσκολα τα βγάζει λόγω της έντονης ντροπαλότητας του και της συστολής και εσωστρέφειας του.

Η Στάφισαγκρια, βράζει μέσα της συνέχεια, όλη μέρα. Είναι ξέχειλη από νεύρα μέσα της, μέχρι το λαιμό. Αλλά δεν τα ξεσπάει καθόλου ή σχεδόν καθόλου. Δηλαδή σε βαθμό που δεν ανακουφίζεται, δεν κατεβαίνει κάτω από το κόκκινο. Νοιώθει μέσα της αγανάκτηση, καταπίεση, αδιέξοδο. Είναι ένα ηφαίστειο που μένει μονίμως σε προ-εκρηκτική κατάσταση. Και μάλιστα λόγω νεύρων, κάνει έναν φανταστικό καυγά μέσα της. Την μαλλώνει π.χ ο άντρας της, μπροστά του δεν λέει τίποτα και μετά μόνη της αρχίζει και λέει μέσα της «έπρεπε να του πω αυτό, μετά θα μούλεγε εκείνο και εγώ θα του απαντούσα έτσι κλπ κλπ». Ότι δεν κάνει έξω της, το κάνει μέσα της.

Συκωτικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

Ας πάμε στα συκωτικά νευρικά φάρμακα. Το Μεντορίνουμ μπορεί να το δεις με δύο εικόνες. Μπορεί να το δεις να μην νευριάζει, σχεδόν καθόλου, επειδή είναι αδιάφορο με την οικογένεια του και είναι στον κόσμο του. Του λέει η γυναίκα του «κάνε κάτι με τα παιδιά που δεν διαβάζουν και τσακώνονται όλη μέρα» και θα της πει «κανόνισε τα εσύ όλα, εγώ είμαι κουρασμένος από τη δουλειά δεν θα ασχοληθώ με τα κολόπαιδα. Πάω στο καφενείο». Μπορεί όμως να τον δεις να νευριάζει εύκολα και να ξεσπάει έντονα. Ιδιαίτερα άμα τον πρήζει η γυναίκα του ή η μάνα του ή άμα τον πιέζουν στη δουλειά, ή άμα «του την βγαίνουν» και του παίζουν τον μάγκα. Γαμοσταυρίζει κυριολεκτικά το Μεντορίνουμ. Είναι μπουρίνι. Ανάβει εύκολα, ξεσπάει έντονα και του περνάνε εύκολα. Σε πέντε λεπτά και πάλι φίλοι. Δεν κρατάει τίποτα μέσα του. Χαρακτηριστικές εκφράσεις και στάσεις του Μεντορίνουμ είναι το «άϊ παράτα μας», «μην με πρήζεις», «μην μου την σπάς», «άσε μας ρε ξενέρωτε».

Και ο Φώσφορος είναι χαρακτηριστικά «μπουρίνι» στα νεύρα του όπως και το Μεντορίνουμ. Αλλά νευριάζει για εντελώς άλλους λόγους. Νευριάζει για αλτρουϊστικούς λόγους. Νευριάζει επειδή ενδιαφέρεται για τους άλλους. Επειδή νοιάζεται πραγματικά. Τον ενοχλεί ιδιαίτερα η αδικία και ιδιαίτερα αν αδικούνται άλλοι γύρω του, ακόμη και άγνωστοι. Νευριάζει από την ασυνέπεια και την γαϊδουριά των ανθρώπων. Νευριάζει λόγω έντονου φιλότιμου.

Συφιλιτικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

Πάμε στα συφιλιτικά νευρικά φάρμακα. Η Λάχεσις μπορεί να εμφανίζεται υποκριτικά ως η προσωποποίηση της τέλειας ηρεμίας και μάλιστα της ήρεμης θρήσκας γυναίκας. Δεν χάνει την ευκαιρία να σου κάνει και κήρυγμα: «ο Κύριος είπε ότι πρέπει να είμαστε ήρεμοι και πράοι». Μπορεί όμως να εμφανίζεται  και σαν άτομο που νευριάζει έντονα, τα ξεσπάει πάντα και μάλιστα έντονα. Την Λάχεσις μπορείτε να την βρείτε σε όλες τις παραλλαγές. Και συχνά αυτό συμβαίνει με όλα σχεδόν τα συφιλιτικά φάρμακα. Έχουν την ικανότητα του να το παίζουν και να ελίσσονται.

Αν π.χ έχουμε να κάνουμε με μια Λάχεσις γυναίκα παλαιάς γενιάς και έχει έναν άντρα κυριαρχικό θα σου πει: «γιατρέ νευριάζω, αλλά τι να κάνω, τα κλείνω μέσα μου για να μην τσακωνόμαστε και να μην ταλαιπωρούνται τα παιδιά». Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα χρησιμοποιήσει σε αυτές τις περιπτώσεις το μεγάλο της όπλο. Την μουρμούρα και την κρεββατομουρμούρα. Θα του αλλάξει τα φώτα του άντρα της. Όποτε την μαλλώσει, όποτε της κάνει κάτι, θα θυμηθεί και τα περσινά και τα προπέρσινα. Μέχρι που μουρμουράει και μόνη της. Αν είναι κυριαρχική και την πέρνει να εκφράζεται ανοικτά, τότε θα είναι και δηκτική, να σε δαγκώνει σαν το φίδι εκεί που πονάς και να είναι και χυδαία. Έναν άντρα θα τον πει άνετα «ανίκανο» υπονοώντας το σεξουαλικό και μάλιστα μπροστά σε άλλους.

Σε άλλους ανθρώπους που δεν την παίρνει και τόσο μπορεί να βαράει μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Δηλαδή σου πετάει ξαφνικά μια χοντρή πρόκα και πριν προλάβεις να συνειδητοποιήσεις τι έγινε και  να απαντήσεις σου χρυσώνει το χάπι λέγοντας και μια καλή κουβέντα και φτού κι απ' την αρχή. Δεν παίζεται συχνά η Λάχεσις. Υπάρχουν και περιπτώσεις που επίτηδες σε κάνει ρεζίλι μπροστά σε πολύ κόσμο φωνάζοντας και οδυρόμενη και με θεατρινισμούς και χωρίς καμμία τσίπα. Αυτό βέβαια είναι πιο συχνό σε λαϊκές κατίνες γυναίκες. Κάποιες τέτοιες γυναίκες ψιλοσαλταρισμένες χρησιμοποιούν τα λαϊκά κανάλια της τηλεόρασης στις κουτσομπολίστικες και γαργαλιστικές εκπομπές και στα ριάλιτι σόου.

Το κυριαρχικό συφιλιτικό Ανακάρντιουμ είναι νευρικό και ξεσπάει τα νεύρα του. Και μάλιστα γίνεται και απίστευτα σκληρό και ειρωνικό και χαιρέκακο. Σε μαχαιρώνει κυριολεκτικά και ταυτόχρονα διατηρεί εκείνο το παγερό και ειρωνικό χαμόγελο. Το υποχωρητικό και ψωρικό θα λέγαμε Ανακάρντιουμ δεν νευριάζει εύκολα αλλά ούτε και ξεσπάει εύκολα τα νεύρα του.

Υστερικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

Από τα υστερικά φάρμακα, το Λίλιουμ Τιγκρίνουμ δεν σηκώνει κουβέντα στο σπαθί του. Εκνευρίζεται ακόμη και από την ουδέτερη ομιλία ακόμα και των δικών του γιατί το βγάζουν από την εύθραυστη ισορροπία του. Μπορεί ακόμη να νοιώθει την ανάγκη να χτυπήσει τους δικούς του μόνο και μόνο γιατί του μίλησαν.

Το Μόσχους έχει πάρα πολλά νεύρα. Είναι το πιο νευρικό φάρμακο από τα υστερικά. Θυμάμαι μια περίπτωση μιας κοντοπίθαρης, πανάσχημης, χοντρής γυναίκας γύρω στα 30 η οποία είχε έναν άντρα πιο νεαρό της, ψηλό και όμορφο και με το νευρικό και εκρηκτικό υστερικό ταμπεραμέντο της, τον είχε «σήκω-σήκω» και «κάτσε-κάτσε». Έλεγες μέσα σου «τι της βρίσκει αυτός ο άνθρωπος τέλος πάντων και αντέχει και είναι μαζί της;» Όχι μόνον του έσπαγε τα νεύρα αλλά τον χτυπούσε κιόλας και μάλιστα το έλεγε μπροστά του! Βέβαια η δικαιολογία της ήταν ότι «είμαι ευαίσθητη και γι αυτό έχω νεύρα!». Το παράδοξο ήταν ότι και αυτός έλεγε: «τι να κάνω γιατρέ, είναι πολύ νευρική και ευαίσθητη!». Το χαρακτηριστικό του Μόσχους είναι ότι θέλει να γίνεται το δικό του αλλοιώς νευριάζει και την πιάνουν τα υστερικά της συμπτώματα. Του έλεγε «μην μου το κάνεις αυτό γιατί θα νευριάσω ή θα πάθω με την υγεία μου» και έτσι αυτός της έκανε όλα τα χατήρια και τα καπρίτσια. Και μάλιστα τον απειλούσε προκαταβολικά λέγοντας ότι «θα νευριάσω». Το Μόσχους θέλει να γίνεται το δικό του και δεν ντρέπεται να το ομολογεί.

Εγωϊστικές νευρικές ιδιοσυγκρασίες

Από τις εγωϊστικές ιδιοσυγκρασίες ας δούμε όσον αφορά το θέμα των νεύρων την Πλάτινα. Μια πρώτη εικόνα είναι η εικόνα του αφ' υψηλού «σε αγνοώ, δεν αξίζει να ασχοληθώ μαζί σου σκουπίδι». Κάνεις κάτι που την εκνευρίζει και σου λέει «μα τι λέτε κύριε...σας παρακαλώ...». Δεν πρόκειται για το παρακλητικό παρακαλώ. Πρόκειται για εκείνο το ψυχρό, αυστηρό και υποτιμητικό «παρακαλώ», που σημαίνει «σκάσε σκουλήκι». Μια άλλη εικόνα των νεύρων της Πλάτινα είναι να εκφράσει έντονα νεύρα και φωνές και να πει φράσεις σκληρές, αλαζονικές, υποτιμητικές και να σε διαλύσει. Θα σου πει «πως τολμάς! Μα ποιός νομίζεις πως είσαι!». Αν είναι καλλιεργημένη θα χρησιμοποιήσει πληθυντικό και καλλιεργημένο και ευγενικό λεξιλόγιο αλλά σνομπαριστικό και αλαζονικό και μπορεί και ειρωνικό. Αν είναι πιο λαϊκή και συκωτική θα σου πει ευθέως «τι λες ρε ηλίθιε!», «σκάσε ρε βλάκα που θα μου κάνεις και τον έξυπνο!». Αν θίξεις σοβαρά μια Πλάτινα θα σου βάλει ένα Χ και τελείωσε. Σε διαγράφει οριστικά. Ράγισε το γιαλί και δεν ξανακολλάει. Και συγνώμη να της ζητήσεις ή θα σε αγνοεί ή θα σου λέει μια τυπική και ψυχρή καλημέρα-καλησπέρα και τελείωσε. Δεν σε συγχωρεί. Δεν σου το φυλάει για να το ανταποδώσει όπως π.χ μια Βαλεριάνα. Δεν στο κρατάει «μανιάτικο». Ούτε της μένει απλώς μια ψωρική μόνιμη πίκρα όπως στο Νάτρουμ Μουριάτικουμ.

Η Βαλεριάνα είναι κυριολεκτικά «στην μπρίζα». Έχει μια σχεδόν συνεχή νευρικότητα. Είναι μονίμως σε ψηλές στροφές. Και μάλιστα αυτό δεν φαίνεται εύκολα προς τα έξω. Την βλέπεις και λες «τι γλυκό κορίτσι» αλλά αυτό είναι μόνο η επιφάνεια. Από μέσα δαγκώνει. Είναι ένα γλυκό γατάκι αλλά τα νύχια τα έχει έτοιμα και κρυμμένα και μπορεί να τα χρησιμοποιήσει χωρίς εμφανή λόγο. Έχει ένα θυμό μέσα της, είναι αγριόγατα και καπριτσιόζα. Κι αυτό γιατί εύκολα θίγεται, εύκολα παρεξηγεί, εύκολα εκνευρίζεται και συνήθως τα ξεσπάει. Είναι φαινομενικά ήρεμη και καλή όταν νοιώθει ότι δεν την κοντράρουν και δεν την θίγουν αλλά βγάζει το σπαθί παρορμητικά όταν νοιώθει ότι την ενοχλούν. Ότι της «την βγαίνουν».

Από τι εκνευρίζεται η Βαλεριάνα; Από την αδικία. Όχι όμως όπως ο Φώσφορος επειδή αλτρουϊστικά νοιάζεται για τους άλλους. Αλλά επειδή πας να της το παίξεις πιο έξυπνος, επειδή το εκλαμβάνει ως θίξιμο της δικής της προσωπικότητας. Και από το ψέμα εκνευρίζεται η Βαλεριάνα και ας λέει και αυτή συχνά ψέματα. Αλλά όταν εσύ της λες ψέματα νοιώθει και πάλι ότι την υποτιμάς, την κοροϊδεύεις και ότι την βάζεις «από κάτω». Και αυτό δεν το αντέχει με τίποτα. Θα πρέπει να φωνάξει για να βγεί «από πάνω». Να δικαιωθεί.

Συνήθως τα ξεσπάει τα νεύρα της η Βαλεριάνα με καυστικό και κυρίως με ειρωνικό τρόπο. Επειδή όμως είναι και στο βάθος δειλή και ανασφαλής ή και υπολογίστρια, άμα δεν την παίρνει, δεν θα ξεσπάσει αλλά θα την πετάξει την ειρωνική της κουβέντα. Και είναι και πολύ καλή στην ειρωνεία. Και αν της κάνεις κάτι σοβαρό, θα το κρατάει «μανιάτικο» μια ζωή ολόκληρη. Δεν το ξεχνάει. Θα σου την φέρει. Είναι εκδικητική. Βέβαια μπορεί να την ρωτήσεις και να μην παραδεχθεί ότι είναι εκδικητική για να μην την θεωρήσεις κατίνα. Θα σου πει όμως ότι θέλει «να δικαιωθεί». Κατ ουσίαν θέλει να νοιώσει «από πάνω» ξανά.

Τα νεύρα του Λαϊκοπόντιουμ και του Σούλφουρ

Το Λαϊκοπόντιουμ επειδή είναι δειλό, κι ας μην το παραδέχεται, νευριάζει όταν νοιώσει ότι πας να τον υποτιμήσεις. Αλλά άμα δεν τον παίρνει δεν θα εκφράσει τα νεύρα του. Αλλά άμα είναι η γυναίκα του χαμηλού κοινωνικού επιπέδου και έχει αυτός το πάνω χέρι στη σχέση ή απέναντι στα μικρά παιδιά του, τότε εκφράζει τα νεύρα του. Όχι όμως εκρηκτικά, συκωτικά. Γκρινιάζει περισσότερο, είναι μίζερος. Σου σπάει τα νεύρα με την κριτική, την επίκριση και τις παρατηρήσεις και την γκρίνια και το κήρυγμα. Και ενώ έξω, στον κόσμο είναι ο «πράος», ο «πολιτισμένος», ο «ήρεμος», ο «χαμηλών τόνων», μέσα στο σπίτι ή στη δουλειά αν είναι κυρίαρχος προϊστάμενος, μπορεί να είναι ο γκρινιάρης κυρίαρχος.

Συνήθως έξω, στον κόσμο, το Λαϊκοπόντιουμ είναι δειλό. Αλλά αυτή η δειλία του αποκρύβεται περίτεχνα και προς τον εαυτό του και στους άλλους. Καλύπτει την δειλία του για άμεση σωματική κόντρα, με την εικόνα του «πολιτισμένου». Με την εικόνα του «φιλοσοφημένου» και του «ανώτερου» ανθρώπου. Μπορεί π.χ να κάνει ένας οδηγός δίπλα του μια μανούβρα και το Λαϊκοπόντιουμ να τον βρίσει εκ του ασφαλούς από το αμάξι του. Αλλά αν πέσει σε κάποιο Μεντορίνουμ, που θα κατέβει κάτω για να τον πλακώσει στο ξύλο, τότε, ακόμη και αν είναι του χεριού του, το Λαϊκοπόντιουμ θα κάνει πίσω άμεσα και θα βρεί και άμεσα έναν τρόπο να το καλύψει. Θα πει «εντάξει βρε φίλε, μια κουβέντα είπα και εγώ σαν άνθρωπος πάνω στα νεύρα μου, σου ζητώ ειλικρινά συγνώμη, αλλά και εσύ βρε φίλε την έκανες την μανούβρα με το αμάξι...τι να κάνω και εγώ».

Αν όμως τον παίρνει, δηλαδή αν έχει να κάνει με κάποιο παιδάκι, θα του πει τον «εξάψαλμο». Θα τον παρατηρήσει αυστηρά ή και πατρικά, θα του κάνει κήρυγμα, θα τον μαλλώσει, θα του κάνει μάθημα. Για να καλύψει την δειλία του το Λαϊκοπόντιουμ στον γιατρό θα πει «τι να ξεσπάσεις γιατρέ σήμερα έτσι όπως καταντήσαμε. Μπορεί να βγάλει ο άλλος το πιστόλι ή το σουγιά και να σε καθαρίσει, Σικάγο γίναμε!». Ή μπορεί να σου πει «εγώ είμαι πολιτισμένος άνθρωπος γιατρέ, δεν θα πέσω στο επίπεδο του άλλου». Ή μπορεί να πει «δεν ξεσπάω γιατρέ γιατί φοβάμαι ότι θα αντιδράσω πολύ άσχημα και μπορεί να κάνω ζημιά στον άλλον και μετά να μπλέξουμε με αστυνομίες και δικαστήρια». Το Λαϊκοπόντιουμ έχει έναν παραλυτικό φόβο για τα μπλεξίματα με τις «αρχές». Με την αστυνομία, τα δικαστήρια, την Εφορεία κλπ.

Το ψωρικό Σούλφουρ σπάνια ξεσπάει τα νεύρα του. Τα κρατάει μέσα του και δεν εκφράζεται και γι αυτό στους άλλους φαίνεται πολύ πράος άνθρωπος, πολύ χαμηλών τόνων. Αν είναι συκωτικός όμως τα νεύρα του μοιάζουν με του Μεντορίνουμ, όπως το περιγράψαμε.

Οι κατ' εξοχήν νευρικές ιδιοσυγκρασίες

Πάμε τώρα στα κατ' εξοχήν νευρικά φάρμακα. Η Νουξ Βόμικα είναι τόσο σφιγμένη, προγραμματισμένη, άκαμπτη οπότε αν είναι και ιδιαίτερα φορτωμένη στη δουλειά της ή στην οικογένεια, εκνευρίζεται πολύ εύκολα. Εκνευρίζεται συνήθως από την αταξία. Από την αταξία όλων των ειδών. Δηλαδή όχι μόνο την υλική αλλά και την αταξία του προγράμματος και της συμπεριφοράς. Την ενοχλεί η ασυνέπεια, η ανευθυνότητα, η αδιαφορία, η ανυπακοή, η απειθαρχία, η κάθε είδους μη νομιμότητα, η απρέπεια, η αγένεια, η μη κανονικότητα, η προχειρότητα, η έλλειψη σοβαρότητας, η ατιμία. Δεν μπορεί να παρακάμψει οτιδήποτε στραβό βλέπει. Την ταράζει και το επικρίνει και το σχολιάζει. Και θέλει και να το διορθώσει επί τόπου. Εδώ και τώρα.

Αν την καθυστερήσεις στο ραντεβού θα σου το πει όπωσδήποτε. Βέβαια με ευγενικό τρόπο, αλλά δεν μπορεί να μην το πει. Αν αργήσεις πολύ μπορεί και να φύγει. Η ίδια είναι εγγλέζος στα ραντεβού της. Τυπικότατη. Η αταξία στο σπίτι και ιδαιίτερα από τα παιδιά την εκνευρίζει πάρα πολύ. Θέλει τάξη, καθαριότητα, πειθαρχία και προγραμματισμό από όλους γύρω της. Από τον άντρα της, τα παιδιά της, τους καλεσμένους της. Ακόμη και τους γείτονες της και τους συναδέλφους της στη δουλειά. Ακόμη και από τους συμπολίτες της. Θα κάνει παρατήρηση στον κύριο που πέταξε το αποτσίγαρο στο δρόμο. Μπορεί αν έχει να κάνει με έναν νεαρό να επιμένει να τον υποχρεώσει να το πάρει και να το πετάξει στα σκουπίδια επί τόπου. Στα νεύρα της μπορεί να γίνει σκληρή και άκαμπτη. Ένας άντρας Μεντορίνουμ τεχνίτης που προσπαθεί να βιδώσει κάτι και δεν του βγαίνει μπορεί να πάρει ένα κατσαβίδι και να το πετάξει. Ή αν προσπαθεί να κουμπώσει το πουκάμισο του και δεν το καταφέρνει του έρχεται να το σκίσει.

Το Στραμόνιουμ, όχι σε ψυχωσική κατάσταση, θυμίζει αρκετά το Μόσχους. Γιατί θέλει να γίνεται το δικό του και όταν δεν γίνεται ξεσπάει έντονα και συχνά δεν ελέγχει τα νεύρα του. Μια γυναίκα μπορεί να χτυπάει το κεφάλι της με τα χέρια της ή να τραβάει τα μαλλιά της ή να τραβάει τα ρούχα της να τα σκίσει. Ένα αγόρι Στραμόνιουμ μπορεί να κουτουλάει το χέρι του στον τοίχο ή στο πάτωμα ή να δαγκώνει το χέρι του πάνω στα νεύρα του. Ένας έφηβος Στραμόνιουμ μπορεί να κατεβάζει τζαμαρίες με μια κλωτσιά. Οι ψυχωσικοί ασθενείς Στραμόνιουμ τα κάνουν γιαλιά-καρφιά, δεν ελέγχονται καθόλου. Είναι σε μανιακή κατάσταση έντονη και σαφώς πιο νευρικοί από τον ψυχωσικό Υοσκύαμο. Χρειάζονται κυριολεκτικά ζουρλομανδύα. Το παιδί Στραμόνιουμ ζητάει συνεχώς να του πάρουν διάφορα πράγματα, να του αγοράσουν αυτό, εκείνο, το ένα, το άλλο και το απαιτεί και αντιδρά έντονα. Ρωτάμε επίσης για το Στραμόνιουμ: «Το έντονο φως το βράδυ στο σπίτι, στο σαλόνι να σε εκνευρίζει ιδιαίτερα; Να θέλεις χαμηλό φως; Ή το έντονο φως του ήλιου να σε εκνευρίζει;  Όχι αν σε ενοχλεί στα μάτια και σε κουράζει, αλλά αν σε εκνευρίζει και γι αυτό να θέλεις χαμηλό φωτισμό.» Πράγματι το Στραμόνιουμ θέλει χαμηλό φωτισμό όχι γιατί τον ενοχλεί το έντονο φως στα μάτια αλλά γιατί τον εκνευρίζει. Ένας μαθητής Στραμόνιουμ μπορεί να διαβάζει στο ημίφως παρά τις διαμαρτυρίες της μάνας του.

Το Ταμπερκιουλίνουμ είναι ταυτόχρονα έντονα νευρικό και έντονα μίζερο. Άμα είναι χαμηλού πολιτιστικού επιπέδου, είναι πολύ χοντρό και χωριάτικο και χυδαίο καμμιά φορά στους τρόπους του και στην έκφραση των νεύρων του. Θα σε βρίσει χυδαία, μπορεί να πετάξει ή να σπάσει κάτι και να γκρινιάζει έντονα. Θα ρωτήσουμε: «Πέρασες καθόλου αδενοπάθεια μικρός ή φυματίωση ή υπάρχει ιστορικό φυματίωσης στην οικογένεια; Με τις γάτες, τα σκυλιά πως τα πας; Τα αγαπάς, τα φοβάσαι, τα συχαίνεσαι; Να συχαίνεσαι ιδιαίτερα το τρίχωμα και καμμιά φορά να φοβάσαι μήπως σου μπει καμμιά τρίχα στο στόμα; Να θέλεις να κλωτσήσεις μια γάτα ή ένα σκυλί; Ή να έχεις συχνά νυκτερινούς ιδρώτες;». Το Ταμπερκιουλίνουμ μπορεί να έχει ιστορικό φυματίωσης ή το ίδιο ή από τους άμεσους συγγενείς. Επίσης συχαίνεται τα σκυλιά και τις γάτες. Συχαίνεται το τρίχωμα τους, μπορεί να έχει αυτή την περίεργη φοβία μήπως του μπεί καμμιά τρίχα στο στόμα. Και του έρχεται, ιδιαίτερα αν είναι κάπως αγροίκος, να τις κλωτσήσει τις γάτες και τα σκυλιά, να τις διώξει μακριά. Δεν είναι όπως το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ το οποίο λόγω έμμονων ιδεών για μικρόβια και αρρώστειες, δεν θέλει τα ζώα.

Και το Μέρκιουρι είναι επίσης μίζερο και νευρικό. Τρώγεται με τα ρούχα του. Του φταίνε όλα. Πάνω στα νεύρα του ή και χωρίς νεύρα μπορεί να έχει βίαιες παρορμήσεις. «Να τον σκοτώσω», «να τον μαχαιρώσω». Δεν το κάνει όμως. Για το Μέρκιουρι ρωτάμε επιπλέον: «συμβαίνει να τρέχει το βράδυ, από το στόμα, σάλιο στο μαξιλάρι; Πόσο συχνά; Μια φορά τη βδομάδα, δυό, σχεδόν κάθε βράδυ;» Κι αυτό γιατί σχεδόν κάθε βράδυ το Μέρκιουρι έχει σιελόρροια.

Η Κίνα είναι το στριμμένο, το απόλυτα ξεροκέφαλο παιδί. Το γαϊδουρο-ξεροκέφαλο. Δεν του πήρες παγωτό...θα πέσει κάτω να χτυπιέται. Θα χτυπάει με τα χέρια και τα πόδια το πάτωμα. Μπορεί να σηκωθεί και να σε χτυπήσει και σένα τον γονιό ή μπορεί να πάει να κάνει κάτι επίτηδες που ξέρει ότι σε εκνευρίζει μόνο και μόνο για να σου σπάσει τα νεύρα επειδή δεν του έκανες το δικό του. Μπορεί ακόμα και εν ψυχρώ, αργότερα, να σπάσει το βάζο της μαμάς επειδή δεν του έκανε το χατήρι για κάτι. Θα επιμείνει μέχρι να γίνει το δικό του δεν πα'να τον δέρνεις...αυτός εκεί.

Το Ζίνκουμ έχει αρκετά νεύρα και αυτό αλλά περισσότερο τον χαρακτηρίζει η νευρικότητα και ειδικά στα πόδια. Κάθεται σε μια καρέκλα και τα πόδια του δεν μπορούν να μείνουν ήσυχα. Τα βάζει από δω, τα βάζει από κει, τα κουνάει, τα παίζει από δω και από κει. Το βράδυ ιδιαίτερα, όταν ξαπλώνει στο κρεββάτι για να κοιμηθεί έχει έντονη νευρικότητα και υπερκινητικότητα στα πόδια. Όχι από πόνο. Έχει νευρικότητα. Θέλει να τα μετακινεί συνεχώς.

Το Βεράτρουμ είναι και αυτό αρκετά νευρικό και ξεσπάει τα νεύρα του. Είναι έντονα κρυουλιάρικο και νευρικό φάρμακο. Το Αϊοντίν είναι πολύ ζεστό και πολύ νευρικό άτομο. Σκεφτείτε την εικόνα του υπερθυρεοειδικού ατόμου. Έχει υπερκινητικότητα, έντονα νεύρα, σε σημείο να θέλει να χαστουκίσει. Είναι αρκετά εσωστρεφές άτομο και δεν μπορεί να κάτσει ήσυχα ούτε για ένα λεπτό γιατί η στάση τον εκνευρίζει.

Το Νίτρικ Άσιντ είναι η εικόνα «του άντρα του πολλά βαρύ, μην του μιλάτε το πρωϊ». Σηκώνεται κουρασμένος. Πτώμα. Κι ας έχει κοιμηθεί πολλές ώρες. Νευριάζει πάρα πολύ το πρωϊ όταν του μιλάνε γιατί είναι πολύ κουρασμένος. Του λείπει ενέργεια. Κρυώνει πάρα πολύ, είναι κρυουλιάρης 3. Και η παραμικρή κουβέντα, ειδικά το πρωϊ τον κάνει να αφρίζει. Μπορεί να πετάξει, να σπάσει, να βρίσει. Βρίζει έντονα και πάρα πολύ άσχημα. Εκτονώνεται, του φεύγουν τα νεύρα όταν βρίζει.

Η Κόφφεα κρούντα έχει και νεύρα και νευρικότητα έντονη. Είναι στην μπρίζα συνέχεια και γι αυτό έχει συχνά αϋπνίες κυρίως επελεύσεως. Δεν μπορεί να κοιμηθεί γιατί δεν νυστάζει. Νοιώθει λες και είναι μέρα κι ας έχει περάσει η ώρα. Το μυαλό της παρά την περασμένη ώρα δουλεύει 400, να μην πω 500. Η Κόφφεα είναι η εικόνα του ατόμου που έχει πιεί πολλούς καφέδες, είναι στην τσίτα, το μυαλό του σπινταριστό, δεν πέφτουν οι στροφές, έχει πολλά νεύρα, τον ενοχλεί ιδιαίτερα ο θόρυβος 3 και δεν μπορεί να κοιμηθεί. Συνήθως πρόκειται για γυναίκες.

Το Άπις Μελλιφίκα είναι επίσης πολύ νευρικό. Νευρικό και ζεστό. Η Χαμομίλα είναι επίσης πολύ νευρικό και ζεστό άτομο. Ιδιαίτερα τα παιδιά Χαμομίλα δεν ξέρουν τι θέλουν . Το παίρνεις αγκαλιά επειδή γκρινιάζει και αμέσως θέλει να το κατεβάσεις και μετά ξανά θέλει αγκαλιά και μετά όχι. Δεν ξέρει τι θέλει. Με τίποτα δεν είναι ευχαριστημένο. Σου ζητάει νερό και αμέσως δεν το θέλει. Του δίνεις ένα παιχνίδι που σου ζήτησε και μόλις του το δώσεις το πετάει.

Το Αρσένικουμ είναι επίσης νευρικό. Έχει νεύρα μαζί με μπόλικη μιζέρια και μπόλικο εγωϊσμό. Θα ανακατευτεί παντού, θα κάνει παρατηρήσεις, θα είναι κριτικό. Νευριάζει γιατί νομίζει ότι τα ξέρει όλα, θέλει να γίνονται τα πάντα, και το παραμικρό όπως αυτός ξέρει καλύτερα και όταν κάτι γίνει διαφορετικά, τότε νευριάζει και ξεσπάει κιόλας. Είναι ο τύπος «κάντο όπως στο λέω εγώ».

Ο Υοσκύαμος σε προψυχωσική κατάσταση νευριάζει λόγω σχεδόν παράλογης καχυποψίας. Έχει την έντονη υποψία ότι τον σχολιάζουν, ότι λένε γι αυτόν, ότι τον κοιτάζουν παράξενα. Πηγαίνει σε μια καφετέρια, βλέπει κάποιους που κουβεντιάζουν, ακόμη και άγνωστα άτομα και σκέφτεται ότι λένε γι αυτόν, ότι τον σχολιάζουν, ότι είναι εναντίον του. Μπορεί αν είναι άντρας να νομίζει ότι κάτι λένε για τον αντρισμό του, ότι δεν είναι άντρας, ότι είναι ομοφυλόφιλος. Αυτό τον εκνευρίζει πάρα πολύ και μπορεί να σηκωθεί και να κάνει και καυγά. Σε προψυχωσική κατάσταση μπορεί επίσης να νευριάζει έντονα και να κάνει σκηνές ζηλοτυπίας στη γυναίκα του χωρίς λόγο. Σε ψυχωσική κατάσταση τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Νευριάζει έντονα και ξεσπάει έντονα γιατί θεωρεί ότι όλοι συνομωτούν εναντίον του, ότι όλοι θέλουν το κακό του, ότι όλοι τον κυνηγούν ή θέλουν να τον δηλητηριάσουν. Είναι βίαιος αλλά όχι τόσο όσο το ψυχωσικό Στραμόνιουμ ή η ψυχωσική Μπελλαντόνα.

Αυτά λοιπόν όσον αφορά τα νεύρα. Πάντα βέβαια λαμβάνουμε υπόψιν μας την συνολική εικόνα του ατόμου. Γιατί ο λόγος που νευριάζει κάθε ιδιοσυγκρασία είναι διαφορετικός. Καθώς και αν τα ξεσπάει, πως τα ξεσπάει κλπ.

Πως ρωτάμε για την τάξη

Πάμε τώρα στην «τάξη». Ρωτάμε: «Η τάξη σου αρέσει; Να είναι τακτοποιημένα τα πράγματα σου, το κάθε τι στη θέση του, αυτό εδώ το άλλο εκεί; Να είναι στην εντέλεια; Στα συρτάρια σου, στα ντουλάπια σου θέλεις να είναι όλα ζυγισμένα, στοιχισμένα; Όταν βγάζεις τα ρούχα σου, θέλεις οπωσδήποτε να τα κρεμμάσεις, να τα τακτοποιήσεις ή μπορεί και να τα αφήσεις έτσι;» Για άντρες το να ρωτήσουμε αν είναι τακτικοί στη δουλειά τους δεν είναι τόσο καλή ερώτηση γιατί πολλοί άντρες είναι στη δουλειά τους τακτικοί για λόγους λειτουργικούς ενώ στο σπίτι με τα ρούχα τους και τα πράγματα τους μπορεί να είναι τσαπατσούληδες. Για γυναίκες ρωτάμε: «Όταν έρθουν ξένοι στο σπίτι, επισκέπτες και μετακινούν τασάκια, καρέκλες, μέσα σου να σε ενοχλεί αυτό; Να εκνευρίζεσαι; Καμμιά φορά να θέλεις εκείνη τη στιγμή να το ξαναβάλεις στη θέση του; Ή ορισμένες φορές να μην θέλεις να έρχονται ξένοι, μόνο και μόνο για να μην σου τα χαλάνε; Όταν φύγουν οι ξένοι και είναι αργά το βράδυ και είσαι κουρασμένη, να θέλεις να τα βάλεις όλα στη θέση τους ότι ώρα και νάναι και μετά να ξαπλώσεις;

Στα ραντεβού σου θέλεις να είσαι συνεπής, ακριβής στην ώρα σου; Το καταφέρνεις να είσαι; Αν σε καθυστερήσει το άλλο άτομο, εκνευρίζεσαι; Θα κάνεις παρατήρηση, θα πεις κάτι; Όποιος και νάναι; Θέλεις προγραμματισμό στη ζωή σου; Σήμερα να κάνω αυτό, αύριο εκείνο, μεθαύριο το άλλο; Αν σε βγάλουν από το πρόγραμμα να σε ενοχλεί αυτό, να σε εκνευρίζει; Το να λήξουν λογαριασμοί ή να έχεις εκκρεμμότητες να σε ενοχλεί ιδιαίτερα; Μόλις έρθουν οι λογαριασμοί να θέλεις αμέσως να πας να τους τακτοποιήσεις; Ή το ξανοιχτείς σε δάνεια και σε ανοίγματα να σε ενοχλεί ιδιαίτερα και να τα αποφεύγεις; Είσαι στην ουρά στην τράπεζα και κάποιος πάει να μπεί από το πλάϊ, θα πεις κάτι, θα τον βάλεις στη θέση του; Περπατάς στο δρόμο και κάποιος πετάει χαρτιά ή αποτσίγαρα κάτω. Θα πεις κάτι, θα κάνεις παρατήρηση; Γενικώς τα στραβά τα βλέπεις; Να μην μπορείς να τα αγνοήσεις;»

Πως ρωτάει ο έμπειρος ομοιοπαθητικός γιατρός

Όλο αυτό, είναι ένα κατεβατό από ερωτήσεις. Δεν σημαίνει ότι είμαστε ένας αδιάφορος και κουρδισμένος υπάλληλος στατιστικής υπηρεσίας που κάνει μηχανικές ερωτήσεις για να τελειώνει με ένα συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο αδιαφορώντας για τις απαντήσεις και ακόμα και για τις εκφράσεις του ατόμου που έχει απέναντι του. Ίσα-ίσα το αντίθετο. Οι ερωτήσεις γίνονται σταδιακά και κλιμακωτά όχι μόνο για να δούμε αν έχει το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό ο ασθενής μας αλλά και σε ποιό βαθμό και με τι ιδιαιτερότητες το έχει.

Ο άσχετος ψαράς, δολώνει όπως-όπως, ρίχνει με το καλάμι του όπου τύχει, χωρίς σχέδιο και σκοπιμότητα και απλά περιμένει «ότι βρέξει να κατεβάσει». Ο έμπειρος ψαράς προσέχει τι δόλωμα θα βάλει και πως θα το αγκιστρώσει. Το δόλωμα για τον ομοιοπαθητικό γιατρό είναι η περίτεχνα και με σωστή έμφαση διατυπωμένη έμπειρη ερώτηση. Μια ερώτηση σκόπιμη, προσεγμένη, αντικειμενικά διατυπωμένη. Ο έμπειρος ψαράς προσέχει που θα ρίξει το δόλωμα του σε σχέση με τον ήλιο, το κύμμα και σε ποιό βάθος θα πάει το δόλωμα του. Ο έμπειρος ομοιοπαθητικός γιατρός θα ρωτήσει τις ίδιες σχεδόν ερωτήσεις αλλά με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς, το φύλο, την μόρφωση και την ιδιοσυγκρασία που υποψιάζεται ότι έχει ο ασθενής.

Ο έμπειρος ψαράς όταν ανεβάσει επάνω το ψάρι που του τσίμπησε, θα προσέξει πως θα το ξε-αγκριστρώσει, αν θα το κρατήσει ή θα το πετάξει στη θάλασσα γιατί είναι σκάρτο ψάρι, και  πως θα το μαγειρέψει το κάθε ψάρι γιατί το καθένα θέλει το δικό του μαγείρεμα, την δική του χρήση. Ο έμπειρος ομοιοπαθητικός γιατρός κατά ανάλογο τρόπο θα φιλτράρει και θα ερμηνεύσει τις απαντήσεις του ασθενούς ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, την μόρφωση, το μίασμα και την πιθανή ιδιοσυγκρασία του ασθενούς του. Γι αυτό και στην πιάτσα των ψαράδων υπάρχουν οι πετυχημένοι επαγγελματίες που τρώνε ψάρια και οι αμαθείς ερασιτέχνες που ταϊζουν τα ψάρια. Κατά ανάλογο τρόπο υπάρχουν οι καλοί και έμπειροι ομοιοπαθητικοί γιατροί που έχουν θαυμάσια αποτελέσματα και οι αμαθείς ή λανθασμένα εκπαιδευμένοι ομοιοπαθητικοί γιατροί οι οποίοι, που και που, πετυχαίνουν και καμμιά καλή ψαριά.

Επειδή πολλοί ασθενείς θα τείνουν να υπερβάλουν στο θέμα της τάξης, το μέλημα μας είναι να διαπιστώσουμε αν έχουν το χαρακτηριστικό «τάξη» σε βαθμό 3 και όχι απλά 2 ή 1. Θα περιγράψω επομένως την πιο χαρακτηριστική ιδιοσυγκρασία που έχει την τάξη σε βαθμό 3 και μετά θα δούμε τις διαφορές της από άλλες ιδιοσυγκρασίες βαθμού 3 ή και 2.

Νουξ Βόμικα: η τάξη για την τάξη!

Η Νουξ Βόμικα είναι της τάξης για την τάξη. Δεν είναι κάτι που το απέκτησε λόγω παιδείας. Είναι έμφυτο χαρακτηριστικό. Είναι νεύρωση. Είναι από κατασκευής. Και αυτή η κατάσταση της τάξης σε βαθμό 3, αφορά όχι μόνο τα υλικά αντικείμενα αλλά και τα πάντα στη ζωή της. Από τρόπο σκέψης μέχρι συναισθήματα, μέχρι αρχές, μέχρι συμπεριφορά. Θέλει τα πάντα τακτοποιημένα. Τα ρούχα της δεν θα τα κρεμμάσει απλώς, αλλά θέλει να είναι ατσαλάκωτα και με σειρά και οργάνωση. Τα πράγματα στα συρτάρια θα είναι διπλωμένα αν είναι ρούχα και ζυγισμένα-στοιχισμένα αν είναι πράγματα. Τοποθετημένα κατά κατηγορίες και με οργάνωση και σύστημα. Τα πάντα στην εντέλεια. Η ίδια θα σου πει για τον εαυτό της: «είμαι τελειοθηρική γιατρέ. Τρελλή με την τάξη. Σχολαστική. Είμαι άρρωστη με την τάξη. Είμαι απόλυτη. Είμαι τελειομανής».

Όταν έρθουν ξένοι στο σπίτι, επισκέπτες, την ενοχλεί και η παραμικρή μετακίνηση ή αναδιάταξη που θα της κάνουν. Το τασάκι το θέλει εκεί, την καρέκλα πιο πέρα και το βάζο στη θέση του. Δεν θέλει να της αλλάζουν τίποτα. Αν της μετακινήσουν κάτι, μπαίνει στον πειρασμό να το ξαναβάλει στη θέση του επί τόπου, έστω και αν ξέρει ότι θα ήταν αγένεια κάτι τέτοιο. Αν δεν το βάλει την τρώει αυτό μέσα της ή μόλις φύγουν θα το ξαναβάλει εκεί που το είχε. Συχνά δεν θέλει επισκέπτες ή το αποφεύγει για να μην της αλλάξουν την τάξη που έχει. Όταν φύγουν οι ξένοι και είναι αργά το βράδυ ακόμη και αν είναι κουρασμένη, ακόμη και αν είναι Κυριακή την άλλη μέρα και δεν δουλεύει, παρόλα αυτά θέλει να τα βάλει στη θέση τους όλα. Και όχι μόνο να βάλει τα πιάτα στον νεροχύτη αλλά και να τα πλύνει κιόλας. Το να μην τα πλύνει επειδή είναι κουρασμένη πολύ, μπορεί να το δεχτεί αλλά σαν συμβιβασμό που την τρώει.

Στα ραντεβού της θέλει να είναι απόλυτα συνεπής. Στην ώρα της. Αγγλίδα. Και δεν θέλει απλώς αλλά τα καταφέρνει κιόλας να είναι στην ώρα της. Αν την καθυστερεί ο σύζυγος ή τα παιδιά της σε ένα ραντεβού, εκνευρίζεται έντονα και φωνάζει. Αν της καθυστερήσει το άλλο άτομο, εκνευρίζεται έντονα και θα κάνει παρατήρηση. Ακόμα και σε επαγγελματικά ραντεβού μπορεί κάτι να πει. Έχω δει Νουξ Βόμικα η οποία δεν έκλεινε ραντεβού με φίλη της γιατί ήξερε ότι την καθυστερεί κάθε φορά! Αν την καθυστερήσουν πολύ μπορεί και να σηκωθεί να φύγει, αφήνοντας ένα αυστηρό σημείωμα.

Θέλει προγραμματισμό στη ζωή της. Απόλυτο προγραμματισμό. Σήμερα θα κάνω αυτά, αύριο εκείνα, την επόμενη βδομάδα τα άλλα. Αν την βγάλουν από το πρόγραμμα εκνευρίζεται και διαμαρτύρεται. Νοιώθει άσχημα μέσα της. Καμμία εκκρεμότητα δεν της αρέσει. Τους λογαριασμούς μόλις έρθουν θα πάει να τους πληρώσει κατ' ευθείαν ή θα προγραμματίσει έστω την πληρωμή τους το συντομότερο δυνατόν. Για δάνεια δεν συζητάμε. Τα αποφεύγει έντονα. Δεν θέλει να έχει εκκρεμότητες με κανέναν. Προτιμάει να απλώνει το χέρι της μέχρι εκεί που φτάνει και λίγο λιγότερο για να είναι σίγουρη.

Οτιδήποτε στραβό την ενοχλεί. Αν πάνε να παρακάμψουν την ουρά σε μια υπηρεσία θα κάνει αυστηρή και έντονη παρατήρηση ακόμα και καυγά. Θα επιπλήξει, θα είναι κάθετη, θα κάνει και κήρυγμα. Αν όμως πρόκειται για κάποιον ηλικιωμένο ή κάποιον ανάπηρο, θα είναι η πρώτη που θα του παραχωρήσει τη θέση της. Αν δει κάποιον να πετάει αποτσίγαρα ή χαρτιά στο δρόμο θα του κάνει αυστηρή σύσταση ακόμα και καυγά. Μπορεί να επιμένει να τον υποχρεώσει να το μαζέψει και να το πετάξει στον σκουπιδοντενεκέ εκείνη τη στιγμή. Αν την παίρνει βέβαια. Η αγένεια και η ασυνέπεια την εκνευρίζει ιδιαίτερα.

Άλλες τακτικές ιδιοσυγκρασίες

Το Αρσένικουμ είναι συχνά τακτικό 3. Η διάθεση του για τάξη έχει να κάνει με τον έντονο εγωϊσμό του και την κυριαρχικότητα του. Είναι άτομο «που ξέρει», που έχει την σωστή γνώμη για τα πάντα και είναι του «κάντο όπως το λέω εγώ». Θέλει αυτός να κανονίζει πως θα γίνουν όλα στην οικογένεια ή στην δουλειά και ανακατεύεται και με το παραμικρό θέμα, σαν ένας άντρας, γιατί είναι άντρες συνήθως, σαν ένας άντρας κατίνα. Γι αυτό και φαίνεται πολύ τακτικός και σπαστικός και συχνά απωθητικός σαν άτομο. Ψυχρός και έντονα εγωϊστής και εγωκεντρικός.

Και το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ μπορεί συχνά να φαίνεται τακτικό 3. Αλλά πρόκειται για μια σχολαστικότητα που έχει να κάνει με έμμονες ιδέες και ψυχαναγκαστική συμπεριφορά. Από μικρός σου αναφέρει η μητέρα του ότι «κολλάει σε κάποια πράγματα». Θέλει π.χ να του φορέσουν πρώτα το σορτσάκι, μετά την μπλούζα και μετά τα παπούτσια. Με αυτή τη σειρά και μόνο. Ή θέλει τα παπούτσια του ή τα παιχνίδια του να έχουν μια συγκεκριμένη θέση και φορά. Αν κάτι είναι στραβό δεν μπορεί να ησυχάσει αν δεν το βάλει ξανά στη θέση του. Δεν είναι ότι εκνευρίζεται όπως η Νουξ Βόμικα. Είναι ότι αγχώνεται, νοιώθει άσχημα.

Διάθεση για τάξη 2 και πιο σπάνια 3 έχει και η Πλάτινα αρκετές φορές. Δεν είναι όμως η τάξη για την τάξη. Συνήθως η Πλάτινα θέλει να έχει ένα ακριβό σπίτι, ένα σπίτι πολυτελείας. Αγοράζει ακριβά ρούχα και αντικείμενα και αξεσουάρ και δεν θέλει να της τα χαλάνε γιατί της αρέσει το παλάτι της να το έχει αστραφτερό για το ίματζ της, για την προβολή της. Δεν είναι σπαστική με την τάξη.

Η Λάχεσις μπορεί να φαίνεται και να δηλώνει ότι είναι τακτική3 αλλά συνήθως πρόκειται για βαθμό 2 ενώ το κίνητρο της δεν είναι η τάξη για την τάξη. Πρόκειται συνήθως για παλαιές νοικοκυρές που είναι περήφανες να φαίνονται καθαρές και τακτοποιημένες και άξιες νοικοκυρές για το θεαθήναι. Είναι συνήθως και άτομα γρήγορα, κινητικά, ενεργητικά, ακούραστα και όλη μέρα μπορεί να ασχολούνται με την καθαριότητα του σπιτιού, με το να πλύνουν την αυλή, να μαγειρέψουν 2-3 φαγητά, να φροντίσουν όλα τα άτομα της οικογένειας. Έτσι φαίνονται ως πολύ τακτικά και σχολαστικά αλλά δεν είναι στον βαθμό της Νουξ Βόμικα, αλλά δεν έχουν και την πρόθεση της. Η Λάχεσις μπορεί να φτάσει και σε κατινίστικες υπερβολές του τύπου να κυνηγάει τον άντρα της να βγάλει τα παπούτσια του μόλις μπει και να περπατάει πάνω σε πατάκια για να μην θολώσει το παρκέ και θα γκρινιάζει και θα μουρμουράει ότι «την έχουν πεθάνει στη δουλειά και δεν την σέβονται και από πάνω».

Τακτικό σε βαθμό 2 είναι και το Λαϊκοπόντιουμ κυρίως όμως στη δουλειά του και στα πράγματα του για λόγους λειτουργικότητας, τυπικότητας και ίματζ. Μπορεί όμως να θέλει να είναι τακτικός και από δειλία, μήπως του κάνουν παρατήρηση για λάθη που τυχόν θα προκύψουν επειδή δεν είναι τακτικός.

Η Πουλσατίλλα είναι συνήθως τακτική 2 λόγω του ότι είναι η κατίνα καλή νοικοκυρά. Η χαρούμενη, πρόσχαρη και προκομμένη νοικοκυρά που θέλει να διατηρεί το σπίτι καθαρό, νοικοκυρεμένο, ρομαντικό και όμορφο. Άμα λοιπόν ο σύζυγος ή τα παιδιά της τα κάνουν άνω κάτω στεναχωριέται, κλαίει και παραπονιέται ότι δεν την καταλαβαίνουν και ότι δεν την σκέφτονται. Η Πουλσατίλλα χαίρεται ειλικρινά και πραγματικά να έχει φιλοξενούμενους και να τους φροντίζει και να τους περιποιείται στο έπακρον. Χαίρεται με τη χαρά του άλλου όντας ψωρικό άτομο στις αρχές και συκωτικότατο στην έκφραση.

Ο τσαπατσούλης Σούλφουρ

Στον αντίποδα της Νουξ Βόμικα όσον αφορά την τάξη είναι κατά κανόνα το Σούλφουρ. Είναι τσαπατσούλης 3 ή έστω 2. Τα κάνει όλα γης μαδιάμ. Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι. Όλα άνω κάτω. Παρόλα αυτά μέσα σε αυτό το χαμό, ο ίδιος βρίσκει άκρη. Αν είναι φοιτητής και του τακτοποιήσει το δωμάτιο η μητέρα του, τότε φωνάζει και διαμαρτύρεται γιατί τώρα δεν θα μπορεί να τα βρίσκει. Στο γραφείο του θα δεις δεκάδες αντικείμενα στοιβαγμένα. Μια γυναίκα στη τσάντα της μπορεί να έχει τα πάντα ανακατεμένα, φίρδην μίγδην. Στο μαγείρεμα θα ανακατεύει τα πάντα και θα λερώνει όλη την κουζίνα για να βράσει ένα αυγό. Είναι και άτσαλο άτομο συνήθως στις κινήσεις του το Σούλφουρ. Σκουντουφλάει, χτυπάει εύκολα, του πέφτουν πράγματα, λερώνεται εύκολα στο φαγητό και λερώνει και όλο το χώρο γύρω του με ψίχουλα. Καμμιά φορά μπορεί να τον πιάνει πρόσκαιρα μια κρίση τακτοποίησης. Αλλά πρόκειται μόνο για κρίση. Σε πέντε λεπτά θα τα έχει διαλύσει και πάλι όλα.

Πως ρωτάμε για την εξωστρέφεια-εσωστρέφεια

Ας πάμε τώρα στο θέμα  «εσωστρέφεια-εξωστρέφεια». Πως ρωτάμε: «Τις στεναχώρειες σου, τα προβλήματα σου τα προσωπικά, τα σώψυχα σου, θέλεις να τα κουβεντιάζεις, να τα συζητάς ή τα κρατάς μέσα σου; Σε πόσα άτομα θα ξανοιχτείς να μιλήσεις για τα πολύ προσωπικά σου; Σε ένα, σε δύο, σε τρία, σε πολύ περισσότερα; Και ποιά είναι αυτά τα άτομα; Θα τα πεις όλα σε αυτά τα άτομα ή θα κρατήσεις και για τον εαυτό σου; Τα λες εύκολα από μόνη σου ή θέλεις λίγο σπρώξιμο για να μιλήσεις; Εάν σε δει κάποιος στεναχωρεμένο, έμαθε ότι πέρασες κάποια στεναχώρεια, κάτι προσωπικό και έρθει να σε παρηγορήσει, να σου πει μην το σκέφτεσαι, θα περάσει, την παρηγοριά πως την αντιμετωπίζεις; Νοιώθεις καλύτερα, τον ακούς απλώς ή σε ενοχλεί, σε εκνευρίζει; Σε σημείο να θέλεις να αλλάξεις θέμα ή να προσπαθήσεις να φύγεις; Η λύπηση, ο οίκτος του άλλου, να σε ενοχλεί, να σε εκνευρίζει; Κλαίς εύκολα ή δύσκολα; Μπορεί να τύχει και μπροστά στους άλλους ή θέλεις να είσαι μόνη σου οπωσδήποτε; Μπορεί π.χ όταν νοιώθεις ότι θα σου βγει κλάμα να βρεις μια δικαιολογία και να σηκωθείς να φύγεις; Πλάκωμα στο στήθος, αναστεναγμούς ή κόμπο στο λαιμό;»

Εξωστρεφείς συκωτικές ιδιοσυγκρασίες

Εξωστρεφή άτομα είναι τα συκωτικά συνήθως. Πολύ εξωστρεφής είναι η Πουλσατίλλα σε βαθμό 3 με την έννοια του ότι μιλάει για τα σώψυχα της ακόμα και στο λεωφορείο ή στο δρόμο ή στο πάρκο της γειτονιάς στη γειτόνισσα ή ακόμη και σε άτομα που πρωτογνωρίζει. Θα πιάσει εύκολα κουβέντα γιατί είναι πρόσχαρη και ανοικτή και γελαστή και κοινωνική. Θα πιάσει κουβέντα και εύκολα, λίγο έδαφος να βρει, θα πει για τον πόνο της και τα προβλήματα της με ειλικρίνεια και με παράπονο. Μιλάει γιατί θέλει παρηγοριά. Θέλει συμπαράσταση. Θέλει ψυχική επικοινωνία. Θέλει κουράγιο. Θέλει τόνωση. Θέλει ανθρώπινη επαφή και ζεστασιά. Δεν έχει κάποιο άλλο απώτερο σκοπό η εξωστρέφεια της γιατί δεν είναι συφιλιτικό άτομο. Θέλει απλώς αυτά που αναφέραμε. Το κλάμα η Πουλσατίλλα το έχει στο τσεπάκι. Είναι πράγματι κλαψιάρα και υπερευαίσθητη. Ειλικρινά, ψωρικά ευαίσθητη και ρομαντική και ευσυγκίνητη. Κλαίει εύκολα και αυθόρμητα με πολύ μικρές στεναχώρειες ακόμη και από χαρά. Και εξίσου εύκολα χαίρεται και γελάει εύκολα με μια μικρή παρηγοριά, με μια ανθρώπινη επαφή, με δυό καλές κουβέντες. Είναι ο κλασσικός κλαυσίγελως που σαν μικρό μωρό εκεί που κλαίει εύκολα γελάει και εκεί που γελάει εύκολα κλαίει. Αλλά ειλικρινώς, ψωρικά και όχι υποκριτικά, συφιλιτικά όπως π.χ μια Λάχεσις.

Ο Φώσφορος είναι και αυτός πολύ εξωστρεφές άτομο, εξωστρεφής 3, λίγο λιγότερο από την Πουλσατίλλα με την οποία άλλωστε σαν ιδιοσυγκρασία είναι πολύ κοντά. Θέλει να μοιραστεί τον πόνο του και τα προβλήματα του, θέλει να τα βγάλει από μέσα του για να ξαλαφρώσει, θέλει συμπαράσταση, θέλει και παρηγοριά, θέλει και συμβουλές και λύσεις. Θα πάει εύκολα στο γιατρό ή σε έναν ψυχολόγο για να ζητήσει συμβουλές. Προτιμά βέβαια τους καλούς φίλους περισσότερο γιατί η φιλία είναι πολύ μεγάλη υπόθεση για τον Φώσφορο. «Καρδιά έξω», είναι ο Φώσφορος. Ανοιχτό βιβλίο. Και μεγάλη καρδιά και εύπιστη καρδιά και την έχει πατήσει πολλές φορές στη ζωή του από συφιλιτικά άτομα.

Το τυπικά εσωστρεφές ψωρικό Νάτρουμ Μουριάτικουμ

Εσωστρεφές έντονα, σε βαθμό 3, άτομο είναι τυπικά το Νάτρουμ Μουριάτικουμ. Θίγεται εύκολα, προσβάλλεται εύκολα και δεν θέλει επ' ουδενί λόγω να το δείξει. Να καταλάβει ο άλλος ότι θίχτηκε. Προσπαθεί να το κρύψει ακόμη και να μην φανεί σε μορφασμό στο πρόσωπο της και αν δεν μπορέσει να συγκρατηθεί ή αν δει ότι κινδυνεύει να αποκαλυφθεί η ταραχή της τότε θα βρει μια δικαιολογία και θα σηκωθεί να φύγει. Ή μπορεί να μείνει και να προφασιστεί έναν πονοκέφαλο για να απομονωθεί. Δεν μιλάει καθόλου εύκολα για τα προσωπικά του το Νάτρουμ Μουριάτικουμ. Μπορεί το πολύ να μιλήσει σε ένα, μάξιμουμ δύο άτομα. Άτομα του πολύ προσωπικού της περιβάλλοντος. Ακόμη και ο σύντροφος της, αν δεν είναι ο κατάλληλος, δεν θα είναι μέσα σε αυτά τα άτομα. Θα μιλήσει σε μια πολύ κολλητή φίλη που την ξέρει πολλά χρόνια και την έχει τεστάρει για την εχεμύθεια της. Ακόμη και εκεί θέλει λίγο σπρώξιμο για να μιλήσει και δεν είναι απαραίτητο να τα πει όλα, μέχρι τέρμα. Ακόμη και στον γιατρό ή στον ψυχολόγο, χρειάζεται μια πολύ καλή ανθρώπινη επαφή και μια πολύ ειδική στάση για να μπορέσει να ανοιχτεί και άν ανοιχτεί και μέχρις ενός σημείου.

Αν μαθευτούν τα προσωπικά της θα ενοχληθεί έντονα. Π.χ όταν πεθάνει ένα αγαπημένο της, δικό της πρόσωπο ή αν περάσει μια οικογενειακή καταστροφή προτιμάει να είναι μόνη της. Δεν θέλει τα συλληπητήρια και τις κοινωνικές επαφές. Και δεν θέλει με τίποτα την παρηγοριά. Την ενοχλεί, την εκνευρίζει έντονα η παρηγοριά. Χειροτερεύει με την παρηγοριά γιατί εκτίθεται. Γι αυτό και την αποφεύγει με κάθε τρόπο. Ο οίκτος, η λύπηση των άλλων είναι ο θάνατος της. Το να πουν «α την καϋμένη» είναι σαν να την σκοτώνεις. Προσέξτε όμως, μπορεί να νοιώσει πολύ καλύτερα από μια ειδικού τύπου παρηγοριά από μια πολύ κολλητή της ή από τον πολύ καλό της σύντροφο. Όταν είναι στεναχωρημένη μπορεί να έχει νευρικά συμπτώματα όπως νευρικούς πονοκεφάλους, πλάκωμα στο στήθος, κόμπο στο λαιμό, νευραλγίες κλπ. Το Νάτρουμ Μουριάτικουμ κλαίει σχετικά εύκολα. Αλλά το κλάμα της είναι ψωρικό και θέλει οπωσδήποτε να είναι μόνη της για να κλάψει. Θα βρεί μια δικαιολογία για να σηκωθεί να φύγει και να πάει εί δυνατόν και στο μπάνιο για να κλάψει να εκτονωθεί και μετά να σκουπιστεί καλά, να μακιγιαριστεί και να βγει έξω σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Ενώ μέσα της υποφέρει.

Άλλες εσωστρεφείς ψωρικές ιδιοσυγκρασίες

Η Ιγκνάσια είναι και αυτή εσωστρεφής σε βαθμό όμως 2. Όχι τόσο όσο το Νάτρουμ Μουριάτικουμ. Στη φάση π.χ της ερωτικής απογοήτευσης, θα μιλήσει για τον πόνο της, θέλει να μιλάει αλλά όχι βέβαια σε όλους. Μπορεί να θέλει και παρηγοριά αλλά και πάλι από πολύ λίγους. Στον γιατρό θα ανοιχτεί αρκετά για το πρόβλημα που πέρασε, βέβαια με την προϋπόθεση ότι και ο γιατρός έχει την σωστή στάση. Ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι η Ιγκνάσια ανοίγεται περισσότερο από το Νάτρουμ Μουριάτικουμ γιατί ήδη έχει σπάσει, πνίγεται από το πρόβλημα της και έχει πλέον την ανάγκη να μιλήσει γι αυτό.

Η Σέπια είναι πολύ εσωστρεφής, σε βαθμό 3, συχνά και πιο εσωστρεφής από το Νάτρουμ Μουριάτικουμ. Πιο εσωστρεφής με την έννοια του ότι έχει κλειστεί πολύ περισσότερο στον εαυτό της, έχει μαραζώσει και έχει απελπιστεί. Γιατί να ζητήσει λοιπόν βοήθεια; Βρίσκεται ήδη σε μια κατάσταση έντονης ψωρικής μελαγχολίας τέτοιας που ακόμα και τα αγαπημένα της παιδιά ή τους πολύ δικούς της, δεν τους νοιώθει δικούς της. Λογικά ξέρει ότι τους αγαπάει, αλλά δεν μπορεί να βγάλει συναίσθημα απέναντι τους. Είναι φλατ, παγωμένο πλέον το συναίσθημα της, πνίγεται, βουλιάζει ενεργειακά και συναισθηματικά και γι αυτό εκρήγνυται εύκολα και έντονα και γίνεται δηκτική όταν την κοντράρουν. Δεν αντέχει οποιαδήποτε κόντρα.

Το Νάτρουμ Καρμπόνικουμ έχει και αυτό την εσωστρέφεια του Νάτρουμ Μουριάτικουμ αλλά σε βαθμό 2. Έχει επίσης συχνά μια αίσθηση αποξένωσης από τους άλλους, από τους δικούς της, από τον κόσμο. Νοιώθει ότι αυτή είναι από δω και οι άλλοι από κει, απέναντι. Δεν νοιώθει μαζί τους.

Το Ψωρίνουμ είναι πολύ εσωστρεφές, σε βαθμό 3 και μάλιστα πιο έντονα από το Νάτρουμ Μουριάτικουμ. Είναι εσωστρεφέστατο και ταυτόχρονα έντονα απαισιόδοξο και καταθλιπτικό. Κλείνεται στον κόσμο του, είναι έντονα απογοητευμένο και αποτραβηγμένο και γι αυτό δεν θέλει παρέα. Προτιμάει συχνά να είναι μόνο του. Και δεν έχει και τα νεύρα της Σέπια. Γιατί έχει αποτραβηχτεί πολύ περισσότερο. Δεν αντιδρά πλέον. Δεν μπορεί να νοιώσει χαρά το Ψωρίνουμ. Μπορεί όλα να του πηγαίνουν καλά, αλλά ο ίδιος τα βλέπει όλα μαύρα, έστω γκρίζα. Το ποτήρι είναι μισοάδειο, δεν είναι μισογεμάτο. Δεν μπορεί να νοιώσει χαρά ακόμα και με πράγματα που συνήθως τον ενθουσίαζαν. Δεν μπορεί να βρει χαρά στη δουλειά του, στη γυναίκα του και στα παιδιά του, στα χόμπι του, στη φύση, σε οτιδήποτε.

Ζει μια έντονη ψωρική κατάθλιψη. Ξέρει ότι λογικά αγαπάει τους δικούς του, και σαφώς τους αγαπάει, αλλά όλο αυτό έχει μείνει μόνο στη λογική, στο μυαλό. Η καρδιά δεν λειτουργεί, το συναίσθημα δεν υπάρχει. Υπάρχει μια γενική απογοήτευση, μια «ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης» με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο. Αυτή η φράση φτιάχτηκε για το Ψωρίνουμ! Νοιώθει ότι η δουλειά του πάει «κατά διαόλου», ότι θα φαλιρίσει οικονομικά και συχνά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα. Σπάνια η αντικειμενική του οικονομική κατάσταση ταιριάζει με την υποκειμενική του αίσθηση που έχει για την οικονομική του κατάσταση. Κυριολεκτικά νοιώθει ότι πάει για πτώχευση, για το πτωχοκομείο.

Το Τζελσέμιουμ είναι εσωστρεφές λόγω έντονης ντροπαλότητας και τράκ. Λόγω αμηχανίας. Λόγω έλλειψης αυτοπεποίηθησης, όχι όμως στον βαθμό της Θούγια. Κοκκινίζει και τραυλίζει εύκολα όταν έρχεται σε επαφή με κόσμο και ιδιαίτερα για πρώτη φορά. Ακόμη και μετά από αρκετές φορές γνωριμίας με άλλα άτομα παραμένει συνεσταλμένος και λιγομίλητος και μπλοκαρισμένος.

Η Θούγια είναι εσωστρεφής γιατί νοιώθει ότι δεν αξίζει τίποτα, ότι είναι η τελευταία, ότι είναι ένα σκουπίδι. Ότι οι άλλοι είναι πιο πάνω από αυτήν στην εξυπνάδα, στις ικανότητες ακόμα και στην ομορφιά. Μα πως είναι έτσι το σώμα της ατσούμπαλο, πως είναι έτσι τα χέρια και τα πόδια της; Πως λοιπόν να ανοιχτεί με τον άλλο κόσμο. Με τι προσόντα! Στον γιατρό, αν υπάρξει ειδική προσέγγιση θα μιλήσει και αν ο γιατρός καταλάβει την κεντρική της ιδέα και της το δείξει ότι κατάλαβε, θα νοιώσει πολύ ωραία γιατί επί τέλους ένας άνθρωπος κατάλαβε το εσωτερικό μαρτύριο που ζει. Την έλλειψη αυτοπεποίηθησης και τις ενοχές για διάφορα πράγματα τα οποία σε τελική ανάλυση δεν έχουν και βάση.

Επαμφοτερίζουσες ιδιοσυγκρασίες όσον αφορά εσωστρέφεια-εξωστρέφεια

Το Μεντορίνουμ, ως γνήσιο συκωτικό είναι εξωστρεφές με την έννοια του ότι δεν έχει πρόβλημα να μιλήσει για τα προβλήματα του. Αλλά, συχνά δεν μιλάει γι αυτά γιατί νοιώθει τόσο δυνατό και είναι τόσο ρηχό άτομο, που δεν θεωρεί αυτά που λέμε προσωπικά προβλήματα ως προβλήματα ουσιαστικά. Πιο πολύ θεωρεί ως προβλήματα τα θέματα της δουλειάς του, τα οικονομικά, το ότι δεν βρίσκει γκόμενες ή το ότι δεν του σηκώνεται το πουλί του. Αυτά είναι ουσιαστικά προβλήματα για το Μεντορίνουμ. Ότι δεν τον αφήνει να χαρεί τη ζωή και ότι τον πρήζει.

Η Λάχεσις μπορεί να εμφανίζεται ως εξωστρεφέστατη, ως υπερβολικά και αφύσικα εξωστρεφής. Μπορεί να διαλαλεί σε όλο τον κόσμο, ακόμη και σε αγνώστους ή σε πρώτες γνωριμίες αυτά που άλλους θεωρούνται ως προσωπικά. Π.χ να μιλάει για τον μέθυσο ή άπιστο άντρα της και πόσο την βασανίζει, για το πόσο θύμα είναι στη ζωή, για τις προσωπικές της κακοτυχίες, για το παιδί της που έμπλεξε με τα ναρκωτικά ή με κακές παρέες κλπ κλπ. Αλλά όλα αυτά γίνονται με συφιλιτική πρόθεση, γίνονται σκόπιμα. Δεν πρόκειται για μια κρίση ειλικρινούς εξομολόγησης. Πρόκειται για ένα θέατρο, για ένα παιχνίδι, για έναν ρόλο. Άλλες φορές θα δεις την Λάχεσις να είναι αρκετά εσωστρεφής και προσεκτική στο τι θα πει από τα προσωπικά της, ακόμη και να προσέχει μην μάθουν οι άλλοι κάτι για τα του οίκου της. Ο λόγος είναι γιατί επειδή η ίδια είναι και η πρώτη κουτσομπόλα και καχύποπτη, κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια και θεωρεί ότι και οι άλλες γυναίκες θα την κουτσομπολέψουν και θα την «κάνουν ρεζίλι». Η Λάχεσις μπορεί να υποδύεται συχνά μια υπερευαίσθητη και κλαψιάρα Πουλσατίλλα που είναι θύμα των περιστάσεων ή του κακού της συζύγου και το κλάμα και οι αναστεναγμοί δίνουν και παίρνουν. Πρόκειται βέβαια για έναν φαινότυπο. Έναν σκόπιμο και υποκριτικό φαινότυπο πίσω από τον οποίο υπάρχει μια κυριαρχική σκοπιμότητα, μια συφιλιτική θεατρική κατάσταση η οποία μπορεί εύκολα να αποκαλυφθεί λόγω της υπερβολικότητας και της υποβόσκουσας σκοπιμότητας.

Άλλες εσωστρεφείς ιδιοσυγκρασίες

Η Βαλεριάνα στις πολύ κολλητές της μπορεί να μιλάει λίγο για τα προσωπικά της αλλά προσεγμένα και με όρια. Και έξω πολύ λιγότερο. Γιατί θέλει να διατηρεί το ίματζ της. Έχει ένα στυλάκι, μια εικόνα προς τα έξω και δεν θέλει να την χαλάει. Είναι συνήθως η εικόνα της αντισυμβατικής και μοντέρνας και προοδευτικής γυναίκας που δεν είναι ένα μπιμπελό όπως η Πλάτινα, αλλά ούτε και μια βλάχα κατίνα όπως άλλες. Θέλει να διατηρήσει αυτό το ίματζ και αν αφεθεί και στραπατσαριστεί στα μάτια των άλλων τότε θα νοιώθει από κάτω και αυτό δεν το μπορεί καθόλου. Μπορεί αν γυμνωθεί στα μάτια των άλλων και πέσει να κόψει παρέες μαζί τους γιατί νοιώθει πλέον γυμνή. Αν μάθεις μια προσωπική της στεναχώρεια και πας να την παρηγορήσεις επειδή είναι καχύποπτη και παρεξηγιάρα και εύθικτη και αντιδραστική, αν το εκλάβει ότι την υποτιμάς ή την λυπάσαι, εκνευρίζεται έντονα και αντιδρά. Ο οίκτος την εκνευρίζει έντονα γιατί νοιώθει «από κάτω».

Το ψωρικό Σούλφουρ είναι πολύ έντονα εσωστρεφές, σε βαθμό 3. Συχνά πιο εσωστρεφές και από το Νάτρουμ Μουριάτικουμ ή μπορεί να θυμίζει Ψωρίνουμ αλλά όχι με κατάθλιψη ή ματαιότητα. Περνάει διάφορα, τα μαζεύει μέσα του, τα σκέφτεται, βράζει στο ζουμί τους αλλά δεν θέλει να μιλάει γι αυτά. Θεωρεί ότι είναι δικά του προβλήματα, ότι δεν έχει νόημα να μιλήσει γι αυτά γιατί έτσι κι αλλοιώς δεν θα γίνει και τίποτα ιδιαίτερο. Δεν θα αλλάξει και κάτι. Η γυναίκα του θα σου πει «με το τσιγκέλι του τα βγάζω γιατρέ». Ο ίδιος θα πει «μα τι να πω γιατρέ, δεν θα αλλάξει και τίποτα». Ή «έτσι είναι ο χαρακτήρας μου γιατρέ». Δεν εκνευρίζεται αν ο άλλος μάθει για τα προσωπικά του, ούτε αν τον παρηγορήσουν αλλά δεν θα ανοιχτεί κιόλας. Η παρηγοριά δεν τον εκνευρίζει, αλλά την θεωρεί άσκοπη.

Ο Υοσκύαμος εμφανίζεται συχνά έντονα εσωστρεφής λόγω έντονης και συχνά παράλογης καχυποψίας. Δεν θέλει να μιλήσει για τα δικά του, για τον εαυτό του γιατί υποψιάζεται ότι οι άλλοι πιθανώς να στρέφονται εναντίον του, να θέλουν το κακό του, να συνομωτούν εναντίον του, να τον σχολιάζουν αρνητικά. Σε πιο προχωρημένη ψυχωσική κατάσταση δεν υποψιάζεται απλώς αλλά το θεωρεί δεδομένο και πραγματικότητα κάτι τέτοιο, έστω και αν δεν συμβαίνει ούτε κατ' ελάχιστον.

Πως ρωτάμε για τους φόβους

Πάμε τώρα στο κεφάλαιο «φόβοι». Ρωτάμε: «Από φόβους πως τα πάμε;» Προσέξτε οι ερωτήσεις μας αρχικά τουλάχιστον, είναι πάντα γενικές και δεν κατευθύνουν. Πρέπει να είναι ουδέτερες και απροκατάληπτες. Στη συνέχεια όταν μιλήσει ο ασθενής και μας δώσει συγκεκριμένες πληροφορίες ή κατεύθυνση, για να διευκρινίσουμε ή για να διαφοροδιαγνώσουμε από άλλες ιδιοσυγκρασίες ρωτάμε συγκεκριμένα και εξειδικευμένα πράγματα αλλά και πάλι χωρίς να υποβάλλουμε πράγματα στον ασθενή. Ρωτάμε λοιπόν: «Από φόβους πως τα πάμε; Φοβάσαι εύκολα; Τι φοβάσαι; Φόβο για το ύψος, να κοιτάξεις από ψηλά προς τα κάτω άμα βγεις σε ένα μπαλκόνι; Από ποιό όροφο αρχίζεις και φοβάσαι; Από τον πρώτο, δεύτερο, πέμπτο; Τι σε φοβίζει στο ύψος; Νοιώθεις σαν να σε τραβάει κάτι προς τα κάτω, σαν να σε έλκει κάτι προς τα κάτω; Ή φοβάσαι μήπως τυχόν γλυστρήσεις ή μήπως υποχωρήσουν τα κάγκελλα; Συμβαίνει καμμιά φορά να λες «άσε μην πάω κοντά μην μου έρθει καμμιά τρελλή παρόρμηση να πηδήξω;»

Φόβο για τις αρρώστειες; Όταν ακούς για καρδιά, καρκίνους, εγκεφαλικά να επηρεάζεσαι, όχι αν λυπάσαι για τους άλλους αλλά αν το σκέφτεσαι και για σένα, μήπως το έχεις και συ ή μήπως το πάθεις και συ; Και να θέλεις πολλές φορές να τρέχεις στο γιατρό ή να τρέχεις για εξετάσεις; Ποιά αρρώστεια φοβάσαι περισσότερο. Κάτι απότομο ξαφνικό π.χ καρδιά, εγκεφαλικό ή κάτι χρόνιο π.χ έναν καρκίνο; Φόβο για το θάνατο; Για σένα ή για τους δικούς σου ανθρώπους; Συμβαίνει συχνά να βλέπεις μια ελιά ή να πιάνεις ένα γρομπουλάκι στο στήθος και να σε πιάνει ένας φόβος ότι κάτι έχεις; Θα πας στο γιατρό ή αποφεύγεις λέγοντας «άσε καλύτερα μην μου βρούνε κάτι και τρέχω!». Όταν σε πιάνουν τα συμπτώματα τα διάφορα να φοβάσαι ότι εκείνη τη στιγμή σβήνεις, χάνεσαι, πεθαίνεις επί τόπου; Ή να λες μέχρι το βράδυ δεν την βγάζω;

Φόβο μήπως τρελλαθείς, μήπως χάσεις τα λογικά σου; Να νοιώθεις όμως ότι είσαι πάρα πολύ κοντά στην τρέλλα, ότι αρκεί ένα κλίκ και τάχασες; Φόβο ότι θα πτωχεύσεις, ότι δεν θα πάει καθόλου καλά η δουλειά σου και τα οικονομικά σου; Είναι πράγματι όμως τόσο άσχημα τα οικονομικά σου ή περισσότερο είναι φόβος; Φόβος για το σκοτάδι; Θέλεις λίγο φως το βράδυ, οπωσδήποτε για να κοιμηθείς; Φόβο να μείνεις μόνος σου το βράδυ στο σπίτι; Να θέλεις να κλειδώνεις πόρτες παράθυρα; Ή να θέλεις και λίγο την τηλεόραση ανοικτή για συντροφιά, αλλά χαμηλά για να ακούς και τι γίνεται γύρω σου; Φόβο για κλέφτες, κακοποιούς; Φόβο για νεκρούς, φαντάσματα, διαβόλους, μεταφυσικούς φόβους; Με τα θρίλερ πως τα πας;

Ενώ είσαι μόνη σου στο σπίτι να έχεις καμμιά φορά την αίσθηση ότι σε βλέπουν, ότι σε κοιτάνε, ότι σαν να μην έχεις ιδιωτικότητα; Σαν δυό μάτια να σε κοιτάνε; Ή στη δουλειά σου να έχεις συνέχεια την αίσθηση ότι οι άλλοι σε βλέπουν και σε κρίνουν αν κάνεις καλά τη δουλειά σου ή όχι; Αν αργήσει να γυρίσει κάποιο δικό σου άτομο, να ανησυχείς ιδιαίτερα, να φοβάσαι ότι κάτι έχει πάθει; Δηλαδή και 10-15 λεπτά να αργήσει αρχίζεις και ανησυχείς; Με τα παιδιά σου να σου μπαίνουν τέτοιοι φόβοι έντονοι, μήπως έχουν πάθει κάποιο ατύχημα ή μήπως κάπου έχουν μπλέξει με άσχημες παρέες; Με τα παιδιά σου είσαι «ντύσου, φάε, πρόσεχε», να τα κυνηγάς, να αγχώνεσαι πάρα πολύ μαζί τους; Ακόμα και τώρα που έχουν μεγαλώσει;»

Όπως είπαμε και πριν βέβαια, όλες αυτές οι ερωτήσεις γίνονται σταδιακά και κλιμακωτά. Από το γενικό στο ειδικό. Από το αόριστο στο συγκεκριμένο. Αρχικά για να μιλήσει ελεύθερα και μη κατευθυνόμενα ο ασθενής μέχρι του να μας επιβεβαιώσει ή να μας διευκρινίσει κάτι που ανέφερε ή κάτι που εμείς υποψιαζόμαστε. Από την διάγνωση στην διαφορική διάγνωση. Ας δούμε λοιπόν τα κυριώτερα φοβικά φάρμακα και τις ιδιαιτερότητες τους. Υπενθυμίζω ότι οι φοβίες του κάθε φαρμάκου έχουν περιγραφεί αναλυτικά στην συνολική του περιγραφή αλλά εδώ τα βλέπουμε συγκριτικά και διαφοροδιαγνωστικά.

Φώσφορος: η κύρια νευροφυτική φοβική ιδιοσυγκρασία

Ο Φώσφορος στην φάση Α ισορροπίας δεν φαίνεται να φοβάται για την υγεία του και αν τον ρωτήσεις μπορεί και να το αρνηθεί κιόλας. Αλλά ακόμη και τότε ασχολείται με την υγεία του, π.χ κάνει τακτικά τσεκ άπ ή φροντίζει να τρέφεται υγιεινά και να γυμνάζεται ή διαβάζει ιατρικές ειδήσεις ή ενδιαφέρεται να συζητάει για θέματα υγείας ή αποφεύγει να κοιμάται αριστερά «για να μην πλακώνει την καρδιά» γιατί άκουσε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι καλό. Στη φάση όμως Β ή Γ ανισορροπίας βγάζει έντονους φόβους για την υγεία του και έντονα νευροφυτικά συμπτώματα που συνήθως έχουν σχέση με την καρδιά ή με εγκεφαλικό ή έστω με την προκάρδια περιοχή. Κυρίως φοβάται για κάτι ξαφνικό, απότομο. Για ένα εγκεφαλικό ή για ένα έμφραγμα. Δεν φοβάται τόσο τον θάνατο όπως ένα Αρσένικουμ ή ένα Ακόνιτουμ. Ούτε φοβάται τις επιπτώσεις ενός εγκεφαλικού, τις επιπλοκές, το τι γίνεται μετά. Φοβάται τα συμπτώματα που έχει. Φοβάται ακόμη τον φόβο τον ίδιο και την κατάσταση που του προκαλεί κάθε φορά.

Τρέχει σε γιατρούς και εξετάσεις επανειλημμένα, καθησυχάζεται για πολύ λίγο και φτου κι απ την αρχή, ξανά εξετάσεις και κόντρα εξετάσεις. Τίποτα δεν φαίνεται να τον καθησυχάζει σε μια πιο διαρκή βάση. Είναι πολύ συμπαθητικός στον γιατρό γιατί είναι άτομο ψωρικό στις αρχές του και συκωτικό στην έκφραση του. Μοιάζει με ένα συμπαθητικό, φοβισμένο μικρό παιδί που ζητάει απεγνωσμένα και με ευγνωμοσύνη την βοήθεια και αφήνεται παντελώς στον γιατρό. Ικετεύει για βοήθεια με ειλικρίνεια. Ζητάει παρηγοριά από τον γιατρό και ανακουφίζεται αμέσως αλλά και πρόσκαιρα.

Πως ρωτάμε για τις έμμονες ιδέες

Για τις έμμονες ιδέες ρωτάμε: «Φεύγοντας από το σπίτι, συμβαίνει να έχεις την έγνοια, ότι έχεις ξεχάσει την πόρτα ανοιχτή, το μάτι της κουζίνας, τον θερμοσίφωνα; Πόσο συχνά συμβαίνει αυτό; Είναι πράγματι ότι τα έχεις ξεχάσει ή είναι η έγνοια σου; Μπορεί να γυρίσεις πίσω να το κοιτάξεις; Ακόμη και όταν έχεις βγεί στο δρόμο, μπορεί να γυρίσεις πίσω; Αφού γυρίσεις πίσω, το ελέγξεις και είναι εντάξει, μπορεί φεύγοντας και πάλι να έχεις την ιδέα ότι μπορεί να ξέχασες ξανά το ίδιο ή κάτι άλλο; Μπορεί να ξαναγυρίσεις; Ενώ περπατάς στο δρόμο, να έχεις την τάση να μετράς μέσα σου, αριθμούς, σκαλοπάτια, αυτοκίνητα...να λες 1,2,3 κλπ; Συμβαίνει ενώ είσαι συνοδηγός σε ένα αμάξι, να έχεις την εντύπωση ότι σαν να έρχονται από απέναντι τα αμάξια να σε τρακάρουν και να πατάς και εσύ φρένο μαζί με τον οδηγό;

Συμβαίνει να θέλεις να πλένεις συχνά τα χέρια σου, να φοβάσαι τα μικρόβια; Μπορεί να θέλεις να τα πλένεις και με οινόπνευμα; Πόσο συχνά; Ή ενώ μόλις τα έχεις πλύνει να έχεις την αμφιβολία ότι δεν τα έπλυνες καλά και να θέλεις να τα ξαναπλύνεις; Είσαι προληπτική; Να λες είδα αυτό μήπως συμβεί εκείνο, κάτι κακό; Όταν πρόκειται να πας σε ένα σημαντικό ραντεβού ή όταν πρόκειται να εξεταστείς σε κάτι, να έχεις ένα έντονο άγχος αναμονής; Μπορεί να σε πιάσει και νευρική συχνουρία ή νευρική ευκοιλιότητα; Όταν πας πλέον στο ραντεβού σου περνάει το άγχος ή συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια του ραντεβού ή της εξέτασης;

Αρτζέντουμ Νίτρικουμ: η κύρια ψυχαναγκαστική ιδιοσυγκρασία

Το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ έχει φόβο για την υγεία του, αλλά αυτός ο φόβος έχει να κάνει με το γενικό πλαίσιο των έμμονων ιδεών του. Η φοβία για την υγεία του είναι μια επι μέρους έμμονη ιδέα στο χώρο της υγείας. Φοβάται επίσης το ύψος σε βαθμό 2 ή 3. Όταν πλησιάζει στα κάγκελα του μπαλκονιού ακόμη και από τον δεύτερο ή τρίτο όροφο αρχίζει να φοβάται να κοιτάξει προς τα κάτω. Γιατί νοιώθει το ύψος να τον έλκει σαν ένας μαγνήτης. Ή αρχίζουν και του μπαίνουν διάφορα «μήπως». Μήπως γλυστρήσει και πέσει. Μήπως υποχωρήσουν τα κάγκελλα ή μήπως ζαλιστεί. Μήπως ακόμη-ακόμη, και αυτός είναι βαθμός 3, μήπως του βγεί καμμιά τρελλή παρόρμηση να πηδήξει από το μπαλκόνι. Δεν είναι τάση αυτοκτονίας αυτό, την θέλει τη ζωή του, την αγαπάει, φοβάται έντονα τον θάνατο. Πρόκειται απλώς για έμμονη ιδέα. Ενώ περπατάει στο δρόμο έχει την τάση να μετράει μέσα του αριθμούς, σκαλοπάτια, αυτοκίνητα. Πρόκειται για μια ψυχαναγκαστική κατάσταση. Δεν μπορεί να το αποφύγει.

Επίσης όταν είναι συνοδηγός, νοιώθει σαν να έρχονται από απέναντι τα αμάξια να τους τρακάρουν και πατάει και αυτός φρένο και τρομάζει. Φεύγει από το σπίτι και αρχίζει και έχει αμφιβολίες. Την έκλεισα την πόρτα ή τον  θερμοσίφωνα. Ξαναγυρνάει και ελέγχει. Συχνά και δυό και τρεις φορές και περισσότερο. Ή για να είναι σίγουρος πάντα πριν φύγει ελέγχει δυό και τρεις φορές τα πάντα. Ακόμη και όταν τα ελέγξει, και αυτό είναι βαθμός 3, μπορεί να ξαναγυρίσει από το δρόμο για να ξανασιγουρευτεί. Συχνά έχει και μικροβιοφοβία και θέλει να πλένει πολύ συχνά τα χέρια του και μάλιστα και δυό και τρείς φορές την ίδια στιγμή. Ή μπορεί να θέλει να τα πλένει και με οινόπνευμα για αποστείρωση σε σημείο που να ξεραίνονται και να πληγιάζουν τα χέρια του. Ή μπορεί να θέλει να μην πιάνει εύκολα τα πόμολα από τις πόρτες και ειδικά της πόρτας της τουαλέτας.

Είναι προληπτικό άτομο και έχει πάρα πολλά «μήπως» στο μυαλό του. Μήπως συμβεί αυτό, μήπως εκείνο, μήπως το ένα, μήπως το άλλο. Το μυαλό του δεν ησυχάζει. Έχει επίσης ένα έντονο άγχος αναμονής όταν πρόκειται να πάει κάπου σε ένα σημαντικό ραντεβού ή να εξεταστεί. Σε σημείο που έχει νευρική συχνουρία ή νευρική ευκοιλιότητα. Όταν όμως πάει στο ραντεβού μετά από μερικά λεπτά του περνάει το άγχος αυτό, όπως και στο Λαϊκοπόντιουμ. Ειδικά το Λαϊκοπόντιουμ είναι μέχρι να πάρει μπρός. Μετά λειτουργεί μια χαρά. Το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ έχει συχνά και την έμμονη ιδέα ότι μπορεί να τον έχουν ματιάσει ή να του έχουν κάνει μάγια. Δεν πρόκειται για παράλογη ιδέα όπως σε έναν Υοσκύαμο. Πρόκειται για έμμονη ιδέα. Λέει μέσα του: «Μα γιατί να μου συμβαίνουν όλα αυτά τα πράγματα, οι φοβίες και τα συμπτώματα. Μήπως με έχουν ματιάσει ή μήπως μου κάνανε μάγια; Ή μήπως πάω να τρελλαθώ;» Έχει και αυτό το φόβο της τρέλλας όχι όμως τόσο έντονο όπως στην Μανσινέλλα.

Φόβος τρέλλας: διαφορική διάγνωση

Η Μανσινέλλα νοιώθει ότι είναι πάρα πολύ κοντά στην τρέλλα. Ότι αρκεί ένα κλικ και τρελλάθηκε. Είναι σχεδόν σίγουρη ότι θα τρελλαθεί ή ότι ήδη τα έχει χάσει. Μικρότερο βαθμό τρέλλας έχουμε στην Κάνναμπις Ίντικα η οποία φοβάται ότι θα τρελλαθεί επειδή έχει συνέχεια ένα θολό μυαλό και νοιώθει σαν να είναι μέσα σε ένα όνειρο και μάλιστα με πάρα πολλές συνεχόμενες σκέψεις. Το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ, όπως είπαμε, φοβάται μήπως τρελλαθεί λόγω των έμμονων ιδεών του.

Η Αλουμίνα φοβάται μήπως τρελλαθεί επειδή έχει μια σύγχυση ειδικού τύπου στο μυαλό της. Νοιώθει το εξής: Λέει κάτι και σαν να μην είναι αυτή που το λέει ή ακούει κάτι και σαν να μην είναι αυτή που το ακούει ή βλέπει κάτι και σαν να μην είναι αυτή που το βλέπει. Σαν να είναι ένα ρομπότ, σαν να μην είναι ο εαυτός της. Και η Καλκάρεα Καρμπόνικα φοβάται μήπως τρελλαθεί λόγω των πολλών σκέψεων που έχει για τα μικρά καθημερινά κατινίστικα πράγματα, λόγω των φοβιών της και του άγχους της.

Η Λάχεσις συχνά δηλώνει «θα τρελλαθώ γιατρέ, θα τα χάσω με όλα αυτά που μου συμβαίνουν». Προσέξτε όμως αυτό δεν είναι φόβος. Είναι μια υπερβολική, υποκριτική, σκόπιμη και υποκριτική δήλωση. Σιγά μην τρελλαθεί. Τους άλλους τρελλαίνει συνήθως. Η Πουλσατίλλα έχει ορισμένες φορές έναν ήπιο φόβο τρέλλας. Λόγω πολλών στεναχώριων και πολύ περιστασιακά. Η Πουλσατίλλα φοβάται ορισμένες φορές και για την υγεία της αλλά δεν είναι συνήθως έντονος φόβος. Είναι ένας χαριτωμένος συμπαθητικός φόβος.

Φόβος για την υγεία: Αρσένικουμ, Ακόνιτουμ, Καλκάρεα Καρμπόνικα, Φώσφορος

Το Αρσένικουμ έχει έναν πολύ έντονο φόβο για την υγεία του. Πιο έντονο και από του Φώσφορου και από του Αρτζέντουμ Νίτρικουμ. Και μάλιστα φοβάται και για τον θάνατο σε βαθμό 3. Πολύ έντονο φόβο. Τρέμει τον θάνατο. Δεν θέλει ούτε καν να μιλάει για τον θάνατο, ούτε και να ακούει άλλους να ασχολούνται με αυτό. Την θέλει την ζωούλα του, φοβάται την απώλεια της ύπαρξης του, ως έντονα εγωϊστικό και εαυτούλικο άτομο. Γι αυτό και παρότι έντονα τσιγκούνης θα κάνει εξετάσεις και θα τρέχει για επισκέψεις στον γιατρό. Ορισμένες φορές μπορεί να τον φέρει η γυναίκα του και αυτός να λέει ότι δεν φοβάται για την υγεία του ενώ η γυναίκα του λέει: «μην τον ακούτε γιατρέ, τρέμει για την υγεία του και για τον θάνατο!». Και ο ίδιος να μην το παραδέχεται και να την μαλλώνει ή να προσπαθεί να το υποβαθμίσει, λόγω εγωϊσμού να παραδεχτεί κάτι τέτοιο.

Θα δούμε το Αρσένικουμ συχνά σε μερικούς ηλικιωμένους οι οποίοι νοιώθουν ότι πλησιάζει το τέλος, εμφανίζουν και ένα πρόβλημα υγείας όχι απαραίτητα έντονο και τότε τους πιάνει αυτή η φοβία της αρρώστειας και κυρίως του θανάτου έστω και αν λεκτικά δεν το παραδέχονται. Όταν τον πιάνουν τα συμπτώματα τότε νοιώθει να κρυώνει έντονα, τον λούζει κρύος ιδρώτας και μάλιστα μπορεί να νοιώθει σαν να του ρίχνουν κρύο νερό στην πλάτη. Είναι ούτως ή άλλως, κρυουλιάρης έντονα το Αρσένικουμ αλλά όταν τον πιάνουν οι φοβίες του τότε κρυώνει ακόμη περισσότερο και νοιώθει και το πεπτικό του διαταραγμένο.

Το Ακόνιτουμ μπορεί να προέλθει σαν ιδιοσυγκρασία πολλές φορές από τρόμαγμα. Γίνεται κάτι έντονο και ξαφνικό, πχ ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, τρομάζει έντονα και από κει και πέρα εμφανίζονται διάφορες έντονες και χρόνιες φοβίες. Σε σημείο πολλές φορές να φοβάται ότι θα πεθάνει, ότι σβήνει και χάνεται αυτή τη στιγμή ή ότι την βγάζει δεν την βγάζει μέχρι το βράδυ. Συχνά προλέγει και την ώρα του θανάτου του! Γι αυτό και σε εκλιπαρεί να τον βοηθήσεις με έντρομο βλέμμα και με ταραχή.

Η Καλκάρεα Καρμπόνικα έχει ψωρικές φοβίες. Φοβάται το σκοτάδι. Θέλει οπωσδήποτε λίγο φως το βράδυ για να κοιμηθεί ή αν είναι ένα μικρό παιδί φοβάται να πάει μόνο του σε σκοτεινά δωμάτια ή μέρη. Θέλει να μπεί πρώτα η μαμά του να ανάψει το φώς και μετά να μπει αυτό. Το βράδυ φοβάται να μείνει μόνη της. Φοβάται κλέφτες και κακοποιούς αλλά κυρίως έχει μεταφυσικούς φόβους. Φοβάται φαντάσματα, διαβόλους, νεκρούς. Γι αυτό και θέλει όταν είναι μόνη να κλειδώνει πόρτες και παράθυρα. Θέλει μάλιστα να έχει το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση ανοικτή, σαν συντροφιά, σαν ανθρώπινη παρουσία. Αλλά θέλει να την έχει σιγά για να μπορεί να ακούει θορύβους και βήματα, μήπως τυχόν πλησιάζει κάποιος. Φοβάται επίσης και τον θάνατο. Και τον δικό της αλλά και των άλλων, των δικών της. Αν αργήσουν να γυρίσουν τα παιδιά ή ο σύζυγος της φοβάται ότι κάτι κακό μπορεί να τους έχει συμβεί, όπως ένα ατύχημα ή κάτι άσχημο. Όχι υποκριτικά και κυριαρχικά και συφιλιτικά όπως η Λάχεσις που το χρησιμοποιεί για να ελέγχει τα παιδιά και τον σύζυγο της. Η Καλκάρεα είναι απαισιόδοξη. Το μυαλό της πάει πρώτα στο κακό. Φοβάται επίσης αλλά και συχαίνεται έντονα τις κατσαρίδες και τα ποντίκια.

Φόβο να μείνει μόνος του έχει και ο Φώσφορος αλλά και το Αρσένικουμ σε έντονο βαθμό και οι δύο. Ο Φώσφορος φοβάται μήπως τον πιάσουν τα συμπτώματα του τα νευροφυτικά και νοιώσει άσχημα. Θέλει κάποιον να είναι δίπλα του και να κουβεντιάζει μαζί του και να τον παρηγορεί και να τον διαβεβαιώνει ότι δεν θα πάθει κάτι. Δεν φοβάται τόσο τον θάνατο όσο τα συμπτώματα του. Ενώ το Αρσένικουμ θέλει κάποιον όχι να κουβεντιάζει για να ξεχνιέται αλλά κάποιον, ας είναι και στο άλλο δωμάτιο, κάποιον να τον φροντίζει αν έχει ένα ιατρικό πρόβλημα και να είναι σε επιφυλακή να τον τρέξει στο νοσοκομείο αν χρειαστεί. Βλέπουμε συχνά πολλούς άντρες Αρσένικουμ, που δεν αφήνουν τη γυναίκα τους να βγεί από το σπίτι ούτε και για λίγο. Βρίσκουν διάφορες δικαιολογίες για να την έχουν στο σπίτι σε επιφυλακή μήπως πάθουν κάτι. Και μάλιστα της γκρινιάζουν και την έχουν σαν νοσοκόμα και υπηρέτρια στο στυλ «φέρε μου αυτό...κάνε μου εκείνο». Γκρίνια και φόβος και μιζέρια και εαυτουλισμός όλα μαζί. Και μάλιστα δεν θέλουν να ρίξουν τον εγωϊσμό τους και δεν το παραδέχονται ότι την θέλουν δίπλα τους από φόβο. Και το Καούστικουμ είναι έντονα κρυουλιάρικο και έντονα φοβικό για την υγεία του αλλά πιο ήπιο από το Αρσένικουμ.

Το Κάκτους είναι υστερικό άτομο, έχει έντονα νευροφυτικά συμπτώματα  όπως ζαλάδες, πόνους και ένα χαρακτηριστικό σφίξιμο στον λαιμό, σαν ένα χέρι απέξω να του σφίγγει τον λαιμό. Φοβάται έντονα για την υγεία του και ο φόβος τους διαγράφεται έντονα στο πρόσωπο του και στην ομιλία του. Μπορεί να κλαίει από τον φόβο του.

Ο Υοσκύαμος φοβάται επειδή έχει την παράλογη ιδέα ότι οι άλλοι θέλουν το κακό του, ότι θέλουν να τον δηλητηριάσουν, ότι συνομωτούν εναντίον του, ότι οι μυστικές υπηρεσίες τον κυνηγάνε, ότι οι άλλοι τον σχολιάζουν.

Το Ψωρίνουμ έχει έναν έντονο φόβο ότι θα πτωχεύσει. Ότι θα καταστραφεί. Ότι η δουλειά του δεν θα πάει καθόλου καλά. Είναι ψωρικός φόβος με έντονη απαισιοδοξία και εσωστρέφεια. Η Αλουμίνα φοβάται ότι δεν είναι πλέον ο εαυτός της λόγω της θολούρας που έχει μέσα στο μυαλό της και η οποία της προκαλεί επιπλέον και τον φόβο μήπως τρελλαθεί.

Σε νευροφυτικά συμπτώματα σκεφτόμαστε κατά σειράν συχνότητας τον Φώσφορο, το Αρτζέντουμ Νίτρικουμ, το Αρσένικουμ, ίσως το Λαϊκοπόντιουμ και το Σούλφουρ καμμιά φορά.

Πως ρωτάμε για την αυτοπεποίηθηση

Για το θέμα αυτοπεποίηθηση πως ρωτάμε: «Σε σχέση με τον μέσο όρο των άλλων ατόμων της ηλικίας σου, σαν εξυπνάδα, σαν ικανότητες, σαν δείκτης νοημοσύνης, νοιώθεις στο μέσο όρο, πιο πάνω ή πιο κάτω;  Όχι σαν γνώσεις ή σαν πτυχία αλλά σαν εξυπνάδα, σαν ευστροφία του μυαλού. Μουδιάσματα στο πρόσωπο, στα χείλη; Συμβαίνει ορισμένες φορές ενώ περπατάς στο δρόμο, να έχεις την αίσθηση σαν να γίνεσαι πιο ψηλή ή σαν να μικραίνουν τα αντικείμενα ή οι άλλοι γύρω σου; Ή συμβαίνει ορισμένες φορές ενώ είσαι μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, να νοιώθεις σαν να μεγαλώνει το σώμα, το κεφάλι, το πόδι, σαν να γίνονται τεράστια; Φόβο για τα γηρατειά, για τις ρυτίδες, την φθορά, την ασχήμια; Να νοιώθεις ορισμένες φορές ότι δεν αξίζεις τίποτα, ότι είσαι η τελευταία, ότι είσαι ένα σκουπίδι; Τείνεις να νοιώθεις συχνά ενοχές για διάφορα πράγματα, να ρίχνεις το φταίξιμο στον εαυτό σου, κι ας μην φταίς εσύ; Να νοιώθεις συχνά ότι είναι άσχημο το σώμα σου και πως είναι έτσι άσχημα τα χέρια σου, τα πόδια σου;»

Πλάτινα: ο τυπικός εκπρόσωπος της αλαζονείας

Η Πλάτινα έχει πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της, σε βαθμό 3. Θεωρεί ότι είναι η βασίλισσα ή ο βασιλιάς αντίστοιχα. Πιστεύει ότι είναι πανέξυπνη, πιο έξυπνη από τους άλλους και βέβαια και πιο όμορφη από τις άλλες γυναίκες. Θυμάστε το «καθρέφτη καθρεφτάκι μου πια είναι η πιο όμορφη στον κόσμο;» Ε αυτή είναι η Πλάτινα. Αν βέβαια συνδυάζεται και με κακία πρόκειται για την Λάχεσις. Η Πλάτινα το δηλώνει και με την απλή της παρουσία ότι νοιώθει η πιο όμορφη από όλες. Είναι αυτό που λέμε «είναι ωραία και το ξέρει». Το ακτινοβολεί. Έχει «αέρα». Έχει αυτοπεποίηθηση. Όταν την ρωτάει ο γιατρός πως νοιώθει από εξυπνάδα συχνά δεν έχει πρόβλημα να δηλώσει ευθέως ότι νοιώθει πιο πάνω ή πολύ πιο πάνω από τους άλλους. Ορισμένες φορές, για λόγους διπλωματίας ή για να μην την κράξουν οι άλλοι μπορεί να μην το δηλώνει ή να απαντάει διπλωματικά ότι «είμαι αρκετά έξυπνη» ή ότι «έτσι μου λένε οι άλλοι» ή «έχω καταφέρει πολλά πράγματα στη ζωή μου».

Όταν την ρωτάμε τι την εκνευρίζει συχνά θα αναφέρει «η βλακεία των άλλων». Η Πλάτινα αυτή την αίσθηση μεγαλείου μπορεί να την έχει και στο σώμα με συμπτώματα όπως το να νοιώθει όταν περπατά στο δρόμο ότι σαν να γίνεται πιο ψηλή ή ότι σαν να μικραίνουν τα αντικείμενα ή οι άλλοι γύρω της. Ή ότι σαν να έχει έναν έντονο «αέρα», σαν να πετάει σε σχέση με τους άλλους. Μπορεί επίσης μεταξύ ύπνου και ξύπνιου να νοιώθει σαν να διογκώνεται και να μεγαλώνει το χέρι της, το κεφάλι της, το σώμα της, το μπούστο της. Συχνά εμφανίζει μουδιάσματα στα χείλη. Φοβάται επίσης τα γηρατειά με την έννοια του ότι φοβάται έντονα τις ρυτίδες, την φθορά, την ασχήμια. Για τον ίδιο λόγο της ομορφιάς και της εξωτερικής εμφάνισης μπορεί να έχει κόλλημα με το βάρος της. Να κάνει τα πάντα για να μείνει αδύνατη και να νοιώθει χάλια όταν βάζει έστω και ένα κιλό. Πολλά ανορεξικά μοντέλα ή πολλές ανορεξικές έφηβοι είναι τυπικές Πλάτινες. Σε σημείο που να κάνουν προκλητό εμετό όταν νομίζουν ότι έχουν φάει πολύ και μετά να πέφτουν με τα μούτρα στο φαγητό και τανάπαλιν.

Άλλες αλαζονικές ιδιοσυγκρασίες

Και το Παλλάντιουμ και η Ταρέντουλα Ισπάνικα έχουν ορισμένες φορές την αίσθηση σαν να γίνονται πιο ψηλά ή σαν να διογκώνεται το σώμα τους γιατί μοιάζουν αρκετά με την Πλάτινα. Είναι όμως πολύ πιο ήπια η αίσθηση της αυτοπεποίηθησης τους σε σχέση με την Πλάτινα. Μάλιστα το Παλλάντιουμ έχει έντονη την τάση να αναζητά την κολακεία και την επιβεβαίωση. Θέλει ο σύντροφος της και οι δικοί της να ασχολούνται συνέχεια με αυτήν και να της δείχνουν συνέχεια ότι την αγαπάνε και την θέλουν. Αλλά αντίστοιχα είναι και ευαίσθητη στις απλές κρίσεις των άλλων και πέφτει πάρα πολύ αν η δημόσια εικόνα της λεκιαστεί. Η αρνητική γνώμη των άλλων γι αυτήν την ρίχνει πάρα πολύ. Μπορεί να πάει σε ένα πάρτυ και κάποια μικρά σχόλια γι αυτήν να την κάνουν να είναι χάλια την άλλη μέρα. Πρόκειται για μια ειδικού τύπου ανασφάλεια. Έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της αλλά επηρεάζεται πάρα πολύ από τα σχόλια των άλλων και πέφτει έντονα. Ενώ η Πλάτινα τους έχει γραμμένους.

Η Βαλεριάνα έχει μια φαινομενική αντιφατικότητα. Άλλο είναι και άλλο δείχνει. Έχει και αυτή αρκετά μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της αλλά όχι τόσο όσο η Πλάτινα. Μάλιστα αρέσκεται να θεωρεί εαυτόν ως έξυπνη, εύστροφη, προοδευτική, διαισθητική, μοντέρνα, αντισυμβατική και με σεξ απήλ. Δεν το προβάλλει κραυγαλέα αλλά την ενδιαφέρει πάρα πολύ η ιδέα που έχουν οι άλλοι γι αυτήν. Πάει π.χ σε ένα πάρτυ με αρκετά άγνωστα άτομα. Μπορεί εξωτερικά να δείχνει άνετη και αεράτη, αλλά μέσα της έχει ένα έντονο άγχος αποδοχής από τους άλλους. Αγχώνεται πολύ για το πως θα ντυθεί, πως θα μιλήσει, πως θα λειτουργήσει, ακόμα και για το πως θα φάει. Η Πλάτινα δεν έχει κανένα άγχος αποδοχής. Εϊναι έξυπνη, ωραία και το ξέρει. Και όποιος τολμήσει να την αμφισβητήσει είναι χαζός, ηλίθιος και τον σνομπάρει. Δεν έχει κανένα πρόβλημα με τον εαυτό της.

Το Αρσένικουμ έχει επίσης πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Θεωρεί ότι τα ξέρει όλα και ότι τα ξέρει καλύτερα από τους άλλους. Είναι ο τύπος του «κάντο όπως το λέω». Κυριαρχικός, κατινίστικος τύπος που επεμβαίνει και στα πιο παραμικρά θέματα για να περάσει την άποψη του, μίζερος και γκρινιάρης. Ξεροκέφαλος και εγωϊστής.

Μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του έχει και το Λαϊκοπόντιουμ. Αλλά αυτό αφορά την ιδέα που έχει για τον πολιτισμό του, για την κουλτούρα του, την ευγένεια του, το ήθος του, την καλλιέργεια του, τις γνώσεις του, την ευαισθησία του, την δημοκρατικότητα του, την δυνατότητα του να έχει νέες ιδέες, να είναι προοδευτικός, να κάνει διάλογο κλπ. Αλλά δεν την προβάλλει αυτή την ιδέα άμεσα. Θέλει την αναγνώριση και την δόξα πολύ περισσότερο από το χρήμα αλλά θέλει να τον αναγνωρίζουν οι άλλοι και να τον παραδέχονται και όχι να προβάλλεται άμεσα αυτός. Πολύ περισσότερο θέλει την αναγνώριση ο άντρας Λαϊκοπόντιουμ από τις γυναίκες, γιατί του αρέσει να φλερτάρει επιδεικνύοντας αυτό που κυρίως νομίζει ότι έχει καλύτερο από τους άλλους. Την διανοητικότητα του, την πνευματική του καλλιέργεια, τις γνώσεις του κλπ.

Μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, χωρίς απαραίτητα και με αντίκρυσμα, έχει και το Σούλφουρ. Το Σούλφουρ είναι ο φαφλατάς αμπελοφιλόσοφος. Δεν έχει κάνει συνήθως συστηματικό διάβασμα. Μαθαίνει πέντε δέκα μυστήρια και παράξενα πράγματα, αμπελοφιλοσοφεί και μάλιστα κάθετα και με μεγάλη σιγουριά και θεωρεί ότι «έτσι είναι τα πράγματα». Πράγματι συχνά έχει πρωτότυπες ιδέες το Σούλφουρ αλλά από οργάνωση είναι εντελώς όφφ.

Το Μεντορίνουμ έχει μεγάλη ιδέα για την μαγκιά του και την μπέσα του αλλά και για τις σωματικές του δυνάμεις, αντοχές και επιδόσεις. Είναι ο «βράχος» σωματικά, που αντέχει στα εξτρίμ σπόρ, στις καταχρήσεις, στο ξενύχτι και προφανώς είναι και πολύ μάγκας και στον έρωτα και στις κατακτήσεις.

Η Λάχεσις έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της με την έννοια του ότι θεωρεί ότι είναι «ξύπνια» και «πονηρή» και πιάνει πουλιά στον αέρα. Θεωρεί, και έτσι είναι στην πράξη, ότι μπορεί να τους τουμπάρει όλους με την εξυπνάδα της. Να τους χειριστεί και να τους μανατζάρει με τον τρόπο της και την ευλυγισία της.

Το συφιλιτικό Ανακάρντιουμ έχει πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της, ίσως πιο μεγάλη και από την Πλάτινα. Αρέσκεται στο να επιβεβαιώνει την εξυπνάδα του, κάνοντας χοντρές και κακόγουστες πλάκες στους άλλους και μετά ειρωνεύοντας τους ή νοιώθοντας χαιρεκακία. Το στυλ του δηλώνει ότι «σου την έφερα, είμαι πιο έξυπνος από σένα».

Ο Υοσκύαμος, σε ψυχωσική φάση, έχει μια παράλογη και παρανοϊκή ιδέα μεγαλείου για τον εαυτό του. Μπορεί να νοιώθει Μέγας Ναπολέων ή Μεσσίας.

Ιδιοσυγκρασίες με έλλειψη αυτοπεποίηθησης

Η Θούγια όσον αφορά την αυτοπεποίηθηση είναι ο αντίποδας της Πλάτινα. Νοιώθει ότι είναι η τελευταία, ότι είναι ένα σκουπίδι, ότι δεν αξίζει τίποτα, ότι τίποτα δεν καταφέρνει, ότι είναι άσχημη και ας μην είναι, ότι είναι χαζή και ας γράφει καλά στα διαγωνίσματα και ας τα καταφέρνει αρκετά καλά στη δουλειά της. Συνεχώς υποτιμά τον εαυτό της και την εξυπνάδα της και το σώμα της. Τείνει να νοιώθει εύκολα ενοχές και να ρίχνει το φταίξιμο για όλα στον εαυτό της.

Έλλειψη αυτοπεποίηθησης σε μεγάλο βαθμό έχει και το Τζελσέμιουμ αλλά συνδυασμένο με μια έντονη ντροπαλότητα. Το Τζελσέμιουμ κοκκινίζει μπροστά σε αγνώστους ή χάνει τα λόγια του και τραυλίζει. Νοιώθει έντονη αμηχανία μπροστά σε άλλους και ιδιαίτερα σε αγνώστους ή σε συνθήκες όπου μπαίνει στο προσκήνιο και τα βλέμματα στρέφονται επάνω του. Ένα ψωρικό Σούλφουρ ή ένα ψωρικό Λαϊκοπόντιουμ έχει επίσης φαινομενικά τουλάχιστον έλλειψη αυτοπεποίηθησης αλλά μέσα του νοιώθει αρκετά έξυπνο.

Πως ρωτάμε για την διανοητικότητα

Όσον αφορά την διανοητικότητα ρωτάμε: «Βιβλία σου αρέσει να διαβάζεις; Τι είδους βιβλία; Τι θέματα σε τραβάνε; Τι ταινίες σου αρέσει να βλέπεις στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο; Ντοκυμαντέρ σου αρέσει να βλέπεις; Ντοκυμαντέρ για τα ζώα, τη φύση; Ντοκυμαντέρ για μυστήρια της Φύσης ή για επιστημονικές ανακαλύψεις; Σου αρέσει η έρευνα; Σου αρέσει η διδασκαλία, το να διδάσκεις; Σου αρέσει να γράφεις ποίηση ή λογοτεχνία;

Συνήθεις διανοητικές ιδιοσυγκρασίες

Το Λαϊκοπόντιουμ είναι ένα κατ εξοχήν διανοητικό άτομο. Σκέφτεται πολύ. Διαβάζει πολύ. Του αρέσει να ενημερώνεται για διάφορα κουλτουριάρικα θέματα ή για ιστορικά θέματα, για πολιτική, για επιστημονικά θέματα. Δεν διαβάζει για να περνάει η ώρα του. Διαβάζει για να μαθαίνει και για να επιδυκνείει ή για να διδάσκει ή για να γράφει για αυτά που μαθαίνει. Τρελλαίνεται για έρευνα, συγγραφή και διδασκαλία. Για προβολή μέσω της γνώσης. Μέσω της διανόησης. Το Μεντορίνουμ φλερτάρει μέσω της προβολής του σώματος του και της μαγκιάς του και το Λαϊκοπόντιουμ μέσω της καλλιέργειας του, του πνεύματος του, του λεπτού του χιούμορ, των γνώσεων του, της ευγένειας του και των καλών του εξευγενισμένων τρόπων. Θα διαβάσει και θα μιλήσει για ψυχολογία, φιλοσοφία, ιστορικά θέματα, ιστορικές βιογραφίες, δοκίμια, μελέτες, επιστημονικά θέματα, κοινωνικά θέματα.

Το Σούλφουρ είναι μια πιο ρηχή και φαφλατάδικη έκδοση του Λαϊκοπόντιουμ. Είναι ο βρώμικος αμπελοφιλόσοφος. Διαβάζει επιφανειακά, τρελλαίνεται για μυστήρια και παράξενα και περίεργα πράγματα και μιλάει γι αυτά χωρίς ιδιαίτερα επιχειρήματα αλλά με έντονη σιγουριά και με αφορισμούς. Αμπελοφιλοσοφεί. Θα διαβάσει για τα μυστήρια των πυραμίδων και του τριγώνου των Βερμούδων, για τους εξωγήϊνους κλπ κλπ.

Συντομογραφίες Ομοιοπαθητικού Ιστορικού

Γαστρ5χ, γοπ3χ, κολ, έλκος, δυσκοιλ, διαρροια, πονοκ, ημικρ, υπερτ 16/10, χολ6χ 160/36/120/500, αλ.ριν, αλ.επιπεφ, αλ.άσθμα, αλ.δερμ, εκζ, ψωρ, ακμή, υπερθυρ, υποθυρ, αυχ, οσφ, αρθρ.γον, περιαρθ., διαβ, μυρμ.χ.μ, δυσμην.α.μ, τριχ, τριχοφ,

Ζ, κ, <ζ2, ζ-κ, <ζ2 <κ3, κα2, υγρά.χ, υγρά.π, <κεφ2, νυχ2, χειλ2, ι2, ι0, δυς2, λαδ3, συγκεγ2, κιτριν2

Γλ2, <γλ2, αλ2, α.αλ3, αλ-γλ, ξυν3, α.παχ3, παχ3, πικ2, παγ3, α.γαλ2 <γαλ2, <κρεμ2, αυγά3,

Μπρου, ανασκ, πλάϊ, αα3, σαλ2, θαλ3, μυρμ-καυτ.π, αναιμ.π, υπ.κολπ.π, βλεννόρροια.μ, αδενοπάθεια.π

Ν3, ξεσπ2, δεν ξεσπ3, δικούς2, ψέμα, αδικία, ασυνέπεια, μπουρ2, εκδικ2, ειρων2, χ3, πίκρα, πετάει, σπάει, χτυπιέται, μαλλιά, κεφάλι, ρούχα, <φως2, φωνάζει, ταξ3,

Έσω3, έξω2, πλακ, κόμπος2, αναστ2, κλαίει μόνη3, α.παρηγ3, ευθικτη2, >παρηγ2, παραπον3

Φ.υψ2, φ.θαν3, φ.ασθ3, συμπαθ3, πονοψ2, φ.κα3 φ.καρδιά3, φ.τρελ3, φ.μαγικά3 φ.μεταφυς3 φ.σκοτάδι2, προληπτ2, εμμ3, μετράει2, πλένει2, φ.μικροβ3, φ.κλέφτ2

Υπερηφ3, ελλ.αυτοπ2, κοκκινίζει, τραυλ2, μουδιασμ.χείλη2, ψηλώνει2, ρυτιδ3, διογκ2, α.σεξ3, δ.σεξ2, χορός3, μουσική3, α.μουσική2, αυναν2,

Βιβλ3, ψυχολογία, ιστορικά, μυστηρ3, ντοκυμ3,

Α.γατες3, αναποφ2, 11η, λαιμ3, δυσπεψ3, αερ2, δυσκοιλ2, σχολιάζουν2, ρομπότ2, πνιξ3, <υπν2, α.σφ3, θρησκ3, υποκρ2, ανησυχ3, υπερπρο3, φλ3, φουσκ2, ρεψ2,
Ζαλ3, ταχυκ2, κυκλο3, ευμεταβλ2, πληγ, πικραμ2, <ήλιος3, απαισιο3, αισιο2, >μοναξιά3, τρακ2, ενοχές2, αγανακτ, αδιέξοδο, καταπιεση, μιζ2, ειρωνική3, <Αθήνα, <αυτοκιν2, αντιδρα3, ζηλ3, δειλ2, πρ.εκσπ.π, αδυν.στύσης2, φαφλα2, φιλοσο3, βαριε3, ατσαλ2, <θορυβ, 456, αυπν.επελ, επιμον3, βρίζει3, ευπιστ2, δυσπι3, φιλοτιμος3, κλαίει3, κλ-γελ, διψ0, θολό3, ονειρο,

Συντομογραφίες Συνταγογράφησης

ΑΡΤΖ.Ν1 ΝΑΤ.Κ12 ΜΕΝΤ10
ΚΑΛ.Σ12,60 ΝΑΤ.Μ1
ΡΑΣ ΡΟΥΤΑ ΡΟΔ 3,3 ΚΑΛΚ.Σ12,45
ΚΑΛ.Μ12,601/1 ΑΡΝ ΧΑΙ ΜΠΡΑΙ3,3
ΚΑΛ.Σ12 ΛΑΧ2 ΝΑΓΙΑ2
ΝΑΤ.Σ12

Σύνοψη βασικών συμπτωμάτων και φαρμάκων στα οποία αντιστοιχούν

Ακριβά ρούχα, κοσμήματα, μοντελάκι(Plat), κλασσικό ντύσιμο(Nat.m, Nux.v/ars), κιτς ντύσιμο και αισθητική(Lach), βρώμικα ρούχα, κουρελιασμένα(Sulph), σέξυ ντύσιμο, προκλητικό(Tar, Plat), επιμελώς ατημέλητο ντύσιμο(Val), άνετο, σπορ(Med, Phos, Sulph), συντηρητικό ντύσιμο, θεούσα(Lach/nat.m, nux), αντισυμβατικό, αντιδραστικό ντύσιμο(Val/sulph), σπρώχνει επιδεικτικά τα μαλλιά προς τα πίσω συνέχεια(Plat)

φλύαρη(Lach/puls, phos, lyc, sulph), καχύποπτη, δύσπιστη(Hyos/ lach, lyc, plat), προσβλητική-καυστική(Tub, Plat, Lach/val, nux), αγροίκος(Med, Tub/sulph, lach), κακία(Lach, Anac), φλερτάρει τον γιατρό(Tar, Plat/val, lyc), γλοιώδης(Lyc), υποκρισία(Lach), παραπονιάρα(Puls/lach), καλοκάγαθη(Puls/phos)

 

ζεστός(Sulph,Lil.t,Apis,Iod/arg.n,lach,asaf,nat.m), εξάψεις κλιμακτηρίου(Lach), πόδια έξω από το κρεββάτι(Sulph),  <ζεστό δωμάτιο(Sulph,Puls,Arg.n/lach),  >ανοιχτός αέρας(Puls/arg.n)
κρύος(Ars, Calc, Psor, Mosch, Sil, Nux.v/cau, phos, cann.i), κρύα και υγρά πόδια(Calc),  κρύα και υγρά χέρια(Cann.i), σαν να του ρίχνουν παγωμένο νερό στην πλάτη(Ars), κεφάλι βρεγμένο ευαίσθητο στο κρύο(Sil)
ιδρώτας2,3(Sulph/arg.n, lyc, med, nux) δυσοσμία(Sulph/psor, graph, arg.n, lyc, ars, sil), λιπαρό δέρμα, λαδωμένα μαλλιά(Sulph/psor, graph, arg.n, lyc, ars, sil), φαγούρα στο κεφάλι όταν άλουστος(Sulph),  α.μπάνιο, <μπάνιο(Sulph), συγκαίγεται(Sulph) ερεθιστικές εκκρίσεις(Sulph)

γλυκά(Puls,Arg.n/calc),  αλάτι(Nat.m/ig,med,nux,sulph,sep),  α.αλάτι(Nat.m), ξυνά(Med) α.ξυνά(Med),  πάχος(Sulph/arg.n,lyc,ars), πικάντικα(Nux/med,sulph) α.σκόρδο, κρεμμύδι(Thu),  <κρεμμύδι(Lyc) παγωμένα νερά(Phos/sulph, med), γάλα, <γάλα(Sil,Nat.c/nat.m)

μπρούμυτα(Med/phos), ανάσκελα(Sulph), α.αριστερά(Phos/lach) στριφογυρίζει(Med) σιελλόροια βράδυ(Merc/med), α.γάτες,σκυλιά(Tub), θάλασσα(Med/phos), βουνό(nux), μυρμηγκιές(Thu/med), υπ.ουρηθρίτιδες, κολπίτιδες, κύστεις ωοθηκών, ινομυώματα(Med), πονοκεφάλους(Val,Sulph/nat.m,nux), χρ.αναιμία(Med), βλεννόροια(Med/phos), φυματίωση(Tub) ταχυπαλμίες(Phos, Lil.t/arg.n,lach)

νεύρα(Stram, Hyos, Bell, Tub, Zinc, Merc, Nux, Nit.ac, Iod/plat, med, anac, phos, sulph, nat.m, staph, cina), ξεσπάει(Stram, Hyos, Bell, Tub, Zinc, Merc, Nux, Nit.ac, Iod/plat, med, phos, anac, sulph), δεν ξεσπάει(Lyc,Staph,Nat.m/gels,thu,gels,sulph), μπουρίνι(Med, Phos), τραβάει τα μαλλιά, σκίζει τα ρούχα του, χτυπάει το κεφάλι του, δαγκώνει τα χέρια του(Stram), σπάει(Stram/med, tub), χτυπάει τους άλλους(Stram/iod,med), βροντάει την πόρτα, κλωτσάει την ντουλάπα, χτυπάει το χέρι στο τραπέζι (med),

 

νεύρα από ειρωνεία(Val, Plat), από αδικία(Phos/val), αντιδρά στην αδικία των άλλων(Phos/val), από ψέματα(Phos/val), όταν είναι δεύτερη(Plat/val), όταν τον πιέζουν(Med,Val/plat), από κόντρα(Val,Sep/plat,med,sil), από αδιακρισία(Nat.m/nux,val), από αταξία(Nux, Ars/arg.n,nat.m,plat), εύθικτη(Nat.m,Plat,Val), θίγεται αλλά δεν το δείχνει(Nat.m/ig) το δείχνει(Plat/val, nux), ειρωνική(Val/plat), πίκρα(Nat.m/ig,sep), εκδικητική(Val,Anac/lach), διαγράφει(Plat), κυκλο(Val, Puls/calc,cycl)

τακτική(Nux/ars,arg.n,psor,plat,nat.m,puls,lyc), τσαπατσούλης(Sulph/med), αργός(Calc,Psor), γρήγορη(Iod,Lach,Plat,Med,Val/phos), α.δάνεια, α.εκκρεμότητες(Nux,Lyc/ars), κριτικός(Nux,Ars/sulph,lyc), αξιοπρέπεια(Nat.m, Nux)

εσωστρεφής(Nat.m,Sep,Psor,Sulph,Iod/ig,thu,gels,lach,staph), εξωστρεφής(Puls, Phos/sulph), κλαίει(Puls,Moschus/lach,nat.m,ig), δακρύζει και συγκινείται όταν τον ευχαριστούν ή όταν συναντά παλιούς φίλους(Lyc), το κλάμα ανακουφίζει(Puls), <κλάμα(Nat.m), κλαίει μπροστά σε άλλους(Puls), κλαίει μόνη(Nat.m,Sep/ig), πλάκωμα θώρακα(Nat.m/ig,asaf,cim,sep), αναστεναγμοί(Lach/puls), κόμπος λαιμού(Nat.m,Asaf/lach), α.σφιχτά(Lach), πνίξιμο στον ύπνο(Lach)

αλαζονεία(Plat,Anac/sulph,lyc,hyos,lach,val,tar,ars), έλλειψη αυτοπεποίηθησης(Thu, Gels/ staph,puls,sil), ότι ψηλώνει(Plat/tar,pall), ότι διογκώνεται (Plat/cann.i)
μουδιάσματα πρόσωπο,χείλη(Plat), φ.γηρατειά,ρυτίδες(Plat), δεν μπορεί την βλακεία(Plat/val), δεν μπορεί να εξηγεί δεύτερη φορά(Plat, Val/med), θέλει να είναι η πρώτη(Plat), φιλόδοξη(Plat/val,lyc,sulph,lach), άκαμπτη(Plat,Nux/ars), ίντριγκες(Lach), φ.αποτυχίας(Sil/lyc,puls,gels), κοκκινίζει από τράκ(Gels/thu,lyc, nat.m,puls),  τραυλίζει από τρακ(Gels), νευρικά τικ(Arg.n), υπερκινητικότητα(Iod/arg.n,val,zinc,ars,med,phos)